అగ్ని మరియు బ్రహ్మన్ ఇద్దరూ పరస్పరం పెరిగారు, బ్రహ్మన్ ద్వారా పోషించబడి, బ్రహ్మన్ ద్వారానే హవనాల్లో అర్పించబడ్డారు. బ్రహ్మన్ ప్రేరణతో ప్రज్వలించబడిన అగ్ని, సూర్యుని తత్వాన్ని తెలిసిన రోహితుని యజ్ఞంలో పూజించబడుతున్నాడు. ఒకరు సత్యంలో స్థిరంగా ఉండగా, మరొకరు జలాల్లో ప్రబోధింపబడ్డాడు. అగ్ని, బ్రహ్మన్ చేత ప్రేరితుడై, రోహితుని యజ్ఞంలో సత్కరించబడుతున్నాడు. ఆ అగ్నిని వాయువు చుట్టుముట్టి ఉంది; ఇంద్రుడు, బ్రహ్మణస్పతి అతనికి మద్దతు ఇస్తున్నారు. రోహితుడు భూమిని యజ్ఞవేదికగా తయారు చేసి, ఆకాశాన్ని దక్షిణ దిశగా చేసి, సంవత్సరపు నెయ్యితో ఆ అగ్ని, అన్నింటినీ గ్రహించే స్వరూపుడిని ఏర్పరిచాడు. ఆ అగ్ని భూమి, వేదికగా మారి, సంవత్సరపు నెయ్యి వర్షంగా మారింది. అక్కడ అగ్ని తన స్తోత్రాలతో ఈ పర్వతాలను ఎత్తుగా స్థాపించాడు. పర్వతాలను ఎత్తుగా స్థాపించిన అనంతరం, రోహితుడు భూమితో ఇలా అన్నాడు: "నీలో ఉన్నదీ, ఉండబోయేదీ అన్నీ పుట్టాలి." ఆ యజ్ఞమే మొదటిది అయింది; గతంలో ఉన్నదీ, భవిష్యత్తులో ఉండబోయేదీ అన్నీ అక్కడి నుండే పుట్టాయి. రోహితుని తపస్సు ద్వారా, ఈ లోకంలో ప్రకాశించే ప్రతిదీ ఆ యజ్ఞం నుండే వెలిసింది. ఎవరైనా భూమిపై కాలితో నడిచినా, లేదా సూర్యుని వైపు ముఖం చేసి మూత్రవిసర్జన చేసినా, వారి మూలాన్ని నేను తెగదెంపుతాను; వారి నీడను కాదు, మరొకరిని సృష్టించను. ఎవరైనా నా మరియు నా నీడ మధ్య, లేదా నా మరియు అగ్ని మధ్య పోతే, వారి మూలాన్ని నేను తెగదెంపుతాను; వారి నీడను కాదు, మరొకరిని సృష్టించను. ఓ సూర్యదేవా, నేడు నీవు మరియు నా మధ్య ఎవరు వచ్చినా, వారి చెడు కలలు, అపవిత్రత, దురదృష్టాన్ని తొలగించు. మేము మార్గాన్ని విడిచి పోవద్దు, యజ్ఞాన్ని విడిచి పోవద్దు, ఓ ఇంద్రా, ఓ సోమా; శత్రువులు మా మధ్య ఉండకూడదు. యజ్ఞాన్ని సిద్ధం చేసినవాడు, దేవతల మధ్య సాగిన దారిని ఏర్పరచినవాడు—ఆ హవిని మేము స్వీకరిస్తాము. ఆ తర్వాత, సూర్యుని ప్రకాశవంతమైన పతాకాలు ఆకాశంలో వెలిగిపోతున్నాయి. అతడు సమస్తులను చూచే మహావ్రతుడు, దయామయుడు. మేము లోకరక్షకుడైన సూర్యుని స్తుతించాము; అతడు దిక్కులను తెలియజేస్తాడు, తన కిరణాలతో ప్రకాశిస్తుంది, వేగంగా విస్తారంలో పయనిస్తాడు, అన్ని