सखीभिः सहिता भद्रे भवास्य वशवर्तिनी। पुरा हि यतयो भद्रे ये भैक्षार्थमनुव्रताः
भद्रे, सखींना घेऊन तू त्याच्या इच्छेनुसार वाग; कारण पूर्वी जे यती भिक्षेसाठी व्रत पाळायचे,
ते बभूवुर्दशार्हाणां कन्यापुरनिवासिनः। तेभ्यो भोज्यानि भक्ष्याणि यथाकालमतन्द्रिताः। कन्यापुरगताः कन्याः प्रयच्छन्ति यशस्विनि
ते दशार्हांच्या कन्यावासात राहत असत; तिथे राहणाऱ्या कन्या वेळेवर, मन लावून त्यांना जेवण आणि खाण्याचे पदार्थ द्यायच्या, हे यशस्विनी.
सा तथेत्यब्रवीत्कृष्णं करिष्यामि यथाऽऽथ माम्। तोषयिष्यामि वृत्तेन कर्मणा च द्विजर्षभम्
ती कृष्णाला म्हणाली, "ठीक आहे, तुझ्या सांगण्यानुसार वागेन आणि माझ्या वर्तनाने व कृतीने त्या श्रेष्ठ ब्राह्मणाला आनंदित करेन."
एवमेतेन रूपेण कंचित्कालं धनञ्जयः। उवास भक्ष्यैर्भोज्यैश्च भद्रया परमार्चितः
अशा प्रकारे, काही काळ धनंजय तिथे राहिला आणि भद्रेने त्याचा उत्तम जेवणाने व आदराने सत्कार केला.
तस्य सर्वगुणोपेतां वासुदेवसहोदरीम्। पश्यतः सततं भद्रां प्रादुरासीन्मनोभवः
सर्व गुणांनी युक्त, वसुदेवाची बहीण असलेल्या भद्रेकडे सतत पाहताना, धनंजयाच्या मनात प्रेमाची भावना निर्माण झाली.
गूहयन्निव चाकारमालोक्य वरवर्णिनीम्। दीर्घमुष्णं विनिश्वस्य पार्थः कामवशं गतः
ती सुंदर आणि तेजस्वी आहे हे पाहून, आपली भावना लपवत, पार्थ दीर्घ आणि उष्ण श्वास घेत होता, कारण तो प्रेमाच्या ओढीने भारावला होता.
स कृष्णां द्रौपदीं मेने न रूपे भद्रया समाम्। प्राप्तां भूमान्विन्द्रसेनां साक्षाद्वा वरुणात्मजाम्
पार्थाला वाटले की, कृष्णा द्रौपदीसुद्धा रूपाने भद्रेला समकक्ष नाही, जरी ती वरुणाची कन्या असून पृथ्वीवरून मिळवलेली असली तरी.
अतीतकाले संप्राप्ते सर्वास्तापि सुरस्त्रियः। न समा भद्रया लोके इत्येवं मन्यतेऽर्जुनः
निश्चित वेळ संपल्यानंतर अर्जुनाला असे वाटले की, या जगात कोणतीही देवांगना भद्रेला समकक्ष नाही.
अतीतसमये काले सोदर्याणां धनञ्जयः। न सस्मार सुभद्रायां कामाङ्कुशनिवारितः
त्या काळात, कामाच्या ओढीने धनंजयाने आपल्या बहिणींमध्ये सुभद्रेची आठवण केली नाही.
क्रीडारतिपरां भद्रां सखीगणसमावृताम्। प्रीयते स्मार्जुनः पश्यन्स्वाहामिव विभावसुः
भद्रा मैत्रिणींच्या गराड्यात, खेळ व आनंदात मग्न असताना, अर्जुन तिला पाहून अग्नीला स्वाहा दिसावी तसा आनंदी होत असे.
पाण्डवस्य सुभद्रायाः सकाशे तु यशस्विनः। समुत्पत्तिः प्रभावश्च गदेन कथितः पुरा
पांडव आणि सुभद्रेच्या उपस्थितीत, त्या यशस्वी पांडवाचा जन्म आणि सामर्थ्य गदाने पूर्वी सांगितले होते.
श्रुत्वा चाशनिनिर्घोषं केशवेनापि धीमता। उपमामर्जुनं कृत्वा विस्तरः कथितः पुरा
केशवाने वज्रासारखा आवाज ऐकून, अर्जुनाची उपमा देत, ती कथा विस्ताराने पूर्वी सांगितली होती.
क्रुद्धमानप्रलापश्च वृष्णीनामर्जुनं प्रति। पौरुषं चोपमां कृत्वा प्रावर्तत धनुष्मताम्
वृष्णी कुळातील लोकांनी अर्जुनाबद्दल रागाने आणि अभिमानाने बोलायला सुरुवात केली आणि धनुर्धारींमध्ये शौर्याची तुलना केली.
अन्योन्यकलहे चापि विवादे चापि वृष्णयः। अर्जुनोपि न मे तुल्यः कुतस्त्वमिति चाब्रुवन्
आपसातील भांडणात आणि वादात वृष्णी लोक म्हणत, "अर्जुन माझ्याशी तुल्य नाही; मग तू कुठून तुला समजतोस?"
जातांश्च पुत्रान्गृह्णन्त आशिषो वृष्णयोऽब्रवन्। अर्जुनस्य समो वीर्ये भव तात धनुर्धरः
आपल्या मुलांना जवळ घेऊन, वृष्णी लोक आशीर्वाद देत म्हणाले, "बाळा, तू अर्जुनासारखा पराक्रमी धनुर्धारी हो."
