ਬਿਭੀषਿਕਾਭਿਰ੍ਬਹ੍ਵੀਭਿਰ੍ਭੀषਯਨ੍ਭੀष੍ਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨ੍। ਨ ਵ੍ਯਪਤ੍ਰਪਸੇ ਕਸ੍ਮਾਦ੍ਵृਦ੍ਧਃ ਸਨ੍ਕੁਲਪਾਂਸਨਃ
ਭੀਸ਼ਮ, ਤੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬਹੁਤ ਧਮਕੀਆਂ ਦੇ ਕੇ ਡਰਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਰਮ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ?
ਯੁਕ੍ਤਮੇਤਤ੍ਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਪ੍ਰਕृਤੌ ਵਰ੍ਤਤਾ ਤ੍ਵਯਾ। ਵਕ੍ਤੁਂ ਧਰ੍ਮਾਦਪੇਤਾਰ੍ਥਂ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਸਰ੍ਵਕੁਰੂਤ੍ਤਮਃ
ਤੂੰ ਤੀਜੇ ਸੁਭਾਵ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਦਾ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਧਰਮ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਠੀਕ ਹੈ; ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਕੁਰੂਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ।
ਨਾਵਿ ਨੌਰਿਵ ਸਮ੍ਬਦ੍ਧਾ ਯਥਾਨ੍ਧੋ ਵਾਨ੍ਧਮਨ੍ਵਿਯਾਤ੍। ਤਥਾਭੂਤਾ ਹਿ ਕੌਰਵ੍ਯਾ ਯੇषਾਂ ਭੀष੍ਮ ਤ੍ਵਮਗ੍ਰਣੀਃ
ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਅੰਨ੍ਹਾ ਦੂਜੇ ਅੰਨ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਇੱਕ ਨੌਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਐਸੇ ਹੀ ਕੌਰਵ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਗਵਾਈ ਭੀਸ਼ਮ ਤੂੰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਪੂਤਨਾਘਾਤਪੂਰ੍ਵਾਣਿ ਕਰ੍ਮਾਣ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਤ੍ਵਯਾ ਕੀਰ੍ਤਯਤਾऽਸ੍ਮਾਕਂ ਭੂਯਃ ਪ੍ਰਵ੍ਯਥਿਤਂ ਮਨਃ
ਉਸ ਦੇ ਕਰਤਬ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪੂਤਨਾ ਦੇ ਮਾਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੇ, ਦੱਸ ਕੇ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਮਨ ਹੋਰ ਵੀ ਬੇਚੈਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਅਵਲਿਪ੍ਤਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਕੇਸ਼ਵਂ ਸ੍ਤੋਤੁਮਿਚ੍ਛਤਃ। ਕਥਂ ਭੀष੍ਮ ਨ ਤੇ ਜਿਹ੍ਵਾ ਸ਼ਤਧੇਯਂ ਵਿਦੀਰ੍ਯਤੇ
ਭੀਸ਼ਮ, ਤੂੰ ਮਾਣੀ ਤੇ ਭਟਕਿਆ ਹੋ ਕੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਜੀਭ ਸੌ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿਚ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਵੰਡੀ ਜਾਂਦੀ?
ਯਤ੍ਰ ਕੁਤ੍ਸਾ ਪ੍ਰਯੋਕ੍ਤਵ੍ਯਾ ਭੀष੍ਮ ਬਾਲਤਰੈਰ੍ਨਰੈਃ। ਤਮਿਮਂ ਜ੍ਞਾਨਵृਦ੍ਧਃ ਸਨ੍ਗੋਪਂ ਸਂਸ੍ਤੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਜਿੱਥੇ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਮੂਰਖ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਤੂੰ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਸਾਵਧਾਨ, ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।
ਯਦ੍ਯਨੇਨ ਹਤਾ ਬਾਲ੍ਯੇ ਸ਼ਕੁਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਮਤ੍ਰ ਕਿਮ੍। ਤੌ ਵਾऽਸ਼੍ਵਵृषਭੌ ਭੀष੍ਣ ਯੌ ਨ ਯੁਦ੍ਧਵਿਸ਼ਾਰਦੌ
ਜੇ ਉਸ ਨੇ ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤਾਂ ਇਸ ਵਿਚ ਕੀ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਹੈ? ਜਾਂ ਉਹ ਦੋ ਘੋੜੇ, ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਨਹੀਂ ਸਨ?