దిక్కులను వెలిగించడంలో అతనికి సమానం లేదు. తన స్వధర్మంతో తూర్పు, పడమర దిశగా సాగిపోతూ, భిన్నమైన దినాలను తన శక్తితో లాగిపోతూ, ఓ ఆదిత్యా, నీ మహిమ అపారమైనది; నీవే అన్నింటిని చుట్టుముట్టి పుట్టే వాడవు. ఏడుగురు పచ్చని వారు, అనేక మంది, ఆ జ్ఞానిని, వేగవంతుడిని, ప్రకాశవంతుడిని మోస్తారు. అత్రి ఆ ప్రవాహాన్ని ఆకాశానికి తీసుకెళ్లాడు; వారు నిన్ను ప్రదక్షిణంగా చూసారు. నీవు ప్రదక్షిణంగా తిరుగుతున్నప్పుడు, వారు నిన్ను హానిచేయకూడదు; శుభంగా, మంగళప్రదమైన మార్గంలో సాగిపో. ఓ సూర్యా, నీవు ఆకాశాన్ని, దివ్యభూమిని, పగలు-రాత్రిని కొలుస్తూ సాగిపో. నీ రథాన్ని నీవు పయనిస్తున్నప్పుడు, శుభం కలుగనీ, నీ ఉత్తమమైన పచ్చని గుర్రాలు, వందైనా, ఏడైనా, అనేకమైనా, నిన్ను మోస్తున్నాయి. ఓ సూర్యా, ప్రకాశవంతమైన, సుఖదాయకమైన, బాగా కలిపిన రథాన్ని ఎక్కు; వేగవంతమైన గుర్రాన్ని ప్రేరేపించు. నీ ప్రకాశవంతమైన పచ్చని గుర్రాలు, వందైనా, ఏడైనా, అనేకమైనా, ఆ రథాన్ని లాగుతాయి. సూర్యుడు తన రథానికి ఏడుగురు పచ్చని గుర్రాలను యోగం చేశాడు; అతడు బంగారు స్వరూపంతో ప్రకాశిస్తూ, మహత్తర శక్తితో ఉన్నాడు. ఆ ప్రకాశవంతుడు చీకటిని దాటి బయటకు వచ్చాడు, దాన్ని వదిలిపెట్టి, దేవుడు ఆకాశాన్ని అధిరోహించాడు. పెద్ద పతాకంతో దేవుడు సమీపించాడు, చీకటిని తొలగించి, వెలుగును చూచాడు. ఆకాశంలోని దివ్య పక్షి, ఆ వీరుడు, ఆదితి కుమారుడు, అన్ని లోకాలను వెల్లడించాడు. నీవు పైకి లేచి, నీ కిరణాలను విస్తరించావు; అన్ని రూపాలను పోషిస్తున్నావు. నీ సంకల్పంతో రెండు సముద్రాలపై ప్రకాశిస్తూ, అన్ని లోకాలను చుట్టుముట్టి, వెలుగులా మెరుస్తున్నావు. ఈ ఇద్దరు దేవపుత్రులు, మాయతో, సముద్రాన్ని చుట్టుముట్టి తిరుగుతూ, ఆటలాడుతున్నారు; ఒకరు అన్ని లోకాలను పరిశీలిస్తాడు, మరొకడు బంగారు గుర్రాలచేత లాగించబడతాడు. ఓ సూర్యా, నీవు మాసాన్ని ఏర్పరచేందుకు ఆకాశంలో మూడుసార్లు స్థాపించబడ్డావు; అలా బలంగా నిలబడి, ప్రకాశిస్తూ, అన్ని జీవులను ప్రకటిస్తూ నడుస్తావు. నీవు రెండింటిని భరించావు, ఒక దూడ తల్లి దూడలను చేరినట్లుగా; ఈ పవిత్ర జ్ఞానాన్ని దేవతలు ముందుగానే తెలుసుకున్నారు. సముద్రం తర్వాత స్థాపించబడిన దానిని సూర్యుడు తెలుసుకోవాలని ప్రయత్నిస్తున్నాడు; అతని మార్గం విస్తృతంగా, ముందున్నదీ, తరువాతదీ వ్యాపించివుంది. సూర్యుడు తన ప్రయత్నంతో తిరిగి రాని స్థితిని అందుకుంటాడు; దాని ద్వారా, అమృతాహారాన్ని దేవతలకు నిరాకరించడు. పైకి, కిరణాలు ఆ జాతవేదసైన దేవుడైన సూర్యుని అందరికీ కనిపించేలా తీసుకెళ్తాయి. పక్షులు ఎగిరిపోతున్నట్లుగా, ఆ కిరణాలు రాత్రులతో పాటు సూర్యుని కోసం వెళ్తాయి; సర్వద్రష్ట అయిన సూర్యుని కోసం. అతని కిరణాలు, అతని కాంతులు ప్రజల మధ్య కనిపించాయి, అగ్నిలా ప్రకాశించాయి. నీవు వేగవంతుడవు, సర్వద్రష్టవు, ఓ సూర్యా, వెలుగును కలిగించేవాడవు; అన్ని లోకాలపై నీవు ప్రకాశిస్తున్నావు. నీవు దేవతల సమూహాల వైపూ, మానవ సమూహాల వైపూ, అన్ని ప్రకాశించే లోకాల వైపూ దృష్టి సారిస్తున్నావు. ఆ తేజోమయమైన కన్నుతో, ఓ జ్వలితుడా, నీవు అన్ని జీవులను పరిశీలిస్తున్నావు; నీవే వరుణుడు, నీవు చూస్తున్నావు. విస్తృతమైన వాయుమండలంలో నీవు నీ వెలుగుతో, పగలు రోజులతో ప్రయాణిస్తూ, అన్ని జననాలను చూస్తావు. ఏడుగురు పచ్చని గుర్రాలు, అగ్నిమయమైన కేశాలతో, నిన్ను, ఓ దివ్య సూర్యా, నీ రథాన్ని లాగుతున్నాయి; నీవు సర్వద్రష్టవు. ఏడు వేగవంతమైన కదులే మాళ్లు, సూర్యుని రథపు సంతానము, యోగం చేయబడ్డాయి; వాటితో, అతడు తన స్వయంకృత యోగంతో ప్రయాణిస్తాడు. ఆ ఎర్రటి వాడు, తపస్సుతో తపస్సు చేసి, స్వర్గాన్ని అధిరోహించాడు; గర్భంలో ప్రవేశించి, మళ్ళీ పుట్టాడు; దేవతలకు అధిపతిగా మారాడు. అతడు సమస్త ప్రజల మధ్య తిరుగుతున్నాడు, అన్ని దిక్కులవైపు ముఖం పెట్టి, అన్ని చోట్ల చేతులను విస్తరించి, రెండు భుజాలతో, రెక్కలతో, ఆ ఒక్క దేవుడు ఆకాశాన్ని, భూమిని ఉత్పత్తి చేస్తున్నాడు. ఒక కాళితో, అతడు రెండు కాళ్లవారిని మించినవాడు; రెండు కాళ్లవాడు, మూడు కాళ్లవాడిని వెనుకన చేరుకుంటాడు; రెండు కాళ్లవాడు, ఆరు కాళ్లవారిని మించినవాడు; ఒక కాళ్లవారు తమ శరీరాలను సృష్టించుకుంటారు. అలసిపోకుండా ముందుకు సాగుతూ, ఆ పింగళవర్ణుడైన సూర్యుడు తన స్థానాన్ని అధిరోహించి, రెండు స్వరూపాలను సృష్టించాడు; పతాకంతో అలంకరించబడి, పైకి లేచి, విస్తారాలను భరించి, ఓ ప్రకాశవంతుడా, సూర్యుని మార్గాలన్నింటినీ నీవు వెలిగించావు.