ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਮੱਛੀਆਂ ਵਰਗੀ ਮਹਿਕ ਵਾਲੀ ਇਕ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਰੂਪ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਮੱਛੀ ਮਾਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਦਾਸਾ ਨਾਮਕ ਮਛੀਰੇ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਲੋਕ ਉਸਨੂੰ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਆਖਦੇ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮਛੀ ਮਾਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਲੀ-ਵਧੀ ਸੀ। ਕਈ ਸਮੇਂ ਤੱਕ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ, ਜਿਸਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਮੱਛੀ ਦੀ ਮਹਿਕ ਆਉਂਦੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਰਹੀ ਅਤੇ ਦਰਿਆ ਉੱਤੇ ਨਾਵ ਚਲਾਉਂਦੀ ਸੀ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਪਰਾਸ਼ਰ ਰਿਸ਼ੀ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਜਦ ਉਹ ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਨਾਵ ਵਿੱਚ ਸਫ਼ਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸਦੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਵਾਸਵ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਸੀ ਤੇ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਜੰਗ੍ਹਾਂ ਕੇਲੇ ਦੇ ਤਣਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਵਾਸਨਾ ਜਾਗੀ। ਉਸਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਸੁੰਦਰਿ, ਇਹ ਨਾਵ ਕੌਣ ਚਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਦੱਸੋ।" ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਦ੍ਵਿਜ, ਇਹ ਨਾਵ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਲੋਕ ਸਵਾਰ ਹਨ, ਮੈਂ, ਮਛੀਰੇ ਦੀ ਧੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਚਲਾ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ।" ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਫਿਰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਵਾਸਵੀ, ਕਿਉਂ ਦੇਰੀ ਕਰਦੀ ਹੋ? ਨਾਵ ਚਲਾਓ। ਕਿਰਾਇਆ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਅੱਧਾ ਭਰਿਆ ਘੜਾ ਹੋਵੇਗਾ।" ਮਤ੍ਸਯਗੰਧਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖੋ," ਅਤੇ ਨਾਵ ਚਲਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਜਦ ਰਿਸ਼ੀ ਉਸਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਲੋਕ ਮਤ੍ਸਯਗੰਧਾ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਮਛੀਰੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਹਾਂ।" ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਹਾਡੀ ਆਕृति ਮੈਂ ਦਿਵ੍ਯ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਪਹਿਲੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪਛਾਣ ਲਈ।" ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ: "ਹੇ ਵਾਸਵੀ, ਪਿਆਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਸੁਣੋ—ਜੋ ਪਿਤਰ ਬਰਹਿਸ਼ਦ ਆਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਨੋਜਾਤ ਪੁੱਤਰੀ ਹੋ, ਅਤੇ ਅੱਛੋਦਾ ਨਾਮਕ ਦਿਵ੍ਯ ਝੀਲ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਅੱਛੋਦਾ ਕਹਲਾਈ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਸੀ।" "ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਵਾਸੂ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪਿਤਾ ਚੁਣ ਲਿਆ, ਜੋ ਮਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ ਅਤੇ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਕਾ ਅਪਸਰਾ ਨਾਲ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਰਥ ਉੱਤੇ ਮਿਲੇ। ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਈ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਰਯਾਦਾ ਭੰਗ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਸੁਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਪਈ। ਡਿੱਗਦੇ ਹੋਏ, ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਦਿਵ੍ਯ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਵੇਖਿਆ। ਉਥੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਛੋਟੇ, ਧੂੜ ਦੇ ਕਣਾਂ ਵਰਗੇ, ਬਹੁਤ ਸੁਕਸ਼ਮ ਤੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਵੇਖਣ ਯੋਗ ਦੇਖਿਆ। ਡਿੱਗਦੇ-ਡਿੱਗਦੇ, ਤੁਸੀਂ 'ਪਿਤਾ!' ਚੀਕ ਮਾਰੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਡਰੋ ਨਾ,' ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਫਿਰ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਗਈ।" "ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਰ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲੱਗੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਪਦ ਗੁਆ ਲਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਡਿੱਗ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਥੇ ਦੇਵਤੇ ਸਰੀਰ ਰਾਹੀਂ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।' 'ਉਹਨਾਂ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਇਥੇ ਤੁਰੰਤ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ। ਇਸ ਲਈ, ਧੀਏ, ਤੂੰ ਡਿੱਗੇਂਗੀ ਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਫਲ ਮਿਲੇਗਾ।'" "ਤੂੰ ਪਿਤਾ-ਰਹਿਤ ਕੁਆਰੀ ਹੈਂ, ਪਰ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਵਾਸੂ ਦੀ ਧੀ ਮੰਨਣਗੇ। ਮੱਛੀ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਹੋਈ, ਤੂੰ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਬਣੇਂਗੀ। ਅਦ੍ਰਿਕਾ, ਜੋ ਮੱਛੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ ਨਾਲ ਮਿਲੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਤੂੰ ਜਨਮ ਲਏਂਗੀ। ਤੂੰ ਪਰਾਸ਼ਰ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇਂਗੀ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਚਲਾਏਗਾ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਇੱਕ ਵੇਦ ਨੂੰ ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇਗਾ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਵੈਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇਗਾ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੀ ਖ਼ਿਆਤ ਵਧਾਏਗਾ।" "ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਚਿਤਰਾਂਗਦ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਚਿਤਰਵੀਰਯ ਨੂੰ ਜਣੇਂਗੀ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ ਜਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਜਾਵੇਂਗੀ। ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਮਰਯਾਦਾ ਭੰਗ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਤੈਨੂੰ ਨੀਚ ਜਨਮ ਮਿਲੇਗਾ, ਮੱਛੀ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਵਜੋਂ। ਅਠਾਈਂ ਦੁਆਪਰ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਮੱਛੀ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਏਂਗੀ। ਇਉਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੰਗਲਮਈ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਵਜੋਂ ਜਨਮੀ।" "ਅਦ੍ਰਿਕਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਅਪਸਰਾ ਤੋਂ ਮੱਛੀ ਬਣੀ, ਜਨਮ ਦੇ ਕੇ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਚਲੀ ਗਈ। ਉਸ ਤੋਂ ਤੂੰ ਰਾਜੇ ਦੇ ਬੀਜ ਨਾਲ ਜਨਮੀ। ਇਸ ਲਈ, ਵਾਸੂ ਨੇ ਵੰਸ਼ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।" ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਸਾਹਮਣੇ ਤਟ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਖੜੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਧੁੰਦ ਰਚ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਸਾਰੀ ਥਾਂ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਢੱਕ ਗਈ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਕੁੜੀ ਹੈਰਾਨ ਤੇ ਲਜਜਿਤ ਹੋ ਗਈ, austerity ਵਲ ਝੁਕ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰਕੇ ਮੇਰਾ ਕੁਆਰਾਪਣ ਲੰਘ ਜਾਵੇਗਾ। ਜੇ ਮੇਰੀ ਕੁਆਰੀਤਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਘਰ ਕਿਵੇਂ ਜਾਵਾਂ? ਹੇ ਉਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਣੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਇਥੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੀ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਅੱਗੇ ਜੋ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਸੋਚੋ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਤੂੰ ਕੁਆਰੀ ਹੀ ਰਹੇਂਗੀ।" ਫਿਰ ਆਖਿਆ, "ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗ, ਜੋ ਤੇਰਾ ਮਨ ਚਾਹੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰਾ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਕਦੇ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।