മമ പൂര്വേ ഭവന്തോ വൈ പിതരഃ സപിതാമഹാഃ। ബ്രൂത കിം കരവാണ്യദ്യ ജരത്കാരുരഹം സ്വയമ്
എന്റെ മുന്പക്കാല പിതാക്കളും പിതാമഹന്മാരും നിങ്ങളാണ് ഇവിടെ. ഞാന് തന്നെ ജരത്കാരു എന്നറിയുക. ഇന്നെന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് ദയവായി പറയൂ.
യതസ്വ യത്നവാംസ്താത സംതാനായ കുലസ്യ നഃ। ആത്മനോഽര്ഥേഽസ്മദര്ഥേ ച ധര്മ ഇത്യേവ വാ വിഭോ
നമ്മുടെ കുടുംബം തുടരാന് നീ ശ്രമിക്കണം, പ്രിയമേ. അതു നിന്റെതായാലും, ഞങ്ങളുടേയതായാലും, അല്ലെങ്കില് ധര്മ്മത്തിനായാലും, നീ പരിശ്രമിക്കണം.
ന ഹി ധര്മഫലൈസ്താത ന തപോഽഭിഃ സുസംചിതൈഃ। താം ഗതിം പ്രാപ്നുവന്തീഹ പുത്രിണോ യാം വ്രജന്തി വൈ
പ്രിയനേ, ധര്മ്മഫലങ്ങളാലോ, നല്ല വ്രതങ്ങളാലോ, പുത്രന്മാരില്ലാത്തവര്ക്ക് അത്തരം സ്ഥിതിയിലേക്കു പോകാന് കഴിയില്ല. പുത്രന്മാരുള്ളവര് മാത്രമാണ് ആ ഗതി നേടുന്നത്.
തദ്ദാരഗ്രഹണേ യത്നം സംതത്യാം ച മനഃ കുരു। പുത്രകാസ്മന്നിയോഗാത്ത്വമേതന്നഃ പരമം ഹിതമ്
അതിനാല് ഭാര്യയെ സ്വീകരിക്കാന് ശ്രമിക്കാനും സന്താനത്തില് മനസ്സ് നില്ക്കാനും നീ തയ്യാറാവണം. പുത്രനേ, ഞങ്ങളുടെ ഉപദേശപ്രകാരം ഇതാണ് ഞങ്ങള്ക്കു ഏറ്റവും നല്ലത്.
ന ദാരാന്വൈ കരിഷ്യേഽഹം ന ധനം ജീവിതാര്ഥതഃ। ഭവതാം തു ഹിതാര്ഥായ കരിഷ്യേ ദാരസംഗ്രഹമ്
സ്വന്തമായി അല്ലെങ്കില് ധനത്തിനായോ ജീവിക്കാന് വേണ്ടിയോ ഞാന് ഭാര്യയെ സ്വീകരിക്കില്ല. പക്ഷേ, നിങ്ങളുടേയ്ക്ക് ഉപകാരത്തിനായി ഞാന് വിവാഹം കഴിക്കും.
സമയേന ച കര്താഽഹമനേന വിധിപൂര്വകമ്। തഥാ യദ്യുപലപ്സ്യാമി കരിഷ്യേ നാന്യഥാ ഹ്യഹമ്
ഈ നിബന്ധനയും വിധിപ്രകാരം മാത്രമേ ഞാന് വിവാഹം കഴിക്കൂ. അത്തരം ഒരു ഭാര്യയെ കിട്ടിയാല് മാത്രം ഞാന് വിവാഹം കഴിക്കും, അല്ലെങ്കില് ഞാന് ചെയ്യില്ല.
സനാമ്നീ യാ ഭവിത്രീ മേ ദിത്സിതാ ചൈവ ബന്ധുഭിഃ। ഭൈക്ഷ്യവത്താമഹം കന്യാമുപയംസ്യേ വിധാനതഃ
എന്റെ പേരില് വിളിക്കപ്പെടുന്ന, ബന്ധുക്കള് സമ്മതത്തോടെ നല്കുന്ന, വ്രതപാലനത്തിലായ ഒരു പെണ്കുട്ടിയെ മാത്രം ഞാന് വിധിപ്രകാരം വിവാഹം കഴിക്കും.
