ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਰਜਤਂ ਗਾਸ਼੍ਚ ਨ ਤ੍ਵਾਂ ਰਾਜਨ੍ਵृਣੋਮ੍ਯਹਮ੍। ਸਤ੍ਰਂ ਤੇ ਵਿਰਮਤ੍ਵੇਤਤ੍ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਮਾਤृਕੁਲਸ੍ਯ ਨਃ
ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ, ਗਾਂਵਾਂ—ਇਹ ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਨਹੀਂ ਮੰਗਦਾ, ਰਾਜਾ; ਤੇਰਾ ਯਜਨ ਰੁਕ ਜਾਵੇ—ਸਾਡੀ ਮਾਂ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ।
ਆਸ੍ਤੀਕੇਨੈਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਰਾਜਾ ਪਾਰਿਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਤਦਾ। ਪੁਨਃਪੁਨਰੁਵਾਚੇਦਮਾਸ੍ਤੀਕਂ ਵਦਤਾਂ ਵਰਃ
ਆਸਤੀਕ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਸਤੀਕ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਇਹ ਕਿਹਾ।
ਅਨ੍ਯਂ ਵਰਯ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਵਰਂ ਦ੍ਵਿਜ੍ਵਰੋਤ੍ਤਮ। ਅਯਾਚਤ ਨ ਚਾਪ੍ਯਨ੍ਯਂ ਵਰਂ ਸ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨ
ਕੋਈ ਹੋਰ ਵਰ ਮੰਗ, ਭਲਾ ਹੋਵੇ ਤੇਰਾ, ਦੋਵੇਂ ਵਾਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਪਰ ਆਸਤੀਕ, ਭਰਿਗੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਰ ਨਾ ਮੰਗਿਆ।
ਤਤੋ ਵੇਦਵਿਦਸ੍ਤਾਤ ਸਦਸ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਤਮ੍। ਰਾਜਾਨਮੂਚੁਃ ਸਹਿਤਾ ਲਭਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵਰਮ੍
ਫਿਰ, ਪਿਆਰੇ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਾਰੇ ਵਿਦਵਾਨ ਪੰਡਿਤਾਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਵਰ ਮਿਲੇ।'
ਯੇ ਸਰ੍ਪਾਃ ਸਰ੍ਪਸਤ੍ਰੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਪਤਿਤਾ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨੇ। ਤੇषਾਂ ਨਾਮਾਨਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਸੂਤਜ
ਜੋ ਸੱਪ ਸੱਪ-ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗੇ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਨਾਮ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਸੂਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ।
ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਬਹੂਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਯੁਤਾਨ੍ਯਰ੍ਬੁਦਾਨਿ ਚ। ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਪਰਿਸਂਖ੍ਯਾਤੁਂ ਬਹੁਤ੍ਵਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਇਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਲੱਖਾਂ ਤੇ ਕਰੋੜਾਂ ਸੱਪ ਮਾਰੇ ਗਏ; ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਨਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹਨ।
ਯਥਾਸ੍ਮृਤਿ ਤੁ ਨਾਮਾਨਿ ਪਨ੍ਨਗਾਨਾਂ ਨਿਬੋਧ ਮੇ। ਉਚ੍ਯਮਾਨਾਨਿ ਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਹੁਤਾਨਾਂ ਜਾਤਵੇਦਸਿ
ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਜਿਹੜੇ ਮੁੱਖ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਯਾਦ ਹਨ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹੋਮ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਵਾਸੁਕੇਃ ਕੁਲਜਾਤਾਂਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਧਾਨ੍ਯੇਨ ਨਿਬੋਧ ਮੇ। ਨੀਲਰਕ੍ਤਾਨ੍ਸਿਤਾਨ੍ਘੋਰਾਨ੍ਮਹਾਕਾਯਾਨ੍ਵਿषੋਲ੍ਬਣਾਨ੍
ਵਾਸੁਕੇ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਉੱਚ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਨਾਮ, ਕਾਲੇ, ਲਾਲ, ਚਿੱਟੇ, ਡਰਾਉਣੇ, ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਅਕਤੀਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਅਵਸ਼ਾਨ੍ਮਾਤृਵਾਗ੍ਦਣ੍ਡਪੀਡਿਤਾਨ੍ਕृਪਣਾਨ੍ਹੂਤਾਨ੍। ਕੋਟਿਸ਼ੋ ਮਾਨਸਃ ਪੂਰ੍ਣਃ ਸ਼ਲਃ ਪਾਲੋ ਹਲੀਮਕਃ
ਮਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੇ ਸਜ਼ਾ ਨਾਲ ਬੇਬਸ, ਦੁਖੀ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਉਹ ਨਾਗ—ਸ਼ਲਾ, ਪਾਲੋ, ਹਲੀਮਕ, ਪਿਛਲਾ, ਮਾਨਸਾ ਅਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਹੋਰ—ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹੋਮ ਕੀਤੇ ਗਏ।
ਪਿਚ੍ਛਲਃ ਕੌਣਪਸ਼੍ਚਕ੍ਰਃ ਕਾਲਵੇਗਃ ਪ੍ਰਕਾਲਨਃ। ਹਿਰਣ੍ਯਬਾਹੁਃ ਸ਼ਰਣਃ ਕਕ੍ਸ਼ਕਃ ਕਾਲਦਨ੍ਤਕਃ
ਪਿਛਲਾ, ਕਉਣਪ, ਚਕ੍ਰਾ, ਕਾਲਵੇਗਾ, ਪ੍ਰਕਾਲਨ, ਹਿਰਣਯਬਾਹੁ, ਸ਼ਰਣਾ, ਕਕਸ਼ਕ ਤੇ ਕਾਲਦੰਤਕਾ।
ਏਤੇ ਵਾਸੁਕਿਜਾ ਨਾਗਾਃ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨੇ। ਅਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵੋ ਵਿਪ੍ਰ ਤਥਾ ਵੈ ਕੁਲਸਂਭਵਾਃ। ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਾਗ੍ਨੌ ਹੁਤਾਃਸਰ੍ਵੇ ਘੋਰਰੂਪਾ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਇਹ ਵਾਸੁਕੇ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਨਾਗ, ਹੋਮ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਗਏ। ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਉਸੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ, ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী, ਸਾਰੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹੋਮ ਹੋਏ।
ਤਕ੍ਸ਼ਕਸ੍ਯ ਕੁਲੇ ਜਾਤਾਨ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਨਿਬੋਧ ਤਾਨ੍। ਪੁਚ੍ਛਾਣ੍ਡਕੋ ਮਣ੍ਡਲਕਃ ਪਿਣ੍ਡਸੇਕ੍ਤਾ ਰਭੇਣਕਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤਕਸ਼ਕ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣੋ: ਪੁੱਛੰਡਕ, ਮੰਡਲਕ, ਪਿੰਡਸੇਕਤਾ ਤੇ ਰਭੇਣਕ।
ਉਚ੍ਛਿਖਃ ਸ਼ਰਭੋ ਭਙ੍ਗੋ ਬਿਲ੍ਵਤੇਜਾ ਵਿਰੋਹਣਃ। ਸ਼ਿਲੀ ਸ਼ਲਕਰੋ ਮੂਕਃ ਸੁਕੁਮਾਰਃ ਪ੍ਰਵੇਪਨਃ
ਉੱਚਿਖਾ, ਸ਼ਰਭਾ, ਭੰਗਾ, ਬਿਲਵਤੇਜਾ, ਵੀਰੋਹਣ, ਸ਼ਿਲੀ, ਸ਼ਲਾਕਰ, ਮੂਕਾ, ਸੁਕੁਮਾਰ ਤੇ ਪ੍ਰਵੇਪਨਾ।
ਮੁਦ੍ਗਰਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਰੋਮਾ ਚ ਸੁਰੋਮਾ ਚ ਮਹਾਹਨੁਃ। ਏਤੇ ਤਕ੍ਸ਼ਕਜਾ ਨਾਗਾਃ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨਮ੍
ਮੁਦਗਰਾ, ਸ਼ਿਸ਼ੁਰੋਮਾ, ਸੁਰੋਮਾ ਤੇ ਮਹਾਹਨੁ—ਇਹ ਤਕਸ਼ਕ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਨਾਗ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਗਏ।
ਪਾਰਾਵਤਃ ਪਾਰਿਯਾਤ੍ਰਃ ਪਾਣ੍ਡਰੋ ਹਰਿਣਃ ਕृਸ਼ਃ। ਵਿਹਙ੍ਗਃ ਸ਼ਰਭੋ ਮੋਦਃ ਪ੍ਰਮੋਦਃ ਸਂਹਤਾਪਨਃ
