महान् असि, हे सूर्य, महात्मन् आदित्य, महान् असि। महती तव महिमा, हे आदित्य, सत्यं महान् असि। स्वर्गे दीप्तिमान् असि, अन्तरिक्षे दीप्तिमान्, हे पक्षिन्, पृथिव्याम् अपि दीप्तिमान्, आप्सु अपि दीप्तिमान्; उभौ समुद्रौ तव तेजसा व्याप्नोषि, हे देव, वीर्यवान् वृषभः, ज्योतिषां पतिः असि। सः दूरात् समीपं आगच्छन्, पन्थानं चरन्, शीघ्रः, प्राज्ञः, विहङ्गमः; विष्णुः, नानाविधदर्शी, शक्त्या स्थित्वा, पताकया सर्वं चराचरं सहते। सः तेजस्वी, प्राज्ञः, महाबलः, शोभायुतपक्षः, दिवं पृथिवीं च अन्तरिक्षं च प्रकाशयन्, दिनरात्राभ्यां सूर्यं आवृत्य, वीर्याणि कर्माणि सर्वतः क्षेत्रेषु क्षिपति। तीक्ष्णः, दीप्तिमान्, स्वस्वरूपं धारयन्, दुर्दर्शः, स्रवन्ति धाराः स्रावयति; तेजस्वी, पक्षी, महाबलः, पक्षिणां नेता, सर्वदिक् व्याप्य ताः व्यवस्थितवान्। अद्भुतं देवपताकं, मुखं, तेजस्वी सूर्यः दिशासु उदितः; दिनकर्ता, अतिश्रेष्ठः, प्रकाशमानः, तमः क्लेशं च नुदति। देवेषु अद्भुतं मुखं उदितम्, मित्रावरुणाग्नीनां चक्षुः; त्वं, हे सूर्य, द्यावापृथिव्यन्तरिक्षाणि अपूरयः, त्वं सर्वस्य चराचरस्य आत्मा असि। वयं त्वां, हे सवितर्, उड्डीयमानं पश्यामः, अरुणं, शोभायुतपक्षं, दिवि मध्यस्थं, येन अनश्वितं ज्योतिः इति वदन्ति, यत् त्रयः अपश्यन्। दिवः शिखरं धावन्, शोभायुतपक्षः, अदितेः पुत्रः, अहं शरणं प्रपद्ये, भीतः; हे सूर्य, अस्मान् दीर्घायुषः पारय, मा नः नाशय, तव प्रियतमे स्याम। सहस्रदिनानि अस्य शीघ्रस्य हंसस्य पक्षौ, स्वर्गं प्रति पततः; सः सर्वं पश्यन्, सर्वं लोकान् उपगच्छन्, सर्वान् देवान् हृदि स्थापयन्। अरुणः कालः अभवत्, प्रथमः अरुणः प्रजापतिः; अरुणः यज्ञस्य मुखम्, अरुणः स्तोत्राणि वहति। अरुणः जगत् अभवत्, अरुणः दिवं अत्यतिष्ठत्; अरुणः रश्मिभिः पृथिवीं समुद्रं च सञ्चरति। अरुणः दिवः पतिः, सर्वासु दिशासु विचरन्; सः दिवं, समुद्रं, पृथिवीं, भूतानि च रक्षति। उदितः तेजस्वी, महान्, अनिशः, दीप्तिमान्, द्वे रूपे करोति; अद्भुतः, प्राज्ञः, महाबलः, वातवाहनः, यावत् लोकाः सन्ति, तावत् प्रकाशते। सः सर्वतः आहतः, परिवृतः, संनद्धः; महिषः, दिनरात्र्या मितः। वयं, अनपसद्यमानाः, सूर्यं आह्वयामः, यो दिशि स्थितः, पन्थानं वेत्ति। महिषः, पृथिव्याः अपत्यं, न