ਚੇਤਨਾਰਹਿਤਂ ਕਾष੍ਠਂ ਯਦ੍ਯਨੇਨ ਨਿਪਾਤਿਤਮ੍। ਪਾਦੇਨ ਸ਼ਕਟਂ ਭੀष੍ਣ ਤਤ੍ਰ ਕਿਂ ਕृਤਮਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਜੇ ਉਸ ਨੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂ ਪੈਰ ਨਾਲ ਰਥ ਉਲਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਭੀਸ਼ਮ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੀ ਅਜੀਬ ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਹੈ?
ਅਰ੍ਕਪ੍ਰਮਾਣੌ ਤੌ ਵृਕ੍ਸ਼ੌ ਯਦ੍ਯਨੇਨ ਨਿਪਾਤਿਤੌ। ' ਨਾਗਸ਼੍ਚ ਦਮਿਤੋऽਨੇਨ ਤਤ੍ਰ ਕੋ ਵਿਸ੍ਮਯਃ ਕृਤਃ
ਜੇ ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਇਸ ਵਿਚ ਕਿਹੜੀ ਹੈਰਾਨੀ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ?
ਵਲ੍ਮੀਕਮਾਤ੍ਰਃ ਸਪ੍ਤਾਹਂ ਯਦ੍ਯਨੇਨ ਧृਤੋऽਚਲਃ। ਤਦਾ ਗੋਵਰ੍ਧਨੋ ਭੀष੍ਮ ਨ ਤਚ੍ਚਿਤ੍ਰਂ ਮਤਂ ਮਮ
ਜੇ ਉਸ ਨੇ ਸੱਤ ਦਿਨ ਲਈ ਚਿਊਂਟੀ ਦੇ ਟਿਲ੍ਹੇ ਜਿੰਨਾ ਪਹਾੜ ਚੁੱਕਿਆ, ਭੀਸ਼ਮ, ਗੋਵਰਧਨ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਅਜੀਬ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ।
ਭੁਕ੍ਤਮੇਤੇਨ ਬਹ੍ਵਨ੍ਨਂ ਕ੍ਰੀਡਤਾ ਨਗਮੂਰ੍ਧਨਿ। ਇਤਿ ਤੇ ਭੀष੍ਣ ਸ਼ृਣ੍ਵਾਨਾਃ ਪਰੇ ਵਿਸ੍ਮਯਮਾਗਤਾਃ
ਇਹ ਨੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਖੇਡਦਿਆਂ ਬਹੁਤ ਖਾਣਾ ਖਾ ਲਿਆ—ਇਹੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਭੀਸ਼ਮ। ਹੋਰ ਲੋਕ ਜਦ ਇਹ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਯ ਚਾਨੇਨ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਭੁਕ੍ਤਮਨ੍ਨਂ ਬਲੀਯਸਃ। ਸ ਚਾਨੇਨ ਹਤਃ ਕਂਸ ਇਤ੍ਯੇਤਤ੍ਤੁ ਬਲੀਯਸਃ
ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਬਲਵਾਨ ਦੇ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਹੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਇਸ ਬਲਵਾਨ ਬਾਰੇ।
ਸ ਚਾਨੇਨ ਹਤਃ ਕਂਸ ਇਤ੍ਯੇਤਤ੍ਤੁ ਮਹਾਦ੍ਭੁਤਮ੍।। ਨ ਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤਮਿਦਂ ਭੀष੍ਮ ਨੂਨਂ ਕਥਯਤਾਂ ਸਤਾਮ੍
ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ—ਇਹ ਵੱਡੀ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਹੈ। ਭੀਸ਼ਮ, ਇਹ ਗੱਲ ਤੂੰ ਚੰਗਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਯਦ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਤ੍ਵਾਮਧਰ੍ਮਜ੍ਞਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਕੁਰੁਕੁਲਾਧਮ।। ਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਗੋषੁ ਨ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਪਾਤਯੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇषੁ ਚ
ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਅਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਕਲੰਕ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ: ਔਰਤਾਂ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ 'ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਨਹੀਂ ਸੁੱਟਣੇ ਚਾਹੀਦੇ।
ਇਤਿ ਸਨ੍ਤੋऽਨੁਸ਼ਾਸਨ੍ਤਿ ਸਞ੍ਜਨਾ ਧਰ੍ਮਿਣਃ ਸਦਾ। ਭੀष੍ਮ ਲੋਕੇ ਹਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਤਥਂ ਤ੍ਵਯਿ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਭੀਸ਼ਮ, ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਝੂਠਾ ਹੀ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨਵृਦ੍ਧਂ ਚ ਵृਦ੍ਧਂ ਚ ਭੂਯਾਂਸਂ ਕੇਸ਼ਵਂ ਮਮ। ਅਜਾਨਤ ਇਵਾਖ੍ਯਾਸਿ ਸਂਸ੍ਤੁਵਨ੍ਕੌਰਵਾਧਮ
ਤੂੰ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਅਜਿਹਾਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਕਲੰਕ।
