പരോഽപേഹ്യസമൃദ്ധേ വി തേ ഹേതിം നയാമസി । വേദ ത്വാഹം നിമീവന്തീം നിതുദന്തീമരാതേ
നീ വിജയിക്കാത്തവളേ, ദൂരെയ്ക്ക് പോകൂ; നിന്റെ ആയുധം ഞങ്ങള് നിന്നില് നിന്ന് മാറ്റുന്നു. ഞാന് നിന്നെ അറിയുന്നു, കണ്ണടയ്ക്കുന്നവളേ, അടിക്കുന്നവളേ, വൈരത്തേ.
ഉത നഗ്നാ ബോഭുവതീ സ്വപ്നയാ സചസേ ജനമ് । അരാതേ ചിത്തം വീര്ത്സന്ത്യാകൂതിം പുരുഷസ്യ ച
നഗ്നയായിട്ടും നീ സ്വപ്നങ്ങളില് മനുഷ്യരോടൊപ്പം ചേരുന്നു; വൈരത്തിന്റെ മനസ്സും പരാജയത്തിന്റെ ആഗ്രഹവും മനുഷ്യന്റെ മനസ്സും.
യാ മഹതീ മഹോന്മാനാ വിശ്വാ ആശാ വ്യാനശേ । തസ്യൈ ഹിരണ്യകേശ്യൈ നിര്ഋത്യാ അകരം നമഃ
വലിയ അഭിമാനവും ശക്തിയും ഉള്ളവളും എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളും തകര്ക്കുന്നവളും ആയ സുവര്ണ്ണമുടിയുള്ള നിരൃതിക്ക് ഞാന് വന്ദനം അര്പ്പിക്കുന്നു.
ഹിരണ്യവര്ണാ സുഭഗാ ഹിരണ്യകശിപുര്മഹീ । തസ്യൈ ഹിരണ്യദ്രാപയേഽരാത്യാ അകരം നമഃ
സുവര്ണ്ണനിറമുള്ള, ഭാഗ്യവതിയായ, സുവര്ണ്ണപ്രാസാദം ഉള്ള, വിശാലമായ അവളെ—സുവര്ണ്ണവസ്ത്രം ധരിച്ച വൈരിയായ അവളെ—ഞാന് വന്ദിക്കുന്നു.
വൈകങ്കതേനേധ്മേന ദേവേഭ്യ ആജ്യം വഹ । അഗ്നേ താമിഹ മാദയ സര്വ ആ യന്തു മേ ഹവമ്
വൈകങ്കത വൃക്ഷത്തിന്റെ ഇന്ധനത്തോടെ, ദേവന്മാര്ക്ക് ഹോമദ്രവ്യം കൊണ്ടുപോകണം. അഗ്നേ, അതില് ഇവിടെ സന്തോഷിക്കണം; എല്ലാവരും എന്റെ ഹോമത്തിലേക്ക് വരട്ടെ.
ഇന്ദ്രാ യാഹി മേ ഹവമിദം കരിഷ്യാമി തച്ഛൃണു । ഇമ ഐന്ദ്രാ അതിസരാ ആകൂതിം സം നമന്തു മേ । തേഭിഃ ശകേമ വീര്യം ജാതവേദസ്തനൂവശിന്
ഇന്ദ്രേ, എന്റെ ഹോമത്തിലേക്ക് വരണം; ഞാന് ഇത് ചെയ്യുന്നു—കേള്ക്കണം. ഈ ഇന്ദ്രസദൃശ സഹായികള് എന്റെ ആഗ്രഹം നമിക്കട്ടെ. അവരോടൊപ്പം, ജാതവേദസേ, ഞങ്ങള്ക്ക് ശക്തി നേടാന് സാധിക്കട്ടെ, ശരീരവും സംരക്ഷിക്കപ്പെടട്ടെ.
