ਭਗਵਾਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਯਤ੍ਰ ਦੇਵੀ ਚ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ। ਅਨੇਕਜਨਨੋ ਯਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯਸ੍ਯ ਸਂਭਵਃ
ਇਥੇ ਭਗਵਾਨ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਤੇ ਦੇਵੀ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਾਰਤਿਕੇ ਦੀਆਂ ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਥਾ ਵੀ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਗਵਾਂ ਚੈਵ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਯਤ੍ਰ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ। ਸਰ੍ਵਸ਼੍ਰੁਤਿਸਮੂਹੋऽਯਂ ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯੋ ਧਰ੍ਮਬੁਦ੍ਧਿਭਿਃ
ਇਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਰੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਧਰਮ ਵਿਚ ਗਿਆਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯ ਇਦਂ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਿਹ ਪਰ੍ਵਸੁ। ਧੂਤਪਾਪ੍ਮਾ ਜਿਤਸ੍ਵਰ੍ਗੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਗਚ੍ਛਤਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍
ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਕਥਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤਿਉਹਾਰਾਂ 'ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਸਦੀਵੀ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਞ੍ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਯਸ਼੍ਚੇਮਂ ਪਾਦਮਨ੍ਤਤਃ। ਅਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਤਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਮੁਪਾਵਰ੍ਤੇਤ੍ਪਿਤॄਨਿਹ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ੍ਰਾਧ 'ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪਦ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਸ੍ਰਾਧ ਅਟੱਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਲੌਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਹ੍ਨਾ ਯਦੇਨਃ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੈਰ੍ਮਨਸਾऽਪਿ ਵਾ। ਜ੍ਞਾਨਾਦਜ੍ਞਾਨਤੋ ਵਾਪਿ ਪ੍ਰਕਰੋਤਿ ਨਰਸ਼੍ਚ ਯਤ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਮਨੁੱਖ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰੀਆਂ ਜਾਂ ਮਨ ਨਾਲ, ਜਾਣ ਕੇ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ, ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਤਨ੍ਮਹਾਭਾਰਤਾਖ੍ਯਾਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵ ਪ੍ਰਵਿਲੀਯਤੇ। ਭਰਤਾਨਾਂ ਮਹਜ੍ਜਨ੍ਮ ਮਹਾਭਾਰਤਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਸਭ ਪਾਪ ਮਹਾਭਾਰਤ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਭਾਰਤਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਜਨਮ ਹੀ ਮਹਾਭਾਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਰੁਕ੍ਤਮਸ੍ਯ ਯੋ ਵੇਦ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ। ਭਰਤਾਨਾਂ ਮਹਜ੍ਜਨ੍ਮ ਮਹਾਭਾਰਤਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਇਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਭਾਰਤਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਜਨਮ ਹੀ ਮਹਾਭਾਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹਤੋ ਹ੍ਯੇਨਸੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨ੍ਮੋਚਯੇਦਨੁਕੀਰ੍ਤਿਤਃ। ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਵਰ੍षੈਰ੍ਮਹਾਭਾਗਃ ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਮਹਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੁਵੈਪਾਯਨ ਨੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਥਾ ਦੱਸੀ।
ਨਿਤ੍ਯੋਤ੍ਥਿਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਮਹਾਭਾਰਤਮਾਦਿਤਃ। ਤਪੋਨਿਯਮਮਾਸ੍ਥਾਯ ਕृਤਮੇਤਨ੍ਮਹਰ੍षਿਣਾ
ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਠ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸਮਰਥ ਹੋ ਕੇ, ਤਪ ਤੇ ਨਿਯਮ ਅਪਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਇਹ ਮਹਾਭਾਰਤ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਬਣਾਇਆ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਿਯਮਸਂਯੁਕ੍ਤੈਃ ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰਿਦਮ੍। ਕृष੍ਣਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਮਿਮਾਂ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਭਾਰਤੀਮੁਤ੍ਤਮਾਂ ਕਥਾਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਨਿਯਮ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵੱਲੋਂ ਕਹੀ ਗਈ ਇਹ ਉੱਤਮ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਭਾਰਤੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਾਵਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੇ ਵਿਪ੍ਰਾ ਯੇ ਚ ਸ਼੍ਰੋष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ। ਸਰ੍ਵਥਾ ਵਰ੍ਤਮਾਨਾ ਵੈ ਨ ਤੇ ਸ਼ੋਚ੍ਯਾਃ ਕृਤਾਕृਤੈਃ
ਜੋ ਵਿਪਰ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਾਉਣਗੇ ਤੇ ਜੋ ਲੋਕ ਸੁਣਨਗੇ—ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਕਰਮ ਕੀਤੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨਾ ਕੀਤੇ ਹੋਣ, ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ।
