ଶ୍ରାଵଯିଷ୍ଯନ୍ତି ଯେ ଵିପ୍ରା ଯେ ଚ ଶ୍ରୋଷ୍ଯନ୍ତି ମାନଵାଃ। ସର୍ଵଥା ଵର୍ତମାନା ଵୈ ନ ତେ ଶୋଚ୍ଯାଃ କୃତାକୃତୈଃ
ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏହାକୁ ପଢିବେ ଏବଂ ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ଶୁଣିବେ, ସେମାନେ ଯେପରିସ୍ଥିତିରେ ଥିବେ, କୃତ କିମ୍ବା ଅକୃତ କାର୍ଯ୍ୟ ଯାହାହେଉ, ଦୁଃଖ କରିବା ଦରକାର ନୁହେଁ।
ନରେଣ ଧର୍ମକାମେନ ସର୍ଵଃ ଶ୍ରୋତଵ୍ଯ ଇତ୍ଯପି। ନିଖିଲେନେତିହାସୋଽଯଂ ତତଃ ସିଦ୍ଧିମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ଯେଉଁ ମଣିଷ ଧର୍ମକୁ ଚାହେ, ସେ ଏହି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଇତିହାସକୁ ଶୁଣିବା ଉଚିତ; ଏହା ଦ୍ୱାରା ସେ ସିଦ୍ଧି ପାଏ।
ନ ତାଂ ସ୍ଵର୍ଗଗତିଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ତୁଷ୍ଟିଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ମାନଵଃ। ଯାଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵୈଵଂ ମହାପୁଣ୍ଯମିତିହାସମୁପାଶ୍ନୁତେ
ମଣିଷ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପାଇଲେ ଯେପରି ତୃପ୍ତି ମିଳେନି, ଏହି ମହାପୁଣ୍ୟ ଇତିହାସ ଶୁଣିଲେ ସେଠାରୁ ଅଧିକ ତୃପ୍ତି ମିଳେ।
ଶୃଣ୍ଵଞ୍ଶ୍ରାଦ୍ଧଃ ପୁଣ୍ଯଶୀଲଃ ଶ୍ରାଵଯଂଶ୍ଚେଦମଦ୍ଭୁତମ୍। ନରଃ ଫଲମଵାପ୍ନୋତି ରାଜସୂଯାଶ୍ଵମେଧଯୋଃ
ଯଦି କେହି ପବିତ୍ର ଏବଂ ପୁଣ୍ୟଶୀଳ ହୋଇ ଏହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କଥାକୁ ଶୁଣେ କିମ୍ବା ପଢେ, ସେ ରାଜସୂୟ ଏବଂ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ।
ଯଥା ସମୁଦ୍ରୋ ଭଗଵାନ୍ଯଥା ମେରୁର୍ମହାଗିରିଃ। ଉଭୌ ଖ୍ଯାତୌ ରତ୍ନନିଧୀ ତଥା ଭାରତମୁଚ୍ଯତେ
ଯେପରି ସମୁଦ୍ର ଏବଂ ମହାଗିରି ମେରୁ ଦୁହିଁଠି ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନର ଭଣ୍ଡାର ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେପରି ଭାରତ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ନାମରେ ଚିରପରିଚିତ।
ଇଦଂ ହି ଵେଦୈଃ ସମିତଂ ପଵିତ୍ରମଷି ଚୋତ୍ତମମ୍। ଶ୍ରାଵ୍ଯଂ ଶ୍ରୁତିସୁଖଂ ଚୈଵ ପାଵନଂ ଶୀଲଵର୍ଧନମ୍
ଏହି କଥା ବେଦରୁ ସଂଗ୍ରହ କରାଯାଇଛି, ଏହା ପବିତ୍ର ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶୁଣିବାକୁ ମଧୁର, ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ, ପାପ ଦୂର କରେ ଏବଂ ଚରିତ୍ର ଉନ୍ନତି କରାଏ।
ଯ ଇଦଂ ଭାରତଂ ରାଜନ୍ଵାଚକାଯ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି। ତେନ ସର୍ଵା ମହୀ ଦତ୍ତା ଭଵେତ୍ସାଗରମେଖଲା
ହେ ରାଜା, ଯିଏ ଏହି ଭାରତ କଥାକୁ କାହାରୋ ପାଖରେ ପଢ଼ିବା ପାଇଁ ଦେଉଛି, ସେ ମାନେ ସମୁଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିବା ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଦାନ କଲା ବୋଲି ଗଣାଯାଏ।
ପାରିକ୍ଷିତ କଥାଂ ଦିଵ୍ଯାଂ ପୁଣ୍ଯାଯ ଵିଜଯାଯ ଚ। କଥ୍ଯମାନାଂ ମଯା କୃତ୍ସ୍ନାଂ ଶୃଣୁ ହର୍ଷକରୀମିମାମ୍
ପାରୀକ୍ଷିତଙ୍କର ଏହି ଦିବ୍ୟ କଥା, ଯାହା ପୁଣ୍ୟ ଓ ବିଜୟ ଦେଇଥାଏ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ମୁଁ କହୁଛି, ଶୁଣ, ଏହା ହୃଦୟକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଛି।
ତ୍ରିଭିର୍ଵର୍ଷୈଃ ସଦୋତ୍ଥାଯୀ କୃଷ୍ଣଦ୍ଵୈପାଯନୋ ମୁନିଃ। ମହାଭାରତମାଖ୍ଯାନଂ କୃତଵାନିଦମଦ୍ଭୁତମ୍
ତିନି ବର୍ଷ ଧରି ସଦା ଉତ୍ସାହିତ ଥିବା ମୁନି କୃଷ୍ଣଦ୍ୱୈପାୟନ ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ମହାଭାରତ କଥା ରଚନା କରିଥିଲେ।
ଶୃଣୁ କୀର୍ତଯତସ୍ତନ୍ମ ଇତିହାସଂ ପୁରାତନମ୍
ମୁଁ ଏହି ପୁରାତନ ଇତିହାସ ଗାଇଁଉଛି, ଶୁଣ।
ପୂରୋର୍ଵଂଶମହଂ ଧନ୍ଯଂ ରାଜ୍ଞାମମିତତେଜସାମ୍। ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ପିତୄଣାଂ ତେ ତେଷାଂ ନାମାନି ମେ ଶୃମୁ
ମୁଁ ପୁରୁଙ୍କର ଗୌରବମୟ ରାଜବଂଶ, ଅପାର ତେଜସ୍ୱୀ ରାଜାମାନଙ୍କ ବଂଶାବଳୀ କଥା କହିବି; ତୁମର ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କ ନାମ ଶୁଣ।
ଅଵ୍ଯକ୍ତପ୍ରଭଵୋ ବ୍ରହ୍ମା ଶାଶ୍ଵତୋ ନିତ୍ଯ ଅଵ୍ଯଯଃ। ତସ୍ମାନ୍ମରୀଚିଃ ସଂଜଜ୍ଞେ ଦକ୍ଷଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରଜାପତିଃ
ଅଦୃଶ୍ୟ ମୂଳର, ଚିରନ୍ତନ, ନିତ୍ୟ ଓ ଅକ୍ଷୟ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଥିରୁ ମରୀଚି ଏବଂ ପ୍ରଜାପତି ଦକ୍ଷ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଅଙ୍ଗୁଷ୍ଠାଦ୍ଦକ୍ଷମସୃଜଚ୍ଚକ୍ଷୁର୍ଭ୍ଯାଂ ଚ ମରୀଚିନମ୍। ମରୀଚେଃ କଶ୍ଯପଃ ପୁତ୍ରୋ ଦକ୍ଷସ୍ଯ ଦୁହିତାଽଽଦିତିଃ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅଙ୍ଗୁଠିରୁ ଦକ୍ଷ ଏବଂ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ମରୀଚି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ମରୀଚିଙ୍କ ପୁଅ କଶ୍ୟପ ଏବଂ ଦକ୍ଷଙ୍କ କନ୍ୟା ଥିଲେ ଅଦିତି।
ଅଦିତ୍ଯାଂ କଶ୍ଯପାଦ୍ଵିଵସ୍ଥାନ୍। ଵିଵସ୍ଵତୋ ମନୁର୍ମନୋରିଲା
କଶ୍ୟପ ଓ ଅଦିତିଙ୍କୁ ଥିରୁ ବିବସ୍ବାନ୍, ବିବସ୍ବାନ୍ଙ୍କୁ ମନୁ, ମନୁଙ୍କୁ ଇଳା ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଇଲାଯାଃ ପୁରୂରଵାଃ। ପୁରୂରଵସ ଆଯୁଃ। ଆଯୁଷୋ ନହୁଷଃ। ନହୁଷସ୍ଯ ଯଯାତିଃ
