ആരമ്ഭഃ സഫലോ ദേവി ഭവിതാ യസ്ത്വയേപ്സിതഃ। ജനയിഷ്യസി പുത്രൌ ദ്വൌ വീരൌ ത്രിഭുവനേശ്വരൌ
ദേവി, നീ ആഗ്രഹിച്ച ഈ ശ്രമം ഫലപ്രദമാകും. നീ മൂന്നുലോകത്തിന്റെയും അധിപതികളായ വീര്യശാലികളായ രണ്ടു പുത്രന്മാരെ പ്രസവിക്കും.
തപസാ വാലഖില്യാനാം മമ സംകല്പതസ്തഥാ। ഭവിഷ്യതോ മഹാഭാഗൌ പുത്രൌ ത്രൈലോക്യപൂജിതൌ
വാലഖില്യന്മാരുടെ തപസ്സും എന്റെ മനസ്സിലെ ആഗ്രഹവും കൊണ്ടു, മൂന്നുലോകത്തിലും ആദരിക്കപ്പെടുന്ന മഹാത്മാക്കളായ രണ്ടു പുത്രന്മാര് ജനിക്കും.
ഉവാച ചൈനാം ഭഗവാന്കശ്യപഃ പുനരേവ ഹ। ധാര്യതാമപ്രമാദേന ഗര്ഭോഽയം സുമഹോദയഃ
പിന്നീട് കശ്യപന് വീണ്ടും അവളോട് പറഞ്ഞു: ഈ മഹോന്നതമായ ഗര്ഭം വളരെ ജാഗ്രതയോടെ ധരിക്കണം.
ഏകഃ സര്വപതത്രീണാമിന്ദ്രത്വം കാരയിഷ്യതി। ലോകസംഭാവിതോ വീരഃ കാമരൂപോ വിഹങ്ഗമഃ
അവരില് ഒരാള് പക്ഷികളുടെ ഇടയില് ഇന്ദ്രനായി, ലോകം ആദരിക്കുന്ന വീരനായി, ഇഷ്ടരൂപം എടുക്കാന് കഴിയുന്ന ഒരു പക്ഷിയായും മാറും.
ശതക്രതുമഥോവാച പ്രീയമാണഃ പ്രജാപതിഃ। ത്വത്സഹായൌ മഹാവീര്യൌ ഭ്രാതരൌ തേ ഭവിഷ്യതഃ
പിന്നീട് പ്രജാപതി സന്തോഷത്തോടെ ശതക്രതുവിനോട് പറഞ്ഞു: നിന്റെ സഹായി ആയ മഹാവീര്യശാലികളായ രണ്ടു സഹോദരന്മാര് ഉണ്ടാകും.
നൈതാഭ്യാം ഭവിതാ ദോഷഃ സകാശാത്തേ പുരംദര। വ്യേതു തേ ശക്ര സംതാപസ്ത്വമേവേന്ദ്രോ ഭവിഷ്യസി
പുരന്ദരാ, ഇവരുടെ കാരണമായി നിനക്കൊന്നും ദോഷം ഉണ്ടാകില്ല. ശക്രാ, നിന്റെ വിഷമം മാറട്ടെ; നീയേക ഇന്ദ്രനായി തുടരും.
ന ചാപ്യേവം ത്വയാ ഭൂയഃ ക്ഷേപ്തവ്യാ ബ്രഹ്മവാദിനഃ। ന ചാവമാന്യാ ദര്പാത്തേ വാഗ്വജ്രാ ഭൃശകോപനാഃ
ഇനി മുതല് ബ്രഹ്മജ്ഞാനികള് എന്ന പേരില് ആരെയും നീ അപമാനിക്കരുത്. വാക്ക് വജ്രംപോലെ ശക്തിയുള്ളവരെയും, അഹങ്കാരത്താല് നീ അവഹേളിക്കരുത്.
ഏവമുക്തോ ജഗാമേന്ദ്രോ നിര്വിശങ്കസ്ത്രിവിഷ്ടപമ്। വിനതാ ചാപി സിദ്ധാര്ഥാ ബഭൂവ മുദിതാ തഥാ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞ്, ഇന്ദ്രന് ഭയമില്ലാതെ സ്വര്ഗത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു. വിനതാ തന്റെ ലക്ഷ്യം നേടിയതില് സന്തോഷവതിയായി.
