ਸਮੁਦ੍ਰਕੁਕ੍ਸ਼ਾਵੇਕਾਨ੍ਤੇ ਨਿषਾਦਾਲਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। `ਭਵਨਾਨਿ ਨਿषਾਦਾਨਾਂ ਤਤ੍ਰ ਸਨ੍ਤਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਉੱਤੇ ਨਿਸ਼ਾਦਾਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਠਿਕਾਣਾ ਹੈ; ਉਥੇ, ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਨਿਸ਼ਾਦਾਂ ਦੇ ਘਰ ਹਨ।
ਪਾਪਿਨਾਂ ਨष੍ਟਲੋਕਾਨਾਂ ਨਿਰ੍ਘृਣਾਨਾਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾਮ੍'। ਨਿषਾਦਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਾਨ੍ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾऽਮृਤਮਾਨਯ
ਪਾਪੀ, ਦੁਨੀਆਂ ਤੋਂ ਖੋਏ ਹੋਏ, ਨਿਰਦਈ ਤੇ ਬੁਰੇ ਨਿਸ਼ਾਦਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਕੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਲਿਆ ਆ।
ਨ ਚ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਹਨ੍ਤੁਂ ਕਾਰ੍ਯਾ ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਕਥਂਚਨ। ਅਵਧ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਹ੍ਯਨਲੋਪਮਃ
ਕਦੇ ਵੀ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਸੋਚ ਨਾ ਕਰ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਅਵਧ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਨਿਰਮਲ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਰਰ੍ਕੋ ਵਿषਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿਪ੍ਰੋ ਭਵਤਿ ਕੋਪਿਤਃ। ਗੁਰੁਰ੍ਹਿ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਅੱਗ, ਸੂਰਜ, ਵਿਸ਼ ਤੇ ਹਥਿਆਰ—ਇਹ ਸਭ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਗੁਰੂ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏਵਮਾਦਿਸ੍ਵਰੂਪੈਸ੍ਤੁ ਸਤਾਂ ਵੈ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਮਤਃ। ਸ ਤੇ ਤਾਤ ਨ ਹਨ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇਨਾਪਿ ਸਰ੍ਵਥਾ
ਇਹ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਵਧੀਆ ਮੰਨਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਪੁੱਤ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ—even ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ—ਮਾਰਿਆ ਨਾ ਜਾਵੇ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਮਭਿਦ੍ਰੋਹੋ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਕਥਂਚਨ। ਨ ਹ੍ਯੇਵਮਗ੍ਨਿਰ੍ਨਾਦਿਤ੍ਯੋ ਭਸ੍ਮ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਥਾਨਘ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਕਦੇ ਵੀ ਹਮਲਾ ਨਾ ਕਰ; ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਨੂੰ ਸੁੱਟ ਕੇ ਰਾਖ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਤੂੰ ਵੀ ਰੋਕ।
ਯਥਾ ਕੁਰ੍ਯਾਦਭਿਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਃ। ਤਦੇਤੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਲਿਙ੍ਗੈਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿਦ੍ਯਾਸ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਪੱਕੇ ਵਚਨ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਰਾਹੀਂ, ਤੂੰ ਉਸ ਸਰਵੋਤਮ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪਛਾਣ।
ਭੂਤਾਨਾਮਗ੍ਰਭੂਰ੍ਵਿਪ੍ਰੋ ਵਰ੍ਣਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਪਿਤਾ ਗੁਰੁਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ, ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਪਿਤਾ ਤੇ ਗੁਰੂ ਹੈ।
ਕਿਂਸ੍ਵਿਦਗ੍ਨਿਨਿਭੋ ਭਾਤਿ ਕਿਂਸ੍ਵਿਤ੍ਸੌਮ੍ਯਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨਃ। ਯਥਾਹਮਭਿਜਾਨੀਯਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਲਕ੍ਸ਼ਣੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ
ਕੌਣ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ? ਕੌਣ ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ? ਕਿਹੜੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਸਕਾਂ?
