ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਨਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਉਹੀ ਧਰਮ ਦਾ ਰਾਹ ਅਪਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਪੱਕੇ ਸੰਯਮ ਨਾਲ ਚਲਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਵਾਂਗ ਅਸੀਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਚੱਲ ਸਕਦੇ।” ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਮਾਤਮਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਨਰਦ ਜੀ ਦੀ ਯਥੋਚਿਤ ਆਦਰ-ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਨਰਦ ਜੀ, ਜੋ ਅਪਾਰ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਸਮਾਂ ਠੀਕ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਿਆ। ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਸਨ, ਨਰਦ ਜੀ ਕੋਲ ਆਏ, ਜੋ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਸਭ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ, “ਹੇ ਪੂਜਨੀਯ, ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਜਗਤਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਦੇ ਬਣਾਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਨ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹੋ। ਕੀ ਕਦੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵੇਖਣ ਜਾਂ ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਕੋਈ ਸਭਾ-ਮੰਡਪ ਆਇਆ ਹੈ, ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵਧੀਆ? ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।” ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਰਦ ਜੀ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹਾਸੇ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਹੇ ਭਾਰਤ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਸਭਾ-ਮੰਡਪ ਨਾ ਵੇਖਿਆ, ਨਾ ਸੁਣਿਆ। ਪਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਰੁਣ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਜੋ ਕੈਲਾਸ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਦਿਵਿਆ ਸਭਾ ਵੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਦੇਵ ਅਤੇ ਅਦੇਵ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਤ, ਤੇ ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ।” “ਉਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਸਾਧਿਆ, ਸੰਯਮ ਵਾਲੇ ਯਜਮਾਨ, ਸ਼ਾਂਤ ਰਿਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਯਥਾ-ਯੋਗ ਦਾਨ ਵਾਲੇ ਵੇਦ-ਯਜਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ—ਜੇ ਤੂੰ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।” ਨਰਦ ਜੀ ਦੇ ਇੰਝ ਆਖਣ ਉੱਤੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀਆਂ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਸਮੇਤ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, “ਹੇ ਨਰਦ ਜੀ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਸਭ ਸਭਾਵਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰੋ, ਅਸੀਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਸਭਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ, ਉਹ ਕਿੰਨੀ ਚੌੜੀਆਂ ਹਨ? ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੌਣ-ਕੌਣ ਪਿਤਾਮਹ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਇੰਦਰ, ਯਮ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਕੁਬੇਰ ਨੂੰ ਕੌਣ-ਕੌਣ ਆਦਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ? ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸਭ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਸਾਡੀ ਜਿਗਿਆਸਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੈ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਰਦ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਸਭਾਵਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸੁਣੋ।” ਫਿਰ ਨਰਦ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਖਣ ਦੀ ਸਭਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਵੈਵਸਵਤ ਯਮਰਾਜ ਲਈ ਬਣਾਈ ਸੀ। ਹੇ ਪਾਰਥ, ਉਹ ਸਭਾ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਲੰਬਾਈ ਤੇ ਚੌੜਾਈ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੋਂ ਸੌ ਯੋਜਨ, ਬੇਹੱਦ ਵਿਸ਼ਾਲ। ਉਹ ਚਾਰ ਪਾਸੋਂ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਸੀ, ਮਨ-ਮਰਜ਼ੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਠੰਢੀ, ਨਾ ਗਰਮ, ਮਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।” “ਉਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਬੁਢ਼ਾਪਾ, ਨਾ ਭੁੱਖ, ਨਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਨਾ ਕੋਈ ਅਸੁਖ, ਨਾ ਥਕਾਵਟ, ਨਾ ਕੋਈ ਵਿਰੋਧੀ ਚੀਜ਼। ਉਥੇ ਇਨਸਾਨੀ ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਬਹੁਤ ਸੁਆਦਲੇ ਅਤੇ ਰਸ ਭਰੇ ਭੋਜਨ-ਪਦਾਰਥ ਉੱਪਲੱਬਧ ਹਨ। ਉਥੇ ਮਿੱਠੇ, ਸੁਗੰਧੀਦਾਰ ਰਸ, ਚਟਣੀਆਂ, ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਚੰਗੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਇੱਛਾ-ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤ ਹਨ।” “ਉਥੇ ਪਾਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਠੰਢਾ ਜਾਂ ਗਰਮ, ਸੁਆਦਲੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਾਜ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਆਤਮਾਵਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਯਮਰਾਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ—ਯਯਾਤੀ, ਨਹੁਸ਼, ਪੁਰੂਰਵਸ, ਮੰਧਾਤਾ, ਸੋਮਕ, ਅਤੇ ਨਾਗਾ। ਉਥੇ ਰਾਜ ਰਿਸ਼ੀ ਤ੍ਰਸਦਸਯੂ, ਕ੍ਰਿਤਵੀਰਯ, ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼ਰਵਸ, ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ, ਸਿੱਧ, ਕ੍ਰਿਤਵੇਗਾ, ਕ੍ਰਿਤੀ, ਅਤੇ ਨਿਮਿ ਹਨ। ਪ੍ਰਤਾਰਦਨ, ਸ਼ਿਬੀ, ਮਤ्सਯ, ਪ੍ਰਿਥੁਲਕਸ਼, ਬ੍ਰਿਹਦਰਥ, ਵਰਤਾ, ਮਰੁੱਤ, ਕੁਸ਼ਿਕ, ਸੰਕਸ਼ਿਆ, ਸੰਕ੍ਰਿਤੀ, ਅਤੇ ਧ੍ਰੁਵ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ।” “ਚਤੁਰ, ਸਦਸਯੋਰਮੀ, ਰਾਜਾ ਕਰਤਵੀਰਯ, ਭਾਰਤ, ਸੁਰਥ, ਸੁਨੀਥ, ਨਿਸ਼ਥ, ਅਨਲ; ਦਿਵੋਦਾਸ, ਸੁਮਨਾ, ਅੰਬਰਿਸ਼, ਭਗੀਰਥ, ਵਯਸ਼ਵ, ਸਦਸ਼ਵ, ਵਘਰਯਸ਼ਵ, ਪ੍ਰਿਥੁਵੇਗ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਿਥੁਸ਼ਰਵਸ; ਪ੍ਰਿਪਦਾਸਵ, ਵਾਸੁਮਨਾ, ਮਹਾਬਲੀ ਕਸ਼ੁਪ, ਰੁਸ਼ਦ੍ਰੁ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਸੇਨ, ਪੁਰੁਕੁਤਸ, ਧਵਜੀ, ਅਤੇ ਰਥੀ—ਇਹ ਸਭ ਉਥੇ ਹਨ।” “ਅਰਿਸ਼ਟੀਸ਼ੇਨ, ਦਿਲੀਪ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਉਸ਼ਿਨਾਰ, ਔਸ਼ਿਨਾਰੀ, ਪੁੰਡਰੀਕ, ਸ਼ਰਯਾਤੀ, ਸ਼ਰਭ, ਸ਼ੁਚੀ; ਅੰਗ, ਰਿਸ਼ਟ, ਵੇਨ, ਦੁਸ਼ਯੰਤ, ਸ੍ਰਿੰਗਯ, ਜਯ, ਭੰਗਸੁਰੀ, ਸੁਨੀਥ, ਨਿਸ਼ਾਧ, ਵਹਿਨਾਰ; ਕਰੰਧਮ, ਬਹਲਿਕ, ਸੁਦਯੁਮਨ, ਮਹਾਬਲੀ ਮਧੁ, ਐਲ, ਮਰੁੱਤ—ਇਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਹਨ।” “ਕਪੋਤਰੋਮ, ਤ੍ਰਿਣਕ, ਸਹਦੇਵ, ਅਰਜੁਨ, ਵਯਸ਼ਵ, ਸਾਸ਼ਵ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਸ਼ਸ਼ਬਿੰਦੁ; ਰਾਮ, ਦਸ਼ਰਥ ਪੁੱਤਰ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਪ੍ਰਤਾਰਦਨ, ਅਲਰਕ, ਕਕਸ਼ਸੇਨ, ਗਯ, ਗੌਰਾਸ਼ਵ; ਜਾਮਦਗ੍ਨਿ ਰਾਮ, ਨਾਭਾਗ, ਸਗਰ, ਭੂਰੀਦਯੁਮਨ, ਮਹਾਸ਼ਵ, ਪ੍ਰਿਥਾਸ਼ਵ, ਜਨਕ—ਇਹ ਸਭ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।” “ਰਾਜਾ ਵੈਨਯ, ਵਾਰੀਸੇਨ, ਪੁਰੁਜਿਤ, ਜਨਮੇਜਯ, ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ, ਤ੍ਰਿਗਰਤ, ਉਪਰਿਚਰ; ਇੰਦਰਦਯੁਮਨ, ਭੀਮਜਾਨੁ, ਗੌਰਪ੍ਰਿਸ਼ਠ, ਅਨਘ, ਲਯ, ਪਦਮ, ਮੁਚੁਕੁੰਦ, ਭੂਰੀਦਯੁਮਨ, ਪ੍ਰਸੇਨਜਿਤ; ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ, ਸੁਦਯੁਮਨ, ਪ੍ਰਿਥੁਲਾਸ਼ਵ, ਅਸ਼ਟਕ, ਸੌ ਮਤਸਯ ਰਾਜੇ, ਸੌ ਨੀਪ ਰਾਜੇ, ਸੌ ਹਯ; ਸੌ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਅੱਸੀ ਜਨਮੇਜਯ, ਸੌ ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ, ਸੌ ਵੀਰਿਨ, ਅਤੇ ਸੌ ਈਰਿਨ; ਦੋ ਸੌ ਭੀਸ਼ਣ, ਸੌ ਭੀਮ, ਸੌ ਪ੍ਰਤਿਵਿੰਧਯ, ਸੌ ਨਾਗ, ਅਤੇ ਸੌ ਹਯ।” “ਇਹ ਸਭ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾਵਾਂ, ਦੱਖਣ ਦੀ ਇਸ ਦਿਵਿਆ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਮ, ਆਨੰਦ, ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਵਾਸ ਹੈ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਰਦ ਜੀ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਦੀ ਦਿਵਿਆ ਸਭਾ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ।