मम कथा इयं अद्वैतसारस्य स्वभावम् उज्ज्वलयति। मम न कदापि संसारसूत्रं विद्यते, न कदापि तृप्तिसुखं, न कदापि अज्ञानबन्धः। ज्ञानामृतस्यैकरसस्य व्योमवत् विशालोऽहम्। संसारधूल्याः दुःखान्धकारस्य स्वभावोत्पादकगुणस्यापि मम न कदापि विकारः। ज्ञानामृतस्यैकरसस्य व्योमवत् विशालोऽहम्। मम न कदापि दुःखजनकनियमः, न कदापि दुःखसंयोगजन्म मनः, न च अहंभावः मम अस्ति। ज्ञानामृतस्यैकरसस्य व्योमवत् विशालोऽहम्। मम न कदापि गतिस्थितिविरामः, न कल्पितसृष्टिः; न स्वप्नजागरणयोः अन्तः, न शुभाशुभयोः; न सारासारयोः अन्तः, न चलाचलयोः। ज्ञानामृतस्यैकरसस्य व्योमवत् विशालोऽहम्। इदं न ज्ञेयम्, न ज्ञाता, न कारणेन विचार्यम्; वाङ्मनसबुद्ध्यः अगोचरम्। कथं तव सत्यं कथयामि? ज्ञानामृतस्यैकरसस्य व्योमवत् विशालोऽहम्। परमार्थः न विभक्तः, न अविभक्तः; न अन्तः, न बहिः; सृष्टिपूर्वः, अनासक्तः, वस्तुतः किञ्चन न अस्ति। ज्ञानामृतस्यैकरसस्य व्योमवत् विशालोऽहम्। अहमेव परमार्थः, रागादिदोषरहितः; अहमेव परमार्थः, दैवादिदोषरहितः; अहमेव परमार्थः, संसारदुःखरहितः। ज्ञानामृतस्यैकरसस्य व्योमवत् विशालोऽहम्। यदि त्रीणि अवस्थाः न सन्ति, कथं चतुर्थी? यदि त्रीणि कालाः न सन्ति, कथं दिशाः? शान्तं परमं पदं परमार्थः। ज्ञानामृतस्यैकरसस्य व्योमवत् विशालोऽहम्। दीर्घं वा ह्रस्वं वा, न मम भेदः; विस्तीर्णं वा संकीर्णं वा, न मम भेदः; कोणं वा वृत्तं वा, न मम भेदः। ज्ञानामृतस्यैकरसस्य व्योमवत् विशालोऽहम्। माता, पिता, पुत्रः—कदापि मम न; जन्म वा मृत्युः, मनः वा किञ्चन—मम कदापि न। परमार्थः अविकम्पः, स्थिरः। ज्ञानामृतस्यैकरसस्य व्योमवत् विशालोऽहम्। शुद्धः, परमशुद्धः, अचिन्त्यः, अनन्तरूपः; निर्मलः, परमनिर्मलः, अचिन्त्यः, अनन्तरूपः; अविभक्तः, परमविभक्तः, अचिन्त्यः, अनन्तरूपः। ज्ञानामृतस्यैकरसस्य व्योमवत् विशालोऽहम्। ब्रह्मादिदेवाः कथं सन्ति? स्वर्गादिलोकाः कथं सन्ति? यदि परमार्थः एकः, शुद्धः, अद्वितीयः, ज्ञानामृतस्यैकरसस्य व्योमवत् विशालोऽहम्। निग्रहातीतं शुद्धं कथं कथयामि? शेषातीतं शुद्धं कथं कथयामि? लिङ्गातीतं शुद्धं कथं कथयामि? ज्ञानामृतस्यैकरसस्य व्योमवत् विशालोऽहम्। अहं सदा कर्मातीतं परमं कर्म करोमि; अहं सदा अनासक्तानासक्तः परमं आनन्दं अनुभवामि; देहादिदेहारहितः सदा आनन्दं अनुभवामि। ज्ञानामृतस्यैकरसस्य व्योमवत् विशालोऽहम्। मायया जगत्संरचना मम न विकारः; कपटविकृति मम न विकारः; सत्यमिथ्याविभागः मम न विकारः। ज्ञानामृतस्यैकरसस्य व्योमवत् व्योमवत् विशालोऽहम्। अहं कालविभागरहितः, प्रातःसायंरहितः; अन्तरजागरूकतारहितः, न बधिरः, न मूकः; सर्वविकल्परहितः, शुद्धाशुद्धविभागरहितः। ज्ञानामृतस्यैकरसस्य व्योमवत् विशालोऽहम्। न गुरुशिष्यविभागः, न मनोऽमनः; चैतन्यं, सर्वविभागरहितं, अविकम्पं। ज्ञानामृतस्यैकरसस्य व्योमवत् विशालोऽहम्। इदं अरण्यनिवासं कथं वर्णयामि? इदं संशयपरिहारं कथं कथयामि? सदा समः, अविकम्पः, ज्ञानामृतस्यैकरसस्य व्योमवत् विशालोऽहम्। सदा प्रकाशमानः, जीवाजीवरहितः; बीजबीजरहितः; बन्धमोक्षरहितः। ज्ञानामृतस्यैकरसस्य व्योमवत् विशालोऽहम्। सदा प्रकाशमानः, उत्पत्तिरहितः; संसाररहितः; लयरहितः। ज्ञानामृतस्यैकरसस्य व्योमवत् विशालोऽहम्। तव नामरूपस्य किञ्चिदपि संज्ञा न; तव विभक्ताविभक्तं किञ्चिदपि न। हे निर्लज्जमनः, किमर्थं विषण्णः भवसि? ज्ञानामृतस्यैकरसस्य व्योमवत् विशालोऽहम्। मित्र, किमर्थं रोदिषि? न जराः, न मृत्यु; किमर्थं रोदिषि? न जन्मदुःखम्; किमर्थं रोदिषि? न विकारः। ज्ञानामृतस्यैकरसस्य व्योमवत् विशालोऽहम्। मित्र, किमर्थं रोदिषि? तव न रूपम्; किमर्थं रोदिषि? तव न विकृति; किमर्थं रोदिषि? तव न वयः। ज्ञानामृतस्यैकरसस्य व्योमवत् विशालोऽहम्। मित्र, किमर्थं रोदिषि? तव न वयः; किमर्थं रोदिषि? तव न मनः; किमर्थं रोदिषि? तव न इन्द्रियाणि। ज्ञानामृतस्यैकरसस्य व्योमवत् विशालोऽहम्। मित्र, किमर्थं रोदिषि? तव न कामः; किमर्थं रोदिषि? तव न लोभः; किमर्थं रोदिषि? तव न मोहः। ज्ञानामृतस्यैकरसस्य व्योमवत् विशालोऽहम्। वस्तुनः अभावेन कथं धनकामना? पत्नीअभावेन कथं शक्तिकामना? ममत्वाभावेन कथं शक्तिकामना? ज्ञानामृतस्यैकरसस्य व्योमवत् विशालोऽहम्। तव मम वा लिङ्गजन्म न; मनः निर्लज्जं विभक्तमिव दृश्यते; न विभक्ताविभक्तं तव मम वा। ज्ञानामृतस्यैकरसस्य व्योमवत् विशालोऽहम्। तव न विरक्तिपदं, न रागपदं, न कामपदं। ज्ञानामृतस्यैकरसस्य व्योमवत् विशालोऽहम्। तव हृदयेन न ध्यानकर्ता, न समाधिः; न ध्यानं, न बाह्यस्थानम्; न ध्यानविषयः, न कालः। ज्ञानामृतस्यैकरसस्य व्योमवत् विशालोऽहम्। सर्वं सारं तव मया उक्तम्; न त्वं, न अहं, न महत्, न गुरु, न शिष्यः। परमार्थः सहजस्वरूपः मोक्षः। ज्ञानामृतस्यैकरसस्य व्योमवत् विशालोऽहम्। परमार्थः सुखस्वरूपः कथं? परमार्थः सुखस्वरूपः न कथं? परमार्थः ज्ञानबोधस्वरूपः कथं, यदि परमाहमेव व्योमस्वरूपः अस्ति? ज्ञानं अग्निवायुरहितं जानातु; ज्ञानरूपं पृथिव्यापरहितं जानातु; ज्ञानं आगमनगमनरहितं जानातु; ज्ञानं व्योमवत् विशालं जानातु। अहं न शून्यरूपः, न अशून्यरूपः; न शुद्धरूपः, न अशुद्धरूपः; न रूपः, न अरूपः; मम स्वरूपं परमार्थः। संसारं परित्यज, त्यागं परित्यज; त्यागात्यागविषं शुद्धं, अमृतं, सहजं, नित्यं। एवं तृतीयोऽध्यायः समाप्तः। न आह्वानं, न विसर्जनं—कथं पुष्पपत्रादि? कथं ध्यानमन्त्रादि, कथं शिवपूजा? अहं बन्धमोक्षरहितः, शुद्धाशुद्धरहितः, योगसंयोगवियोगरहितः; अहं मुक्तः, व्योमवत् विशालः। सर्वं सत्यम् उदेति, सर्वं मिथ्या उदेति; तथापि द्वैतं मम कदापि न उदेति। स्वस्वरूपे विलयः, दुःखरहितः अहम्। न वर्णसहितम्, न वर्णरहितम्; न अन्तः, न बहिः; अन्तरविभाजितं किञ्चिदपि न प्रकाशते। स्वस्वरूपे विलयः, दुःखरहितः अहम्। मम न कदापि अज्ञानं, न ज्ञानं; ज्ञानस्वरूपः कदापि न उदेति। ज्ञानज्ञानरहितं कथं कथयामि? स्वस्वरूपे विलयः, दुःखरहितः अहम्।