ദരിദ്രായ ഹി മേ ഭാര്യാം കോ ദാസ്യതി വിശേഷതഃ। പ്രതിഗ്രഹീഷ്യേ ഭിക്ഷാം തു യദി കശ്ചിത്പ്രദാസ്യതി
എന്ത് കൊണ്ട് എനിക്ക് പോലൊരു ദരിദ്രന്ക്ക് ആരെങ്കിലും ഭാര്യയെ നല്കും? ആരെങ്കിലുമൊരു പെണ്കുട്ടിയെ ദാനമായി നല്കിയാല് മാത്രം ഞാന് സ്വീകരിക്കും.
ഏവം ദാരക്രിയാഹേതോഃ പ്രയതിഷ്യേ പിതാമഹാഃ। അനേന വിധിനാ ശശ്വന്ന കരിഷ്യേഽഹമന്യഥാ
ഇങ്ങനെ വിവാഹത്തിനായി ഞാന് ശ്രമിക്കും, പിതാമഹന്മാരേ. ഈ വിധിപ്രകാരം മാത്രം, മറ്റെന്തിനും ഞാന് തയ്യാറാവില്ല.
തത്ര ചോത്പത്സ്യതേ ജന്തുര്ഭവതാം താരണായ വൈ। ശാശ്വതം സ്ഥാനമാസാദ്യ മോദന്താം പിതരോ മമ
അങ്ങനെയുള്ള ബന്ധത്തില് നിന്നു നിങ്ങളെ രക്ഷിക്കാന് ഒരു പുത്രന് ജനിക്കും. ശാശ്വതമായ സ്ഥാനം പ്രാപിച്ച ശേഷം എന്റെ പിതാക്കന്മാര് സന്തോഷിക്കട്ടെ.
മാത്രാ ഹി ഭുജഗാഃ ശപ്താഃ പൂര്വം ബ്രഹ്മവിദാം വര। ജനമേജയസ്യ വോ യജ്ഞേ ധക്ഷ്യത്യനിലസാരഥിഃ
ബ്രഹ്മജ്ഞാനികളില് ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഒരിക്കല് പാമ്പുകള്ക്ക് അവരുടെ അമ്മ ശാപം നല്കിയിരുന്നു. ജനമേജയന്റെ യാഗത്തില് വായ്വാന്റെ രഥിയായവന് നിങ്ങളെ ദഹിപ്പിക്കും.
തസ്യ ശാപസ്യ ശാന്ത്യര്ഥം പ്രദദൌ പന്നഗോത്തമഃ। സ്വസാരമൃഷയേ തസ്മൈ സുവ്രതായ മഹാത്മനേ
ആ ശാപം ശമിപ്പിക്കാന് പാമ്പുകളില് ശ്രേഷ്ഠന് തന്റെ സഹോദരിയെ മഹാത്മാവായ, വ്രതപാലകനായ ഋഷിക്കു നല്കി.
സ ച താം പ്രതിജഗ്രാഹ വിധിദൃഷ്ടേന കര്മണാ। ആസ്തീകോ നാമ പുത്രശ്ച തസ്യാം ജജ്ഞേ മഹാമനാഃ
അവന് അവളെ നിയമപ്രകാരം സ്വീകരിച്ചു. അവളില് നിന്ന് ആസ്തീക എന്ന മഹാമനസ്സുള്ള പുത്രന് ജനിച്ചു.
തപസ്വീ ച മഹാത്മാ ച വേദവേദാങ്ഗപാരഗഃ। സമഃ സര്വസ്യ ലോകസ്യ പിതൃമാതൃഭയാപഹഃ
അവന് വ്രതശീലിയും മഹാത്മാവും വേദങ്ങളിലെയും അതിന്റെ ശാഖകളിലെയും പണ്ഡിതനും, എല്ലാവര്ക്കും സമനുമായവനും, പിതാവിനും മാതാവിനും ഭയം അകറ്റുന്നവനും ആയിരുന്നു.
അഥ ദീര്ഘസ്യ കാലസ്യ പാണ്ഡവേയോ നരാധിപഃ। ആജഹാര മഹായജ്ഞം സര്പസത്രമിതി ശ്രുതിഃ
ദീര്ഘകാലം കഴിഞ്ഞ്, പാണ്ഡവവംശത്തിലെ രാജാവ് മഹായാഗം നടത്തി. അതാണ് പാമ്പുകളെ അര്പ്പിച്ച യാഗം എന്നു കേള്ക്കപ്പെടുന്നത്.
