ਸੈषਾ ਭੀਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਗਵ੍ਯਘਵਿषਾ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਕृਤ੍ਯਾ ਕੂਲ੍ਬਜਮਾਵृਤਾ
ਇਹ ਡਰਾਉਣੀ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਵਾਸ਼ਾ ਹੈ, ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ, ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਤੇ ਭਿਆਨਕ, ਨਦੀ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਵਾਲੀ ਘਾਸ ਨਾਲ ਲਪੇਟੀ ਹੋਈ।
ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਘੋਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਮृਤ੍ਯਵਃ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਡਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਮੌਤਾਂ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਕ੍ਰੂਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵੇ ਪੁਰੁषਵਧਾਃ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਕਠੋਰ ਕੰਮ, ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਸਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯਂ ਦੇਵਪੀਯੁਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਗਵ੍ਯਾਦੀਯਮਾਨਾ ਮृਤ੍ਯੋਃ ਪਡ੍ਵੀਸ਼ ਆ ਦ੍ਯਤਿ
ਉਹ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆਰੇ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਗਲਣ ਵਾਲੇ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰੀ ਹੋਈ, ਮੌਤ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮੇਨਿਃ ਸ਼ਤਵਧਾ ਹਿ ਸਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਰ੍ਹਿ ਸਾ
ਉਹ ਸੌ ਜਖਮਾਂ ਵਾਲਾ ਦਾਗ ਹੈ; ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆਰੇ ਦੀ ਧਰਤੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵੈ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਗੌਰ੍ਦੁਰਾਧਰ੍षਾ ਵਿਜਾਨਤਾ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਦੁਆਰਾ ਛੇੜਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਵਜ੍ਰੋ ਧਾਵਨ੍ਤੀ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰ ਉਦ੍ਵੀਤਾ
ਬਿਜਲੀ, ਦੌੜਦੀ ਹੋਈ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਦੁਆਰਾ ਜਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਹੇਤਿਃ ਸ਼ਫਾਨ੍ ਉਤ੍ਖਿਦਨ੍ਤੀ ਮਹਾਦੇਵੋऽਪੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾ
ਇੱਕ ਹਥਿਆਰ, ਖੁਰਾਂ ਨੂੰ ਖੋਦਦੀ ਹੋਈ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੁਰਪਵਿਰੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾ ਵਾਸ਼੍ਯਮਾਨਾਭਿ ਸ੍ਫੂਰ੍ਜਤਿ
ਰੇਜ਼ਰ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਕੀਤੀ ਹੋਈ, ਨਿਗਰਾਨੀ ਹੇਠ, ਵੱਜਣ ਤੇ ਕੰਬਦੀ ਹੈ।
ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਹਿਙ੍ਕृਣ੍ਵਤ੍ਯੁਗ੍ਰੋ ਦੇਵਃ ਪੁਚ੍ਛਂ ਪਰ੍ਯਸ੍ਯਨ੍ਤੀ
ਮੌਤ, ਭਿਆਨਕ, ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਦੇਵਤਾ, ਪੂਛ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਜ੍ਯਾਨਿਃ ਕਰ੍ਣੌ ਵਰੀਵਰ੍ਜਯਨ੍ਤੀ ਰਾਜਯਕ੍ਸ਼੍ਮੋ ਮੇਹਨ੍ਤੀ
ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਕੰਨਾਂ ਤੋਂ ਬਚਦੀ ਹੋਈ, ਵਧੀਆ ਨੂੰ ਛੱਡਦੀ ਹੈ, ਰਾਜ ਰੋਗ, ਪਿਸਾਬ ਕਰਦੀ ਹੋਈ।
ਮੇਨਿਰ੍ਦੁਹ੍ਯਮਾਨਾ ਸ਼ੀਰ੍षਕ੍ਤਿਰ੍ਦੁਗ੍ਧਾ
ਦਾਗ, ਦੁਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੋਈ, ਸਿਰ ਕੱਟਣ ਵਾਲੀ, ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ।
ਸੇਦਿਰੁਪਤਿष੍ਠਨ੍ਤੀ ਮਿਥੋਯੋਧਃ ਪਰਾਮृष੍ਟਾ
ਆਸਨ, ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਹੋਏ, ਛੂਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਰਵ੍ਯਾ ਮੁਖੇऽਪਿਨਹ੍ਯਮਾਨ ऋਤਿਰ੍ਹਨ੍ਯਮਾਨਾ
ਤੀਰ, ਮੂੰਹ ਤੇ ਦਬਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਹੁਕਮ, ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ।
