धरण्याः सुगन्धं यत् उत्पन्नं, यत् ओषधयः धारयन्ति, यत् आपः धारयन्ति, यत् गन्धर्वाः अप्सरसोऽपि विभज्यन्ति—तस्य सुगन्धेन मां धरणि सुगन्धितं कुरु, न कश्चन नः हिंसयेत्। तव सुगन्धं यत् पद्ममासादितम्, यत् सूर्यायाः विवाहे समाहितम्, अमृतं सुगन्धं, हे धरणि, आदौ—तस्य सुगन्धेन मां सुगन्धितं कुरु, न कश्चन नः हिंसयेत्। तव सुगन्धं यत् पुरुषेषु, स्त्रीषु, नरेषु, भाग्यं तेजः; यत् अश्वेषु, वीरेषु, वन्यपशुषु, गजेषु; यत् कन्यायां दीप्तिः—तस्य, हे धरणि, अस्मासु प्रवाहं कुरु, न कश्चन नः हिंसयेत्। शिला, पर्वतः, रजः—एषा धरणिः, संगृहीता, धृता। तस्याः सुवर्णवक्षसि धरण्यै नमः। यत्र वृक्षाः, वनराजानः, नित्यम् स्थिताः; सर्वधारिण्याः, धृतायाः धरण्यै समुपगच्छामः। उत्तिष्ठन्, उपविशन्, स्थित्वा, अग्रे गतः—न वयं धरण्यां दक्षिणेन वा वामेन वा पादेन पताम। अहं धरण्याः विस्तीर्णायाः, क्षमायाः, भूमेः, मन्त्रबलात् वृद्धायाः, पोषं, अन्नं धारयन्त्याः वर्णयामि; घृतसमृद्धे धरण्यां वयं उपविशेम। शुद्धाः आपः मम शरीरं प्रवाहन्तु; यत् अशोभनं वा अहितं वा, तत् वयं दूरं कुर्याम। शुद्ध्यै, हे धरणि, त्वां शुद्धयामि। तव पूर्वदिशाः, उत्तरदिशाः, अधोऽपि पश्चिमदिशाः, हे धरणि—ताः मम सुखाय सन्तु; न वयं भूमौ पताम। नस्मान् पृष्ठतः वा अग्रतः वा, ऊपरि वा अधः वा निष्कासय; हे धरणि, शुभा भव; मार्गरुद्धाः नः न हिंसयन्तु—अशुभं दूरं कुरु। यावत् अहं त्वां पश्यामि, हे धरणि, सूर्येण भूमिना सह, तावत् मम दृष्टिः प्रसारय; दृष्टिं न वयं हरेम, न उच्चतमं वा। दक्षिणाभिमुखः शयाने, मैत्रीमिच्छन्, पश्चिमभागे शयाने, वा तव पृष्ठे विश्रान्ते—तत्र नः न हिंसय, हे धरणि, कस्यचित् अंगस्य वा। यत् अहं त्वत्तः उत्खनामी, हे धरणि, तत् शीघ्रं पुनः वृद्धिं कुर्यात्; विस्तीर्णे, न तव प्राणभागं हन्याम्, न तव हृदयम्। तव ऋतवः, हे धरणि—ग्रीष्मः, वर्षाः, शरद्, हेमन्तः, शीतः, वसन्तः—स्थिता; तव वर्षाः, दिनानि, रात्र्यः—धरणिः अस्मभ्यं क्षीरं ददातु। सा विस्तीर्णा, याम् नागं धारयति, यत्र अग्नयः प्रज्वलन्ति, यत्र आपः स्थिताः; या रिपून् नुदति, दिव्यं वरं ददाति, इन्द्रं वृषभं, महत्, वृत्रघ्नं चुनोत्—धरणिं तस्यै समर्पयति। यत्र यूपः यज्ञाय स्थाप्यते, यत्र वेदी निर्मीयते; यत्र ऋत्विजः स्तोत्रैः, गीतैः, यज्ञैः पूजयन्ति, यत्र सोमः इन्द्राय निर्मीयते। यत्र प्राचीनाः ऋषयः, प्रजापति, गोभिः गीतं गायन्ति; सप्त ऋत्वा, यज्ञेन, तपसा, कर्त्रा सह। सा धरणिः अस्मभ्यं कामं धनं ददातु; भगः अस्मभ्यं ददातु, इन्द्रः अग्रतः आगच्छतु। यत्र जनाः गायन्ति, नृत्यन्ति, यत्र मनुष्याः वसन्ति; यत्र युद्धं, घोषः, मृदङ्गनिनादः—सा धरणिः अस्माकं शत्रून् दूरं कुर्यात्, अस्मान् शत्रुमुक्तान् कुर्यात्। यत्र