ജനയാമാസ പുത്രൌ ദ്വാവരുണം ഗരുഡം തഥാ। വികലാങ്ഗോഽരുണസ്തത്ര ഭാസ്കരസ്യ പുരഃസരഃ
അവള് അരുണനും ഗരുഡനും എന്ന രണ്ടു പുത്രന്മാരെ പ്രസവിച്ചു. അവരില് അരുണന് ഒരു ഭാഗം കുറവായവനായിരുന്നു; അവന് സൂര്യന്റെ മുന്ചെന്നവനായി.
പതത്ത്രീണാം ച ഗരുഡമിന്ദ്രത്വേനാഭ്യഷിഞ്ചത। തസ്യൈതത്കര്മ സുമഹച്ഛ്രൂയതാം ഭൃഗുനന്ദന
പക്ഷികളുടെ ഇടയില് ഗരുഡന് ഇന്ദ്രനായി അഭിഷേകം ചെയ്തു. ഭൃഗുനന്ദനാ, അവന്റെ മഹത്തായ കര്മ്മം ഇപ്പോള് കേള്ക്കു.
തതസ്തസ്മാദ്ഗിരിവരാത്സമുദീര്ണമഹാബലഃ।' ഗരുഡഃ പക്ഷിരാട് തൂര്ണം സംപ്രാപ്തോ വിബുധാന്പ്രതി
അതിനുശേഷം ആ മഹാപര്വ്വതത്തില് നിന്നു മഹാബലശാലിയായ ഗരുഡന്, പക്ഷിരാജാവ്, അതിവേഗത്തില് ദേവന്മാരുടെ സമീപം എത്തി.
തം ദൃഷ്ട്വാതിബലം ചൈവ പ്രാകമ്പന്ത സുരാസ്തതഃ। പരസ്പരം ച പ്രത്യഘ്നന്സര്വപ്രഹരണാന്യുത
അവനെ അത്യന്തം ശക്തനായവനായി കണ്ട ദേവന്മാര് ഭയപ്പെട്ടു. അവര് പരസ്പരം ആയുധങ്ങള് എടുത്ത് ഒരുമിച്ച് ആക്രമിച്ചു.
തത്ര ചാസീദമേയാത്മാ വിദ്യുദഗ്നിസമപ്രഭഃ। ഭൌമനഃ സുമഹാവീര്യഃ സോമസ്യ പരിരക്ഷിതാ
അവിടെ അതിരില്ലാത്ത സ്വഭാവമുള്ള ഒരു മഹാശക്തൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ മിന്നൽക്കും അഗ്നിക്കും സമാനമായ പ്രകാശമുള്ളവൻ, ഭൂമിയിൽ നിന്നു ജനിച്ചവൻ, സോമനെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവൻ.
സ തേന പതഗേന്ദ്രേണ പക്ഷതുണ്ഡനഖൈഃ ക്ഷതഃ। മുഹൂര്തമതുലം യുദ്ധം കൃത്വാ വിനിഹതോ യുധി
അവൻ ആ പക്ഷിരാജാവിന്റെ ചിറകും തൂണിയും നഖങ്ങളും കൊണ്ടു കുത്തേറ്റു. ഒരു ക്ഷണം അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ യുദ്ധം നടത്തിയ ശേഷം, അവൻ യുദ്ധത്തിൽ വീണു.
രജശ്ചോദ്ധൂയ സുമഹത്പക്ഷവാതേന ഖേചരഃ। കൃത്വാ ലോകാന്നിരാലോകാംസ്തേന ദേവാനവാകിരത്
അപ്പോൾ ആ ആകാശത്തിൽ പറക്കുന്ന പക്ഷി, തന്റെ ചിറകുകളുടെ കാറ്റുകൊണ്ട് വലിയൊരു പൊടിക്കാറ്റ് ഉയർത്തി ലോകങ്ങളെ ഇരുണ്ടതാക്കി, ദേവന്മാരുടെ മേൽ അതു ചിതറിച്ചു.
തേനാവകീര്ണാ രജസാ ദേവാ മോഹമുപാഗമന്। ന ചൈവം ദദൃശുശ്ഛന്നാ രജസാഽമൃതരക്ഷിണഃ
ആ പൊടിയിൽ മൂടപ്പെട്ട ദേവന്മാർ ഭ്രമത്തിലായി. അങ്ങനെ മറഞ്ഞുപോയപ്പോൾ, അവർ അമൃതത്തെ കാത്തുനിൽക്കുന്നവനെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ഏവം സംലോഡയാമാസ ഗരുഡസ്ത്രിദിവാലയമ്। പക്ഷതുണ്ഡപ്രഹാരൈസ്തു ദേവാന്സ വിദദാര ഹ
അങ്ങനെ ഗരുഡൻ സ്വർഗ്ഗലോകം കുലുക്കി, തന്റെ ചിറകും തൂണിയും കൊണ്ട് ദേവന്മാരെ കീറിമുറിച്ചുകളഞ്ഞു.
തതോ ദേവഃ സഹസ്രാക്ഷസ്തൂര്ണം വായുമചോദയത്। വിക്ഷിപേമാം രജോവൃഷ്ടിം തവേദം കര്മ മാരുത
അപ്പോൾ ആയിരം കണ്ണുള്ള ദേവൻ വേഗത്തിൽ വായുവിനെ ഉദ്ദേശിച്ച് പറഞ്ഞു: 'ഈ പൊടിക്കാറ്റ് നീ നീക്കണം, മാരുതാ, ഇതാണ് നിന്റെ ജോലി!'
അഥ വായുരപോവാഹ തദ്രജസ്തരസാ ബലീ। തതോ വിതിമിരേ ജാതേ ദേവാഃ ശകുനിമാര്ദയന്
അപ്പോൾ ശക്തനായ വായു അതി വേഗത്തിൽ ആ പൊടി നീക്കി. അങ്ങനെ ഇരുണ്ടതാരം മാറിയപ്പോൾ, ദേവന്മാർ ആ പക്ഷിയെ ആക്രമിച്ചു.
നനാദോച്ചൈഃ സ ബലവാന്മഹാമേഘ ഇവാമ്ബരേ। വധ്യമാനഃ സുരഗണൈഃ സര്വഭൂതാനി ഭീഷയന്
അവൻ ആകാശത്തിൽ വലിയ മേഘം പോലെ ഉച്ചത്തിൽ മുഴക്കി, ദേവസേനകൾ അവനെ ആക്രമിക്കുമ്പോൾ എല്ലാ ജീവികളും ഭയപ്പെട്ടു.
ഉത്പപാത മഹാവീര്യഃ പക്ഷിരാട് പരവീരഹാ। സമുത്പത്യാന്തരിക്ഷസ്ഥം ദേവാനാമുപരി സ്ഥിതമ്
മഹാശക്തനും ശത്രുനാശകനുമായ പക്ഷിരാജാവ് ഉയർന്ന് ആകാശത്തിൽ ദേവന്മാരുടെ മുകളിൽ നിലകൊണ്ടു.
വര്മിമോ വിബുധാഃ സര്വേ നാനാശസ്ത്രൈരവാകിരന്। പട്ടിശൈഃ പരിധൈഃ ശൂലൈര്ഗദാഭിശ്ച സവാസവാഃ
എല്ലാ ദേവന്മാരും ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം വിവിധ ആയുധങ്ങൾ—കത്തികൾ, വടികൾ, കുന്തങ്ങൾ, ഗദകൾ—കൊണ്ട് അവനെ ആക്രമിച്ചു.
ക്ഷുരപ്രൈര്ജ്വലിതൈശ്ചാപി ചക്രൈരാദിത്യരൂപിഭിഃ। നാനാശസ്ത്രവിസര്ഗൈസ്തൈര്വധ്യമാനഃ സമന്തതഃ
മുറിവേൽക്കുന്ന തീപോലുള്ള സൂര്യനെപ്പോലെയുള്ള ചക്രങ്ങളും പലവിധ ആയുധങ്ങളും കൊണ്ട് അവർ എല്ലാ ദിശകളിൽ നിന്നുമവനെ ആക്രമിച്ചു.