ਅਘਵਿषਾ ਨਿਪਤਨ੍ਤੀ ਤਮੋ ਨਿਪਤਿਤਾ
ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ, ਥੱਲੇ ਡਿੱਗਦਾ ਹੋਇਆ, ਹਨੇਰਾ ਡਿੱਗ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਅਨੁਗਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ ਉਪ ਦਾਸਯਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਗਵੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯਸ੍ਯ
ਸਾਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆਰੇ ਦੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਗਾਂ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਵੈਰਂ ਵਿਕृਤ੍ਯਮਾਨਾ ਪੌਤ੍ਰਾਦ੍ਯਂ ਵਿਭਾਜ੍ਯਮਾਨਾ
ਵੈਰ, ਬਦਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਪੋਤੇ ਦੀ ਵਾਰਸ, ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ।
ਦੇਵਹੇਤਿਰ੍ਹ੍ਰਿਯਮਾਣਾ ਵ੍ਯृਦ੍ਧਿਰ੍ਹृਤਾ
ਦੇਵਤਾਈ ਹਥਿਆਰ, ਲੈ ਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਵਾਧਾ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਪਾਪ੍ਮਾਧਿਧੀਯਮਾਨਾ ਪਾਰੁष੍ਯਮਵਧੀਯਮਾਨਾ
ਪਾਪ, ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਰੁਖਾਈ, ਮਾਰੀ ਜਾਂਦੀ।
ਵਿषਂ ਪ੍ਰਯਸ੍ਯਨ੍ਤੀ ਤਕ੍ਮਾ ਪ੍ਰਯਸ੍ਤਾ
ਜ਼ਹਿਰ, ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਬੁਖਾਰ, ਥੱਲੇ ਪਾਇਆ ਗਿਆ।
ਅਘਂ ਪ੍ਰਚ੍ਯਮਾਨਾ ਦੁष੍ਵਪ੍ਨ੍ਯਂ ਪਕ੍ਵਾ
ਮੰਦ ਕੰਮ, ਨੁਕਸਾਨ ਤੇ ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਪੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮੂਲਬਰ੍ਹਣੀ ਪਰ੍ਯਾਕ੍ਰਿਯਮਾਣਾ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਃ ਪਰ੍ਯਾਕृਤਾ
ਧਰਤੀ ਜਦੋਂ ਆਪਣੀ ਜੜ ਤੋਂ ਉਖੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਲਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਸਂਜ੍ਞਾ ਗਨ੍ਧੇਨ ਸ਼ੁਗੁਦ੍ਧ੍ਰਿਯਮਾਣਾਸ਼ੀਵਿष ਉਦ੍ਧृਤਾ
ਜਦੋਂ ਸੁਗੰਧ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੋਸ਼ ਖੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪ ਉੱਠਾ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਭੂਤਿਰੁਪਹ੍ਰਿਯਮਾਣਾ ਪਰਾਭੂਤਿਰੁਪਹृਤਾ
ਹਾਨੀ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਹਾਰ ਵੀ ਲੈ ਜਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਰ੍ਵਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਪਿਸ਼੍ਯਮਾਨਾ ਸ਼ਿਮਿਦਾ ਪਿਸ਼ਿਤਾ
ਸ਼ਰਵ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮਾਸ ਨੂੰ ਕੁਚਲਦਾ ਹੈ, ਮਾਸ ਕੁਚਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਵਰ੍ਤਿਰਸ਼੍ਯਮਾਨਾ ਨਿਰ੍ऋਤਿਰਸ਼ਿਤਾ
ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਖਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਖਾਧੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਸ਼ਿਤਾ ਲੋਕਾਚ੍ਛਿਨਤ੍ਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਗਵੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯਮਸ੍ਮਾਚ੍ਚਾਮੁष੍ਮਾਚ੍ਚ
ਜੋ ਖਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਗਾਂ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਇੱਥੋਂ ਤੇ ਉੱਥੋਂ।
ਤਸ੍ਯਾ ਆਹਨਨਂ ਕृਤ੍ਯਾ ਮੇਨਿਰਾਸ਼ਸਨਂ ਵਲਗ ਊਬਧ੍ਯਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਮਾਰ ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਮੇਨਿਰਾ ਦਾ ਹੁਕਮ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਵਗਤਾ ਪਰਿਹ੍ਣੁਤਾ
ਉਹ ਆਪਣਿਆਂ ਤੋਂ ਵੰਞੀ ਹੋਈ, ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਃ ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਗਵੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਤ੍ਤਿ
ਅਗਨਿ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਗਾਂ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ ਖਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।