ପୂଷଣଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଇଛି—ସେ ନବଦମ୍ପତିକୁ ସେହି ଶୁଭ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ନେଇଯାଆନ୍ତୁ, ଯେଉଁଠାରେ ମନୁଷ୍ୟ ତାଙ୍କର ଅନ୍ତସ୍ତ ହୃଦୟ ଅଙ୍କୁରିତ କରନ୍ତି। ଏହି କୁଳବଧୁ, ଯାହାର ଉରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ କ୍ଷୀଣ ହୁଏନାହିଁ, ଯାହା କ୍ଷୟ ହୁଏନାହିଁ—ତାଙ୍କରେ ଆମେ ଦୂର୍ବଳତାର ନିବାରଣ କରିବା ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଅଛୁ। ବରଙ୍କୁ କୁହାଯାଏ, ସେ ବଧୁଙ୍କର ହାତକୁ ନିଅନ୍ତୁ, ତାଙ୍କର ଉରୁରେ ରଖନ୍ତୁ; ହୃଦୟରେ ଆନନ୍ଦ ଭରି ନିଜ ଜୀବନ ସଙ୍ଗୀନିକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରନ୍ତୁ। ଏଠାରେ ଦୁଇଜଣେ ସହର୍ଷ ଭାବରେ ନବଜନ୍ମକୁ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତୁ; ସବିତୃ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଦେଉନ୍ତୁ। ପ୍ରଜାପତି ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ସନ୍ତାନ ଦେଉନ୍ତୁ; ଦିନ ଓ ରାତି, ଆର୍ୟମାନ୍ ସହିତ ଏକତ୍ୱ କରନ୍ତୁ। ଆମେ ବରଙ୍କର ଜଗତରେ ଅସୁଭ ଛାଡ଼ି ଉପସ୍ଥିତ ହେବାକୁ ଚାହୁଁ, ଦ୍ୱିପଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦ ମଧ୍ୟରେ ମଙ୍ଗଳ ଆଣନ୍ତୁ। ଏହି ବିବାହ ବସ୍ତ୍ର, ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ମନୁ ସହିତ ଦେଇଛନ୍ତି, ଏହା ବଧୁଙ୍କର ଓ ବରଙ୍କର ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ବସ୍ତ୍ର। ଯିଏ ଏହାକୁ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଇଥାଏ, ସେ ବିବାହ ଶଯ୍ୟାରୁ ଅଶୁଭ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଶକ୍ତିକୁ ଦୂର କରିଥାଏ। ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିବା ବିବାହ ବସ୍ତ୍ର, ବଧୁଙ୍କର ବସ୍ତ୍ର, ଏହା ଦୁଇଜଣେ ଏକତ୍ୱରେ ବୃହସ୍ପତି ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦିଅନ୍ତୁ। ଆନନ୍ଦ ଭରିଥିବା ବିବାହ ଶଯ୍ୟାରେ ଦୁଇଜଣେ ହସୁଛନ୍ତି, ସମ୍ପୃକ୍ତ ଓ ମହାନ୍ତାରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଛନ୍ତି; ସେମାନେ ସୁରକ୍ଷିତ, ଭଲ ସନ୍ତାନ, ଭଲ ଗୃହସ୍ଥ ହେଉନ୍ତୁ; ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ପାଇଁ ପ୍ରଭାତ ଦେଖିବାକୁ ଜୀବନ୍ତ ରୁହନ୍ତୁ। ନୂତନ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ସୁଗନ୍ଧିତ ଓ ଭଲ ଶୃଙ୍ଗାର କରି, ଦୁଇଜଣେ ପ୍ରଭାତ ଦେଖିବାକୁ ଉଠନ୍ତୁ; ଡିଉଁ ମୁଠୁ ଚଢ଼ିଥିବା ପକ୍ଷୀ ପରି, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ। ଶୁଭ୍ର ଶୃଙ୍ଗାରିତ ଦିବି ଏବଂ ପୃଥିବୀ, ଉତ୍ତମ ଚିନ୍ତା ଓ ମହାନ୍ତ ନିଷ୍ଠା; ସାତି ଦିବି ଜଳ ଚଳିଛି—ସେମାନେ ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ। ସୂର୍ୟା, ଦେବତା, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଅସ୍ତିତ୍ୱର ଜ୍ଞାନୀ—ଆମେ ସେମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ। ଯିଏ କୌଣସି କ୍ରିୟା ବିନା ଅଙ୍ଗକୁ ସମର୍ଥନ କରିଥିଲେ, ସେ ଯୋଗ କରିଥିବା, ବନ୍ଧିଥିବା, ମଘବନ୍ ଅନେକ ଦାନ କରିଥିବା, ହାରାଇଥିବାକୁ ପୁନଃ ଦେଇଥିବା। ଅନ୍ଧକାର—କଳା, ପିତା, ଲାଲ—ଆମେ ଦୂର କରିବାକୁ ଚାହୁଁ; ଯେଉଁ ଦୁଃଖ ଏଠି ଜଳିଉଛି, ତାହାକୁ ଆମେ ଦଣ୍ଡରେ ରଖୁଛୁ। ବିବାହ ଶଯ୍ୟାରେ ଯେଉଁ ଅପରାଧ ଅଛି, ବରୁଣଙ୍କର ଯେଉଁ ଫାଦ, ବିଫଳ ଯେଉଁ ଚେଷ୍ଟା—ସେଗୁଡିକୁ ଆମେ ଦଣ୍ଡରେ ରଖୁଛୁ। ଆମର ସବୁଠୁ ପ୍ରିୟ ଶରୀର ଉତ୍ତମ ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୃଙ୍ଗାରିତ ହେଉ; ବୃକ୍ଷ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ତଳ ବସ୍ତ୍ର ତିଆରି କରନ୍ତୁ, ଯେଉଁଠି ଆମେ କଷ୍ଟ ଭୋଗିବାକୁ ପଡ଼ିବ ନାହିଁ। ବସ୍ତ୍ରର ଶେଷ, ତନ୍ତୁ, ତାଣ, ଓ ତାଣି, ଯେଉଁଠି ଅଛି—ସେହି ବସ୍ତ୍ର, ଯାହା ଗୃହଣୀମାନେ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି, ବଧୁଙ୍କୁ ଶୁଭ୍ର ସଂସ୍ପର୍ଶ ଦେଉ। ଏଠି ଚମକୁଥିବା କନ୍ୟାମାନେ, ପିତୃଲୋକରୁ ବରଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଦିକ୍ଷା ଛାଡ଼ିଛନ୍ତି—ସ୍ୱାହା। ବୃହସ୍ପତି ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୋଷିତ, ଗାଁରେ ଯାଇଥିବା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା—ତାହାଦ୍ୱାରା ଆମେ ବଧୁକୁ ଗଢ଼ୁଛୁ। ଏହି ଉଜ୍ୱଳତା, ଏହି ଶକ୍ତି, ଏହି ଖ୍ୟାତି, ଏହି ଦୁଧ, ଏହି ରସ—ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ପୋଷଣ ଓ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି—ଏହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ବଧୁକୁ ଗଢ଼ୁଛୁ। ଘରରେ ଦୀର୍ଘ ଚୁଲି ଥିବା ଲୋକେ ଅଶାନ୍ତିରେ କାନ୍ଦି ହାନି କରିଥିଲେ, ତାହାର ପାପରୁ ଅଗ୍ନି ଓ ସବିତୃ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ। ଯଦି ତୁମ ଝିଅ ଅସ୍ତବ୍ୟସ୍ତ ଚୁଲି ସହିତ ଘରରେ କାନ୍ଦି କଷ୍ଟ ଦେଇଥିଲେ, ଅଗ୍ନି ଓ ସବିତୃ ତାହାର ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ। ଘରର ଭଉଣୀମାନେ କିମ୍ବା ଯୁବତୀମାନେ ଅଶାନ୍ତିରେ କାନ୍ଦି କଷ୍ଟ ଦେଇଥିଲେ, ଅଗ୍ନି ଓ ସବିତୃ ତାହାର ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ। ତୁମ ସନ୍ତାନ, ଗାଁ କିମ୍ବା ଘରରେ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକର କ୍ଷତି