ଇଳାଙ୍କୁ ଥିରୁ ପୁରୁରବା, ପୁରୁରବାଙ୍କୁ ଆୟୁ, ଆୟୁଙ୍କୁ ନହୁଷ, ନହୁଷଙ୍କୁ ଯୟାତି ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଯଯାତେର୍ଦ୍ଵେ ଭାର୍ଯେ ବଭୂଵତୁଃ। ଉଶନସୋ ଦୁହିତା ଦେଵଯାନୀ ଵୃଷପର୍ଵଣଶ୍ଚ ଦୁହିତା ଶର୍ମିଷ୍ଠା ନାମ
ଯୟାତିଙ୍କ ଦୁଇଜଣ ଜଣା ଝିଅ ଥିଲେ—ଉଶନାଙ୍କ କନ୍ୟା ଦେବୟାନୀ ଏବଂ ବୃଷପର୍ବାନଙ୍କ କନ୍ୟା ଶର୍ମିଷ୍ଠା।
ତତ୍ରାନୁଵଂଶୋ ଭଵତି। ଯଦୁଂ ଚ ତୁର୍ଵସୁଂ ଚୈଵ ଦେଵଯାନୀ ଵ୍ଯଜାଯତ। ଦ୍ରୁହ୍ଯଂ ଚାନୁଂ ଚ ପୂରୁଂ ଚ ଶର୍ମିଷ୍ଠା ଵାର୍ଷପର୍ଵଣୀ
ଏଠି ବଂଶାବଳୀ ଏପରି—ଦେବୟାନୀ ଯଦୁ ଓ ତୁର୍ବସୁଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ବୃଷପର୍ବାନଙ୍କ କନ୍ୟା ଶର୍ମିଷ୍ଠା ଦ୍ରୁହ୍ୟୁ, ଅନୁ ଓ ପୁରୁଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ତତ୍ର ଯଦୋର୍ଯାଦଵାଃ। ପୂରୋଃ ପୌରଵାଃ। ପୂରୋର୍ଭାର୍ଯା କୌସଲ୍ଯା ବଭୂଵ। ତସ୍ଯାମସ୍ଯ ଜଜ୍ଞେ ଜନମେଜଯଃ
ଯଦୁଙ୍କୁ ଥିରୁ ଯାଦବ, ପୁରୁଙ୍କୁ ଥିରୁ ପୌରବ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ପୁରୁଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା କୌଶଲ୍ୟା, ତାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଜନମେଜୟ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ସ ତ୍ରୀନ୍ହଯମେଧାନାଜହାର। ଵିଶ୍ଵଜିତା ଚେଷ୍ଟ୍ଵା ଵନଂ ପ୍ରଵିଵେଶ
ସେ ତିନିଟି ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କଲେ, ଏବଂ ବିଶ୍ୱଜିତ୍ ଯଜ୍ଞ ଶେଷରେ ବନକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଜନମେଜଯସ୍ତୁ ସୁନନ୍ଦାଂ ନାମୋପଯେମେ ମାଗଧୀଂ। ତସ୍ଯାମସ୍ଯ ଜଜ୍ଞେ ପ୍ରାଚୀନ୍ଵାନ୍
ଜନମେଜୟ ମାଗଧୀ ରାଜକୁମାରୀ ସୁନନ୍ଦାଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ; ସେଠି ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାଚୀନ୍ବାନ୍ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଯଃ ପ୍ରାଚୀଂ ଦିଶଂ ଜିଗାଯ। ଯାଵତ୍ସୂର୍ଯାଦଯାତ୍ ତତ୍ତସ୍ଯ ପ୍ରାଚୀନତ୍ଵମ୍
ସେ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ବିଜୟ କଲେ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଠୁଥିବା ସୀମା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କର ପୂର୍ବ ରାଜ୍ୟ ଥିଲା।
ପ୍ରାଚୀନ୍ଵାଂସ୍ତୁ ଖଲ୍ଵାଶ୍ମକୀମୁପଯେମେ ଯାଦଵୀମ୍। ତସ୍ଯାମସ୍ଯ ଜଜ୍ଞେ ଶସ୍ଯାତିଃ
ପ୍ରାଚୀନ୍ବାନ୍ ଏକ ଯାଦବୀ ଅଶ୍ମକୀଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ; ତାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଶଶ୍ୟାତି ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଶଯ୍ଯାତିସ୍ତୁ ତ୍ରିଶଙ୍କୋର୍ଦୁହିତରଂ ଵରାଙ୍ଗୀଂ ନାମୋପଯେମେ ତସ୍ଯାମସ୍ଯ ଜଜ୍ଞେଽହଂଯାତିଃ
ଶୟ୍ୟାତି ତ୍ରିଶଙ୍କୁଙ୍କର କନ୍ୟା ବରାଙ୍ଗୀଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ, ଏବଂ ସେଠାରୁ ତାଙ୍କର ଏକ ପୁଅ ହେଲେ ଅହଂୟାତି।
ଅହଂଯାତିସ୍ତୁ ଖଲୁ କୃତଵୀର୍ଯଦୁହିତରଂ ଭାନୁମତୀଂ ନାମୋପଯେମେ। ତସ୍ଯାମସ୍ଯ ଜଜ୍ଞେ ସାର୍ଵଭୌମଃ
ଅହଂୟାତି କୃତବୀର୍ୟଙ୍କର କନ୍ୟା ଭାନୁମତୀଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ, ଏବଂ ସେଠାରୁ ତାଙ୍କର ପୁଅ ସାର୍ବଭୌମ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ସାର୍ଵଭୌମସ୍ତୁ ଖଲୁ ଜିତ୍ଵାଽଽଜହାର କୈକଯୀଂ ସୁନ୍ଦରାଂ ନାମ ତାମୁପଯେମେ। ତସ୍ଯାମସ୍ଯ ଜଜ୍ଞେ ଜଯତ୍ସେନଃ
ସାର୍ବଭୌମ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତି, ସୁନ୍ଦର କୈକୟୀଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ, ଏବଂ ସେଠାରୁ ତାଙ୍କର ପୁଅ ଜୟତ୍ସେନ ହେଲେ।
ଜଯତ୍ସେନସ୍ତୁ ଖଲୁ ଵୈଦର୍ଭୀମୁପଯେମେ ସୁଶ୍ରଵାଂ ନାମ। ତସ୍ଯାମସ୍ଯ ଜଜ୍ଞେଽପରାଚୀନଃ
ଜୟତ୍ସେନ ବିଦର୍ଭ ରାଜ୍ୟର ସୁଶ୍ରବା ନାମକ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ, ଏବଂ ସେଠାରୁ ତାଙ୍କର ପୁଅ ଅପରାଚୀନ ହେଲେ।
ଅପରାଚୀନସ୍ତୁ ଖଲୁ ଵୈଦର୍ଭୀମପରାମୁପଯେମେ ମର୍ଯାଦାଂ ନାମ। ତସ୍ଯାମସ୍ଯ ଜଜ୍ଞେଽରିହଃ
ଅପରାଚୀନ ଆଉ ଏକ ବିଦର୍ଭୀ କନ୍ୟା, ମର୍ୟାଦାଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ, ଏବଂ ସେଠାରୁ ତାଙ୍କର ପୁଅ ଅରିହ ହେଲେ।
ଅରିହଃ ଖଲ୍ଵାଙ୍ଗୀମୁପେଯେମେ। ତସ୍ଯାମସ୍ଯ ଜଜ୍ଞେ ମହାଭୌମଃ
ଅରିହ ଏକ ଅଙ୍ଗୀ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ, ଏବଂ ସେଠାରୁ ତାଙ୍କର ପୁଅ ମହାଭୌମ ହେଲେ।
ମହାଭୌମସ୍ତୁ ଖଲୁ ପ୍ରସେନଜିଦ୍ଦୁହିତରମୁପଯେମେ ସୁଯଜ୍ଞାଂ ନାମ। ତସ୍ଯାମସ୍ଯ ଜଜ୍ଞେ ଅଯୁତାନାଯୀ
ମହାଭୌମ ପ୍ରସେନଜିତଙ୍କର କନ୍ୟା ସୁୟଜ୍ଞାଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ, ଏବଂ ସେଠାରୁ ତାଙ୍କର ପୁଅ ଅୟୁତାନାୟୀ ହେଲେ।
ଯଃ ପୁରୁଷମେଧେ ପୁରୁଷାଣାମଯୁତମାନଯତ୍ତତ୍ତସ୍ଯାଯୁତାନାଯିତ୍ଵମ୍
ଯିଏ ପୁରୁଷମେଧ ଯଜ୍ଞରେ ଦଶ ହଜାର ପୁରୁଷ ଆଣିଥିଲେ, ସେଠିପାଇଁ ତାଙ୍କୁ 'ଅୟୁତାନାୟୀ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ।