ત્વયિ સ્થિતે મહાભાગ પરવાનસ્મિ ધર્મતઃ। સ્વયં તુ રુચિરે સ્થાને વાસયેર્યદુનન્દન
'તમારી હાજરીમાં, મહાભાગ્યશાળી, હું ધર્મથી બંધાયેલો છું; પણ, યાદવોના આનંદરૂપ, તમે જે સ્થાન પસંદ કરો ત્યાં એ રહે.'
પ્રીતઃ સ તેન વાક્યેન પરિષ્વજ્ય જનાર્દનમ્। બલદેવોઽબ્રવીદ્વાક્યં ચિન્તયિત્વા મહાબલઃ
આ વચનથી પ્રસન્ન થઈ, બલદેવે જનાર્દનને ભેટી, વિચાર કરીને, મહાબળીએ કહ્યું.
આરામે તુ વસેદ્ધીમાંશ્ચતુરો વર્ષમાસકાન્। કન્યાગૃહે સુભદ્રાયા ભુક્ત્વા ભોજનમિચ્છયા
'આ વિદ્વાન ચાર માસ બગીચામાં રહે, અને ભોજનની ઈચ્છા હોય ત્યારે સુભદ્રાના ઘરે ભોજન કરે.'
લતાગૃહેષુ વસતામિતિ મે ધીયતે મતિઃ। લબ્ધાનુજ્ઞાસ્ત્વયા તાત મન્યન્તે સર્વયાદવાઃ
'મારે મન છે કે એ લતાવાળા મકાનમાં રહે; તારા અનુમતિથી, પ્રિય, બધા યાદવો એ વાતને માને છે.'
બલવાન્દર્શનીયશ્ચ વાગ્મી શ્રીમાન્બહુશ્રુતઃ। કન્યાપુરસમીપે તુ ન યુક્તમિતિ મે મતિઃ
તે બળવાન છે, દેખાવમાં આકર્ષક છે, બોલવામાં નિપુણ છે, સંપન્ન છે અને ઘણું શીખેલો છે; છતાં, કન્યાપુર પાસે એનું હોવું યોગ્ય નથી—મારે એવું માનવું છે.
ગુરુઃ શાસ્તા ચ નેતા ચ શાસ્ત્રજ્ઞો ધર્મવિત્તમઃ। ત્વયોક્તં ન વિરુધ્યેહં કરિષ્યામિ વચસ્તવ
તે ગુરુ છે, શિક્ષક છે, નેતા છે, શાસ્ત્રોમાં પારંગત છે અને ધર્મને સારી રીતે જાણે છે; તું જે કહ્યું છે, એમાં હું વિરોધ કરતો નથી—હું તારા કહેવા પ્રમાણે જ કરીશ.
શુભાશુભસ્ય વિજ્ઞાતા નાન્યોઽસ્મિ ભુવિ કશ્ચન
શુભ કે અશુભને મારી જેમ ઓળખે એવો બીજો કોઈ ધરતી પર નથી.
અયં દેશાતિથિઃ શ્રીમાન્સર્વધર્મભૃતાં વરઃ। ધૃતિમાન્વિનયોપેતઃ સત્યબાદી જિતેન્દ્રિયઃ
આ મહેમાન દૂરથી આવ્યો છે, તે તેજસ્વી છે, બધા ધર્મ પાળનારામાં શ્રેષ્ઠ છે, ધીરજવાળો છે, વિનમ્ર છે, સત્ય બોલે છે અને ઇન્દ્રિયોને જીતેલો છે.
યતિલિઙ્ગધરો હ્યેષ કો વિજાનાતિ માનસમ્। ત્વમિમં પુણ્ડરીકાક્ષ નીત્વા કન્યાપુરં શુભમ્
આ સાધુના વેશમાં છે—પણ એના મનને કોણ જાણે? હે કમળનયન, તું એને શુભ કન્યાપુરમાં લઈ જા.
નિવેદય સુભદ્રાયૈ મદ્વાક્યપરિચોદિતઃ। ભક્ષ્યૈર્ભોજ્યૈશ્ચ પાનૈશ્ચ અન્નૈરિષ્ટૈશ્ચ પૂજય
મારા શબ્દો અનુસાર સુભદ્રાને જાણ કરજે અને એને વિવિધ ભોજન, પીણું અને મનગમતા વ્યંજનોથી સન્માન કરજે.
સ તથેતિ પ્રતિજ્ઞાય સહિતો યતિના હરિઃ। કૃત્વા તુ સંવિદં તેન પ્રહૃષ્ટઃ કેશવોઽભવત્
હરિએ સંમતિ આપી, સાધુ સાથે મળીને આયોજન કર્યું અને પછી આનંદિત થયો.
પર્વતે તૌ વિહૃત્યૈવ યથેષ્ટં કૃષ્ણપાણ્ડવૌ। તાં પુરીં પ્રવિવેશાથ ગૃહ્ય હસ્તેન પાણ્ડવમ્। પ્રવિશ્ય ચ ગૃહં રમ્યં સર્વભોગસમન્વિતમ્
કૃષ્ણ અને પાંડુપુત્રે પર્વત પર મનગમતું વિહાર કર્યું, પછી કૃષ્ણે પાંડવનો હાથ પકડીને એ શહેરમાં પ્રવેશ કર્યો અને સર્વ સુખ-સગવડથી ભરપૂર એવા સુંદર ઘરમાં ગયા.
પાર્થમાવેદયામાસ રુક્મિણીસત્યભામયોઃ। હૃષીકેશવચઃ શ્રુત્વા તે ઉભે ચોચતુર્ભૃશમ્
કૃષ્ણે પાર્થ વિશે રુક્મિણી અને સત્યભામાને જાણ કરી; હૃષીકેશના વચન સાંભળીને બન્ને ખૂબ આનંદથી બોલી ઉઠી.
મનોરથો મહાનેષ હૃદિ નૌ પરિવર્તતે। કદા દ્રક્ષાવ બીભત્સું પાણ્ડવં પુરમાગતમ્
"આ મહાન ઈચ્છા અમારા હૃદયમાં ફરે છે: ક્યારે આપણે બીભત્સુ પાંડવને શહેરમાં આવેલો જોઈશું?"
ઇત્યેવં હર્ષમાણે તે વદન્ત્યૌ સુભૃશં પ્રિયમ્। રુગ્મિણીસત્યભામે વૈ દૃષ્ટ્વા પ્રીતોઽભવદ્યતિઃ
આ રીતે, જ્યારે રુક્મિણી અને સત્યભામા આનંદથી આ પ્રિય વાતો બોલી રહી હતી, ત્યારે સાધુને જોઈને તેઓ ખુશ થઈ ગઈ.
સર્વેષાં હર્ષમાણાનાં પાર્થો હર્ષમુપાગમત્। પ્રાપ્તમજ્ઞાતરૂપેણ ચાગતં ચાર્જુનં હરિઃ
જ્યારે બધા આનંદિત થયા, ત્યારે પાર્થ પણ ખુશ થયો; હરિએ અજાણ્યા રૂપે આવેલા અર્જુનને ત્યાં લાવ્યો હતો.
સત્કૃત્ય પૂજ્યમાનં તુ પ્રીત્યા ચૈવ હ્યપૂજયત્। સ તં પ્રિયાતિથિં શ્રેષ્ઠં સમીક્ષ્ય યતિમાગતમ્
એ મહાન અને પ્રિય મહેમાન તરીકે પ્રેમથી સન્માન અને પૂજા કરવામાં આવી; સાધુને આવ્યા જોઈને યોગ્ય રીતે પૂજવામાં આવ્યો.
સોદર્યાં ભગિનીં કૃષ્ણઃ સુભદ્રામિદમબ્રવીત્। અયં દેશાતિથિર્ભદ્રે સંશિતવ્રતવાનૃષિઃ
કૃષ્ણે પોતાની સગા બહેન સુભદ્રાને કહ્યું: "હે શુભદ્રે, આ મહેમાન દૂરથી આવ્યો છે અને કડક વ્રત ધરાવનારો ઋષિ છે.
પ્રાપ્નોતુ સતતં પૂજાં તવ કન્યાપુરે વસન્। આર્યેણ ચ પરિજ્ઞાતઃ પૂજનીયો યતિસ્ત્વયા
એ તારા કન્યાપુરમાં રહેતો હોય ત્યારે હંમેશાં એનું સન્માન થતું રહે; આ યતિને સજ્જનોએ ઓળખ્યો છે, તેથી તારે એને પૂજવું જોઈએ.
રાગાદ્ભરસ્વ વાર્ષ્ણેયિ ભક્ષ્યૈર્ભોજ્યૈર્યતિં સદા। એષ યદ્યદૃષિર્બ્રૂયાત્કાર્યમેવ ન સંશયઃ
હે વૃષ્ણિકુમારી, પ્રેમથી હંમેશાં આ સાધુને ભોજન અને વ્યંજન આપજે; આ ઋષિ જે કહેશે, એ નિશ્ચયે કરવું, તેમાં શંકા નથી.