ਗੋਘ੍ਰਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਘ੍ਨਸ਼੍ਚ ਸਨ੍ਭੀष੍ਮ ਤ੍ਵਦ੍ਵਾਕ੍ਯਾਦ੍ਯਦਿ ਪੂਜ੍ਯਤੇ। ਏਵਮ੍ਭੂਤਸ਼੍ਚ ਯੋ ਭੀष੍ਮ ਕਥਂ ਸਂਸ੍ਤਵਮਰ੍ਹਤਿ
ਜੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਤੇਰੇ ਬੋਲਾਂ ਕਰਕੇ ਗਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵਡਿਆਈ ਦੇ ਸਕੀਦਾ?
ਅਸੌ ਮਤਿਮਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਯ ਏष ਜਗਤਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਸਮ੍ਭਾਵਯਤਿ ਚਾਪ੍ਯੇਵਂ ਤ੍ਵਦ੍ਵਾਕ੍ਯਾਚ੍ਚ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ। ਏਵਮੇਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮਿਤਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਤਥਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਇਹ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਤੇਰੇ ਬੋਲਾਂ ਕਰਕੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਝੂਠਾ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮਾਨਮਾਤ੍ਮਨਾऽऽਧਾਤੁਂ ਯਦਿ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ। ਅਕਾਮਯਨ੍ਤਂ ਤਂ ਭੀष੍ਮ ਕਥਂ ਸਾਧ੍ਵਿਵ ਪਸ਼੍ਯਸਿ
ਜੇ ਜਨਾਰਦਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਜਰੀਏ ਟਿਕਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਭੀਸ਼ਮ, ਤਾਂ ਜਦ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਿਵੇਂ ਸਮਝਦਾ ਹੈ?
ਨ ਗਾਥਾ ਗਾਥਿਨਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤਿ ਬਹੁਚੇਦਪਿ ਗਾਯਤਿ। ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਭੂਤਾਨਿ ਕੁਲਿਙ੍ਗਸ਼ਕੁਨਿਰ੍ਯਥਾ
ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਕਿੰਨੇ ਵੀ ਗੀਤ ਗਾ ਲਏ, ਗੀਤ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਨਹੀਂ। ਜੀਵ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਆਪਣੇ ਜਾਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ।
ਨੂਨਂ ਪ੍ਰਕृਤਿਰੇषਾ ਤੇ ਜਘਨ੍ਯਾ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਟਃ। `ਨਦੀਸੁਤਤ੍ਵਾਤ੍ਤੇ ਚਿਤ੍ਤਂ ਚਞ੍ਚਲਂ ਨ ਸ੍ਥਿਰਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਇਹ ਤੇਰੀ ਘਟੀਆ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਨਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਚੰਚਲ ਹੈ, ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਇਹੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤਃ ਪਾਪੀਯਸੀ ਚੈषਾਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮਪੀष੍ਯਤੇ। ਯੇषਾਮਰ੍ਚ੍ਯਤਮਃ ਕृष੍ਣਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਯੇषਾਂ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਕਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਪਾਂਡਵਾਂ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਰਾਹ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਵਾਂਸ੍ਤ੍ਵਮਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਸਤਾਂ ਮਾਰ੍ਗਾਦਵਪ੍ਲੁਤਃ। ਕੋ ਹਿ ਧਰ੍ਮਿਣਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਜਾਨਞ੍ਜ੍ਞਾਨਵਿਦਾਂ ਵਰਃ
ਤੂੰ, ਅਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਧਰਮਵਾਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਚੰਗਿਆਂ ਦੇ ਰਾਹ ਤੋਂ ਹਟ ਗਿਆ ਹੈ। ਕੌਣ, ਆਪਣਾ ਆਪ ਚੰਗਾ ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਕਰਦਾ?
ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾ ਤ੍ਵਯਾ ਭੀषਮ ਕृਤਂ ਧਰ੍ਮਮਵੇਕ੍ਸ਼ਤਾ। ਚੇਤ੍ਤ੍ਵਂ ਧਰ੍ਮਂ ਵਿਜਾਨਾਸਿ ਯਦਿ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾ ਮਤਿਸ੍ਤਵ
ਕੌਣ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਵੇਖਦਿਆਂ, ਤੇਰੇ ਵਾਂਗ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਭੀਸ਼ਮ, ਜੇ ਤੂੰ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਸਮਝ ਹੈ?
ਅਨ੍ਯਕਾਮਾ ਹਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾ ਕਨ੍ਯਕਾ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਮਾਨਿਨਾ। ਅਮ੍ਬਾ ਨਾਮੇਤਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਕਥਂ ਸਾऽਪਹृਤਾ ਤ੍ਵਯਾ
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਜਾਣਦੀ ਸੀ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਤੂੰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸਮਝ ਕੇ, ਅੰਬਾ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ—ਇਹ ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਲਿਆ?
ਤਾਂ ਤ੍ਵਯਾऽਪਹृਤਾਂ ਭੀष੍ਮ ਕਨ੍ਯਾਂ ਨੈषਿਤਵਾਨ੍ਨृਪਃ। ਭ੍ਰਾਤਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਸ੍ਤੇ ਸਤਾਂ ਮਾਰ੍ਗਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍
ਜੋ ਕੁੜੀ ਤੂੰ ਲੈ ਗਿਆ, ਭੀਸ਼ਮ, ਉਹ ਰਾਜਾ, ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ, ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ; ਉਹ ਚੰਗਿਆਂ ਦੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਭਾਰ੍ਯਯੋਰ੍ਯਸ੍ਯ ਚਾਨ੍ਯੇਨ ਮਿषਤਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਮਾਨਿਨਃ। ਤਵ ਜਾਤਾਨ੍ਯਪਤ੍ਯਾਨਿ ਸਜ੍ਜਨਾਚਰਿਤੇ ਪਥਿ
ਅਤੇ, ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਬੱਚੇ, ਜਦ ਤੂੰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸਮਝ ਕੇ, ਵੇਖਦਾ ਰਿਹਾ—ਇਹ ਤੇਰੇ ਹੀ ਸੰਤਾਨ ਹਨ, ਚੰਗਿਆਂ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ।
ਕੋ ਹਿ ਧਰ੍ਮੋऽਸ੍ਤਿ ਤੇ ਭੀषਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਮਿਦਂ ਵृਥਾ। ਯਦ੍ਧਾਰਯਸਿ ਮੋਹਾਦ੍ਵਾ ਕ੍ਲੀਬਤ੍ਵਾਦ੍ਵਾ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਤੇਰੇ ਲਈ ਕਿਹੜਾ ਧਰਮ ਹੈ, ਭੀਸ਼ਮ? ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਦਾ ਵਚਨ ਵਿਅਰਥ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਤੂੰ ਮੋਹ ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਨਪੁੰਸਕਤਾ ਕਰਕੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਨ ਤ੍ਵਂ ਤਵ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਪਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯੁਪਚਰਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍। ਨ ਹਿ ਤੇ ਸੇਵਿਤਾ ਵृਦ੍ਧਾ ਯ ਏਵਂ ਧਰ੍ਮਮਬ੍ਰਵੀਃ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ, ਕਦੇ ਵੀ ਧਰਮ ਅਮਲ ਕਰਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ; ਤੇ ਤੂੰ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਇष੍ਟਂ ਦਤ੍ਤਮਧੀਤਂ ਚ ਯਜ੍ਞਾਸ਼੍ਚ ਬਹੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ। ਸਰ੍ਵਮੇਤਦਪਤ੍ਯਸ੍ਯ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਨ੍ਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍
ਪੂਜਾ, ਦਾਨ, ਪਾਠ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਯਜਨ—all ਇਹਨਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ, ਵੰਸ਼ ਹੋਣ ਦੇ ਸੋਲਵੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।