அதர்வவேதஃ

யோ நோ த்வேஷத்ப்ரு'திவி யஃ ப்ரு'தந்யாத்யோऽபிதாஸாந் மநஸா யோ வதேந । தம் நோ பூமே ரந்தய பூர்வக்ரு'த்வரி

பூமியே, எங்களை வெறுப்பவன், எங்களை எதிர்க்கிறவன், மனத்தாலும் வன்மையாலும் தாக்குகிறவன் யாராயினும் — பழையோர் செய்ததைப்போல் அவனை நீ கட்டிப் போடு.

த்வஜ்ஜாதாஸ்த்வயி சரந்தி மர்த்யாஸ்த்வம் பிபர்ஷி த்விபதஸ்த்வம் சதுஷ்பதஃ । தவேமே ப்ரு'திவி பஞ்ச மாநவா யேப்யோ ஜ்யோதிரம்ரு'தம் மர்த்யேப்ய உத்யந்த்ஸூர்யோ ரஶ்மிபிராதநோதி

உன்னிலிருந்து பிறந்தவர்கள் உன்னிலேயே நடக்கிறார்கள்; இரண்டுகாலும் நான்குகாலும் உயிர்களை நீ தாங்குகிறாய். இந்த ஐந்து வகை மனிதர்களும் உன்னுடையவர்கள், பூமியே; அவர்களுக்காக சூரியன், அந்த அமரத்துவ ஒளியை மனிதர்களிடையே பரப்புகிறான்.

தா நஃ ப்ரஜாஃ ஸம் துஹ்ரதாம் ஸமக்ரா வாசோ மது ப்ரு'திவி தேஹி மஹ்யம்

எங்கள் சந்ததிகள் ஒன்றுபட்டு, முழுமையாக இருக்கட்டும்; இனிய சொற்களை எனக்குள் நீ ஊற்றுவாய், பூமியே.

விஶ்வஸ்வம் மாதரமோஷதீநாம் த்ருவாம் பூமிம் ப்ரு'திவீம் தர்மணா த்ரு'தாம் । ஶிவாம் ஸ்யோநாமநு சரேம விஶ்வஹா

நீ எல்லா மூலிகைகளுக்கும் உலகத் தாய், நிலையான பூமி, நீதியால் நிலைபெற்றவள்; எல்லாம் தாங்குகிறவளே, நாங்கள் உன்னிலே மகிழ்ச்சியோடும் பாதுகாப்போடும் நடக்கட்டும்.

மஹத்ஸதஸ்தம் மஹதீ பபூவித மஹாந் வேக ஏஜதுர்வேபதுஷ்டே । மஹாம்ஸ்த்வேந்த்ரோ ரக்ஷத்யப்ரமாதம் । ஸா நோ பூமே ப்ர ரோசய ஹிரண்யஸ்யேவ ஸம்த்ரு'ஶி மா நோ த்விக்ஷத கஶ்சந

பெரிய இடத்தில் நீ பெரிதாகி நிற்கிறாய், வலிமை மிகுந்தவள், வேகமாக அசைந்து நடுங்குகிறாய்; பெரிய இந்திரன் உன்னை காப்பாற்றுகிறான். பூமியே, தங்கம் போல ஒளிர்ந்து எங்களை பாதுகாப்பாய்; எவரும் எங்களை புண்படுத்த வேண்டாம்.

அக்நிர்பூம்யாமோஷதீஷ்வக்நிமாபோ பிப்ரத்யக்நிரஶ்மஸு । அக்நிரந்தஃ புருஷேஷு கோஷ்வஶ்வேஷ்வக்நயஃ

அக்னி பூமியிலும், மூலிகைகளிலும் உள்ளது; நீரில் அக்னி உள்ளது, கதிர்களில் அக்னி உள்ளது; மனிதர்களுக்குள், மாடுகளிலும், குதிரைகளிலும் அக்னி உள்ளது — அக்னி எங்கும் இருக்கிறது.

அக்நிர்திவ ஆ தபத்யக்நேர்தேவஸ்யோர்வந்தரிக்ஷம் । அக்நிம் மர்தாஸ இந்ததே ஹவ்யவாஹம் க்ரு'தப்ரியம்

அக்னி வானிலிருந்து எரிகிறது; அந்த தெய்வமான அக்னியால் இடைப்பட்ட உலகம் விரிந்துள்ளது. மனிதர்கள் அர்ப்பணிப்பை ஏற்கும், நெய்யை விரும்பும் அக்னியை ஏற்றுகிறார்கள்.

{௨} அக்நிவாஸாஃ ப்ரு'திவ்யஸிதஜ்ஞூஸ்த்விஷீமந்தம் ஸம்ஶிதம் மா க்ரு'ணோது

அக்னியை ஆடையாகக் கொண்டு, பூமியின் இருண்ட தன்மையை அறிந்தவளே, அவள் தன் தீய சக்தியால் எங்களை கூர்மையாக்க வேண்டாம்.

