ਕੰਵ ਮুনি ਨੇ ਸਾਰੇ ਨਿਯਮਤ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਯਜਨਾਂ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਥੇ ਉਹ ਮੁੰਡਾ ਵਧਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਦੰਦ ਹਾਥੀਦੰਦ ਵਾਂਗ ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਸਰੀਰ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਮਜਬੂਤ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਉੱਤੇ ਚੱਕਰ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸੀ, ਚਿਹਰਾ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਅਜਿਹੀ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਣੂ ਜੀ ਹੋਣ—ਉੱਚਾ ਚੌੜਾ ਸੀਨਾ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ। ਉਹ ਮੁੰਡਾ, ਜੋ ਦੇਵਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਜਲਦੀ ਹੀ ਉੱਥੇ ਵਧਣ ਲੱਗਾ। ਪਰ ਕਦੇ ਵੀ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਦushyanta ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸੱਦਿਆ ਨਹੀਂ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਕਈ ਵਰ੍ਹੇ ਲੰਘ ਗਏ, ਪਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਨਾ ਕੀਤਾ। ਛੇ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮੁੰਡਾ ਕੰਵ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਮੁੜ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਘੇਰੇ, ਸਿੰਘ, ਸੂਅਰ, ਭੇਡੀਆ, ਮਹਿਸ, ਰਿੱਛ—all ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ—ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ। ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੜਦਾ, ਮਾਰਦਾ ਤੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੰਦਾ। ਉਹ ਰੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ, ਖੇਡਦਾ, ਦੌੜਦਾ ਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਘੁੰਮਦਾ, ਜਿਥੇ ਸਿੰਘ ਤੇ ਬਘੇਰੇ ਗੁੱਝਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੇ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਜਦੋਂ ਰਾਕਸ਼ਸ ਤੇ ਪਿਸਾਚ ਉਸਦੇ ਵੈਰੀ ਬਣਕੇ ਆਏ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਮੁੱਠੀਆਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ, ਦਿਤੀ ਦਾ ਇੱਕ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਤੋਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਵਧਦੇ ਹੋਏ ਬਲ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਮਾਰਣ ਆ ਗਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਆਇਆ, ਮੁੰਡਾ ਹੱਸ ਪਿਆ, ਉਸਨੂੰ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਜਕੜ ਲਿਆ ਤੇ ਕੁਚਲਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਮੁੰਡੇ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕੁਚਲਿਆ ਗਿਆ ਦੈਤ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਛੁਡਵਾ ਨਾ ਸਕਿਆ। ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਖੂਨ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਤੇ ਡਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਚੀਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਕੇ, ਹਰਣ, ਸਿੰਘ ਤੇ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰ ਭੱਜ ਗਏ; ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵੀ ਡਰਕੇ ਕੰਬ ਪਏ। ਉਹ ਦੈਤ, ਆਪਣੇ ਘੁੱਟਿਆਂ ਉੱਤੇ ਖਿੱਚ ਕੇ, ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਚ ਗਿਆ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਮੁੰਡੇ ਦੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਤੇ ਹੈਰਾਨੀ ਹੋਈ। ਹੁਣ, ਮੁੰਡੇ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਦੈਤ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਆਉਣੇ ਛੱਡ ਗਏ। ਫਿਰ, ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਾਸੀ, ਕੰਵ ਸਮੇਤ, ਉਸਦੇ ਅਲੌਕਿਕ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਨਾਂ ਦਿੱਤਾ—"ਇਹ ਸਾਰਵਦਮਨ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਮੁੰਡਾ "ਸਾਰਵਦਮਨ" ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਬਲ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਤੇ ਦੁੱਖੀ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਖਾਲੀ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਵਾਪਸ ਮੋੜਦਾ ਸੀ—ਨਾ ਮਾਤਾ, ਨਾ ਪੁੱਤਰ। ਪਰ ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ, ਜਿਸਦਾ ਰੰਗ ਚੰਨ ਵਾਂਗ ਪੀਲਾ ਪੈ ਗਿਆ ਸੀ, ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ, ਵਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹੇ, ਕਮਜ਼ੋਰ, ਦੁਖੀ ਤੇ ਗੰਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਅਜਿਹੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਕੰਵ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਵੇਦ ਤੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਚਿੱਤ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ। ਕੰਵ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਰਾਜਤਿਲਕ ਦੀ ਉਮਰ ਆ ਗਈ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਧੀਏ, ਸੁਚੱਜੀ ਹਾਸੇ ਵਾਲੀ। ਦੂਜੀਆਂ ਨਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਪਤੀ-ਵਰਤਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਮਨ, ਬੋਲੀ ਤੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਇਹ ਵਰਤ ਨਿਭਾਇਆ ਹੈ; ਇਸ ਕਾਰਨ ਤੈਨੂੰ ਸੁਖਦਾਈ ਲੋਕ ਮਿਲਣਗੇ। ਹੁਣ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਤੈਨੂੰ ਵਧੀਆ ਵਡਿਆਈ ਮਿਲੇਗੀ। ਇਸ ਲਈ, ਧੀਏ, ਅੱਜ ਤੂੰ ਪੁਰੂ ਵੰਸ਼ੀ ਰਾਜਾ ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਕੋਲ ਜਾ।" "ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਖੁਦ ਨਹੀਂ ਆਇਆ, ਤੇ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਗਿਆ, ਤੂੰ ਉਸਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਮਨਾਵੀਂ। ਜਦ ਤੂੰ ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਨੂੰ ਰਾਜਤਿਲਕ ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਵੇਖੇਂਗੀ, ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਦੇਵਤੇ, ਵੱਡੇ, ਖਸ਼ਤਰੀ ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪਤੀਆਂ ਲਈ ਮਿਲਾਪ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਧੀਏ, ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ ਜਾ।" "ਤੂੰ ਕੋਈ ਉੱਤਰ ਨਾ ਦੇਵੀਂ, ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੰਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਤੀ ਨੂੰ ਹੱਥ ਲਾ ਕੇ, ਪੌਰਵ ਵੰਸ਼ੀ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਸਿਰ ਸੁੰਘਿਆ। "ਰਾਜਾ ਦੁਸ਼ਯੰਤ, ਜੋ ਚੰਦਰ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਇਹ ਸੁਚਿੱਤਵ੍ਰਤਾ ਇਸਦੀ ਮੁੱਖ ਰਾਣੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਇਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਕੋਲ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਵੀ ਨਾਲ ਜਾ। ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਦੀ ਪਦਵੀ ਮਿਲੇਗੀ।" "ਉਹ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ। ਤੂੰ ਉਸਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨੀਂ। ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਦਾਦਾ ਤੋਂ ਮਿਲੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੋਭਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਾਈਂ। ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਵੀਂ, ਪੁਰੂ ਵੰਸ਼ੀ, ਮੈਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਭੁੱਲੀਂ।" ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਪੌਰਵ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਹੋ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਹੋ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ। ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਫਲਦਾਇਕ ਹੈ।" "ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ, ਜੇ ਉਹ ਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਜਾਵੇ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਾਂਗਾ, ਤੇ ਸਦਾ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰਾਂਗਾ। ਹੁਣ ਤੋਂ ਮੈਂ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡਾਂਗਾ ਨਹੀਂ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨ ਕੇ, ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਾਂਗਾ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕੰਵ ਦੇ ਚਰਨ ਫੜ ਲਏ। ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣਕੇ, ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਕੰਵ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮਮਤਾ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ-ਗ਼ਮ ਮਿਲਿਆ ਜੁਲਿਆ ਅਨੁਭਵ ਹੋਇਆ। ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਰੋ ਰਹੀ ਧੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੁਨਿਵਰ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਉਂ ਰੋ ਰਹੇ ਹੋ, ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ? ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੋ, ਤਾਂ ਸਵੇਰੇ ਹੀ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਜਾਓ।