ਰਾਜ੍ਯਂ ਵਿਹਤਭੂਯਿष੍ਠਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਦ੍ਯਨ੍ਤ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। `ਇष੍ਟ੍ਵਾ ਕ੍ਰਤੂਂਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਨਸ਼੍ਵਮੇਧਾਦਿਕਾਨ੍ਬਹੂਨ੍
ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਰਾਜਵਾਈ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ, ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਆਦਿ ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯਜਨ ਕਰੇ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਗਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਵਿਦੁਰੇ ਪਞ੍ਚਤਾਂ ਗਤੇ। ਗਮਯਿਤ੍ਵਾ ਕ੍ਰਿਯਾਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗ੍ਯਾਂ ਰਾਜ੍ਞਾਮਮਿਤਤੇਜਸਾਮ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਜਾਣ ਤੇ ਵਿਦੁਰ ਦੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਵਰਗ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕਰਵਾਏ।
ਸ੍ਵਂ ਧਾਮ ਯਾਤੇ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯੇ ਕृष੍ਣਦਾਰਾਨ੍ਪ੍ਰਰਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚ। ਮਹਾਪ੍ਰਸ੍ਥਾਨਿਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਗਤਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਦ ਵਾਰਸ਼ਨੇ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ) ਆਪਣੇ ਧਾਮ ਚਲੇ ਗਏ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਮਹਾ-ਪ੍ਰਸਥਾਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉੱਚਾ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਏਵਮੇਤਤ੍ਪੁਰਾਵृਤ੍ਤਂ ਤੇषਾਮਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਾਮ੍। ਭੇਦੋ ਰਾਜ੍ਯਵਿਨਾਸ਼ਸ਼੍ਚ ਜਯਸ਼੍ਚ ਜਯਤਾਂਵਰ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ, ਉਹਨਾਂ ਨਿਰਮਲ ਕਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਰਾਜ-ਵੰਡ, ਰਾਜ ਦਾ ਨਾਸ ਤੇ ਜਿੱਤ ਹੋਈ, ਹੇ ਜਿੱਤ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਕਥਿਤਂ ਵੈ ਸਮਾਸੇਨ ਤ੍ਵਯਾ ਸਰ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ। ਮਹਾਭਾਰਤਮਾਖ੍ਯਾਨਂ ਕੁਰੂਣਾਂ ਚਰਿਤਂ ਮਹਤ੍
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਮਹਾਂਭਾਰਤ ਦੀ ਕਥਾ, ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਕਰਤਬ, ਸਾਰ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਕਥਾਂ ਤ੍ਵਨਘ ਚਿਤ੍ਰਾਰ੍ਥਾਂ ਕਥਯਸ੍ਵ ਤਪੋਧਨ। ਵਿਸ੍ਤਰਸ਼੍ਰਵਣੇ ਜਾਤਂ ਕੌਤੂਹਲਮਤੀਵ ਮੇ
ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਤੇ ਤਪ ਵਾਲੇ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਰੰਗੀਨ ਅਰਥਾਂ ਵਾਲੀ ਕਥਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ, ਕਿਉਂਕਿ ਪੂਰੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਬਹੁਤ ਵਧ ਗਈ ਹੈ।
ਸ ਭਵਾਨ੍ਵਿਸ੍ਤਰੇਣੇਮਾਂ ਪੁਨਰਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਤਿ। ਨ ਹਿ ਤृਪ੍ਯਾਮਿ ਪੂਰ੍ਵੇषਾਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਾਨਸ਼੍ਚਰਿਤਂ ਮਹਤ੍
ਤੂੰ ਇਹ ਕਥਾ ਮੁੜ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ, ਕਿਉਂਕਿ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਕਰਤਬ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਨ ਤਤ੍ਕਾਰਣਮਲ੍ਪਂ ਵੈ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾ ਯਤ੍ਰ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। ਅਵਧ੍ਯਾਨ੍ਸਰ੍ਵਸ਼ੋ ਜਘ੍ਨੁਃ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਨ੍ਤੇ ਚ ਮਾਨਵੈਃ
ਉਹ ਕਾਰਨ ਛੋਟਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੁਖ ਸਹਿ ਲਏ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋਈ।
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਤੇ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਃ ਸ਼ਕ੍ਤਾਃ ਸਨ੍ਤੋ ਹ੍ਯਨਾਗਸਃ। ਪ੍ਰਯੁਜ੍ਯਮਾਨਾਨ੍ਸਂਕ੍ਲੇਸ਼ਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਵਨ੍ਤੋ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਕਿਹੜਾ ਕਾਰਨ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਨਰ-ਵਿਆਘਰ, ਜੋ ਸਮਰਥ ਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਸਨ, ਮੰਦ-ਚਿੱਤ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਏ ਦੁਖਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਵਿੱਚ ਸਮਰਥ ਹੋਏ?
ਕਥਂ ਨਾਗਾਯੁਤਪ੍ਰਾਣੋ ਬਾਹੁਸ਼ਾਲੀ ਵृਕੋਦਰਃ। ਪਰਿਕ੍ਲਿਸ਼੍ਯਨ੍ਨਪਿ ਕ੍ਰੋਧਂ ਧृਤਵਾਨ੍ਵੈ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ, ਜੋ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਵਰਗਾ ਤਾਕਤਵਾਨ ਸੀ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਕਿਵੇਂ ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ?