തസ്മിന്പ്രവൃത്തേ സത്രേ തു സര്പാണാമന്തകായ വൈ। മോചയാമാസ താഞ്ശാപാദാസ്തീകഃ സുമഹാതപാഃ
ആ യാഗം പാമ്പുകളുടെ നാശത്തിനായി ആരംഭിച്ചപ്പോള്, മഹാതപസ്സുള്ള ആസ്തീകന് അവരെ ശാപത്തില് നിന്ന് മോചിപ്പിച്ചു.
ഭ്രാതൄംശ്ച മാതുലാംശ്ചൈവ തഥൈവാന്യാന്സ പന്നഗാന്। പിതൄംശ്ച താരയാമാസ സംതത്യാ തപസാ തഥാ
അവന് തന്റെ സഹോദരന്മാരെയും അമ്മാവന്മാരെയും മറ്റു പാമ്പുകളെയും, പിതാക്കളെയും സന്താനത്താലും തപസ്സാലും രക്ഷിച്ചു.
വ്രതൈശ്ച വിവിധൈര്ബ്രഹ്മന്സ്വാധ്യായൈശ്ചാനൃണോഽഭവത്। ദേവാംശ്ച തര്പയാമാസ യജ്ഞൈര്വിവിധദക്ഷിണൈഃ
വിവിധ വ്രതങ്ങളാലും സ്വാധ്യായത്താലും അവന് കടമകളില് നിന്ന് മോചിതനായി. യാഗങ്ങളാലും പലവിധ ദാനങ്ങളാലും ദേവന്മാരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തി.
ഋഷീംശ്ച ബ്രഹ്മചര്യേമ സന്തത്യാ ച പിതാമഹാന്। അപഹൃത്യ ഗുരം ഭാരം പിതൄണാം സംശിതവ്രതഃ
ബ്രഹ്മചര്യത്തിന്റെ കർത്തവ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റി, വംശം തുടരുകയും, പിതാക്കന്മാരുടെ ഭാരമായ കടമകൾ തീർത്ത്, വ്രതങ്ങളിൽ ഉറച്ചവനായി—
ജരത്കാരുര്ഗതഃ സ്വര്ഗം സഹിതഃ സ്വൈഃ പിതാമഹൈഃ। ആസ്തീകം ച സുതം പ്രാപ്യ ധര്മം ചാനുത്തമം മുനിഃ
ജരത്കാരു തന്റെ പിതാമഹന്മാരോടൊപ്പം സ്വർഗത്തിൽ എത്തി; ആസ്തീകനെ പുത്രനായി ലഭിക്കുകയും, ഉത്തമമായ ധർമ്മം കൈവരിക്കുകയും ചെയ്തു, മഹർഷേ.
ജരത്കാരുഃ സുമഹതാ കാലേന സ്വര്ഗമേയിവാന്। ഏതദാഖ്യാനമാസ്തീകം യഥാവത്കഥിതം മയാ। പ്രബ്രൂഹി ഭൃഗുശാര്ദൂല കിമന്യത്കഥയാമി തേ
വളരെ ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞ് ജരത്കാരു സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി; ആസ്തീകന്റെ കഥ ഞാൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ പറഞ്ഞുതന്നു. ഭൃഗുവംശത്തിലെ മഹാശൂരാ, ഇനി ഞാൻ എന്ത് പറയണമെന്ന് പറയൂ.
സൌതേ ത്വം കഥയസ്വേമാം വിസ്തരേണ കഥാം പുനഃ। ആസ്തീകസ്യ കവേഃസാധോഃ ശുശ്രൂഷാ പരമാ ഹിനഃ
സൗതി, ദയവായി ഈ ആസ്തീകന്റെ കഥ വീണ്ടും വിശദമായി പറയൂ; ഞങ്ങൾക്കു കേൾക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം വളരെ വലുതാണ്.