കുര്വന്സുതുമുലം യുദ്ധം പക്ഷിരാണ്ണ വ്യകമ്പത। നിര്ദഹന്നിവ ചാകാശേ വൈനതേയഃ പ്രതാപവാന്। പക്ഷാഭ്യാമുരസാ ചൈവ സമന്താദ്വ്യക്ഷിപത്സുരാന്
പക്ഷിരാജാവ് അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ യുദ്ധം നടത്തി, ഒട്ടും ചലിച്ചില്ല. വിനതയുടെ മകനായ മഹാശക്തൻ ആകാശം കത്തിക്കുന്നതുപോലെ, തന്റെ ചിറകും നെഞ്ചും തൂണിയും കൊണ്ട് ദേവന്മാരെ ചിതറിച്ചു.
തേ വിക്ഷിപ്താസ്തതോ ദേവാ ദുദ്രുവുര്ഗരുഡാര്ദിതാഃ। നഖതുണ്ഡക്ഷതാശ്ചൈവ സുസ്രുവുഃ ശോണിതം ബഹു
അങ്ങനെ ഗരുഡന്റെ ആക്രമണത്തിൽ ദേവന്മാർ ചിതറിപ്പോയി ഓടി. അവന്റെ നഖത്തിലും തൂണ്ടിലും കുത്തേറ്റവർ വളരെയധികം രക്തം ചൊരിഞ്ഞു.
സാധ്യാഃ പ്രാചീം സഗന്ധര്വാ വസവോ ദക്ഷിണാം ദിശമ്। പ്രജഗ്മുഃ സഹിതാ രുദ്രാഃ പതഗേന്ദ്രപ്രധര്ഷിതാഃ
സാധ്യന്മാർ ഗന്ധർവന്മാരോടൊപ്പം കിഴക്കോട്ടും, വസുക്കൾ തെക്കോട്ടും, രുദ്രന്മാർ കൂട്ടമായി, പക്ഷിരാജാവിന്റെ ആക്രമണത്തിൽ ഓടിപ്പോയി.
ദിശം പ്രതീചീമാദിത്യാ നാസത്യാവുത്തരാം ദിശമ്। മുഹുര്മുഹുഃ പ്രേക്ഷമാണാ യുധ്യമാനം മഹൌജസഃ
ആദിത്യന്മാർ പടിഞ്ഞാറോട്ടും, അശ്വിനികൾ വടക്കോട്ടും പോയി, വീണ്ടും വീണ്ടും തിരിഞ്ഞുനോക്കി ആ മഹാശക്തനായവൻ യുദ്ധം ചെയ്യുന്നതു കണ്ടു.
അശ്വക്രന്ദേന വീരേണ രേണുകേന ച പക്ഷിരാട്। ക്രഥനേന ച ശൂരേണ തപനേന ച ഖേചരഃ
പക്ഷിരാജാവ് അശ്വക്രന്ദൻ എന്ന വീരനോടും, റെണുകനോടും, കൃതനൻ എന്ന ധൈര്യശാലിയോടും, ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന തപനനോടും യുദ്ധം നടത്തി.
ഉലൂകശ്വസനാഭ്യാം ച നിമേഷേണ ച പക്ഷിരാട്। പ്രരുജേന ച സംഗ്രാമം ചകാര പുലിനേന ച
ഉലൂകനും ശ്വസനനും, നിമേഷനും, പ്രരുജനും, പുലിനനും ഒക്കെ പക്ഷിരാജാവിനൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്തു.
താന്പക്ഷനഖതുണ്ഡാഗ്രൈരഭിനദ്വിനതാസുതഃ। യുഗാന്തകാലേ സംക്രുദ്ധഃ പിനാകീവ പരംതപ
വിനതയുടെ മകൻ, യುಗാന്തസമയത്തെ ശിവനെപ്പോലെ കോപത്തോടെ, തന്റെ ചിറകിന്റെ അഗ്രവും നഖവും തൂണ്ടും കൊണ്ട് അവരെ ആക്രമിച്ചു, ശത്രുക്കളെ ദഹിപ്പിച്ചു.