ହୋଇଥିଲେ, ଅଗ୍ନି ଓ ସବିତୃ ତାହାର ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ। ଏହି ନାରୀ ନିଜ ପିତାଙ୍କ ଘର ଛାଡ଼ିବା ପୂର୍ବରୁ କହୁଛି—ମୋ ବର ଦୀର୍ଘାୟୁ ହେଉ, ସେ ଶତ ଶରତ ଜୀବନ୍ତ ରୁହନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଦମ୍ପତିଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ବ ଦୂର କରନ୍ତୁ, ଚକ୍ରବାକ ପକ୍ଷୀମାନେ ପରି; ସେମାନେ ସନ୍ତାନ ସହିତ ସମସ୍ତ ଜୀବନ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତୁ। ବିବାହ ଶଯ୍ୟା କିମ୍ବା ବସ୍ତ୍ରରେ ଯେଉଁ ଅପରାଧ କିମ୍ବା ଅଶୁଚି ହୋଇଛି, ବିବାହ କିମ୍ବା ସ୍ନାନରେ ଯେଉଁ ଅନୁଷ୍ଠାନ ତ୍ରୁଟି ହୋଇଛି, ଆମେ ଏହାକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରୁଛୁ। ବିବାହ କିମ୍ବା ନେଇଯିବାରେ ଯେଉଁ ଅପରାଧ ଅଛି, ଅଶୁଚି ଅଛି, ଏହାକୁ ସମ୍ଭଳା ଚାଦରରେ ଶୁଧ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ; ଅପରାଧ ଦୂର କରିବାକୁ ଚାହୁଁ। ସମ୍ଭଳା ଚାଦରରେ ଅପରାଧ ଦୂର କରି, ଅଶୁଚି ଶୁଧ କରି, ଆମେ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଓ ପବିତ୍ର ହୋଇଛୁ; ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ପାଇଁ ଅଗ୍ରସର ହେବାକୁ ଚାହୁଁ। ଏହି କୃତ୍ରିମ କଣ୍ଟକ, ଶତ ତୀକ୍ଷ୍ଣତା ସହିତ—ଏହାକୁ ଦୂର କର, ଚୁଲିରୁ ଅଶୁଚି ଦୂର କର, ମୁଣ୍ଡରୁ ଦୂର କର। ବଧୁଙ୍କର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଙ୍ଗରୁ ଆମେ ରୋଗ ଦୂର କରୁଛୁ; ଏହା ପୃଥିବୀ, ଦେବତା, ଆକାଶ, ମଧ୍ୟ ଅନ୍ତରିକ୍ଷ, ଜଳ, ଅଗ୍ନି, ଯମ କିମ୍ବା ପିତୃଗଣଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବ ନାହିଁ। ମୁଁ ତୁମକୁ ପୃଥିବୀର ରସ, ଉଦ୍ଭିଦର ରସ, ସନ୍ତାନ ଓ ଧନରେ ବାନ୍ଧୁଛି; ଏଭଳି ବନ୍ଧି, ଏହି ଶକ୍ତିରେ ଦୃଢ଼ ହେଉ। ମୁଁ ଗୀତ, ତୁମେ ସଙ୍ଗୀତ; ମୁଁ ସାମନ୍, ତୁମେ ଋଚ୍; ମୁଁ ଆକାଶ, ତୁମେ ପୃଥିବୀ; ଏଭଳି ଏଠି ଏକତ୍ୱରେ ଯୋଗ ହୋଇ ସନ୍ତାନ ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଚାହୁଁ। ନୌକାମାନେ ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତୁ, ଦାନଶୀଳମାନେ ପୁତ୍ର ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତୁ; ଦୁଇଜଣେ ଅକ୍ଷତ ରହି ମହାନ୍ତ ଶକ୍ତି ଅର୍ଜନ କରନ୍ତୁ। ପୂର୍ବଜମାନେ ବଧୁକୁ ଦେଖି, ତାଙ୍କୁ ନେଇଯିବାକୁ ଆସିଛନ୍ତି; ସେମାନେ ବଧୁକୁ ସୁରକ୍ଷିତ, ସନ୍ତାନମୟ ଆଶ୍ରୟ ଦେଉନ୍ତୁ। ପୂର୍ବ ଆସିଥିବା ଲୋକେ, କମ୍ବଳ କମରେ ବାନ୍ଧି, ବଧୁକୁ ଏଠି ସନ୍ତାନ ଓ ଧନ ଦେଇଛନ୍ତି—ସେମାନେ ଗତପଥରେ ନେଇଯିବାକୁ ଚାହୁଁ, ସେ ଉଜ୍ୱଳ ଓ ଭଲ ସନ୍ତାନ ସହିତ ସେମାନେଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହେଉ।