એવમસ્ત્વિતિ તાં રાજા પ્રત્યુવાચાવિચારયન્। અપિ ચ ત્વાં હિ નેષ્યામિ નગરં સ્વં શુચિસ્મિતે
'જેમ તું કહે છે તેમ જ થવું જોઈએ,' એમ રાજાએ વિલંબ વિના કહ્યું. પણ, હે પવિત્ર સ્મિતવાળી, હું તને મારા શહેરમાં લઈ જઇશ નહીં.
યથા ત્વમર્હા સુશ્રોણિ મન્યસે તદ્બ્રવીમિ તે। એવમુક્ત્વા સ રાજર્ષિસ્તામનિન્દિતગામિનીમ્
હે સુંદર નિતંબવાળી, તું જેવી યોગ્ય છે, એ પ્રમાણે જ હું તને કહું છું. આમ કહીને રાજર્ષીએ એ નિર્દોષ ચાલવાળી સ્ત્રીને સંબોધી.
પુરોહિતં સમાહૂય વચનં યુક્તમબ્રવીત્। રાજપુત્ર્યા યદુક્તં વૈ ન વૃથા કર્તુમુત્સહે
પુરોહિતને બોલાવીને રાજાએ યોગ્ય શબ્દો કહ્યા: 'રાજકુમારી જે બોલી છે, એ હું અવગણવા સક્ષમ નથી.'
ક્રિયાહીનો હિ ન ભવેન્મમ પુત્રો મહાદ્યુતિઃ। તથા કુરુષ્વ શાસ્ત્રોક્તં વિવાહં મા ચિરંકુરુ
મારો તેજસ્વી પુત્ર વિધિ વિના ન રહે, એ માટે શાસ્ત્રોક્ત વિધિથી લગ્ન કરાવ—વિલંબ ન કર.
એવમુક્તો નૃપતિના દ્વિજઃ પરમયન્ત્રિતઃ। શોભનં રાજરાજેતિ વિધિના કૃતવાન્દ્વિજઃ
રાજાએ આમ કહ્યું ત્યારે, દ્વિજ ખૂબ જ મજબૂરીમાં, વિધિ પ્રમાણે તે સુંદર રાજકીય વિધિ પૂર્ણ કરી.
શાસનાદ્વિપ્રમુખ્યસ્ય કૃતકૌતુકમઙ્ગલઃ।' જગ્રાહ વિધિવત્પાણાવુવાસ ચ તયા સહ
મુખ્ય બ્રાહ્મણના આદેશથી, શુભ વિધિ અને ઉત્સવ પૂરાં થયા પછી, તેણે વિધિ પ્રમાણે તેનો હાથ પકડીને, તેની સાથે રહેવાનું શરૂ કર્યું.
વિશ્વાસ્ય ચૈનાં સ પ્રાયાદબ્રવીચ્ચ પુનઃ પુનઃ। પ્રેષયિષ્યે તવાર્થાય વાહિનીં ચતુરઙ્ગિણીમ્
તેના પર વિશ્વાસ રાખીને, તે ચાલ્યો ગયો અને વારંવાર કહેતો રહ્યો: 'તારા માટે હું ચાર ભાગવાળી સેના મોકલીશ.'
ત્રૈવિદ્યવૃદ્ધૈઃ સહિતાં નાનારાજજનૈઃ સહ। શિબિકાસહસ્રૈઃ સહિતા વયમાયાન્તિ બાન્ધવાઃ
ત્રણે વેદ જાણતા વૃદ્ધો અને વિવિધ રાજાઓ સાથે, હજારો પલંગીઓ સાથે, અમે સંબંધીઓ આવીશું.
મૂકાશ્ચૈવ કિરાતાશ્ચ કુબ્જા વામનકૈઃ સહ। સહિતાઃ કઞ્ચુકિવરૈર્વાહિની સૂતમાગધૈઃ
મૂક લોકો, કિરાતો, કુબડા અને નાનકડા લોકો, સુંદર કપડા પહેરેલા અને રથચાલકો તથા ગાયક-વાંચક સાથે સેના જોડાશે.
શઙ્ખદુન્દુભિનિર્ઘોષૈર્વનં ચ સમુપૈષ્યતિ। તથા ત્વામાનયિષ્યામિ નગરં સ્વં શુચિસ્મિતે
શંખ અને ઢોલના ઘોષ સાથે, આખી ટોળકી વનમાં પહોંચશે; એ રીતે, પવિત્ર સ્મિતવાળી, હું તને મારા શહેરમાં લઈ જઈશ.