பூம்யாம் தேவேப்யோ தததி யஜ்ஞம் ஹவ்யமரம்க்ரு'தம் । பூம்யாம் மநுஷ்யா ஜீவந்தி ஸ்வதயாந்நேந மர்த்யாஃ । ஸா நோ பூமிஃ ப்ராணமாயுர்ததாது ஜரதஷ்டிம் மா ப்ரு'திவீ க்ரு'ணோது

பூமியில் தெய்வங்களுக்கு யாகம், தூய அர்ப்பணிப்பு செலுத்துகிறார்கள்; பூமியில் மனிதர்கள் வாழ்கிறார்கள், தங்கள் உணவால் உயிர் வாழ்கிறார்கள். இந்த பூமி எங்களுக்கு உயிரும் மூச்சும் தரட்டும்; எங்களை முதுமையால் சோர்வடையச் செய்ய வேண்டாம்.

யஸ்தே கந்தஃ ப்ரு'திவி ஸம்பபூவ யம் பிப்ரத்யோஷதயோ யமாபஃ । யம் கந்தர்வா அப்ஸரஸஶ்ச பேஜிரே தேந மா ஸுரபிம் க்ரு'ணு மா நோ த்விக்ஷத கஶ்சந

பூமியே, உன்னுடைய மணம், மூலிகைகளும் நீரும் சுமக்கும் மணம், கந்தர்வர்களும் அப்சராசிகளும் பகிர்ந்த மணம் — அதனால் என்னை மணமுள்ளவனாக மாற்று; எவரும் எங்களை புண்படுத்த வேண்டாம்.

யஸ்தே கந்தஃ புஷ்கரமாவிவேஶ யம் ஸம்ஜப்ருஃ ஸூர்யாயா விவாஹே । அமர்த்யாஃ ப்ரு'திவி கந்தமக்ரே தேந மா ஸுரபிம் க்ரு'ணு மா நோ த்விக்ஷத கஶ்சந

உன்னுடைய மணம் தாமரையில் புகுந்தது, சூர்யாவின் திருமணத்தில் அதைச் சேகரித்தார்கள்; அந்த அமரத்துவ மணம், பூமியே, அதனால் என்னை மணமுள்ளவனாக மாற்று; எவரும் எங்களை புண்படுத்த வேண்டாம்.

யஸ்தே கந்தஃ புருஷேஷு ஸ்த்ரீஷு பும்ஸு பகோ ருசிஃ । யோ அஶ்வேஷு வீரேஷு யோ ம்ரு'கேஷூத ஹஸ்திஷு । கந்யாயாம் வர்சோ யத்பூமே தேநாஸ்மாँ அபி ஸம் ஸ்ரு'ஜ மா நோ த்விக்ஷத கஶ்சந

மக்களிலும், பெண்களிலும், ஆண்களிலும் உன்னுடைய மணம், பாக்கியம், ஒளி; குதிரைகளிலும், வீரர்களிலும், காட்டு மிருகங்களிலும், யானைகளிலும் உன்னுடைய மணம்; கன்னியரின் காந்தம் — பூமியே, அது எங்களுக்குள் வரட்டும்; எவரும் எங்களை புண்படுத்த வேண்டாம்.

ஶிலா பூமிரஶ்மா பாம்ஸுஃ ஸா பூமிஃ ஸம்த்ரு'தா த்ரு'தா । தஸ்யை ஹிரண்யவக்ஷஸே ப்ரு'திவ்யா அகரம் நமஃ

கல், பாறை, மண் — இவை எல்லாம் பூமி, ஒன்றாக இணைந்தும் நிலைத்தும் நிற்கும் பூமி. பொன்னிற மார்புள்ள பூமிக்கு நான் வணக்கம் செலுத்துகிறேன்.

யஸ்யாம் வ்ரு'க்ஷா வாநஸ்பத்யா த்ருவாஸ்திஷ்டந்தி விஶ்வஹா । ப்ரு'திவீம் விஶ்வதாயஸம் த்ரு'தாமசாவதாமஸி

மரங்கள், காடுகளின் தலைவர்கள், எப்போதும் உறுதியாக நிற்கும் பூமி — எல்லாம் தாங்கும், நிலையான பூமியை நாம் பக்தியுடன் அணுகுகிறோம்.

உதீராணா உதாஸீநாஸ்திஷ்டந்தஃ ப்ரக்ராமந்தஃ । பத்ப்யாம் தக்ஷிணஸவ்யாப்யாம் மா வ்யதிஷ்மஹி பூம்யாம்

எழும்பும் போது, உட்காரும் போது, நிற்கும் போது, முன்னே செல்லும் போது — வலது காலாலும் இடது காலாலும் பூமியில் நாம் தடுமாற வேண்டாம்.