ਕਥਂ ਸਾ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਕृष੍ਣਾ ਕ੍ਲਿਸ਼੍ਯਮਾਨਾ ਦੁਰਾਤ੍ਮਭਿਃ। ਸ਼ਕ੍ਤਾ ਸਤੀ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਨਾਦਹਤ੍ਕ੍ਰੋਧਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਜੋ ਸਤੀਆ ਸੀ, ਮੰਦ-ਚਿੱਤ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀ ਨਜ਼ਰ ਕਿਵੇਂ ਰੋਕੀ?
ਕਥਂ ਵ੍ਯਸਨਿਨਂ ਦ੍ਯੂਤੇ ਪਾਰ੍ਥੌ ਮਾਦ੍ਰੀਸੁਤੌ ਤਦਾ। ਅਨ੍ਵਯੁਸ੍ਤੇ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾ ਬਾਧ੍ਯਮਾਨਾ ਦੁਰਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਨਰ-ਵਿਆਘਰ ਸਨ, ਮੰਦ-ਚਿੱਤ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਜੂਏ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਪਾਰਥ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕਿਵੇਂ ਚਲਦੇ ਰਹੇ?
ਕਥਂ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸੁਤੋ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍। ਅਨਰ੍ਹਃ ਪਰਮਂ ਕ੍ਲੇਸ਼ਂ ਸੋਢਵਾਨ੍ਸ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਧਰਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਰਮ-ਧਾਰੀ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਇਹ ਦੁਖ ਭੋਗਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਵੱਡਾ ਦੁਖ ਕਿਵੇਂ ਸਹਿ ਲਿਆ?
ਕਥਂ ਚ ਬਹੁਲਾਃ ਸੇਨਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਃ ਕृष੍ਣਸਾਰਥਿਃ। ਅਸ੍ਯਨ੍ਨੇਕੋऽਨਯਤ੍ਸਰ੍ਵਾਃ ਪਿਤृਲੋਕਂ ਧਨਂਜਯਃ
ਪਾਂਡਵ, ਜਿਸ ਦਾ ਰਥੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਸੀ, ਨੇ ਕਈ ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਕੇ, ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਤਰ-ਲੋਕ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ, ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤਾ?
ਏਤਦਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮੇ ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਤਪੋਧਨ। ਯਦ੍ਯਚ੍ਚ ਕृਤਵਨ੍ਤਸ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਮਹਾਰਥਾਃ
ਹੇ ਤਪ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਦੱਸ, ਤੇ ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਮਹਾ-ਰਥੀਆਂ ਨੇ ਹੋਰ ਜੋ ਕੁਝ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਵੀ ਦੱਸ।
ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕੁਰੁ ਮਹਾਰਾਜ ਵਿਪੁਲੋऽਯਮਨੁਕ੍ਰਮਃ। ਪੁਣ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨਸ੍ਯ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਃ ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨੇਰਿਤਃ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਥੋੜਾ ਰੁਕ, ਇਹ ਵੱਡਾ ਵਿਸਥਾਰ ਹੈ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਵੈਪਾਯਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਦੱਸਣੀ ਹੈ।
ਮਹਰ੍षੇਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਪੂਜਿਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਤਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਵ੍ਯਾਸਸ੍ਯਾਮਿਤਤੇਜਸਃ
ਮੈਂ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਵਿਅਸਾ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਅਣਮਿਤ ਤਜਸ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਇਦਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਂ ਹਿ ਸ਼੍ਲੋਕਾਨਾਂ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਣਾਮ੍। ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯਾਤ੍ਮਜੇਨੇਹ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤਮਮਿਤੌਜਸਾ
ਇਹ ਸੌ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਕਥਾ, ਸਤਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਅਣਮਿਤ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਇੱਥੇ ਵਿਅਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਉਪਾਖ੍ਯਾਨੈਃ ਸਹ ਜ੍ਞੇਯਂ ਸ਼੍ਰਾਵ੍ਯਂ ਭਾਰਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪੇਣ ਤੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਮੇਤਨ੍ਨਰਾਧਿਪ
ਇਸ ਮਹਾਨ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਜਾਣਨਾ ਤੇ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਹੁਣ, ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਅਧ੍ਯਾਯਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰੇ ਦ੍ਵੇ ਪਰ੍ਵਣਾਂ ਸ਼ਤਮੇਵ ਚ। ਸ਼੍ਲੋਕਾਨਾਂ ਤੁ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਨਵਤਿਸ਼੍ਚ ਦਸ਼ੈਵ ਚ। ਤਤੋऽष੍ਟਾਦਸ਼ਭਿਃ ਪਰ੍ਵੈਃ ਸਂਗृਹੀਤਂ ਮਹਰ੍षਿਣਾ
ਇਸ ਵਿੱਚ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਅਧਿਆਇ ਹਨ, ਸੌ ਪਰਵ ਹਨ, ਤੇ ਨਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰ ਦਸ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅਠਾਰਾਂ ਪਰਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ।
ਯ ਇਦਂ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਯੇ ਚੇਦਂ ਸ਼ृਣੁਯੁਰ੍ਨਰਾਃ। ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸ੍ਥਾਨਮੇਤ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯੁਰ੍ਦੇਵਤੁਲ੍ਯਤਾਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਗਿਆਨਵਾਨ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਦਂ ਹਿ ਵੇਦੈਃ ਸਮਿਤਂ ਪਵਿਤ੍ਰਮਪਿ ਚੋਤ੍ਤਮਮ੍। ਸ਼੍ਰਾਵ੍ਯਾਣਾਮੁਤ੍ਤਮਂ ਚੇਦਂ ਪੁਰਾਣਮृषਿਸਂਸ੍ਤੁਤਮ੍
ਇਹ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਉੱਚਾ ਹੈ; ਸੁਣਨ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨਰ੍ਥਸ਼੍ਚ ਕਾਮਸ਼੍ਚ ਨਿਖਿਲੇਨੋਪਦੇਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ। ਇਤਿਹਾਸੇ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯੇ ਬੁਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚ ਪਰਿਨੈष੍ਠਿਕੀ
ਇਸ ਮਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਲਾਭ ਤੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿਖਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਲ ਬੁੱਧੀ ਵੀ।
ਅਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਾਨ੍ਦਾਨਸ਼ੀਲਾਂਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਯਸ਼ੀਲਾਨਨਾਸ੍ਤਿਕਾਨ੍। ਕਾਰ੍ष੍ਣਂ ਵੇਦਮਿਮਂ ਵਿਦ੍ਵਾਞ੍ਛ੍ਰਾਵਯਿਤ੍ਵਾऽਰ੍ਥਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ, ਜਿਹੜਾ ਉੱਚ ਦਾਨ ਤੇ ਸੱਚੇ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਨਾਸਤਿਕ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕਾਰਸ਼ਣ ਵੇਦ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਭ੍ਰੂਣਹਤ੍ਯਾਕृਤਂ ਚਾਪਿ ਪਾਪਂ ਜਹ੍ਯਾਦਸਂਸ਼ਯਮ੍। ਇਤਿਹਾਸਮਿਮਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪੁਰੁषੋऽਪਿ ਸੁਦਾਰੁਣਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਭ੍ਰੂਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗਾ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪ ਕਰ ਚੁਕਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ ਸੁਣ ਕੇ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਰਾਹੁਣਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾ ਯਥਾ। ਜਯੋ ਨਾਮੇਤਿਹਾਸੋऽਯਂ ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯੋ ਵਿਜਿਗੀषੁਣਾ
ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ ਰਾਹੂ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; 'ਜਯਾ' ਨਾਮਕ ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਹੀਂ ਵਿਜਯਤੇ ਰਾਜਾ ਸ਼ਤ੍ਰੂਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪਰਾਜਯੇਤ੍। ਇਦਂ ਪੁਂਸਵਨਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮਿਦਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਯਨਂ ਮਹਤ੍
ਰਾਜਾ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਵੱਡਾ ਸੁਭਾਗ ਦਾ ਕਰਮ ਹੈ।
ਮਹਿषੀਯੁਵਰਾਜਾਭ੍ਯਾਂ ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਬਹੁਸ਼ਸ੍ਤਥਾ। ਵੀਰਂ ਜਨਯਤੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਵਾ ਰਾਜ੍ਯਭਾਗਿਨੀਮ੍
ਇਹ ਮੁੱਖ ਮਹਿਸ਼ੀ ਤੇ ਯੁਵਰਾਜ ਵੱਲੋਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਰਾਜ ਭਾਗ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਧੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਮਿਦਂ ਪੁਣ੍ਯਮਰ੍ਥਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਮਿਦਂ ਪਰਮ੍। ਮੋਕ੍ਸ਼ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਮਿਦਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਵ੍ਯਾਸੇਨਾਮਿਤਬੁਦ੍ਧਿਨਾ
ਇਹ ਧਰਮ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਹੈ, ਅਰਥ ਦਾ ਉੱਚਾ ਸ਼ਾਸਤਰ ਹੈ, ਤੇ ਵਿਅਸ ਨੇ ਅਸੀਮ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਮੋਖਸ਼ ਦਾ ਸ਼ਾਸਤਰ ਕਿਹਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮੇ ਚਾਰ੍ਥੇ ਚ ਕਾਮੇ ਚ ਮੋਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਯਦਿਹਾਸ੍ਤਿ ਤਦਨ੍ਯਤ੍ਰ ਯਨ੍ਨੇਹਾਸ੍ਤਿ ਨ ਕੁਤ੍ਰਚਿਤ੍। ਇਦਂ ਹਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ਲੋਕੇ ਆਖ੍ਯਾਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇष੍ਵਿਹ
ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਕਾਮ ਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੋ ਇੱਥੇ ਹੈ, ਉਹ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਤੇ ਇੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।