அவதூதகீதா

யேநேதம் பூரிதம் ஸர்வமாத்மநைவாத்மநாத்மநி। நிராகாரம் கதம் வந்தே ஹ்யபிந்நம் ஶிவமவ்யயம்

இந்த எல்லாம் யாரால் நிறைந்திருக்கிறது? அந்த ஆத்மாவே ஆத்மாவில் விளங்குகிறது. வடிவமற்ற, ஒருமித்த, நிலையான சிவனை நான் எப்படி வணங்க முடியும்?

பஞ்சபூதாத்மகம் விஶ்வம் மரீசிஜலஸந்நிபம்। கஸ்யாப்யஹோ நமஸ்குர்யாமஹமேகோ நிரஞ்ஜநஃ

இந்த உலகம் ஐந்து பொருள்களால் ஆனது; அது ஒரு மாயை போல, வெறும் தண்ணீரைப் போல் தோன்றுகிறது. நான் ஒருவனே தூயவன் என்றால், யாரை வணங்க வேண்டும்?

ஆத்மைவ கேவலம் ஸர்வம் பேதாபேதோ ந வித்யதே। அஸ்தி நாஸ்தி கதம் ப்ரூயாம் விஸ்மயஃ ப்ரதிபாதி மே

ஆத்மாவே எல்லாமாகும்; வேறுபாடும் ஒன்றுபாடும் இல்லை. இருப்பது, இல்லாதது பற்றி நான் எப்படி பேச முடியும்? எனக்கு அதிசயம் தான் தோன்றுகிறது.

வேதாந்தஸாரஸர்வஸ்வம் ஜ்ஞாநம் விஜ்ஞாநமேவ ச। அஹமாத்மா நிராகாரஃ ஸர்வவ்யாபீ ஸ்வபாவதஃ

வேதாந்தத்தின் சாரமும் முழுமையும் அறிவும் அனுபவமும் தான்; நான் வடிவமற்ற ஆத்மா, இயல்பாக எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தவன்.

யோ வை ஸர்வாத்மகோ தேவோ நிஷ்கலோ ககநோபமஃ। ஸ்வபாவநிர்மலஃ ஶுத்தஃ ஸ ஏவாயம் ந ஸம்ஶயஃ

அனைவருக்கும் ஆத்மாவாக இருக்கும் தேவன், பகுதியில்லாதவன், ஆகாயம் போல தூயவன், இயல்பாக நறுமணமில்லாதவன்—அவரே இங்கு இருக்கிறார், இதில் சந்தேகம் இல்லை.

அஹமேவாவ்யயோऽநந்தஃ ஶுத்தவிஜ்ஞாநவிக்ரஹஃ। ஸுகம் துஃகம் ந ஜாநாமி கதம் கஸ்யாபி வர்ததே

நானே அழியாதவன், முடிவில்லாதவன், தூய அறிவின் உருவம்; எனக்கு சந்தோஷமும் துக்கமும் தெரியாது—அவை யாருக்காக இருப்பது?

ந மாநஸம் கர்ம ஶுபாஶுபம் மே ந காயிகம் கர்ம ஶுபாஶுபம் மே। ந வாசிகம் கர்ம ஶுபாஶுபம் மே ஜ்ஞாநாம்ரு'தம் ஶுத்தமதீந்த்ரியோऽஹம்

எனக்கு மனதினால் செய்யும் நல்லது கெட்டது என எதுவும் இல்லை; உடலால் செய்யும் நல்லது கெட்டதும் இல்லை; வாயால் செய்யும் நல்லது கெட்டதும் இல்லை. நான் அறிவின் அமுதம், தூயவன், அறிவாற்றலை கடந்தவன்.

மநோ வை ககநாகாரம் மநோ வை ஸர்வதோமுகம்। மநோऽதீதம் மநஃ ஸர்வம் ந மநஃ பரமார்ததஃ

மனம் ஆகாயம் போல உள்ளது; எல்லாத் திசைகளிலும் விரிந்துள்ளது; எல்லாவற்றையும் தாண்டியதும், எல்லாமாகவும் உள்ளது; ஆனாலும், உன்னத உண்மையில் மனம் இல்லை.

அஹமேகமிதம் ஸர்வம் வ்யோமாதீதம் நிரந்தரம்। பஶ்யாமி கதமாத்மாநம் ப்ரத்யக்ஷம் வா திரோஹிதம்

நானே இந்த எல்லாமும், ஆகாயத்தைத் தாண்டி, இடையறாதவன். ஆத்மாவை நேரில் பார்க்க முடியுமா, மறைந்ததாகக் காண முடியுமா?

த்வமேவமேகம் ஹி கதம் ந புத்யஸே ஸமம் ஹி ஸர்வேஷு விம்ரு'ஷ்டமவ்யயம்। ஸதோதிதோऽஸி த்வமகண்டிதஃ ப்ரபோ திவா ச நக்தம் ச கதம் ஹி மந்யஸே

நீயே ஒருவனாக இருக்கிறாய்—இதை ஏன் புரிந்துகொள்வதில்லை? உடைந்ததும் அழியாததும் எல்லோரிலும் சமமாக உள்ளது. நீ எப்போதும் வெளிப்பட்டவன், உடைந்ததில்லை, ஆண்டவரே; பகலும் இரவும் எப்படி நினைக்கிறாய்?

ஆத்மாநம் ஸததம் வித்தி ஸர்வத்ரைகம் நிரந்தரம்। அஹம் த்யாதா பரம் த்யேயமகண்டம் கண்ட்யதே கதம்

ஆத்மாவை எப்போதும், எங்கும், ஒரே தன்மையில் இடையறாமல் அறிந்துகொள். நான் தியானிப்பவன், உயர்ந்த தியானப் பொருள்—ஒருமித்ததை எப்படி பிரிக்க முடியும்?

ந ஜாதோ ந ம்ரு'தோऽஸி த்வம் ந தே தேஹஃ கதாசந। ஸர்வம் ப்ரஹ்மேதி விக்யாதம் ப்ரவீதி பஹுதா ஶ்ருதிஃ

நீ பிறக்கவும் இல்லை, இறக்கவும் இல்லை; உனக்குக் காயம் எப்போதும் இல்லை. எல்லாம் பரமாத்மா என்று பலவகையில் வேதங்கள் அறிவிக்கின்றன.

ஸ பாஹ்யாப்யந்தரோऽஸி த்வம் ஶிவஃ ஸர்வத்ர ஸர்வதா। இதஸ்ததஃ கதம் ப்ராந்தஃ ப்ரதாவஸி பிஶாசவத்

நீ வெளியிலும் உள்ளிலும் இருக்கிறாய்; எப்போதும் எங்கும் சிவனே நீ. இப்படி குழப்பத்தில், பேய் போல் ஏன் ஓடிக்கொண்டு இருக்கிறாய்?

ஸம்யோகஶ்ச வியோகஶ்ச வர்ததே ந ச தே ந மே। ந த்வம் நாஹம் ஜகந்நேதம் ஸர்வமாத்மைவ கேவலம்

சேர்க்கையும் பிரிப்பும் நடக்கலாம், ஆனால் அது உனக்கு அல்ல, எனக்கும் அல்ல. நீயும் இல்லை, நானும் இல்லை, இந்த உலகமும் இல்லை—ஆத்மாவே எல்லாம்.

ஶப்தாதிபஞ்சகஸ்யாஸ்ய நைவாஸி த்வம் ந தே புநஃ। த்வமேவ பரமம் தத்த்வமதஃ கிம் பரிதப்யஸே

ஒலி முதலான ஐந்து பொருள்களிலும் நீ இல்லை; அவையும் உன்னுடையவை அல்ல. நீயே உயர்ந்த உண்மை—அப்படி இருக்க, ஏன் துக்கப்படுகிறாய்?

ஜந்ம ம்ரு'த்யுர்ந தே சித்தம் பந்தமோக்ஷௌ ஶுபாஶுபௌ। கதம் ரோதிஷி ரே வத்ஸ நாமரூபம் ந தே ந மே

பிறப்பும் இறப்பும் உனக்கு இல்லை, மனமே; பந்தமும் விடுதலையும், நல்லதும் கெட்டதும் உனக்கு இல்லை. ஏன் அழுகிறாய், செல்லமே? பெயரும் உருவமும் உனக்கு இல்லை, எனக்கும் இல்லை.

அஹோ சித்த கதம் ப்ராந்தஃ ப்ரதாவஸி பிஶாசவத்। அபிந்நம் பஶ்ய சாத்மாநம் ராகத்யாகாத்ஸுகீ பவ

மனமே, எப்படி குழப்பத்தில், பேய் போல் ஓடிக்கொண்டு இருக்கிறாய்? ஒருமித்த ஆத்மாவைக் காண்; ஆசை, வெறுப்பு இரண்டும் விட்டால் ஆனந்தமாக இருப்பாய்.

த்வமேவ தத்த்வம் ஹி விகாரவர்ஜிதம் நிஷ்கம்பமேகம் ஹி விமோக்ஷவிக்ரஹம்। ந தே ச ராகோ ஹ்யதவா விராகஃ கதம் ஹி ஸந்தப்யஸி காமகாமதஃ

நீயே உண்மை, மாற்றமில்லாதவன், அசையாதவன், ஒரே தன்மை உடையவன், விடுதலியின் உருவம். உனக்கு பற்றும், பற்றின்மையும் இல்லை; ஆசையாலும் விருப்பத்தாலும் நீ எப்படித் துன்பப்பட முடியும்?

வதந்தி ஶ்ருதயஃ ஸர்வாஃ நிர்குணம் ஶுத்தமவ்யயம்। அஶரீரம் ஸமம் தத்த்வம் தந்மாம் வித்தி ந ஸம்ஶயஃ

அனைத்து வேதங்களும் உண்மை என்பது குணமற்றது, தூயது, அழிவில்லாதது, உடலற்றது, சமமானது என்று கூறுகின்றன; அந்த உண்மையே நானென்று சந்தேகமில்லாமல் அறிந்து கொள்.