விம்ரு'க்வரீம் ப்ரு'திவீமா வதாமி க்ஷமாம் பூமிம் ப்ரஹ்மணா வாவ்ரு'தாநாம் । ஊர்ஜம் புஷ்டம் பிப்ரதீமந்நபாகம் க்ரு'தம் த்வாபி நி ஷீதேம பூமே

நான் பரந்து விரிந்த பூமியைப் பற்றி பேசுகிறேன்; சகிப்புத் தன்மை கொண்ட இந்த நிலம், வேதப் புனித வார்த்தைகளால் வளம் பெற்றிருக்கிறது. ஊட்டமும் செழிப்பும், உணவுக்கும் பாகமும் தாங்கி நிற்கும் பூமியே, நெய் நிறைந்தவளே, உன்னிலே நாம் அமைதியாக வாழ அனுமதி தாராய்.

ஶுத்தா ந ஆபஸ்தந்வே க்ஷரந்து யோ நஃ ஸேதுரப்ரியே தம் நி தத்மஃ । பவித்ரேண ப்ரு'திவி மோத்புநாமி

என் உடலைத் தூய நீர்கள் கழுவட்டும்; எங்களுக்கு விருப்பமில்லாததும் தீமையும் எதுவோ, அதை நாங்கள் விலக்குகிறோம். புனிதத்துடன், பூமியே, உன்னை நான் சுத்தமாக்குகிறேன்.

{௩} யாஸ்தே ப்ராசீஃ ப்ரதிஶோ யா உதீசீர்யாஸ்தே பூமே அதராத்யாஶ்ச பஶ்சாத்। ஸ்யோநாஸ்தா மஹ்யம் சரதே பவந்து மா நி பப்தம் புவநே ஶிஶ்ரியாணஃ

உன் கிழக்கு, வடக்கு, கீழ், மேற்கு எல்லா திசைகளும் எனக்கு இனிமையாக இருக்கட்டும், பூமியே; இந்த உலகில் நாம் வாழும் போது எங்கும் வீழ்ச்சி ஏற்படாமல் பாதுகாத்திட வேண்டும்.

மா நஃ பஶ்சாந் மா புரஸ்தாந் நுதிஷ்டா மோத்தராததராதுத । ஸ்வஸ்தி பூமே நோ பவ மா விதந் பரிபந்திநோ வரீயோ யாவயா வதம்

பின்னாலும் முன்னாலும், மேலாலும் கீழாலும் எங்களை நீ தள்ளி விடாதே. பூமியே, எங்களுக்கு நல்லதைத் தரும் வகையில் இரு; வழியைத் தடுத்து நிற்கும் எவரும் எங்களைத் தீங்கு செய்யாதபடி, ஆபத்துகளை நீ விலக்கி பாதுகாப்பாயாக.

யாவத்தேऽபி விபஶ்யாமி பூமே ஸூர்யேண மேதிநா । தாவந் மே சக்ஷுர்மா மேஷ்டோத்தராமுத்தராம் ஸமாம்

நான் உன்னைப் பார்த்து எவ்வளவு தொலைவு வரை பார்வை செலுத்துகிறேனோ, அந்த அளவு வரை என் கண்கள் தெளிவாக இருக்கட்டும்; என் பார்வை குறையாமல், உயர்ந்த நிலையும் குறையாமல் இருக்கட்டும்.

யச்சயாநஃ பர்யாவர்தே தக்ஷிணம் ஸக்யமபி பூமே பார்ஶ்வமுத்தாநாஸ்த்வா ப்ரதீசீம் யத்ப்ரு'ஷ்டீபிரதிஶேமஹே । மா ஹிம்ஸீஸ்தத்ர நோ பூமே ஸர்வஸ்ய ப்ரதிஶீவரி

தெற்கை நோக்கி படுத்து திரும்பும் போதும், நட்பை நாடும் போதும், மேற்கு பக்கத்தில் படுக்கும் போதும், உன் முதுகில் ஓய்வெடுக்கும் போதும், பூமியே, எங்கும் எங்களுக்குத் தீங்கு ஏற்படாமல் பாதுகாப்பாயாக.

யத்தே பூமே விகநாமி க்ஷிப்ரம் ததபி ரோஹது । மா தே மர்ம விம்ரு'க்வரி மா தே ஹ்ரு'தயமர்பிபம்

பூமியே, நான் உன்னிலிருந்து எதைத் தோண்டினாலும் அது விரைவில் மீண்டும் வளரட்டும்; பரந்து விரிந்தவளே, உன் உயிர்க்குறிப்புகளையும், உன் இதயத்தையும் நான் பாதிக்காமல் இருக்கட்டும்.

க்ரீஷ்மஸ்தே பூமே வர்ஷாணி ஶரத்தேமந்தஃ ஶிஶிரோ வஸந்தஃ । ரு'தவஸ்தே விஹிதா ஹாயநீரஹோராத்ரே ப்ரு'திவி நோ துஹாதாம்

உன் பருவங்கள்—கோடை, மழை, அக்டி, பனி, குளிர், வசந்தம்—நிலையாக அமைந்துள்ளன; ஆண்டுகளும், பகலும், இரவும் உன்னில் நடக்கின்றன. பூமியே, நீ எங்களுக்கு பால் போல் செல்வம் வழங்குவாயாக.

யாப ஸர்பம் விஜமாநா விம்ரு'க்வரீ யஸ்யாமாஸந்ந் அக்நயோ யே அப்ஸ்வந்தஃ । பரா தஸ்யூந் தததீ தேவபீயூந் இந்த்ரம் வ்ரு'ணாநா ப்ரு'திவீ ந வ்ரு'த்ரம் ஶக்ராய தத்ரே வ்ரு'ஷபாய வ்ரு'ஷ்ணே

பரந்து விரிந்தவளே, பாம்பையும் தாங்கி, உன்னில் நெருப்புகள் ஏற்கப்பட்டு, நீர் நிறைந்திருக்கின்றாய்; பகைவரை விலக்கி, தெய்வீக அருளை வழங்கி, வல்லமை கொண்ட இந்திரனைத் தேர்ந்தெடுத்து, வ்ருத்ரனை வீழ்த்தும் வீரனுக்காக பூமியை அமைத்தாய்.

யஸ்யாம் ஸதோஹவிர்தாநே யூபோ யஸ்யாம் நிமீயதே । ப்ரஹ்மாணோ யஸ்யாமர்சந்த்ய்ரு'க்பிஃ ஸாம்நா யஜுர்விதஃ யுஜ்யந்தே யஸ்யாம்ரு'த்விஜஃ ஸோமமிந்த்ராய பாதவே

உன்னிலே யாகக்கம்பம் நட்டுப் படையல் அமைக்கப்படுகிறது; வேதப்பாடல்களாலும், இசையாலும், யாகச் சடங்குகளாலும் அர்ச்சனை செய்யப்படுகிறது; பூஜாரிகள் இந்திரன் அருந்தும் சோமத்தை உன்னிலே தயார் செய்கிறார்கள்.

யஸ்யாம் பூர்வே பூதக்ரு'த ரு'ஷயோ கா உதாந்ரு'சுஃ । ஸப்த ஸத்ரேண வேதஸோ யஜ்ஞேந தபஸா ஸஹ

பண்டைய முனிவர்கள், உயிர்களை உருவாக்கியவர்கள், உன்னிலே பசுக்களோடு பாடினர்; ஏழு பேர் தங்கள் யாகத்தாலும், தவத்தாலும், படைப்பாளியுடன் இணைந்து உன்னிலே அர்ச்சனை செய்தனர்.

ஸா நோ பூமிரா திஶது யத்தநம் காமயாமஹே । பகோ அநுப்ரயுங்க்தாமிந்த்ர ஏது புரோகவஃ

நாம் விரும்பும் செல்வத்தை அந்த பூமி எங்களுக்கு வழங்குவாளாக; பகன் அதை நமக்காக ஒதுக்கட்டும், இந்திரன் முன்னணியில் வந்து நம்மை அருள்புரிவானாக.

{௪} யஸ்யாம் காயந்தி ந்ரு'த்யந்தி பூம்யாம் மர்த்யா வ்யைலபாஃ । யுத்யந்தே யஸ்யாமாக்ரந்தோ யஸ்யாம் வததி துந்துபிஃ । ஸா நோ பூமிஃ ப்ர ணுததாம் ஸபத்நாந் அஸபத்நம் மா ப்ரு'திவீ க்ரு'ணோது

பூமியில் மக்கள் பாடி, நடனமாடி, வாழ்கின்றனர்; அங்கு போராடுகிறார்கள், கூச்சல் எழுகிறது, பறை ஒலிக்கிறது; அந்த பூமி எங்கள் எதிரிகளை விலக்கட்டும், பூமி எங்களை பகைமையில்லாதவர்களாக ஆக்குவாளாக.

யஸ்யாமந்நம் வ்ரீஹியவௌ யஸ்யா இமாஃ பஞ்ச க்ரு'ஷ்டயஃ । பூம்யை பர்ஜந்யபத்ந்யை நமோऽஸ்து வர்ஷமேதஸே

உன்னிலே உணவு, அரிசி, யாவும் வளர்கின்றன; இந்த ஐந்து இன மக்கள் உன்னிலே வாழ்கின்றனர்; மழை வழங்கும் கணவரின் துணைவியே, மழை நிறைந்தவளே, உனக்கு வணக்கம்.