ਯਸ੍ਤੇ ਕਣ੍ਠਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਨਿਗੀਰ੍ਣਂ ਬਡਿਸ਼ਂ ਯਥਾ
ਜੋ ਤੇਰੇ ਗਲੇ ਤੱਕ ਆ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਾਂਡਾ ਨਿਗਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਦਹੇਦਙ੍ਗਾਰਵਤ੍ਪੁਤ੍ਰਂ ਤਂ ਵਿਦ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਰ੍षਭਮ੍। ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਨ ਹਨ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇਨਾਪਿ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਜੇ ਉਹ ਜਿਉਂਦੇ ਅੰਗਾਰ ਵਾਂਗ ਸੜਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਰਵੋਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਣ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਤੂੰ ਕਦੇ ਵੀ—even ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ—ਮਾਰਿਆ ਨਾ ਕਰ।
ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਚੈਨ ਵਿਨਤਾ ਪੁਤ੍ਰਹਾਰ੍ਦਾਦਿਦਂ ਵਚਃ। ਜਠਰੇ ਨ ਚ ਜੀਰ੍ਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤਂ ਜਾਨੀਹਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਵਿਨਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ: ਜੋ ਤੇਰੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਸੜਦਾ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਜਾਣ।
ਪੁਨਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਵਿਨਤਾ ਪੁਤ੍ਰਹਾਰ੍ਦਾਦਿਦਂ ਵਚਃ। ਜਾਨਨ੍ਤ੍ਯਪ੍ਯਤੁਲਂ ਵੀਰ੍ਯਮਾਸ਼ੀਰ੍ਵਾਦਪਰਾਯਣਾ
ਵਿਨਤਾ ਨੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ: ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅਦੁੱਤੀ ਵਿਰਿਆ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਜੋ ਅਸੀਸਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਹਨ—
ਪਕ੍ਸ਼ੌ ਤੇ ਮਾਰੁਤਃ ਪਾਤੁ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੌ ਚ ਪृष੍ਠਤਃ
ਤੇਰੇ ਪੰਖਾਂ ਨੂੰ ਹਵਾ ਰੱਖੇ, ਤੇ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਤੇਰੀ ਪਿੱਠ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
ਸ਼ਿਰਸ਼੍ਚ ਪਾਤੁ ਵਹ੍ਨਿਸ੍ਤੇ ਵਸਵਃ ਸਰ੍ਵਤਸ੍ਤਨੁਮ੍। `ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਰ੍ਵਗਤਃ ਸਰ੍ਵਮਹ੍ਗਾਨਿ ਤਵ ਚੈਵ ਹ।' ਅਹਂ ਚ ਤੇ ਸਦਾ ਪੁਤ੍ਰ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਸ੍ਵਸ੍ਤਿਪਰਾਯਣਾ
ਤੇਰੇ ਸਿਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅੱਗ ਕਰੇ, ਤੇਰੀ ਸਾਰੀ ਦੇਹ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਸਵ ਕਰਣ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਮੈਂ, ਤੇਰੀ ਮਾਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹਾਂ।
ਇਹਾਸੀਨਾ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕਾਰੇ ਰਤਾ ਸਦਾ। ਅਰਿष੍ਟਂ ਵ੍ਰਜ ਪਨ੍ਥਾਨਂ ਪੁਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਬੈਠੀ ਰਹਾਂਗੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੀ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹਾਂਗੀ; ਪੁੱਤ, ਤੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲ, ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ।
ਤਤਃ ਸ ਮਾਤੁਰ੍ਵਚਨਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਵਿਤਤ੍ਯ ਪਕ੍ਸ਼ੌ ਨਭ ਉਤ੍ਪਪਾਤ। ਤਤੋ ਨਿषਾਦਾਨ੍ਬਲਵਾਨੁਪਾਗਤੋ ਬੁਭੁਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਕਾਲ ਇਵਾਨ੍ਤਕੋऽਪਰਃ
ਮਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪੰਖ ਫੈਲਾਏ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਡ ਗਿਆ; ਫਿਰ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਦਾਂ ਵੱਲ ਗਿਆ, ਭੁੱਖਾ ਜਿਵੇਂ ਸਮੇਂ ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਮੌਤ ਦਾ ਦੇਵਤਾ।
ਸ ਤਾਨ੍ਨਿषਾਦਾਨੁਪਸਂਹਰਂਸ੍ਤਦਾ ਰਜਃ ਸਮੁਦ੍ਧੂਯ ਨਭਃਸ੍ਪृਸ਼ਂ ਮਹਤ੍। ਸਮੁਦ੍ਰਕੁਕ੍ਸ਼ੌ ਚ ਵਿਸ਼ੋषਯਨ੍ਪਯਃ ਸਮੀਪਜਾਨ੍ਭੂਧਰਜਾਨ੍ਵਿਚਾਲਯਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਨਿਸ਼ਾਦਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ, ਵੱਡਾ ਧੂੜ ਉਠਾ ਕੇ ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਨੇੜਲੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਸ ਚਕ੍ਰੇ ਮਹਦਾਨਨਂ ਤਦਾ ਨਿषਾਦਮਾਰ੍ਗਂ ਪ੍ਰਤਿਰੁਧ੍ਯ ਪਕ੍ਸ਼ਿਰਾਟ੍। ਤਤੋ ਨਿषਾਦਾਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤਾਃ ਪ੍ਰਵਵ੍ਰਜੁ- ਰ੍ਯਤੋ ਮੁਖਂ ਤਸ੍ਯ ਭੁਜਂਗਭੋਜਿਨਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਮੂੰਹ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਾਦਾਂ ਦਾ ਰਸਤਾ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਨਿਸ਼ਾਦ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਏ।
ਤਦਾਨਨਂ ਵਿਵृਤਮਤਿਪ੍ਰਮਾਣਵ- ਤ੍ਸਮਭ੍ਯਯੁਰ੍ਗਗਨਮਿਵਾਰ੍ਦਿਤਾਃ ਖਗਾਃ। ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ਪਵਨਜੋਵਿਮੋਹਿਤਾ ਯਥਾ।ਞਨਿਲਪ੍ਰਚਲਿਤਪਾਦਪੇ ਵਨੇ
ਉਹ ਮੂੰਹ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਤੇ ਖੁੱਲਾ ਸੀ, ਨਿਸ਼ਾਦਾਂ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲ ਇਉਂ ਜਾ ਪਏ ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਨਾਲ ਹੈਰਾਨ ਹੋਏ ਪੰਛੀ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਹਵਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਟਕ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹਵਾ ਨਾਲ ਦਰੱਖਤ ਹਿਲਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਖਗੋ ਵਦਨਮਮਿਤ੍ਰਤਾਪਨਃ ਸਮਾਹਰਤ੍ਪਰਿਚਪਲੋ ਮਤ੍ਬਲਾਃ। ਨਿषੂਦਯਨ੍ਬਹੁਵਿਧਮਤ੍ਸ੍ਯਜੀਵਿਨੋ ਬਭੁਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਗਗਨਚਰੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ਼ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੱਛੀਆਂ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਨਿਸ਼ਾਦਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਕਣ੍ਠਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸਹ ਭਾਰ੍ਯਯਾ। ਦਹਨ੍ਦੀਪ੍ਤ ਇਵਾਙ੍ਗਾਰਸ੍ਤਮੁਵਾਚਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਗਃ
ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਉਸ ਦੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਤਪਦੇ ਕੋਲੇ ਵਾਂਗ ਸੜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉਡਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ ਵਿਨਿਰ੍ਗਚ੍ਛ ਤੂਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਦਪਾਵृਤਾਤ੍। ਨ ਹਿ ਮੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵਧ੍ਯਃ ਪਾਪੇष੍ਵਪਿ ਰਤਃ ਸਦਾ
ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੁਰੰਤ ਇਸ ਖੁੱਲੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਜਾ। ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ।
ਬ੍ਰੁਵਾਣਮੇਵਂ ਗਰੁਡਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ। ਨਿषਾਦੀ ਮਮ ਭਾਰ੍ਯੇਯਂ ਨਿਰ੍ਗਚ੍ਛਤੁ ਮਯਾ ਸਹ
ਜਦ ਗਰੁੜ ਨੇ ਇਉਂ ਕਿਹਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ: "ਇਹ ਨਿਸ਼ਾਦੀ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਹੈ—ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਆਵੇ।"
ਏਤਾਮਪਿ ਨਿषਾਦੀਂ ਤ੍ਵਂ ਪਰਿਗृਹ੍ਯਾਸ਼ੁ ਨਿष੍ਪਤ। ਤੂਰ੍ਣਂ ਸਂਭਾਵਯਾਤ੍ਮਾਨਮਜੀਰ੍ਣਂ ਮਮ ਤੇਜਸਾ
"ਇਸ ਨਿਸ਼ਾਦੀ ਨੂੰ ਵੀ ਲੈ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ। ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਅਜੇ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਮ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।"
ਤਤਃ ਸ ਵਿਪ੍ਰੋ ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਨਿषਾਦੀਸਹਿਤਸ੍ਤਦਾ। ਵਰ੍ਧਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਗਰੁਡਮਿष੍ਟਂ ਦੇਸ਼ਂ ਜਗਾਮ ਹ
ਫਿਰ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਿਸ਼ਾਦੀ ਸਮੇਤ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ। ਗਰੁੜ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਥਾਂ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸਹਭਾਰ੍ਯੇ ਵਿਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵਿਪ੍ਰੇ ਸ ਪਕ੍ਸ਼ਿਰਾਟ੍। ਵਿਤਤ੍ਯ ਪਕ੍ਸ਼ਾਵਾਕਾਸ਼ਮੁਤ੍ਪਪਾਤ ਮਨੋਜਵਃ
ਜਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਗਿਆ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੰਖ ਫੈਲਾਏ ਤੇ ਮਨ ਦੀ ਗਤੀ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉੱਡ ਗਿਆ।
ਤਤੋऽਪਸ਼੍ਯਤ੍ਸ੍ਵਪਿਤਰਂ ਪृष੍ਟਸ਼੍ਚਾਖ੍ਯਾਤਵਾਨ੍ਪਿਤੁਃ। ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਮਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਤਂ ਚੋਵਾਚ ਮਹਾਨृषਿਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਗੀ ਰੀਤ ਹੈ, ਦੱਸਿਆ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਵਃ ਕੁਸ਼ਲਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭੋਜਨੇ ਬਹੁਲਂ ਸੁਤ। ਕਚ੍ਚਿਚ੍ਚ ਮਾਨੁषੇ ਲੋਕੇ ਤਵਾਨ੍ਨਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਬਹੁ।। `ਕ੍ਵ ਗਨ੍ਤਾਸ੍ਯਤਿਵੇਗੇਨ ਮਮ ਤ੍ਵਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
"ਪੁੱਤ, ਕੀ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਭਲਾਈ ਤੇ ਵਾਫ਼ਰ ਭੋਜਨ ਹੈ? ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਕਾਫ਼ੀ ਖਾਣਾ ਹੈ? ਤੂੰ ਇੰਨੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ।"
ਮਾਤਾ ਮੇ ਕੁਸ਼ਲਾ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਤਥਾ ਭ੍ਰਾਤਾ ਤਥਾ ਹ੍ਯਹਮ੍। ਨ ਹਿ ਮੇ ਕੁਸ਼ਲਂ ਤਾਤ ਭੋਜਨੇ ਬਹੁਲੇ ਸਦਾ
"ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੀ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਭਰਾ ਵੀ, ਤੇ ਮੈਂ ਵੀ। ਪਰ, ਪਿਤਾ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।"