અન્યથા ત્વાં ન નેષ્યામિ સ્વનિવેશમસત્કૃતામ્। સર્વમઙ્ગલસત્કારૈઃ સુભ્રુ સત્યં કરોમિ તે
નહીંતર, હું તને મારા ઘરે સન્માનપૂર્વક લઈ જઈશ નહિ; સર્વ શુભ આદરથી, સુંદર ભ્રૂવાળી, હું તને સાચું વચન આપું છું.
એવમુક્ત્વા સ રાજર્ષિસ્તામનિન્દિતગામિનીમ્। પરિષ્વજ્ય ચ બાહુભ્યાં સ્મિતપૂર્વમુદૈક્ષત
આમ કહીને, રાજર્ષીએ નિર્દોષ ચાલવાળી તેને બાહોમાં ભર્યા અને સ્મિત સાથે તેની તરફ જોયું.
પ્રદક્ષિણીકૃતાં દેવીં પુનસ્તાં પરિષસ્વજે। શકુન્તલા સા સુમુખી પપાત નૃપપાદયોઃ
દેવીની પરિક્રમા કર્યા પછી, તેણે ફરીથી તેને બાહોમાં ભર્યા; સુંદર મુખવાળી શકુંતલા રાજાના પગે પડી.
તાં દેવીં પુનરુત્થાપ્ય મા શુચેતિ પુનઃ પુનઃ। શપેયં સુકૃતેનૈવ પ્રાપયિષ્યે નૃપાત્મજે
તે દેવીને ફરી ઊભી કરી, વારંવાર કહ્યું: 'દુઃખ ન કર'; રાજપુત્રી, હું મારા સારા કર્મોનું શપથ લઈ તને લાવીશ.
ઇતિ તસ્યાઃ પ્રતિશ્રુત્ય સ નૃપો જનમેજય। મનસા ચિન્તયન્પ્રાયાત્કાશ્યપં પ્રતિ પાર્થિવ
આ રીતે વચન આપી, રાજા જનમેજય મનમાં વિચારીને, કશ્યપ તરફ ચાલ્યો.
ભગવાંસ્તપસા યુક્તઃ શ્રુત્વા કિં નુ કરિષ્યતિ। તં ન પ્રસાદ્યાગતોઽહં પ્રસીદેતિ દ્વિજોત્તમમ્। એવં સંચિન્તયન્નેવ પ્રવિવેશ સ્વકં પુરમ્
ભગવાન તપમાં લીન છે, એ સાંભળીને શું કરશે એમ વિચારતો; 'હું તેને પ્રસન્ન કર્યા વિના આવ્યો છું—શું મહાન બ્રાહ્મણ પ્રસન્ન થશે?' એમ વિચારતો, પોતાના શહેરમાં પ્રવેશ્યો.
તતો મુહૂર્તે યાતે તુ કણ્વોઽપ્યાશ્રમમાગમત્। શકુન્તલા ચ પિતરં હ્રિયા નોપજગામ તમ્
થોડો સમય ગયો પછી, કણ્વ પણ આશ્રમમાં આવ્યો; શકુંતલા લાજથી પિતાજી પાસે ગઈ નહિ.
શઙ્કિતેવ ચ વિપ્રર્ષિમુપચક્રામ સા શનૈઃ। તતોઽસ્ય ભારં જગ્રાહ આસનં ચાપ્યકલ્પયત્
શંકા સાથે, તે ધીમે ધીમે ઋષિ પાસે ગઈ; પછી તેનો ભાર ઉતાર્યો અને બેઠવાનું સ્થાન તૈયાર કર્યું.
પ્રાક્ષાલયચ્ચ સા પાદૌ કાશ્યપસ્ય મહાત્મનઃ। ન ચૈનં લજ્જયાઽશક્નોદક્ષિભ્યામભિવીક્ષિતુમ્
તેણે મહાત્મા કશ્યપના પગ ધોઈ આપ્યા, પણ લાજથી તેની આંખે આંખ મળાવી શકી નહિ.
શકુન્તલા ચ સવ્રીડા તમૃષિં નાભ્યભાષત। તસ્માત્સ્વધર્માત્સ્ખલિતા ભીતા સા ભરતર્ષભ
શકુંતલા લાજથી ઋષિ સાથે બોલી નહિ; ભયથી, હે ભરતવંશી, તે પોતાના ધર્મમાંથી ખસી ગઈ હતી.