ਪਾਰਾਵਤ, ਪਾਰਿਆਤ੍ਰ, ਪਾਂਡਰਾ, ਹਰੀਣਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਾ, ਵਿਹੰਗਾ, ਸ਼ਰਭਾ, ਮੋਦਾ, ਪ੍ਰਮੋਦਾ ਤੇ ਸੰਘਤਾਪਨਾ।
ਐਰਾਵਤਕੁਲਾਦੇਤੇ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨਮ੍। ਕੌਰਵ੍ਯਕੁਲਜਾਨ੍ਨਾਗਾਞ੍ਸ਼ृਣੁ ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਇਹ ਐਰਾਵਤ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਨਾਗ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਗਏ। ਹੁਣ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਕੌਰਵਿਆ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।
ਏਰਕਃ ਕੁਣ੍ਡਲੋ ਵੇਣੀ ਵੇਣੀਸ੍ਕਨ੍ਧਃ ਕੁਮਾਰਕਃ। ਬਾਹੁਕਃ ਸ਼ृਙ੍ਗਬੇਰਸ਼੍ਚ ਧੂਰ੍ਤਕਃ ਪ੍ਰਾਤਰਾਤਕੌ
ਏਰਕਾ, ਕੁੰਡਲਾ, ਵੇਣੀ, ਵੇਣੀਸਕੰਧ, ਕੁਮਾਰਕਾ, ਬਾਹੁਕਾ, ਸ਼੍ਰਿੰਗਬੇਰਾ, ਧੂਰਤਕਾ ਤੇ ਪ੍ਰਾਤਰਾਤਕਾ।
ਕੌਰਵ੍ਯਕੁਲਜਾਸ੍ਤ੍ਵੇਤੇ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨਮ੍। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਕੁਲੇ ਜਾਤਾਞ੍ਸ਼ृਣੁ ਨਾਗਾਨ੍ਯਥਾਤਥਮ੍
ਇਹ ਕੌਰਵਿਆ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਨਾਗ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਗਏ। ਹੁਣ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਨਾਮ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਹੈ, ਸੁਣੋ।
ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਮਾਨਾਨ੍ਮਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਵਾਤਵੇਗਾਨ੍ਵਿषੋਲ੍ਬਣਾਨ੍। ਸ਼ਙ੍ਕੁਕਰ੍ਣਃ ਪਿਠਰਕਃ ਕੁਠਾਰਮੁਖਸੇਚਕੌ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਮੈਂ ਜਿਹੜੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਭਰੇ ਨਾਗ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਸ਼ੰਕੁਕਰਨ, ਪਿਠਰਕਾ ਤੇ ਕੁਠਾਰਮੁਖਸੇਚਕਾ।
ਪੂਰ੍ਣਾਙ੍ਗਦਃ ਪੂਰ੍ਣਮੁਖਃ ਪ੍ਰਹਾਸਃ ਸ਼ਕੁਨਿਰ੍ਦਰਿਃ। ਅਮਾਹਠਃ ਕਾਮਠਕਃ ਸੁषੇਣੋ ਮਾਨਸੋऽਵ੍ਯਯਃ
ਪੂਰਨਾਂਗਦਾ, ਪੂਰਨਮੁਖਾ, ਪ੍ਰਹਾਸਾ, ਸ਼ਕੁਨੀ, ਦਰਿ, ਅਮਾਹਠਾ, ਕਾਮਠਕਾ, ਸੁਸ਼ੇਣ, ਮਾਨਸਾ ਤੇ ਅਵਿਆ।
ਅष੍ਟਾਵਕ੍ਰਃ ਕੋਮਲਕਃ ਸ਼੍ਵਸਨੋ ਮੌਨਵੇਪਗਃ।' ਭੈਰਵੋ ਮੁਣ੍ਡਵੇਦਾਙ੍ਗਃ ਪਿਸ਼ਙ੍ਗਸ਼੍ਚੋਦਪਾਰਕਃ। ऋषਭੋ ਵੇਗਵਾਨ੍ਨਾਗਃ ਪਿਣ੍ਡਾਰਕਮਹਾਹਨੂ
ਅਸ਼ਟਾਵਕ੍ਰਾ, ਕੋਮਲਕਾ, ਸ਼ਵਸਨਾ, ਮੌਨਵੇਪਗਾ, ਭੈਰਵਾ, ਮੁੰਡਵੇਦਾਂਗਾ, ਪਿਸ਼ੰਗਾ, ਉਦਪਾਰਕਾ, ਰਿਸ਼ਭਾ, ਵੇਗਵਾਨ, ਪਿੰਡਾਰਕ ਤੇ ਮਹਾਹਨੁ।
ਰਕ੍ਤਾਙ੍ਗਃ ਸਰ੍ਵਸਾਰਙ੍ਗਃ ਸਮृਦ੍ਧਪਟਵਾਸਕੌ। ਵਰਾਹਕੋ ਵੀਰਣਕਃ ਸੁਚਿਤ੍ਰਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਵੇਗਿਕਃ
ਰਕਤਾਂਗਾ, ਸਰਵਸਾਰੰਗਾ, ਸਮ੍ਰਿੱਧਪਟਾਵਾਸਾ, ਵਰਾਹਕਾ, ਵੀਰਣਕਾ, ਸੁਚਿਤ੍ਰਾ ਤੇ ਚਿਤ੍ਰਵੇਗਿਕਾ।
ਪਰਾਸ਼ਰਸ੍ਤਰੁਣਕੋ ਮਣਿਃ ਸ੍ਕਨ੍ਧਸ੍ਤਥਾऽऽਰੁਣਿਃ। ਇਤਿ ਨਾਗਾ ਮਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ ਕੀਰ੍ਤਿਵਰ੍ਧਨਾਃ
ਪਰਾਸ਼ਰਾ, ਤਰੁਣਕਾ, ਮਣੀ, ਸਕੰਧਾ ਤੇ ਅਰੁਣੀ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੱਸੇ ਹਨ ਜੋ ਮਾਣ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਧਾਨ੍ਯੇਨ ਬਹੁਤ੍ਵਾਤ੍ਤੁ ਨ ਸਰ੍ਵੇ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ। ਏਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਸਵੋ ਯਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਸਵਸ੍ਯ ਚ ਸਨ੍ਤਤਿਃ
ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇ ਨਾਮ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਆਏ; ਇਹ ਮੁੱਖ ਹਨ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਤੇ ਵੰਸ਼ਜ ਵੀ।
ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਪਰਿਸਂਖ੍ਯਾਤੁਂ ਯੇ ਦੀਪ੍ਤਂ ਪਾਵਕਂ ਗਤਾਃ। `ਦ੍ਵਿਸ਼ੀਰ੍षਾਃ ਪਞ੍ਚਸ਼ੀਰ੍षਾਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਸ਼ੀਰ੍षਾਸ੍ਤਥਾऽਪਰੇ। ਦਸ਼ਸ਼ੀਰ੍षਾਃ ਸ਼ਤਸ਼ੀਰ੍षਾਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਬਹੁਸ਼ੀਰ੍षਕਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਨੀ ਅਸੰਭਵ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭੜਕਦੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਰਵਾਰ ਕੀਤਾ—ਕੁਝ ਦੋ ਸਿਰ ਵਾਲੇ, ਕੁਝ ਪੰਜ, ਹੋਰ ਸੱਤ, ਦਸ, ਸੌ, ਤੇ ਕਈ ਅਣਗਿਣਤ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਕਾਲਾਨਲਵਿषਾ ਘੋਰਾ ਹੁਤਾਃ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਮਹਾਕਾਯਾ ਮਹਾਵੇਗਾਃ ਸ਼ੈਲਸ਼ृਙ੍ਗਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਯਾਃ
ਕਾਲ ਦੀ ਅੱਗ ਅਤੇ ਜ਼ਹਿਰ ਵਰਗੇ ਡਰਾਉਣੇ ਜੀਵ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਏ ਗਏ—ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਰੀਰ ਵੱਡਾ, ਤੇਜ਼, ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ ਸੀ।
ਯੋਜਨਾਯਾਮਵਿਸ੍ਤਾਰਾ ਦ੍ਵਿਯੋਜਨਸਮਾਯਤਾਃ। ਕਾਮਰੂਪਾਃ ਕਾਮਬਲਾ ਦੀਪ੍ਤਾਨਲਵਿषੋਲ੍ਬਣਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਇਕ ਯੋਜਨ ਲੰਬੇ ਤੇ ਦੋ ਯੋਜਨ ਚੌੜੇ ਸਨ; ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਤੇ ਤਾਕਤ ਧਾਰਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਭੜਕਦੇ ਅੱਗ ਤੇ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਸਨ।
ਦਗ੍ਧਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਸਤ੍ਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਣ੍ਡਨਿਪਾਡਿਤਾਃ
ਉਹ ਸਭ ਮਹਾਂ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦੰਡ ਨਾਲ ਸਜ਼ਾ ਪਾ ਕੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੜ ਗਏ।
ਇਦਮਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਂ ਚਾਨ੍ਯਦਾਸ੍ਤੀਕਸ੍ਯਾਨੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਮ। ਤਥਾ ਵਰੈਸ਼੍ਛਨ੍ਦ੍ਯਮਾਨੇ ਰਾਜ੍ਞਾ ਪਾਰਿਕ੍ਸ਼ਿਤੇਨ ਹਿ
ਅਸੀਂ ਆਸਤੀਕ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਸੁਣਿਆ—ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਹਸ੍ਤਾਚ੍ਚ੍ਯੁਤੋ ਨਾਗਃ ਖ ਏਵ ਯਦਤਿष੍ਠਤ। ਤਤਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਾਪਰੋ ਰਾਜਾ ਬਭੂਵ ਜਨਮੇਜਯਃ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਸੱਪ ਫਿਸਲ ਕੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਟਕਿਆ ਰਹਿ ਗਿਆ; ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯਾ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ।