शाण्डिल्यभक्तिसूत्रम्

सा परानुरक्तिरीश्वरे

ती म्हणजे परमेश्वरावरची अत्यंत प्रेमळ आसक्ती आहे.

तत्संस्थस्यामृतत्वोपदेशात्

कारण, त्या स्थितीत असणाऱ्याला अमरत्व मिळते असे शिकवले आहे.

ज्ञानमिति चेन्न द्विषतोऽपि ज्ञानस्य तदसंस्थिते:

हे केवळ ज्ञान आहे असे म्हणाल, तर तसे नाही; कारण द्वेष करणाऱ्यांनाही ज्ञान असते, पण त्या स्थितीत ते नसतात.

तयोपक्षयाच्च

आणि त्याच्या क्षयामुळेही.

द्वेषप्रतिपक्षभावाद्रसशब्दाच्च राग:

द्वेषाचा विरोध असणे आणि 'रस' या शब्दामुळेही आसक्ती निर्माण होते.

न क्रिया कृत्यनपेक्षणाज्ज्ञानवत्

ही कृती नाही, कारण ज्ञानासारखे यात काही करावे लागते असे नाही.

अत एव फ़लानन्त्यम्

म्हणूनच, तिचे फळ अनंत आहे.

तद्वत: प्रपत्तिशब्दाच्च न ज्ञानमितरप्रपत्तिवत्

त्याचप्रमाणे, 'शरणागती' या शब्दामुळे ज्ञान हे इतर शरणागतीसारखे नाही.

सा मुख्येतरापेक्षितत्वात्

ती मुख्य आहे, कारण इतर सर्व तिच्यावर अवलंबून आहेत.

प्रकरणाच्च

आणि संदर्भामुळेही.

दर्शनफ़लमिति चेन्न तेन व्यवधानात्

हे केवळ दर्शनाचे फळ आहे असे म्हणाल, तर तसे नाही; कारण त्यात अंतर आहे.

दृष्टत्वाच्च

आणि ते प्रत्यक्ष दिसते म्हणूनही.

अत एव तदभावाद्बल्लवीनाम्

म्हणूनच, गवळणींमध्ये ते नसल्यामुळे.

भक्त्या जानातीति चेन्नाभिज्ञप्त्या साहाय्यात्

भक्तीमुळे कळते असे म्हणाल, तर तसे नाही; कारण ओळखण्याची मदत लागते.

प्रागुक्तं च

आणि हे आधी सांगितले आहे.

एतेन विकल्पोऽपि प्रयुक्त:

यामुळे, पर्यायाचाही उल्लेख झाला.

देवभक्तिरितरस्मिन् साहचर्यात्

देवतांवरील भक्ती ही इतर प्रसंगी संगतीमुळे होते.

योगस्तूभयार्थमपेक्षणात् प्रयाजवत्

योग दोन्ही कारणांसाठी आहे, कारण त्याला तसं मानलं जातं, जसं यज्ञाच्या पूर्वसंकल्पना असतात.

गौण्या तु समाधिसिद्धि:

मात्र गौण मार्गाने एकाग्रतेत सिद्धी मिळते.