ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਐਸਾ ਕ੍ਰੁਰ ਪਾਪ ਹੋਇਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਛੀਨ ਲਿਆ। ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ, ਗਠੜੀਆਂ ਅਤੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤ੍ਰਕ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਮਾਤ੍ਰਕ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਕਰਤੂਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਔਰਤ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਿਆਹਾਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਸ਼ਤਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਗਾਂ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਗਾਂ, ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਪਤਨੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਪਾਪ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਘਰੋਂ ਬੇਘਰ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ, ਬੱਚਿਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਆਸਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਅਤੇ ਘਟ ਜਾਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਗਾਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੁਰੰਤ ਗਿੱਧ ਉਸ ਦੇ ਮਾਸ ਨੂੰ ਨੋਚ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਸਾੜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਲੰਮੇ ਵਾਲ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਨੱਚਦੀਆਂ ਹਨ, ਮਾੜੇ ਮਾਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਮਾਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੁਰੰਤ ਭੇੜੀਏ ਉਸ ਦੇ ਮਾਸ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਲੋਕ ਤੁਰੰਤ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕੀ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਜਾਂ ਉਹ? ਫਿਰ ਆਦੇਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਕੱਟੋ, ਕੱਟੋ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰੋ। ਬ੍ਰਹਮ-ਘਾਤੀ ਨੂੰ ਚੁੱਕੋ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿਓ। ਤੂੰ ਵੈਸ਼ਵਦੇਵੀ ਕਹਲਾਵੇਂ, ਜੋ ਯਜਨ ਦੀ ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਬੰਧੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਹ ਜੋ ਸਾੜਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਇਕੱਠੇ ਸਾੜਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੀ ਵਜਰ ਹੈ। ਹੇ ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਵਾਲੀ, ਮੌਤ ਬਣ ਜਾ ਅਤੇ ਦੌੜ ਪੈ। ਤੂੰ ਜਿੱਤ, ਚਮਕ, ਇੱਛਤ ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਪੂਰੀਆਂ ਮਨੋਕਾਮਨਾਵਾਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ। ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ। ਹੇ ਨਿਰਪਾਪਾ, ਰਾਹ ਬਣ ਜਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਪਰੇ। ਤੀਰਾਂ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣ ਜਾ, ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾ। ਹੇ ਨਿਰਪਾਪਾ, ਬ੍ਰਹਮ-ਘਾਤੀ, ਪਾਪੀ, ਦੇਵ-ਦੁਸ਼ਮਣ, ਮਾੜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟ ਦੇ। ਅੱਗੀ ਉਸ ਮਾੜੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਵੇ ਜੋ ਤੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਕੁਚਲਿਆ ਤੇ ਰੌਂਦਿਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਆਦੇਸ਼ ਆਉਂਦਾ ਹੈ—ਕੱਟੋ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਕੇ ਕੱਟੋ, ਇਕੱਠੇ ਕਰਕੇ ਵੀ ਕੱਟੋ; ਸਾੜੋ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਕੇ ਵੀ ਸਾੜੋ, ਇਕੱਠੇ ਕਰਕੇ ਵੀ ਸਾੜੋ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਬ੍ਰਹਮ-ਘਾਤੀ ਨੂੰ ਜੜ ਤੋਂ ਸਾੜ ਦੇ। ਜਿਵੇਂ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਕੋਈ ਦੂਰ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਵੀ ਮਾੜੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਚਲਾ ਜਾਵੇ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹੀ ਕਰ, ਬ੍ਰਹਮ-ਘਾਤੀ, ਪਾਪੀ, ਦੇਵ-ਦੁਸ਼ਮਣ, ਮਾੜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ। ਸੌ ਗੰਢਾਂ ਵਾਲੀ ਵਜਰ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਵਾਲੀ ਛੁਰੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਮੋਢੇ ਕੱਟ ਦੇ, ਸਿਰ ਕੱਟ ਦੇ। ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਕੱਟ ਦੇ, ਚਮੜੀ ਉਤਾਰ ਦੇ। ਉਸ ਦਾ ਮਾਸ ਕੱਟ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਗਾਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦੇ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਕੁਚਲ ਦੇ, ਮੱਝ ਉਤਾਰ ਲੈ। ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਤੇ ਗਠੜੀਆਂ ਉਖਾੜ ਦੇ। ਅੱਗੀ ਉਸ ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦੇਵੇ, ਵਾਯੂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦੇਵੇ। ਸੂਰਜ ਉਸ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—ਉਠ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਆ, ਇਸ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਆ, ਜਿੱਥੇ ਚੰਗੀ ਬੋਲੀ ਹੈ। ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਰਚਿਆ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਰਾਜ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਦੇਵੇ। ਫਿਰ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਆ, ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸ, ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ। ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਲਿਆ ਕੇ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਪਾਣੀਆਂ, ਬੂਟਿਆਂ, ਧੀਆਂ, ਚੌਪਾਏ ਅਤੇ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ, ਹੇ ਭਿਆਨਕ ਮਰੁਤੋ, ਜੋ ਪ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਹੋ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ। ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਦਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਧਨੀ, ਤੇਰੀ ਸੁਣਵੇ। ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੱਤ ਮਰੁਤ, ਮਿੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਮਿਲੇ ਹੋਏ। ਉਹ ਉਠਿਆ, ਉਹ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਉੱਠ ਗਿਆ; ਬੀਜ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀਆਂ ਕੋਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਤਸ਼ਾਹੀਤ ਹੋਏ; ਰਸਤਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਛੇ ਚੌੜੀਆਂ ਨੇ ਇੱਥੇ ਰਾਜ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਇੱਥੇ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਨੇ ਤੇਰਾ ਰਾਜ ਲਿਆ ਕੇ ਦਿੱਤਾ; ਉਸ ਨੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਤੂੰ ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਲਈ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਖਜਾਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਧਨੀ ਹਨ, ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਵਾਧੂ ਦਾਨਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ। ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਬਣਾਈ; ਉੱਥੇ ਸਰਵੋਚ ਨੇ ਧਾਗਾ ਤਾਣਿਆ। ਉੱਥੇ, ਅਜੰਮੇ, ਇਕ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣਾਈ; ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ। ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਨਾਲ ਇਹ ਆਧਾਰ ਖੜਾ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਹੈ। ਉਸ ਨਾਲ ਵਾਤਾਵਰਨ, ਮਾਪੇ ਹੋਏ ਖੇਤਰ; ਉਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਮਰਤਾ ਪਾਈ। ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਹਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਵਧਦਾ ਤੇ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਤੇਰਾ ਰਾਜ ਦੁੱਧ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਇਕਠਿਆ ਹੋਵੇ।