യദസാവമുതോ ദേവാ അദേവഃ സംശ്ചികീര്ഷതി । മാ തസ്യാഗ്നിര്ഹവ്യം വാക്ഷീദ്ധവം ദേവാ അസ്യ മോപ ഗുര്മമൈവ ഹവമേതന
ഇവിടെ അല്ലെങ്കില് അങ്ങ് ദൈവഭക്തിയില്ലാത്തവന് ദേവന്മാരോടൊപ്പം ചേരാന് ആഗ്രഹിച്ചാല്, അഗ്നി അവന്റെ ഹോമം സ്വീകരിക്കരുത്; ദേവന്മാര് അവന്റെ ഹോമം അംഗീകരിക്കരുത്—ഈ ഹോമം എനിക്ക് മാത്രം ആയിരിക്കട്ടെ.
അതി ധാവതാതിസരാ ഇന്ദ്രസ്യ വചസാ ഹത । അവിം വൃക ഇവ മഥ്നീത സ വോ ജീവന് മാ മോചി പ്രാണമസ്യാപി നഹ്യത
ഇന്ദ്രസദൃശ സഹായികള് മുന്നോട്ട് ഓടട്ടെ, ഇന്ദ്രന്റെ വാക്കുകൊണ്ട് പ്രഹരിക്കട്ടെ. ആ ആടിനെ പുലിയെപ്പോലെ തകര്ക്കണം; അവന് ജീവന് നിലനില്ക്കട്ടെ, ജീവന് പോകരുത്, ബന്ധിച്ചിട്ടും അവനെ കൊല്ലരുത്.
യമമീ പുരോദധിരേ ബ്രഹ്മാണമപഭൂതയേ । ഇന്ദ്ര സ തേ അധസ്പദം തം പ്രത്യസ്യാമി മൃത്യവേ
ദോഷം അകറ്റാന് ആരെയെങ്കിലും പുരോഹിതനായി നിയോഗിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കില്, ഇന്ദ്രേ, അവനെ നിന്റെ കീഴില് ഇടണം; ഞാന് അവനെ മരണത്തിലേക്ക് തള്ളുന്നു.
യദി പ്രേയുര്ദേവപുരാ ബ്രഹ്മ വര്മാണി ചക്രിരേ । തനൂപാനം പരിപാണം കൃണ്വാനാ യദുപോചിരേ സര്വം തദരസം കൃധി
പഴയകാലത്ത് ദേവന്മാര് പ്രാര്ത്ഥനയും കാവലും തങ്ങള്ക്കായി ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ടെങ്കില്, ശരീരത്തിനും ജീവനും സംരക്ഷണം ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ടെങ്കില്, അവര് ഉപയോഗിച്ചതെല്ലാം അവന് രുചിയില്ലാത്തതാക്കണം.
യാന് അസാവതിസരാംശ്ചകാര കൃണവച്ച യാന് । ത്വം താന് ഇന്ദ്ര വൃത്രഹന് പ്രതീചഃ പുനരാ കൃധി യഥാമും തൃണഹാം ജനമ്
വൃത്രനെ സംഹരിക്കുന്ന ഇന്ദ്രനേ, അവൻ അകറ്റിയവരെയും അകറ്റാൻ പോകുന്നവരെയും നീ വീണ്ടും കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവരിക. എങ്ങനെ നീ ചിതറിപ്പോയ ജനങ്ങളെ വീണ്ടും ഒന്നിപ്പിക്കുമോ, അതുപോലെ.
യഥേന്ദ്ര ഉദ്വാചനം ലബ്ധ്വാ ചക്രേ അധസ്പദമ് । കൃണ്വേഽഹമധരാന് തഥാ അമൂഞ്ഛശ്വതീഭ്യഃ സമാഭ്യഃ
ഇന്ദ്രനേ, നീ വാക്ക് നേടുകയും താഴ്ന്ന സ്ഥാനം സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്തതുപോലെ, ഞാൻ ഈ ജനങ്ങളെ സ്ഥിരമായവരുടെ കീഴിൽ വയ്ക്കുന്നു.
