ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତୁମେ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଚଳିଥିବା, ସବୁ ଦେଖୁଥିବା, ଆଲୋକର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା। ତୁମେ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଆଲୋକ ବିକିରଣ କରିଥିବା। ଦେବତାମାନଙ୍କର ମଣ୍ଡଳୀ, ମାନବମାନଙ୍କର ସଭା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଚମକୁଥିବା ଜଗତ ଉପରେ ତୁମେ ଦୃଷ୍ଟି ପାତ କରିଥିବା। ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଦେଖୁଥିବା; ଏହି ଦୃଷ୍ଟି ଭଲି, ବରୁଣ ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦେଖୁଥିବା। ସୂର୍ଯ୍ୟ, ବିଶାଳ ଆକାଶ ମାଧ୍ୟମରେ ତୁମେ ଦିନ ସହିତ ଆଲୋକ ବହନ କରି ଚଳିଥିବା, ସମସ୍ତ ଜନ୍ମକୁ ଦେଖୁଥିବା। ସାତଟି ସବୁଜ ଘୋଡା ତୁମର ରଥକୁ ତାଣିଥିବା, ତାଙ୍କର ଜ୍ୱଳନ୍ତ କେଶ ଓ ସମସ୍ତ ଦେଖୁଥିବା ଦୃଷ୍ଟି। ସୂର୍ଯ୍ୟର ରଥର ସାତଟି ଦ୍ରୁତ ମାର୍, ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ, ଯୋଗାଯୋଗ କରାଯାଇଛି; ସୂର୍ଯ୍ୟ ନିଜ ଅଂଶରେ ଏହି ଘୋଡାମାନଙ୍କ ସହିତ ଯାତ୍ରା କରିଥିବା। ଲାଲ ଏକ, ତପସ୍ୱୀ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ; ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଆଉ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାୟକ ହେଲେ। ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ମଧ୍ୟରେ ଚଳିଥିବା, ସମସ୍ତ ଦିଶା ଦେଖୁଥିବା, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ହାତ ଫେଲିଥିବା, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବିସ୍ତାର କରିଥିବା—ସେ ଦୁଇ ହାତ ଓ ପକ୍ଷ ସହିତ ଏକ ଦେବତା, ଯିଏ ସ୍ଵର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିବା। ଏକ ପାଦ ଦ୍ୱାରା ସେ ଦୁଇ ପାଦରୁ ଅଧିକ ଚଳିଥିବା; ଦୁଇ ପାଦରୁ ସେ ତିନି ପାଦର ପଛକୁ ଯାଇଥିବା; ଦୁଇ ପାଦରୁ ଛଅ ପାଦରୁ ଅଧିକ ଚଳିଥିବା; ଏକ ପାଦ ଥିବାମାନେ ନିଜ ଶରୀର ଗଠନ କରିଥିବା। ଅକ୍ଷୟ, ଅଗ୍ରଗାମୀ, ଯେତେବେଳେ ପିତଳି ଏକ ନିଜ ସ୍ଥାନ ନେଇଥିବା, ଉଜ୍ୱଳ, ସେ ଦୁଇ ରୂପ ତିଆରି କରିଥିବା; ଧ୍ୱଜ ଶୋଭିତ, ଉତ୍ତଳ, ଦିଗରେ ଅନୁସ୍ଥାନ କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟର ସମସ୍ତ ପଥକୁ ଉଜ୍ୱଳ କରିଥିବା। ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତୁମେ ମହାନ, ଆଦିତ୍ୟ ମହାନ, ତୁମର ମହାନତା ବି ଅତ୍ୟନ୍ତ ମହାନ। ତୁମେ ସ୍ଵର୍ଗରେ, ମଧ୍ୟ ଆକାଶରେ, ପୃଥିବୀରେ, ଜଳରେ ଉଜ୍ୱଳ କରିଥିବା; ଦୁଇ ସମୁଦ୍ରକୁ ତୁମର ଆଲୋକରେ ଆବୃତ କରିଥିବା; ଦେବତା, ତୁମେ ବଳିଷ୍ଠ ବୃଷ୍ଣ, ଆଲୋକର ନାୟକ। ଦୂରରୁ ନିକଟକୁ ଆସି, ପଥରେ ଚାଲି, ଦ୍ରୁତ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଉଡୁଥିବା ପକ୍ଷୀ; ବିଷ୍ଣୁ, ବହୁ ଦୃଷ୍ଟି ସହିତ, ଶକ୍ତିରେ ଉପସ୍ଥିତ, ଧ୍ୱଜ ସହିତ ସମସ୍ତ ଚଳିଥିବାକୁ ସହିଥିବା। ଉଜ୍ୱଳ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ପ୍ରବଳ, ଚମତ୍କାର ପକ୍ଷୀ, ସ୍ଵର୍ଗ, ପୃଥିବୀ ଓ ମଧ୍ୟ ଆକାଶକୁ ଆଲୋକିତ କରିଥିବା; ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦିନ ଓ ରାତିରେ ଆବୃତ କରି, ସମସ୍ତ ଶୂରୀ ଦିଗରେ ବିସ୍ତାର କରିଥିବା। ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ଚମକୁଥିବା, ନିଜ ରୂପରେ ପରିଧାନ କରି, ଅଗ୍ରସର, ସେ ଧାରା ବିକିରଣ କରିଥିବା; ଉଜ୍ୱଳ, ପକ୍ଷୀ, ପ୍ରବଳ, ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ନାୟକ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଅବସ୍ଥିତ ହୋଇ, ସେ ଦିଗଗୁଡିକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଥିବା। ଦେବତାମାନଙ୍କର ଧ୍ୱଜ, ମୁହଁ, ଉଜ୍ୱଳ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦିଗରେ ଉଦୟ ହୋଇଥିବା ଅଦ୍ଭୁତ; ଦିନର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଉଜ୍ୱଳତାରେ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା, ସେ ଅନ୍ଧକାର ଓ ଦୁଃଖକୁ ଦୂର କରିଥିବା। ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଦ୍ଭୁତ ଉଦୟ ହୋଇଥିବା ମୁହଁ, ମିତ୍ର, ବରୁଣ ଓ ଅଗ୍ନିର ଚକ୍ଷୁ; ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତୁମେ ସ୍ଵର୍ଗ, ପୃଥିବୀ ଓ ମଧ୍ୟ ଆକାଶକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଥିବା; ଚଳିଥିବା ଓ ଅଚଳ ସମସ୍ତର ଆତ୍ମା ହେଉଛ। ଆମେ ତୁମକୁ, ସବିତାର, ଉଚ୍ଚ ଉଡୁଥିବା, ଲାଲ ବର୍ଣ୍ଣ, ଚମତ୍କାର ପକ୍ଷୀ, ସ୍ଵର୍ଗ ମଧ୍ୟରେ ଉଜ୍ୱଳ, ଦୃଢ ଆଲୋକ ଭାବରେ ଦେଖୁଛୁ; ଏହି ଆଲୋକକୁ ତିନି ଜଣେ ଉପଲବ୍ଧ କରିଥିଲେ। ସ୍ଵର୍ଗର ଶିଖରରେ ଦୌଡୁଥିବା, ଚମତ୍କାର ପକ୍ଷୀ, ଆଦିତିର ପୁତ୍ର, ଆମେ ଭୟରେ ତୁମର ଶରଣ ନେଉଛୁ; ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଆମକୁ ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ଦିଅ, ଆମେ ନଶ୍ୱର ହେବା ନାହିଁ, ତୁମର କୃପାରେ ରୁହୁ। ହଜାର ଦିନରେ, ଦ୍ରୁତ ହଂସର ପକ୍ଷୀ ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଉଡିଯାଉଛି; ସେ, ସମସ୍ତ ଦେଖି, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଉପସ୍ଥିତ କରି, ଦେବମାନଙ୍କୁ ନିଜ ଚେଷ୍ଟାରେ ରଖିଥିବା। ଲାଲ ଏକ କାଳ ହେଲେ, ପ୍ରଥମ ପ୍ରଜାପତି ହେଲେ; ଏହି ଲାଲ ଏକ ଯଜ୍ଞର ମୁଁ, ଗୀତଗୁଡିକୁ ବହନ କରିଥିବା। ଲାଲ ଏକ ଜଗତ ହେଲେ, ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା; ଲାଲ ଏକ ରଶ୍ମି ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ ଓ ସମୁଦ୍ର ଉପରେ ଚଳିଥିବା। ଲାଲ ଏକ, ସ୍ଵର୍ଗର ନାୟକ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଚଳିଥିବା; ସ୍ଵର୍ଗ, ସମୁଦ୍ର, ପୃଥିବୀ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀକୁ ସୁରକ୍ଷା କରିଥିବା। ଉଦୟ ହୋଇ, ଉଜ୍ୱଳ, ମହା, ଅକ୍ଷୟ, ଦୁଇ ରୂପ ତିଆରି କରିଥିବା; ଚମତ୍କାର, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ପ୍ରବଳ, ପବନରେ ଚଳି, ଯେତେ ଜଗତ ଅଛି, ସେ ସମସ୍ତ ଉପରେ ଉଜ୍ୱଳ କରିଥିବା। ସେ ସମସ୍ତ ପାଖରୁ ଆକ୍ରମିତ, ଆବୃତ, ଅନୁସୂଚିତ; ଦିନ ଓ ରାତିରେ ମାପିତ ବଫାଲୋ। ଆମେ, ପଛରେ ନ ପଡି, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଡାକୁଛୁ, ଯିଏ ଦିଗରେ ଅବସ୍ଥିତ, ଯିଏ ପଥ ଜାଣିଥିବା। ବଫାଲୋ, ପୃଥିବୀର ସନ୍ତାନ, ପଛରେ ନ ପଡିଥିବା; ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ଅଭିଭ୍ରାନ୍ତ, ସମସ୍ତ ଆବୃତ କରିଥିବା। ସମସ୍ତ ଦେଖି, ଉତ୍ତମ ନେତୃତ୍ୱ ସହିତ, ଯଜ୍ଞର ଯୋଗ୍ୟ—ସେ ଆମର କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ। ତାଙ୍କର ମହାନତା ପୃଥିବୀ ଓ ସମୁଦ୍ରକୁ ଆବୃତ କରି, ଉଜ୍ୱଳତାରେ ଆକାଶ ଓ ମଧ୍ୟ ଆକାଶକୁ ଆବୃତ କରିଥିବା। ସମସ୍ତ ଦେଖି, ଉତ୍ତମ ନେତୃତ୍ୱ ସହିତ, ଯଜ୍ଞର ଯୋଗ୍ୟ—ସେ ଆମର କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜାଗିଯାଇଛି, ଉଷାକୁ ଗାଈ ପରି ବିସ୍ତାର କରି; ଦ୍ରୁତମାନେ ଉଦୟ ହୋଇ, ଶୀଘ୍ର ଚଳିଛନ୍ତି; ରଶ୍ମିଗୁଡିକ ସ୍ଵର୍ଗର ଶିଖରକୁ ବହିଯାଇଛି। ଯିଏ ଏହି ସ୍ଵର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲେ, ଯିଏ ବିସ୍ତୃତ ଆକାଶ ତିଆରି କରି ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଆବୃତ କରିଛନ୍ତି; ଯିଏ ଛଅ ଦିଗ ଓ ଉଡୁଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ—ଏହି ଦେବତା, ଯେତେବେଳେ କ୍ରୁଧ୍ଧ, ଏହି ଅପରାଧ ହେଉଛି: ଯିଏ ଏପରି ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଜୟ କରିଥିବା। ଯିଏଠୁ ସମୟରେ ପବନ ବହିଥିବା, ଯିଏଠୁ ସମୁଦ୍ର ଭରିଯାଉଛି—ଏହି ଦେବତା, କ୍ରୁଧ୍ଧ, ଏହି ଅପରାଧ: ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଜୟ କରିଥିବା। ରୋହିତ, ଏହି ବନ୍ଧନକୁ ଘୁଞ୍ଚାଅ, ଦୂର କର, ବ୍ରାହ୍ମଣ-ହନ୍ତାର ବନ୍ଧନ ଶିଥିଳ କର, ତାକୁ ମୁକ୍ତ କର। ଯିଏ ମୃତ୍ୟୁ ଦେଇଥିବା, ଜୀବନ ଦେଇଥିବା, ଯାଁଠୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଜୀବନ ଦେଉଛନ୍ତି—ଏହି ଦେବତା, କ୍ରୁଧ୍ଧ, ଏହି ଅପରାଧ: ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଜୟ କରିଥିବା।