तस्मात्सुभद्रा चकमे पौरुषाद्भरतर्षभम्। सत्यसन्धस्य रूपेण चातुर्येण च मोहिता
म्हणूनच, सत्यवचनी, सुंदर आणि चतुर अशा त्या भरतश्रेष्ठ अर्जुनावर सुभद्रेला आकर्षण वाटू लागले.
चारणातिथिसंघानां गदस्य च निशम्य सा। अदृष्टे कृतभावाभूत्सुभद्रा भरतर्षभे
गदाकडून चारण आणि पाहुण्यांच्या गोष्टी ऐकून, सुभद्रेला त्या भरतश्रेष्ठाबद्दल, ज्याला तिने पाहिले नव्हते, मनात ओढ निर्माण झाली.
कीर्तयन्ददृशे यो यः कथंचित्कुरुजाङ्गलम्। तं तमेव तदा भद्रा बीभत्सुं स्म हि पृच्छति
कोणी कुरुजांगलाची आठवण काढली किंवा त्याचे वर्णन केले, की भद्रा लगेच भीमबाहू अर्जुनाबद्दल विचारत असे.
अभीक्ष्णश्रवणादेवमभीक्ष्णपरिपृच्छनात्। प्रत्यक्ष इव भद्रायाः पाण्डवः प्रत्यपद्यत
वारंवार ऐकून आणि सतत चौकशी करून, पांडव भद्रेला जणू प्रत्यक्ष समोर असल्यासारखा वाटू लागला.
भुजौ भुजगसङ्काशौ ज्याघातेन किणीकृतौ। पार्थोऽयमिति पश्यन्त्या निःशंसयमजायत
सर्पासारखे, धनुष्याच्या दोरीने उमटलेल्या खुणा असलेले त्याचे भुज पाहून, तिला खात्री पटली — "हा पार्थाच आहे."
यथारूपं हि शुश्राव सुभद्रा भरतर्षभम्। तथारूपमवेक्ष्यैनं परां प्रीतिमवाप सा
सुभद्रेला भरतवंशातील वाघासारख्या पुरुषाचं रूप कसं आहे हे ऐकलं होतं. जेव्हा तिने त्याला तसंच प्रत्यक्ष पाहिलं, तेव्हा तिच्या मनात अत्यंत आनंद उमटला.
सा कदाचिदुपासीनं पप्रच्छ कुरुनन्दनम्। कथं देशाश्च चरिता नानाजनपदाः कथम्
एकदा सुभद्रा त्याच्या जवळ बसली असता, तिने कुरुवंशातील आनंदाचा विचार करत विचारलं, "तुम्ही वेगवेगळ्या देशांत कसे फिरलात? तिथल्या लोकांचं जीवन कसं होतं?"
सरांसि सरितश्चैव वनानि च कथं यते। दिशः काश्च कथं प्राप्ताश्चरता भवता सदा
"तुम्ही तलाव, नद्या आणि जंगलं कशी ओलांडलीत? सतत फिरताना वेगवेगळ्या दिशांना कसे पोहोचलात?"
स तथोक्तस्तदा भद्रां बहुनर्मामृतं ब्रुवन्। उवाच परमप्रीतस्तथा बहुविधाः कथाः
असा प्रश्न विचारल्यावर, तो अत्यंत आनंदित झाला आणि त्या सुभद्रेला हसत-हसत गोड, मनमोहक अशा अनेक गोष्टी सांगू लागला.
निशण्य विविधं तस्य लोके चरितमात्मनः। तथा परिगतो भावः कन्यायाः समपद्यत
त्याच्या जगातील विविध साहसांच्या गोष्टी ऐकून, त्या कन्येच्या मनात त्याच्याबद्दलचं प्रेम आणखी गहिरं झालं.
पर्वसन्धौ तु कस्मिंश्चित्सुभद्रा भरतर्षभम्। रहस्येकान्तमासाद्य हर्षमाणाऽभ्यभाषत
नंतर एका सणाच्या वेळी, सुभद्रा अत्यंत आनंदाने भरतवंशातील त्या वीराजवळ एकांतात गेली आणि त्याच्याशी बोलू लागली.
यतिना रचता देशान्खाण्डवप्रस्थवासिनी। कश्चिद्भगवता दृष्टा पृथाऽस्माकं पितृष्वसा
"तुम्ही यतीच्या वेशात देशभर फिरताना, खांडवप्रस्थात राहणाऱ्या आमच्या पृथा काकूंना कुठे पाहिलं का, भगवना?"
भ्रातृभिः प्रीयते सर्वैर्दृष्टः कच्चिद्युधिष्ठिरः। कच्चिद्धर्मपरो भीमो धर्मराजस्य धीमतः
"त्यांचे सर्व पुत्र एकमेकांशी आनंदात आहेत ना? बुद्धिमान धर्मराज युधिष्ठिर भेटला का? भीम अजूनही धर्माला चिकटून आहे ना?"
निवृत्तसमयः कच्चिदपराधाद्धनञ्जयः। नियमे कामभोगानां वर्तमानः प्रिये रतः
"धनंजयाने आपला संकल्प सोडून, काही चुकून, आता कामसुखात रमायला सुरुवात केली का? तो आपल्या प्रियतमेच्या सहवासात आहे का?"
क्व नु पार्थश्चरत्यद्य बहिः स वसतीर्वसन्। सुखोचितो ह्यदुःखार्हो दीर्घबाहुररिन्दमः
"पार्थ सध्या कुठे फिरतोय, तो घराबाहेर कुठे राहतोय का? तो तर नेहमी सुखात राहणारा, दुःखाला न शोभणारा, दीर्घबाहू आणि शत्रूंचा पराभव करणारा आहे."