അത്രൈനാന് ഇന്ദ്ര വൃത്രഹന്ന് ഉഗ്രോ മര്മണി വിധ്യ । അത്രൈവൈനാന് അഭി തിഷ്ഠേന്ദ്ര മേദ്യഹം തവ । അനു ത്വേന്ദ്രാ രഭാമഹേ സ്യാമ സുമതൌ തവ
വൃത്രനെ സംഹരിക്കുന്ന ഇന്ദ്രനേ, ഇവരെ ഇവിടെ ശക്തിയായി പ്രധാനസ്ഥലത്ത് അടി. ഞാൻ നിന്റെ ഭക്തനാണ്, അതിനാൽ ഇവരെ ഇവിടെ നീ നിയന്ത്രിക്കണം. ഇന്ദ്രനേ, ഞങ്ങൾ നിന്നെ ആശ്രയിക്കുന്നു; നിന്റെ അനുഗ്രഹത്തിൽ ഞങ്ങൾ നിലനിൽക്കട്ടെ.
ദിവേ സ്വാഹാ
ആകാശത്തിന്ന് സ്വാഹാ.
പൃഥിവ്യൈ സ്വാഹാ
ഭൂമിക്കു സ്വാഹാ.
അന്തരിക്ഷായ സ്വാഹാ
ആകാശമണ്ഡലത്തിന്ന് സ്വാഹാ.
അന്തരിക്ഷായ സ്വാഹാ
ആകാശമണ്ഡലത്തിന്ന് സ്വാഹാ.
ദിവേ സ്വാഹാ
ആകാശത്തിന്ന് സ്വാഹാ.
പൃഥിവ്യൈ സ്വാഹാ
ഭൂമിക്കു സ്വാഹാ.
സൂര്യോ മേ ചക്ഷുര്വാതഃ പ്രാണോഽന്തരിക്ഷമാത്മാ പൃഥിവീ ശരീരമ് । അസ്തൃതോ നാമാഹമയമസ്മി സ ആത്മാനം നി ദധേ ദ്യാവാപൃഥിവീഭ്യാം ഗോപീഥായ
സൂര്യൻ എന്റെ കണ്ണാണ്, വായു എന്റെ ശ്വാസം, ആകാശം എന്റെ ആത്മാവാണ്, ഭൂമി എന്റെ ശരീരമാണ്. എനിക്ക് അസ്തൃത എന്ന പേരാണ്. ഇതാണ് ഞാൻ. സ്വർഗ്ഗത്തെയും ഭൂമിയെയും രക്ഷിക്കാൻ അവൻ തന്റെ ആത്മാവിനെ സ്ഥാപിച്ചു.
ഉദായുരുദ്ബലമുത്കൃതമുത്കൃത്യാമുന് മനീഷാമുദിന്ദ്രിയമ് । ആയുഷ്കൃദായുഷ്പത്നീ സ്വധാവന്തൌ ഗോപാ മേ സ്തം ഗോപായതം മാ । ആത്മസദൌ മേ സ്തം മാ മാ ഹിംസിഷ്ടമ്
ശക്തിയും ബലവും വിവേകവും ശക്തിയും ഉയരട്ടെ. ആയുസ്സും അവന്റെ പങ്കാളിയും സ്വതന്ത്രശക്തിയോടെ എന്നെ കാവലാളായി കാക്കട്ടെ. നിങ്ങൾ ഇരുവരും എന്നോടൊപ്പം വസിക്കണം, എന്നെ ദോഷം ചെയ്യരുത്.
