ଏକ ପବିତ୍ର ଯଜ୍ଞର ଆରମ୍ଭରେ, ଆଶା ଓ ନିଶ୍ଚୟର ସହିତ ସମସ୍ତେ ଦୃଢ଼ ଓ ସ୍ଥିର ଭାବରେ ବସିଲେ। ଭକ୍ତିମୟ ସ୍ତୁତିରେ ସମ୍ବୃତ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସୁନ୍ଦରତାରେ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଶତ୍ରୁକୁ ନୀଚ ସ୍ଥାନରେ ବସାଇବା ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଗଲା। ଏହି ସମୟରେ ଏକ ଜନନୀ ଗୋ-ଶାଳାକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ଶୀଘ୍ର ଫେରିବା ପାଇଁ ପ୍ରେରିତ ହେଲେ; ପୂଜ୍ୟ ଲୋକେ ଉଦ୍ୟମ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ନେଇ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ବିବେକୀ ନିଜ ଭାଗକୁ ବିଭକ୍ତ କରି ଛାଡିଦେଲେ। ଏହି ଯୁବତୀମାନେ ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ଭାବେ ଉଠି, ଶକ୍ତିକୁ ଧରିଲେ; ସୁ-ଗୃହଣୀ ଭାବେ, ସନ୍ତାନ ଓ ପ୍ରଜାର ସହିତ, ଯଜ୍ଞ ତାଙ୍କୁ ପାତ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଗଲା, ତିନି ଏହାକୁ ଧରିଲେ। ପୂର୍ବରୁ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଋଷିମାନେ ଯେଉଁ ପୋଷଣ ଭାଗ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କରିଥିଲେ, ସେହି ଭାଗକୁ ଆଣିବାକୁ ଚାହିଁଲେ। ଏହି ଯଜ୍ଞ ଆମ ପାଇଁ ପଥ-ପ୍ରଦର୍ଶକ, ରକ୍ଷକ, ସନ୍ତାନ, ଗୋ-ଧନ ଓ ନାୟକମାନେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବାକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଗଲା। ଅଗ୍ନି, ପ୍ରସନ୍ନ ଓ ପୂଜ୍ୟ, ଶୁଦ୍ଧ ଭାବରେ ଏଠି ପ୍ରବେଶ କରି, ଏହି ଭାଗକୁ ତାଙ୍କ ତାପରେ ତାପିତ କରିବାକୁ ଚାହିଁଲେ; ଋଷି ଓ ଦେବମାନେ ଏହି ଭାଗକୁ ଋତୁ ଅନୁସାରେ ତାପିତ କରିବା ପାଇଁ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ଶୁଦ୍ଧ ଓ ପୂତିତ ନାରୀମାନେ, ପୂଜ୍ୟ, ଏହି ଜଳକୁ ପ୍ରସନ୍ନ ଅନ୍ନ ଉପରେ ଝରିବାକୁ ଦେଲେ; ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଗଲା ଯେ ଅଧିକ ସନ୍ତାନ ଓ ଗୋ-ଧନ ଆସୁ, ଏବଂ ପକା ଅନ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମିକ ଲୋକର ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉ। ବ୍ରହ୍ମାଣ ଦ୍ୱାରା ପୂତିତ, ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ, ଏହି ପୂଜ୍ୟ ଧାନ ହେଉଛି ସୋମର ଭାଗ; ଏହି ଅନ୍ନ ଜଳକୁ ପ୍ରବେଶ କରୁ, ବଡ଼ ଭୂମି ଏହି ଅନ୍ନକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁ, ପକାଇ ଆମେ ଧର୍ମିକ ଲୋକର ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବାକୁ ଚାହିଁଲୁ। ବିଶାଳ ଭୂମି ଏହି ଅନ୍ନକୁ ବିସ୍ତାର କରି, ଶତାଧାର, ଧର୍ମିକ ଲୋକରେ ଅନେକ ପିଢି—ପୁରୁଷ, ପିତା, ସନ୍ତାନ—ପାଇଁ ପନ୍ଦର ଭାଗ ପକାଇ ଦିଆଗଲା। ଏହି ଅନ୍ନ ଶତାଧାର, ଶତଧାରା, ଅକ୍ଷୟ, ବ୍ରହ୍ମାଣ ଦ୍ୱାରା ପକାଇ, ଦିବ୍ୟ ଓ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ; ଏହାକୁ ସନ୍ତାନ ସହିତ ଏଠି ବସାଇଲେ, ଦାନ କରି ତାଙ୍କୁ ମନ୍ଦିର