અભવદ્દોષદર્શિત્વાદ્બ્રહ્મચારિણ્યયન્ત્રિતા। સ તદા વ્રીડિતાં દૃષ્ટ્વા ઋષિસ્તાં પ્રત્યભાષત
પોતામાં દોષ દેખાતા અને બ્રહ્મચર્યના સંયમથી, તે લજ્જિત થઈ; તેને આવી જોઈ, ઋષિએ તેને સંબોધી.
સવ્રીડૈવ ચ દીર્ઘાયુઃ પુરેવ ભવિતા ન ચ। વૃત્તં કથય રમ્ભોરુ મા ત્રાસં ચ પ્રકલ્પય
લાજ રાખીને પણ, તારી આયુષ્ય પહેલાં જેવી જ રહેશે; રંભાકાંકી, શું થયું એ મને કહો અને ડરતી નહી.
તતઃ પ્રક્ષાલ્ય પાદૌ સા વિશ્રાન્તં પુનરબ્રવીત્। નિધાય કામં તસ્યર્ષેઃ કન્દાનિ ચ ફલાનિ ચ
પછી, તેણે ઋષિના પગ ધોઈને, આરામ કરતા ઋષિને ફરી વાત કરી અને તેની ઇચ્છા પ્રમાણે મૂળ અને ફળો સામે મૂકી દીધા.
તતઃ સંવાહ્ય પાદૌ સા વિશ્રાન્તં વેદિમધ્યમા। શકુન્તલા પૌરવાણાં દુષ્યન્તં જગ્મુષી પતિમ્
પછી, પગ દબાવીને, શ્રેષ્ઠ સ્ત્રી શકુંતલાએ, જે પૌરવ વંશના દુષ્યંતની પત્ની બનવાની હતી, ત્યાંથી દૂર થઈ ગઈ.
તતઃ કૃચ્છ્રાદતિશુભા સવ્રીડા શ્રમતી તદા। સગદ્ગદમુવાચેદં કાશ્યપં સા શુચિસ્મિતા
પછી, ખૂબ જ સુંદર અને થાકેલી, લજ્જાવાન અને નિર્વિકારી હાસ્યવાળી શકુંતલાએ, કાશ્યપને થોડી અટકાટ સાથે કહ્યું.
રાજા તાતાજગામેહ દુષ્યન્ત ઇલિલાત્મજઃ। મયા પતિર્વૃતો યોઽસૌ દૈવયોગાદિહાગતઃ
પિતા, દુષ્યંત રાજા, ઇલિલાનો પુત્ર, અહીં આવ્યા છે; જેમને મેં દેવઈચ્છાથી પતિ તરીકે સ્વીકાર્યા છે, તેઓ અહીં આવ્યા છે.
તસ્ય તાત પ્રસીદ ત્વં ભર્તા મે સુમહાયશાઃ। અતઃ સર્વં તુ યદ્વૃત્તં દિવ્યજ્ઞાનેન પશ્યસિ
પિતા, કૃપા કરો; મારા પતિ બહુ પ્રસિદ્ધ છે. તમે તો તમારા દિવ્ય જ્ઞાનથી બધું જાણો છો.
ચક્ષુષા સ તુ દિવ્યેન સર્વં વિજ્ઞાય કાશ્યપઃ
પછી કાશ્યપે પોતાના દિવ્ય દ્રષ્ટિથી બધું જાણી લીધું.
તતો ધર્મિષ્ઠતાં મત્વા ધર્મે ચાસ્ખલિતં મનઃ। ઉવાચ ભગવાન્પ્રીતસ્તદ્વૃત્તં સુમહાતપાઃ
પછી, તેની ધર્મનિષ્ઠા અને અડગ મન જોઈને, મહાન તપસ્વી, પ્રસન્ન થઈને, જે બન્યું તે કહ્યું.
એવમેતન્મયા જ્ઞાતં દૃષ્ટં દિવ્યેન ચક્ષુષા। ત્વયાઽદ્ય રાજાન્વયયા મામનાદૃત્ય યત્કૃતમ્
હા, મેં આ બધું મારા દિવ્ય ચક્ષુથી જાણ્યું અને જોયું છે—તમે આજે રાજવંશ માટે મને અવગણીને જે કર્યું છે.