अनपसद्यमानः; तस्य दृष्टिः, अमोहिता, सर्वं व्याप्य स्थितवती। सर्वं पश्यन्, शुभनयः, यज्यः—सः यत् अहं वदामि, तत् शृणोतु। तस्य महिमा पृथिवीं समुद्रं च परिवृत्य, तेजसा दीप्त्वा, दिवम् अन्तरिक्षं च आवृत्य, सर्वं व्याप्य स्थितवती। सर्वं पश्यन्, शुभनयः, यज्यः—सः यत् अहं वदामि, तत् शृणोतु। अग्निः जनासु समिद्धः, उषसं गावम् इव प्रसारयति। शीघ्राः उत्थाय प्रस्थिताः; रश्मयः दिवः शिखरं प्रति प्रवहन्ति। यः एषः द्यावापृथिवीः ससर्ज, यः अन्तरिक्षं कृत्वा लोकान् व्याप्नोति; यस्मिन् षड् दिशः सूर्यः च पतति—तस्य देवस्य, कोपितस्य, एष दोषः: यः एवं वेदं ब्राह्मणं जयति। यस्मात् ऋतौ वाताः वन्ति, यस्मात् समुद्राः अपि पूर्यन्ते—तस्य देवस्य, कोपितस्य, एष दोषः: यः एवं वेदं ब्राह्मणं जयति। सः, यः मरणं करोति, जीवनं ददाति, यस्मात् भूतानि जीवन्ति—तस्य देवस्य, कोपितस्य, एष दोषः। यः स्वासेन द्यावापृथिव्यौ तर्पयति, निष्वासेन समुद्रं पूरयति—तस्य देवस्य, कोपितस्य, एष दोषः। यस्मिन् विराज्, परमेष्ठिन्, प्रजापति, अग्निः वैश्वानरः, पङ्क्त्या सह प्रतिष्ठिताः; यः अन्यस्य प्राणं, अन्यस्य तेजः गृह्णाति—तस्य देवस्य, कोपितस्य, एष दोषः। यस्मिन् षड् उर्व्यः, पञ्च दिशः, चत्वारि आपः, त्रयः यज्ञस्य अक्षराणि प्रतिष्ठितानि; यः क्रुद्धः द्यावापृथिव्योः मध्ये अपश्यत्—तस्य देवस्य, कोपितस्य, एष दोषः। सः, यः अन्नस्य भोक्ता, अन्नस्य पति, वाचः पतिः, यः अस्ति, भविष्यति, सर्वस्य भूतानां पतिः—तस्य देवस्य, कोपितस्य, एष दोषः। यः त्रयोदशं मासं, त्रिंशद्भिः अङ्गैः, अहोरात्रैः मितं, अयोजनात्—तस्य देवस्य, कोपितस्य, एष दोषः। कृष्णगामिनः, हिरण्यपक्षिणः, उत्तमाः पक्षिणः, आपः आवृत्य, स्वर्गं प्रति पतन्ति; सत्यम् उपवेशात् प्रत्यागताः—तस्य देवस्य, कोपितस्य, एष दोषः। हे कश्यप, तव सः दीप्तिमान् तेजस्वी मण्डलः, पूर्णः, यत्र सप्त सूर्याः एकत्र स्थिताः—तस्य देवस्य, कोपितस्य, एष दोषः। बृहद् अग्रे गच्छति, रथन्तरं पृष्ठतः गृह्णाति; ज्योतिषा आवृत्य, स्थैर्ये उपविष्टः—तस्य देवस्य, कोपितस्य, एष दोषः। बृहद् एकः पक्षः, रथन्तरः अपरः, उभौ बलयुक्तौ, सम्यक् स्थितौ; तं रोहितं देवा अजनयन्—तस्य देवस्य, कोपितस्य, एष दोषः। सः वरुणः भवति, सायं अग्निः; सः मित्रः प्रभाते; सविता