ଦେଲେ। ଅଲତାରକୁ ଉଠାଇ, ସନ୍ତାନ ଦ୍ୱାରା ବୃଦ୍ଧି କରି, ଦେମନକୁ ଦୂର କରି, ଏହା ପାଇଁ ଏକ ଉତ୍ତୀରଣ ପଥ ଦିଆଗଲା; ସୁନ୍ଦରତାରେ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଶତ୍ରୁକୁ ନୀଚ ସ୍ଥାନରେ ବସାଇବା ପ୍ରାର୍ଥନା ହେଲା। ଗୋ-ଧନ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ଦେବମାନେ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଫେରାଇ ଆଣିଲେ; ଦେବମାନେ ସହିତ ଏଠି ଆସିଲେ। କୌଣସି ଶତ୍ରୁତାପୂର୍ଣ୍ଣ ପଥ କିମ୍ବା ମାନ୍ତ୍ରିକ ଦୂଷ୍ଟତା ତାଙ୍କୁ ଛୁଇଁ ନପାରିବ; ନିଜ କ୍ଷେତ୍ରରେ ରୋଗମୁକ୍ତ ରାଜ କରିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଗଲା। ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା କଠମିଷ୍ଟ ଓ ଉତ୍ତମ ଇଚ୍ଛା ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ନ ଅଲତାରରେ ବସାଇ, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ପବିତ୍ର ଭାଗ ନାରୀ ଦ୍ୱାରା ଦେବମାନେ ପାଇଁ ପକାଇବାକୁ ଚାହିଁଲେ। ଏହି ଦୂଇ ହାତ ଅଦିତିର ଦ୍ୱିତୀୟ ହାତ, ସପ୍ତ ଋଷିମାନେ ଜନମ ଦେଇଥିବା; ଏହି ଚମଚ ଅନ୍ନର ଅଙ୍ଗ ଜାଣି, ଅଲତାର ମଧ୍ୟରେ ଚମଚ ଦ୍ୱାରା ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଗଲା। ଦେବମାନେ ପକା ଅନ୍ନ ଉପରେ ଆସି, ଅଗ୍ନିରୁ ଢାଳି ଏଠି ବସିଲେ; ସୋମରେ ପୂତିତ, ଏହି ଅନ୍ନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଉଦରରେ ବସିଲା; ଋଷି ପିଢିର ଭୋଜକମାନେ କେହି କ୍ଷତି ନପାଇଁ। ସୋମ ରାଜା ଏହି ମାନେକୁ ବୁଦ୍ଧି ଦେ, ଉତ୍ତମ ବାକ୍ୟରେ ଦୟା କରି ଆସ; ତପସ୍ୟାରୁ ଜନମ ନେଇଥିବା ଋଷି ପିଢିକୁ ଯଜ୍ଞ ଅନ୍ନରେ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରାଗଲା। ଏହି ନାରୀମାନେ ଶୁଦ୍ଧ, ପୂତିତ, ପୂଜ୍ୟ; ଆମେ ଏହାକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ହାତରେ ବିଶିଷ୍ଟ କରିଲୁ। ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ପାଇଁ ତୁମକୁ ଅନ୍ୱିତ କରୁଛି, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ମାରୁତମାନେ ଏହି ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତୁ। ଏହି ଆମ ଜ୍ୟୋତି, ଅମୃତତ୍ୱ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ପକା ଅନ୍ନ, ଚାହିଁଲା ଗାଈ; ଏହି ଧନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରଖିଲି; ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଏକ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପଥ ତିଆରି କଲି। ଅଗ୍ନି, ଜାତବେଦସ, ଚାଉଳର ଖୋସାକୁ ଅଗ୍ନିରେ ନେଇ, ବାହ୍ୟ ଖୋସାକୁ ଦୂର କରିଦେଲେ; ଗୃହସ୍ୱାମୀଙ୍କର ଭାଗ ଏହିପରି ଆମେ ଶୁଣିଛୁ, ଏବେ ନିରୃତିର ଭାଗ ଜାଣିଲୁ। କ୍ଳାନ୍ତ, ପକାଇବାକୁ ଚାହିଁଥିବା, ଅନ୍ନ ଦାନ କରୁଥିବା ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗର ପଥ ଜାଣିବା ଉପଦେଶ ଦିଆଗଲା; ଏହି ଉତ୍ତୀରଣ ଦ୍ୱାରା ଉଚ୍ଚ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଯିବା ପଥ ଦିଆଗଲା। ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ, ମେଢ଼ର ମୁଁହକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି, ଘୃତ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ କରି, ତାଙ୍କ ଅଙ୍ଗକୁ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୱିତ କରି, ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପଥ ତିଆରି କଲି। ମେଢ଼, ଦେମନକୁ ଦୂର କର; ଉତ୍ତମ ବାକ୍ୟରେ ଦୟା କରି ଆସ; ପୁରୁଣା, ପ୍ରଥମ, ପିତୃମାନେ, ଋଷି ପିଢିର ଭୋଜକମାନେ କ୍ଷତି ନପାଇଁ। ଋଷି ପିଢିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ନକୁ ବସାଇଲି; ଅନ୍ୟ ଋଷି ପିଢିମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଅଛନ୍ତି। ଅଗ୍ନି ଏମାନେର ରକ୍ଷକ, ମାରୁତମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ପକା ଅନ୍ନକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଯଜ୍ଞ, ସଦା ଫଳଦାୟୀ, ସଦା ପୋଷିତ, ବଳ, ଗାଈ, ଧନର ଆସନ; ସନ୍ତାନ, ଅମୃତତ୍ୱ, ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ଓ ଧନ ସହିତ ସମସ୍ତ ଆସନ୍ତୁ। ତୁମେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ବଳ; ଋଷି ପିଢିକୁ ଯାଅ; ଧର୍ମିକ ଲୋକରେ ଆମ ପକା ଅନ୍ନ ବସାଇବାକୁ ଚାହିଁଲୁ। ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ଅନୁକ୍ରମରେ ଆଗେ ବଢ଼ିଲେ; ଅଗ୍ନି, ଦେବମାନେ ପାଇଁ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର; ଏହି ଉତ୍ତମ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଯଜ୍ଞକୁ ଅନୁସରି, ସ୍ୱର୍ଗରେ ସପ୍ତ-କିରଣ ଅଛି, ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ଚାହିଁଲୁ। ଯେଉଁପଥରେ ଦେବମାନେ ଜ୍ୟୋତି ସହିତ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇଥିଲେ, ପକା ଅନ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମିକ ଲୋକରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ, ସେହିପରି ଆମେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗରେ ପହଞ୍ଚିବା ପ୍ରାର୍ଥନା କଲୁ। ଏହା ପରେ, ଭବ ଓ ସର୍ବଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଓ କୃପା ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଗଲା; ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ନାୟକ, ଗୋ-ଧନର ନାୟକ, ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ନ ଛୁଟିବା, ଆମେ ଦୁଇପା ଓ ଚାରିପା ପ୍ରାଣୀ କୁ କ୍ଷତି ନ ପହଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲୁ। କୁକୁର, ଶିଆଳ, ଚାଣ୍ଡାଳ, ଗୃଧ୍ର, କଳା ମାଂସ ଭୋଜି ଚିଡ଼ିଆମାନେ ଓ ମକଡ଼ାମାନେ ଉପରେ କ୍ଷତି ନ ହେଉ; ଦେବମାନେ ଆମକୁ ଦୂର ରଖନ୍ତୁ। ତାଙ୍କର ଚିତ୍କାର, ଶ୍ୱାସ, ଓ ମୂଳରେ ନମସ୍କାର କରାଗଲା; ରୁଦ୍ର, ଶତାକ୍ଷୀ, ଅମୃତ ତୁମେ, ଆମେ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ।