ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਯਜਨਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, “ਛੰਦ ਅਤੇ ਮਾਰੁਤ ਤੇਨੂੰ ਇਸ ਹਵਨ ਵਿੱਚ ਯੋਗ ਕਰ ਦੇਣ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀ ਹੈ। ਅਦਿਤੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ਾ ਉੱਤੇ ਜਲ ਛਿੜਕ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਹਵਨ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਇਸ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਅਨੇਕ ਤਪੱਤੀਆਂ, ਚੰਗੀ ਜੋੜ ਅਤੇ ਹਵਨ ਨਾਲ ਜੋੜੇ। ਤਵਸ਼ਟਰ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਜੋੜ ਅਤੇ ਹਵਨ ਨਾਲ ਜੋੜੇ। ਭਗਾ ਇੱਥੇ ਤੈਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਜੋੜ ਅਤੇ ਹਵਨ ਨਾਲ ਜੋੜੇ। ਸੋਮਾ, ਇਸ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਅਨੇਕ ਪੋਸ਼ਣ, ਚੰਗੀ ਜੋੜ ਅਤੇ ਹਵਨ ਨਾਲ ਜੋੜੇ। ਇੰਦਰ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਅਨੇਕ ਪੋਸ਼ਣ, ਚੰਗੀ ਜੋੜ ਅਤੇ ਹਵਨ ਨਾਲ ਜੋੜੇ।” “ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰੋ, ਬ੍ਰਹਮਣ ਨਾਲ, ਯਜਨਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ ਵਸ਼ਟ-ਧੁਨੀ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਕੇ ਆਓ। ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਬ੍ਰਹਮਣ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਕੇ ਆਓ। ਇਹ ਯਜਨਾ ਸੂਰਿਆ-ਲੋਕ ਅਤੇ ਯਜਮਾਨ ਲਈ, ਹਵਨ ਨਾਲ ਹੈ।” ਇਸ ਸਮੇਂ, ਅਗਨਿ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਖੜੀਆਂ ਹਨ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਲਪਟਾਂ ਉੱਚੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ, ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸਰੀਰ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੇਵਤਾ, ਉਹ ਮਧੁਰਤਾ ਅਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਰਸਤੇ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਧੁਰਤਾ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਅਗਨਿ ਦੀ ਆਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਾਮਨਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਾਵਿਤਾ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਥੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਘੀ ਨਾਲ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਗਨਿ ਦੀਆਂ ਚਮਚੀਆਂ ਸਪਸ਼ਟ ਹਨ, ਉਹ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇਗਾ—ਇਹ ਅਗਨਿ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਹੈ। ਵਾਸੂਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਨ, ਉਹ ਖੜੇ ਹਨ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਦਾਤਾ ਵੀ ਉੱਥੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਗ੍ਰਿਹਸਥੀ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਅਗਨਿ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਉਸਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਗਣ ਵਾਲੀਆਂ ਭੋਰੇ, ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਸਮੇਤ, ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ, ਜਿਵੇਂ ਰਖਵਾਲੇ ਰਸਮ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦੇਵ ਪੁਰੋਹਿਤ ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਣ, ਅਗਨਿ ਦੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਵੇ। ਇਦਾ, ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਭਾਰਤੀ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਦੇਵੀਆਂ—ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ਾ ਉੱਤੇ ਬੈਠਣ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਵੱਡੀ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਸਾਡੀ ਹੋਵੇ; ਤਵਸ਼ਟਰ ਇਸ ਸਭਾ ਦੀ ਧਨ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਵੰਡੇ। ਹੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ, ਛੱਡ ਦੇ; ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਅਗਨਿ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਹਵਨ ਦੇ ਤੋਹਫੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾ ਦੇ। ਅਗਨਿ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਸਵਾਹਾ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕਰ; ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਇਹ ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ। ਫਿਰ, ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਨੌਂ ਪ੍ਰਾਣ ਨੌਂ ਨਾਲ ਮਾਪੇ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਤੇ ਸੌ ਪਤਝੜਾਂ ਲਈ। ਤਿੰਨ ਹਰੇ, ਤਿੰਨ ਚਾਂਦੀ ਵਰਗੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਹੇ ਦੇ, ਤਿੰਨ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਸਥਾਪਤ ਹਨ। ਅਗਨਿ, ਸੂਰਜ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਧਰਤੀ, ਜਲ, ਆਕਾਸ਼, ਵਾਤਾਵਰਨ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਕੋਣ; ਰੁੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਸਮਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਮਾਪ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇਣ। ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੋਸ਼ਣ, ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਮਾਪ ਵਿੱਚ, ਇੱਥੇ ਆ ਜਾਵੇ; ਪੂਸ਼ਣ ਦੁੱਧ ਤੇ ਘੀ ਲਿਆਵੇ। ਭੋਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ ਇੱਥੇ ਵੱਸੇ। ਆਦਿਤਯਾ ਇਸਨੂੰ ਧਨ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨ; ਅਗਨਿ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਵਧਦਾ ਹੈਂ, ਇਸਨੂੰ ਵਧਾ। ਇੰਦਰ, ਇਸਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਕੇ ਭੇਜ; ਪੋਸ਼ਣ ਦਾ ਤ੍ਰੈਗੁਣ ਮਾਪ ਇਸ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇ। ਧਰਤੀ ਦਾ ਹਰਾ ਰਖਵਾਲਾ ਤੇਰੀ ਰਾਖੀ ਕਰੇ; ਅਗਨਿ, ਸਭ ਕੁਝ ਢੋਣ ਵਾਲਾ, ਲੋਹੇ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੇ। ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ, ਚਾਂਦੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ਦਿਲੀ ਦੇਣ। ਇਹ ਸੋਨਾ, ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਜੰਮਿਆ, ਵੰਸ਼ ਹੈ; ਇੱਕ ਭਾਗ ਅਗਨਿ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਇੱਕ ਸੋਮੇ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਇੱਕ ਜਲ ਦਾ ਬੀਜ ਬਣਿਆ—ਇਹ ਤ੍ਰੈਗੁਣ ਸੋਨਾ ਤੇਰੀ ਉਮਰ ਵਧਾਵੇ। ਜਮਦਗਨੀ ਦੀ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਉਮਰ, ਕਸ਼੍ਯਪ ਦੀ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਉਮਰ; ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਿੰਨ ਉਮਰਾਂ ਬਣਾਈਆਂ। ਤਿੰਨ ਚਮਕਦਾਰ, ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਅੱਖਰ ਬਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਹੋਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਮਰਤਾ ਨਾਲ ਮੌਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਆਪ ਨੂੰ ਛੁਪਾ ਕੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਹਰਾ ਉੱਤੇ, ਚਾਂਦੀ ਵਿਚਕਾਰ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਲੋਹਾ ਹੇਠਾਂ ਤੋਂ ਤੇਰੀ ਰਾਖੀ ਕਰੇ; ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਰਾਖੀ ਹੈ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਰੱਖਾਵਾਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੇਰੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ; ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਖੜਾ ਹੋਵੇਂ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸੋਨੇ ਦਾ, ਅਮਰ ਨਗਰ, ਜਿਸਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਛੇਦਿਆ—ਉਸਨੂੰ ਮੈਂ ਦਸ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤ੍ਰੈਗੁਣ ਰੱਖਾਵਾਂ ਨੂੰ ਛੇਦ ਲਿਆ ਹੈ। ਅਰਯਮਨ, ਪੂਸ਼ਣ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਕੇ ਆਉਣ; ਅੱਜ ਜੰਮੇ ਨਾਮ ਰਾਹੀਂ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈਂ। ਰੁੱਤਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮਿਆਂ ਨਾਲ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਤੇ ਚਮਕ ਲਈ, ਸਾਲ ਦੀ ਉਰਜਾ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਘੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ, ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ, ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਅਡੋਲ, ਢੋਣ ਜੋਗਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ ਨੀਵਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—ਤੂੰ ਉੱਠ ਨਾ, ਪਰ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਲਈ ਥਿਰ ਰਹਿ। ਫਿਰ, ਅਗਨਿ ਜਾਤਵੇਦਸ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਜੋੜ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਤੂੰ ਸਾਹਮਣੇ harness ਹੋ ਕੇ ਚੱਲ, ਇੱਥੇ ਹੋ ਰਹੀ ਕਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣ। ਤੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਉਪਚਾਰਕ ਹੈਂ; ਤੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਅਸੀਂ ਪਸ਼ੂ, ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ।” “ਇਹ ਕਰ, ਹੇ ਅਗਨਿ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ; ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ, ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂ ਸੱਟ ਮਾਰੀ, ਉਹ ਬਾਹਰਲੇ ਘੇਰੇ ਵਿਚ ਘੁੰਮੇ।” “ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਬਾਹਰਲੇ ਘੇਰੇ ਵਿਚ ਘੁੰਮੇ, ਇਹ ਕਰ, ਹੇ ਅਗਨਿ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ।” “ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚੀਰ, ਦਿਲ ਚੀਰ, ਜੀਭ ਬੰਨ੍ਹ, ਦੰਦ ਤੋੜ; ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨਵੇਂ ਅਗਨਿ, ਉਸ ਮਾਸ-ਭੱਖੀ ਦੈਤ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।” “ਉਸ ਦਾ ਜੋ ਕੁਝ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਚੁੱਕਿਆ, ਚੋਰੀ ਹੋਇਆ, ਜਾਂ ਭੂਤਾਂ ਨੇ ਖਾ ਲਿਆ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਵਾਪਸ ਲਿਆ; ਅਸੀਂ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮਾਸ ਦੇਈਏ।” “ਕੱਚਾ, ਪੱਕਾ, ਚਿੱਟਾ, ਜਾਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪੱਕਾ—ਜੋ ਵੀ ਮਾਸ-ਭੱਖੀ ਦੈਤ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ, ਉਹ ਦੈਤ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ; ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਰੋਗ-ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਵੇ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਹਵਨ ਰਾਹੀਂ, ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਰਾਖੀ, ਪੋਸ਼ਣ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਅਤੇ ਰੋਗ-ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਯਜਨਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਭਲਾਈ ਲਈ।