भूत्वा अन्तरिक्षे गच्छति; इन्द्रः भूत्वा, दिवि मध्ये तपति—तस्य देवस्य, कोपितस्य, एष दोषः। सहस्रदिनानि अस्य शीघ्रस्य हंसस्य पक्षौ, स्वर्गं प्रति पततः; सः सर्वान् देवान् हृदि स्थापयन्, सर्वं पश्यन्, सर्वं लोकान् उपगच्छन्—तस्य देवस्य, कोपितस्य, एष दोषः। एषः देवः, सहस्रमूलः, कठिनत्वक्, अरुणः, यः इमं विश्वं ससर्ज—तस्य देवस्य, कोपितस्य, एष दोषः। हरिताः अश्वाः तम् अरुणं वहन्ति, सः दिवि तेजसा दीप्तिमान्; तस्य ऊर्ध्वाः रश्मयः दिवं दहन्ति, अधः सुवर्णपताका व्याप्ताः। एष दोषः तस्य देवस्य, कोपितस्य। उत्थापय, हे रोहित, अपकुरु, क्षपय, बन्धान् ब्रह्महत्यायाः विमोचय। येना हरिताः आदित्यान् वहन्ति, यस्य यज्ञेन बहवः विद्याम् आप्नुवन्ति; एकं ज्योतिः, यः नानारूपेण प्रकाशते। एष दोषः तस्य देवस्य, कोपितस्य। उत्थापय, हे रोहित, अपकुरु, क्षपय, बन्धान् ब्रह्मवेदिनः विमोचय। सप्त एकचक्रे रथं योजयन्ति; एकः अश्वः सप्तनाम्ना तं वहति। चक्रस्य त्रिणाभयः, अजरम्, अच्युतम्, यस्मिन् सर्वे लोका प्रतिष्ठिताः। एष दोषः तस्य देवस्य, कोपितस्य। तीक्ष्णाग्निः, अष्टयुक्तः, वहति; देवपिता, चिन्तनकर्ता। सत्यस्य सूत्रं मनसा मापयन्, मातरिश्वा सर्वासु दिशासु गच्छति। एष दोषः तस्य देवस्य, कोपितस्य। सर्वाः दिशः ऋजुसूत्रं अनुवर्तन्ते, गायत्र्यां, अमृतस्य गर्भे। एष दोषः तस्य देवस्य, कोपितस्य। त्रयः उषसः अवतरन्ति, त्रयः उषसः उदयन्ति, त्रयः अन्तरिक्षस्य प्रदेशाः, त्रयः एव दिवः। वयं तव त्र्युत्पत्तिं, हे अग्ने, जानिम; वयं त्र्युत्पत्तिं देवानां जानिम। एष दोषः तस्य देवस्य, कोपितस्य। सः जातः, पृथिवीं रोम्णा व्याप्तवान्, अन्तरिक्षं समुद्रे स्थापयत्। एष दोषः तस्य देवस्य, कोपितस्य। त्वं, हे अग्ने, कर्मभिः, लिङ्गैः प्रतिष्ठितः, दीप्तिमान्, समिद्धः, दिवि दृश्यसे। किम् मरुतः, पृश्न्याः पुत्राः, स्तुतवन्तः, यदा देवा अरुणं जनयन्त? एष दोषः तस्य देवस्य, कोपितस्य। उत्थापय, हे रोहित, अपकुरु, क्षपय, बन्धान् ब्रह्मवेदिनः विमोचय। एवं सूर्यस्य, रोहितस्य, अग्नेः, देवस्य च महिमानं, सर्वत्र व्याप्नुवन्तं, सर्वभूतस्य आत्मानं, यः सर्वं पश्यति, सर्वं व्याप्नोति, सर्वं रक्षति, तथा ऋषयः स्तुवन्ति, यज्ञैः पूजयन्ति, तं ब्रह्मवेदिनं न जयेत् इति धर्मः प्रतिष्ठितः।