അശ്മവര്മ മേഽസി യോ മാ പ്രാച്യാ ദിശോഽഘായുരഭിദാസാത്। ഏതത്സ ഋച്ഛാത്
കിഴക്കുനിന്ന് എന്നെ ആക്രമിക്കുന്ന ദുഷ്ടനിൽ നിന്ന് എന്നെ കാക്കുന്ന കല്ല് കാവലാണ് നീ. ഇത് എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
അശ്മവര്മ മേഽസി യോ മാ ദക്ഷിണായാ ദിശോഽഘായുരഭിദാസാത്। ഏതത്സ ഋച്ഛാത്
തെക്കുനിന്ന് എന്നെ ആക്രമിക്കുന്ന ദുഷ്ടനിൽ നിന്ന് എന്നെ കാക്കുന്ന കല്ല് കാവലാണ് നീ. ഇത് എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
അശ്മവര്മ മേഽസി യോ മാ പ്രതീച്യാ ദിശോഽഘായുരഭിദാസാത്। ഏതത്സ ഋച്ഛാത്
പടിഞ്ഞാറുനിന്ന് എന്നെ ആക്രമിക്കുന്ന ദുഷ്ടനിൽ നിന്ന് എന്നെ കാക്കുന്ന കല്ല് കാവലാണ് നീ. ഇത് എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
അശ്മവര്മ മേഽസി യോ മോദീച്യാ ദിശോഽഘായുരഭിദാസാത്। ഏതത്സ ഋച്ഛാത്
വടക്കുനിന്ന് എന്നെ ആക്രമിക്കുന്ന ദുഷ്ടനിൽ നിന്ന് എന്നെ കാക്കുന്ന കല്ല് കാവലാണ് നീ. ഇത് എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
അശ്മവര്മ മേഽസി യോ മാ ധ്രുവായാ ദിശോഽഘായുരഭിദാസാത്। ഏതത്സ ഋച്ഛാത്
സ്ഥിരദിശയിൽ നിന്ന് എന്നെ ആക്രമിക്കുന്ന ദുഷ്ടനിൽ നിന്ന് എന്നെ കാക്കുന്ന കല്ല് കാവലാണ് നീ. ഇത് എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
അശ്മവര്മ മേഽസി യോ മോര്ധ്വായാ ദിശോഽഘായുരഭിദാസാത്। ഏതത്സ ഋച്ഛാത്
മുകളിലേക്കുള്ള ദിശയിൽ നിന്ന് എന്നെ ആക്രമിക്കുന്ന ദുഷ്ടനിൽ നിന്ന് എന്നെ കാക്കുന്ന കല്ല് കാവലാണ് നീ. ഇത് എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
അശ്മവര്മ മേഽസി യോ മാ ദിശാമന്തര്ദേശേഭ്യോഽഘായുരഭിദാസാത്। ഏതത്സ ഋച്ഛാത്
നടുവിലുള്ള ദിശകളിൽ നിന്ന് എന്നെ ആക്രമിക്കുന്ന ദുഷ്ടനിൽ നിന്ന് എന്നെ കാക്കുന്ന കല്ല് കാവലാണ് നീ. ഇത് എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
ബൃഹതാ മന ഉപ ഹ്വയേ മാതരിശ്വനാ പ്രാണാപാനൌ । സൂര്യാച്ചക്ഷുരന്തരിക്ഷാച്ഛ്രോത്രം പൃഥിവ്യാഃ ശരീരമ് । സരസ്വത്യാ വാചമുപ ഹ്വയാമഹേ മനോയുജാ
വലിയ മനസ്സോടെ ഞാന് ജീവശ്വാസമായ മാതരിശ്വാനെയും, ഉള്ളിലേക്കും പുറത്തേക്കുമുള്ള ശ്വാസങ്ങളെയും ആഹ്വാനിക്കുന്നു. സൂര്യനില്നിന്ന് കണ്ണ്, അന്തരീക്ഷത്തില്നിന്ന് ചെവി, ഭൂമിയില്നിന്ന് ശരീരം. മനസ്സുമായി ചേര്ന്നുള്ള വാക്ക് ഞങ്ങള് സരസ്വതിയെ ആഹ്വാനിക്കുന്നു.
കഥം മഹേ അസുരായാബ്രവീരിഹ കഥം പിത്രേ ഹരയേ ത്വേഷനൃമ്ണഃ । പൃശ്നിം വരുണ ദക്ഷിണാം ദദാവാന് പുനര്മഘ ത്വം മനസാചികിത്സീഃ
എങ്ങനെയാണ് ഞാന് മഹത്വമുള്ള അസുരനോടു ഇവിടെ സംസാരിച്ചത്? എങ്ങനെയാണ് പിതാവിനോടും ഉഗ്രശക്തിയുള്ള ഹരിയോടും പറഞ്ഞത്? വരുണ, നീ പൃശ്യിക്ക് തെക്കേ ദിക്കു നല്കി; വീണ്ടും, മഹാദാനശീലനായവനേ, നീ മനസ്സുകൊണ്ട് രോഗം മാറ്റി.