अन्नं, तण्डुलः, यवः, यत्र पञ्च जनाः वसन्ति—वर्षपति-पत्नीं धरणिं वर्षसमृद्धां नमः। यत्र देवनिर्मिताः नगराणि क्षेत्रेषु स्थितानि, यत्र कर्माणि क्रियन्ते; प्रजापतिः सर्वजननीं धरणिं सर्वप्रदेशेषु फलिनीं कुर्यात्। बहुधनं, गुप्तरत्नं धारयन्ती, धरणिः अस्मभ्यं रत्नानि सुवर्णं च ददातु; धनदा देवी, सौभाग्यं धनं च ददातु। बहुविधजनं, बहुभाषिणं, नानाचारं गृहं कुर्वती, धरणिः अस्मभ्यं सहस्रधनप्रवाहं ददातु, स्थिरदुग्धवत्। यत् सर्पः, वृश्चिकः, दंशनकः, शीतजः, गूढः च त्वयि, हे धरणि; यत् सरति, कृमिः, वर्षासु च—सर्पः नः न समीपं आगच्छतु; शुभेन नः अनुगृह्णातु। याः पथः, मनुष्याय निर्मिताः, रथमार्गाः, यात्रायाः मार्गाः—यत्र शुभाशुभं गच्छति—वयं तं मार्गं जयेम, शत्रुमुक्तं, चौरमुक्तं, शुभं; तेन नः अनुगृह्णातु। मृदं धारयन्ती, भारं सहन्ती, शुभाशुभान्तं सहेत्; धरणिः वराहेन संयुक्ता, वराय स्वं ददाति। याः वन्यपशवः, सिंहः, व्याघ्रः, मनुष्यभक्षकः विचरन्ति—धरणिः वृकं, दुष्टं, रीछं, राक्षसं दूरं कुर्यात्, अस्मान् रक्षेत्। याः गन्धर्वाः, अप्सराः, गुप्तचराः, किमिदिनः, भूताः, राक्षसाः—धरणिः तान् दूरं कुर्यात्। यत्र द्विपादः पक्षिणः पतन्ति—हंसः, गृधः, पक्षी, विहङ्गः—यत्र वातः, मातरिश्वा, धूलिं उत्थापयति, वृक्षान् कम्पयति; वातस्य वेगः, प्रवाहः, दीप्तिः। यत्र कृष्णः रक्तः च संयुक्तः, दिनरात्रे भूमौ स्थिते; वर्षेण परिवृता धरणिः, सा अस्मान् शुभे स्थाने प्रियतमे निवासं ददातु। द्यौः, भूमिः, अन्तरिक्षं अस्मभ्यं विस्तारं ददुः; अग्निः, सूर्यः, आपः, बुद्धिः, सर्वे देवाः एकत्र ददुः। अहं धारणशीलः, उत्तमः, भूमौ नाम्ना स्थितः; विजयी, सर्वजयः, कामेश्वरः, आशानाशकः। या महिमा, हे देवी, यत् पूर्वं देवैः उक्ता, प्रसारितः—यदा त्वं सुष्टुतिः प्रविष्टा, तदा चत्वारः दिशः स्थापिता। याः ग्रामाः, यः अरण्यः, याः सभाः भूमौ; याः युद्धानि, याः समवायाः—तत्र वयं शुभं वदेम। अश्ववत् रजः उद्भूतम्; ये जनाः भूमिं मापयन्ति, त एव जाताः; अग्र्यः, रम्यः, जगतो रक्षकः, वृक्षस्य गृहम्, ओषधीनां धारम्। यत् अहं वदामि, तत् मधुरम्, विजयी; यत् पश्यामि, तत् मम आज्ञां करोति; अहं दीप्तः, वीर्यवान्, विरोधिनः नुदामि। शान्ता, सुगन्धिता, रम्या, क्षीरसमृद्धा, पोषसमृद्धा; धरणिः मम पक्षे वदतु, धरणिः मम सह क्षीरसम् अस्तु। याम् विश्वकर्मा हविर्भिः अन्वेष्ट्वा, अन्तरसागरं, रजः प्रविष्टवान्; भोगपात्रं, गूढं स्थापितम्, मातृषु प्रकाशितम्। त्वं जनानां आधारः, अदितिः, कामधुक्, प्रसारितम्; यत् न्यूनं, तत् पूरय; प्रजापतिः, सत्यस्य प्रथमजः। तव गोदः, रोगमुक्तः, व्याधिमुक्तः अस्माकं भवतु, हे धरणि, तव सन्तति तथा; वयं दीर्घायुः जागृताः तुभ्यं यजाम।