മധുരം കഥ്യതേ സൌമ്യ ശ്ലക്ഷ്ണാക്ഷരപദം ത്വയാ। പ്രീയാമഹേ ഭൃശം താത പിതേവേദം പ്രഭാഷസേ
സൗമ്യ, നീ മധുരമായും സുന്ദരമായ അക്ഷരങ്ങളാൽ ഈ കഥ പറയുന്നു; നീ സംസാരിക്കുന്നത് അച്ഛനുപോലെ, അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ വളരെ സന്തോഷിക്കുന്നു.
അസ്മച്ഛുശ്രൂഷണേ നിത്യം പിതാ ഹി നിരതസ്തവ। ആചഷ്ടൈതദ്യഥാഽഽക്യാനം പിതാ തേത്വം തഥാ വദ
നിന്റെ അച്ഛൻ എപ്പോഴും ഞങ്ങളുടെ കഥകൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുന്നതിൽ അർപ്പിതനായിരുന്നുവല്ലോ; അച്ഛൻ പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെയാണ് നീയും ഈ കഥ പറയേണ്ടത്.
ആയുഷ്മന്നിദമാഖ്യാനമാസ്തീകം കഥയാമി തേ। യഥാശ്രുതം കഥയതഃ സകാശാദ്വൈ പിതുര്മയാ
ദീർഘായുസ്സുള്ളവനേ, ഞാൻ ഈ ആസ്തീകന്റെ കഥ അച്ഛനിൽ നിന്ന് കേട്ടതുപോലെ തന്നെയാണ് നിന്നോട് പറയുന്നത്.
പുരാ ദേവയുഗേ ബ്രഹ്മന്പ്രജാപതിസുതേ ശുഭേ। ആസ്താം ഭഗിന്യൌ രൂപേണ സമുപേതേഽദ്ഭുതേഽനഘ
ദേവന്മാരുടെ കാലത്ത്, പ്രജാപതിയുടെ രണ്ടു പുത്രിമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; അത്ഭുതകരമായ സൗന്ദര്യവും ഭംഗിയും ഉള്ള സഹോദരിമാർ, പാപരഹിതനേ.
തേ ഭാര്യേ കശ്യപസ്യാസ്താം കദ്രൂശ്ച വിനതാ ച ഹ। പ്രാദാത്താഭ്യാം വരം പ്രീതഃ പ്രജാപതിസമഃ പതിഃ
അവരായ കട്രൂയും വിനതയും കശ്യപന്റെ ഭാര്യമാരായി; അവരെ സന്തോഷിപ്പിച്ച ഭർത്താവ്, പ്രജാപതിയെപ്പോലെ മഹത്വമുള്ളവൻ, അവർക്കു വരം അനുവദിച്ചു.
കശ്യപോ ധര്മപത്നീഭ്യാം മുദാ പരമയാ യുതഃ। വരാതിസര്ഗം ശ്രുത്വൈവം കശ്യപാദുത്തമം ച തേ
കശ്യപൻ തന്റെ ധർമ്മപത്നിമാരോടൊപ്പം അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ അവരുടെ ഉത്തമമായ വരങ്ങൾ കേട്ടു—
ഹര്ഷാദപ്രതിമാം പ്രീതിം പ്രാപതുഃ സ്മ വരസ്ത്രിയൌ। വവ്രേ കദ്രൂഃ സുതാന്നാഗാന്സഹസ്രം തുല്യവര്ചസഃ
അപ്രതിമമായ സന്തോഷംകൊണ്ട് ആ രണ്ട് സ്ത്രീകളും വരം ലഭിച്ചു; കട്രൂ ആയിരം പുത്രന്മാരെ, ഒരുപോലെ തേജസ്സുള്ളവരെ, വേണമെന്നു തിരഞ്ഞെടുത്തു.
ദ്വൌ പുത്രൌ വിനതാ വവ്രേ കദ്രൂപുത്രാധികൌ ബലേ। തേജസാ വപുഷാ ചൈവ വിക്രമേണാധികൌ ച തൌ
വിനതാ, കട്രുവിന്റെ പുത്രന്മാരെക്കാൾ ശക്തിയിലും, തേജസ്സിലും, ഭംഗിയിലും, വീര്യത്തിലും മേൽപിടിച്ച രണ്ടു പുത്രന്മാരെ വേണമെന്ന് ആശിച്ചു.