સખીભિઃ સહિતા ભદ્રે ભવાસ્ય વશવર્તિની। પુરા હિ યતયો ભદ્રે યે ભૈક્ષાર્થમનુવ્રતાઃ
હે શુભદ્રે, તું તારી સખીઓ સાથે મળીને એની આજ્ઞામાં ચાલજે; કારણ કે, પૂર્વે જે યતિઓ ભિક્ષા માટે નિયમ પાળતા હતા,
તે બભૂવુર્દશાર્હાણાં કન્યાપુરનિવાસિનઃ। તેભ્યો ભોજ્યાનિ ભક્ષ્યાણિ યથાકાલમતન્દ્રિતાઃ। કન્યાપુરગતાઃ કન્યાઃ પ્રયચ્છન્તિ યશસ્વિનિ
તેઓ દશાર્હોના કન્યાપુરમાં રહેતા હતા; ત્યારે કન્યાપુરમાં રહેનારી કન્યાઓ યોગ્ય સમયે, વિના આળસે, એમને ભોજન અને વ્યંજન આપતી હતી, હે યશસ્વિની.
સા તથેત્યબ્રવીત્કૃષ્ણં કરિષ્યામિ યથાઽઽથ મામ્। તોષયિષ્યામિ વૃત્તેન કર્મણા ચ દ્વિજર્ષભમ્
તેણીએ કૃષ્ણને કહ્યું: 'જેમ તમે કહેશો તેમ જ હું કરીશ અને મારા વર્તન અને કામથી શ્રેષ્ઠ દ્વિજને પ્રસન્ન કરીશ.'
એવમેતેન રૂપેણ કંચિત્કાલં ધનઞ્જયઃ। ઉવાસ ભક્ષ્યૈર્ભોજ્યૈશ્ચ ભદ્રયા પરમાર્ચિતઃ
એ રીતે ધનંજયે ત્યાં થોડો સમય વિતાવ્યો, જ્યાં ભદ્રાએ તેને સ્વાદિષ્ટ ખોરાક અને ભોજનથી બહુ આદર આપ્યો.
તસ્ય સર્વગુણોપેતાં વાસુદેવસહોદરીમ્। પશ્યતઃ સતતં ભદ્રાં પ્રાદુરાસીન્મનોભવઃ
વસુદેવની બહેન ભદ્રા સર્વ ગુણોથી યુક્ત હતી. ધનંજયે સતત તેને જોતા તેના મનમાં ઇચ્છા જાગી.
ગૂહયન્નિવ ચાકારમાલોક્ય વરવર્ણિનીમ્। દીર્ઘમુષ્ણં વિનિશ્વસ્ય પાર્થઃ કામવશં ગતઃ
પાર્થા, પોતાની લાગણી છુપાવતાં, સુંદર ભદ્રાને જોતા, લાંબો અને ગરમ ઉચ્છ્વાસ છોડ્યો, કારણ કે તે કામથી વશ થયો હતો.
સ કૃષ્ણાં દ્રૌપદીં મેને ન રૂપે ભદ્રયા સમામ્। પ્રાપ્તાં ભૂમાન્વિન્દ્રસેનાં સાક્ષાદ્વા વરુણાત્મજામ્
અર્જુને વિચાર્યું કે કૃષ્ણા દ્રૌપદી પણ રૂપમાં ભદ્રાની બરાબર નથી, ભલે તે વરુણપુત્રી હોય અને ધરતી પરથી પ્રાપ્ત થઈ હોય.
અતીતકાલે સંપ્રાપ્તે સર્વાસ્તાપિ સુરસ્ત્રિયઃ। ન સમા ભદ્રયા લોકે ઇત્યેવં મન્યતેઽર્જુનઃ
નક્કી કરેલા સમય પછી અર્જુને વિચાર્યું કે આ દુનિયામાં ભદ્રા જેવી કોઈ દેવકન્યા નથી.
અતીતસમયે કાલે સોદર્યાણાં ધનઞ્જયઃ। ન સસ્માર સુભદ્રાયાં કામાઙ્કુશનિવારિતઃ
આ સમયગાળા દરમિયાન ધનંજયે ઇચ્છાની લગામે બંધાઈને પોતાની બહેન સુભદ્રાને યાદ પણ કરી નહોતી.
ક્રીડારતિપરાં ભદ્રાં સખીગણસમાવૃતામ્। પ્રીયતે સ્માર્જુનઃ પશ્યન્સ્વાહામિવ વિભાવસુઃ
અર્જુન ભદ્રાને પોતાની સખીઓ સાથે રમતાં અને આનંદમાં મગ્ન જોઈને એ જ રીતે ખુશ થતો હતો, જેમ અગ્નિ સ્વાહાને જોઈને આનંદિત થાય છે.