ਨਰੇਣ ਧਰ੍ਮਕਾਮੇਨ ਸਰ੍ਵਃ ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯ ਇਤ੍ਯਪਿ। ਨਿਖਿਲੇਨੇਤਿਹਾਸੋऽਯਂ ਤਤਃ ਸਿਦ੍ਧਿਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਸਫਲਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤਾਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਤਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤੁष੍ਟਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ। ਯਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਮਿਤਿਹਾਸਮੁਪਾਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਤੋਂ ਉਹ ਤਸੱਲੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਜੋ ਇਸ ਮਹਾਨ ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ृਣ੍ਵਞ੍ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਃ ਪੁਣ੍ਯਸ਼ੀਲਃ ਸ਼੍ਰਾਵਯਂਸ਼੍ਚੇਦਮਦ੍ਭੁਤਮ੍। ਨਰਃ ਫਲਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਰਾਜਸੂਯਾਸ਼੍ਵਮੇਧਯੋਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਨੇਕ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜਸੂਯ ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਸਮੁਦ੍ਰੋ ਭਗਵਾਨ੍ਯਥਾ ਮੇਰੁਰ੍ਮਹਾਗਿਰਿਃ। ਉਭੌ ਖ੍ਯਾਤੌ ਰਤ੍ਨਨਿਧੀ ਤਥਾ ਭਾਰਤਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਮਹਾਂ ਪਹਾੜ ਮੇਰੂ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਖਜਾਨੇ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਐਸੇ ਹੀ ਭਾਰਤ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਦਂ ਹਿ ਵੇਦੈਃ ਸਮਿਤਂ ਪਵਿਤ੍ਰਮषਿ ਚੋਤ੍ਤਮਮ੍। ਸ਼੍ਰਾਵ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸੁਖਂ ਚੈਵ ਪਾਵਨਂ ਸ਼ੀਲਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਇਹ ਵੈਦਾਂ ਤੋਂ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠਾ, ਕੰਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖਦਾਈ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਗੁਣ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਯ ਇਦਂ ਭਾਰਤਂ ਰਾਜਨ੍ਵਾਚਕਾਯ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ। ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਾ ਮਹੀ ਦਤ੍ਤਾ ਭਵੇਤ੍ਸਾਗਰਮੇਖਲਾ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਕੋਈ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਵਾਚਕ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਾਰਿਕ੍ਸ਼ਿਤ ਕਥਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਪੁਣ੍ਯਾਯ ਵਿਜਯਾਯ ਚ। ਕਥ੍ਯਮਾਨਾਂ ਮਯਾ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਂ ਸ਼ृਣੁ ਹਰ੍षਕਰੀਮਿਮਾਮ੍
ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਦੀ ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਕਥਾ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਲਈ ਹੈ, ਪੂਰੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਸੁਣੋ।
ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਵਰ੍षੈਃ ਸਦੋਤ੍ਥਾਯੀ ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨੋ ਮੁਨਿਃ। ਮਹਾਭਾਰਤਮਾਖ੍ਯਾਨਂ ਕृਤਵਾਨਿਦਮਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਵੈਪਾਯਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਲਗਾਤਾਰ ਉੱਦਮ ਕਰਕੇ ਇਹ ਅਸਧਾਰਣ ਮਹਾਂਭਾਰਤ ਕਥਾ ਬਣਾਈ।
ਸ਼ृਣੁ ਕੀਰ੍ਤਯਤਸ੍ਤਨ੍ਮ ਇਤਿਹਾਸਂ ਪੁਰਾਤਨਮ੍
ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ ਇਤਿਹਾਸ ਸੁਣੋ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਪੂਰੋਰ੍ਵਂਸ਼ਮਹਂ ਧਨ੍ਯਂ ਰਾਜ੍ਞਾਮਮਿਤਤੇਜਸਾਮ੍। ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪਿਤॄਣਾਂ ਤੇ ਤੇषਾਂ ਨਾਮਾਨਿ ਮੇ ਸ਼ृਮੁ
ਮੈਂ ਪੁਰੂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ, ਅਣਗਣ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ, ਦੱਸਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸੁਣੋ।
ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਪ੍ਰਭਵੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੋ ਨਿਤ੍ਯ ਅਵ੍ਯਯਃ। ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਰੀਚਿਃ ਸਂਜਜ੍ਞੇ ਦਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੈ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਨਾਸ ਰਹਿਤ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਮਰੀਚੀ ਅਤੇ ਦਕਸ਼ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਜਨਮੇ।
ਅਙ੍ਗੁष੍ਠਾਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਮਸृਜਚ੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਭ੍ਯਾਂ ਚ ਮਰੀਚਿਨਮ੍। ਮਰੀਚੇਃ ਕਸ਼੍ਯਪਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਦੁਹਿਤਾऽऽਦਿਤਿਃ
ਉਸ ਦੀ ਅੰਗੂਠੀ ਤੋਂ ਦਕਸ਼, ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮਰੀਚੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਮਰੀਚੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਸ਼ਯਪ ਸੀ, ਦਕਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਅਦਿਤੀ ਸੀ।
ਅਦਿਤ੍ਯਾਂ ਕਸ਼੍ਯਪਾਦ੍ਵਿਵਸ੍ਥਾਨ੍। ਵਿਵਸ੍ਵਤੋ ਮਨੁਰ੍ਮਨੋਰਿਲਾ
ਕਸ਼ਯਪ ਅਤੇ ਅਦਿਤੀ ਤੋਂ ਵਿਵਸਵਾਨ, ਵਿਵਸਵਾਨ ਤੋਂ ਮਨੁ, ਮਨੁ ਤੋਂ ਇਲਾ।
ਇਲਾਯਾਃ ਪੁਰੂਰਵਾਃ। ਪੁਰੂਰਵਸ ਆਯੁਃ। ਆਯੁषੋ ਨਹੁषਃ। ਨਹੁषਸ੍ਯ ਯਯਾਤਿਃ
ਇਲਾ ਤੋਂ ਪੁਰੂਰਵ, ਪੁਰੂਰਵ ਤੋਂ ਆਯੁ, ਆਯੁ ਤੋਂ ਨਹੁਸ਼, ਨਹੁਸ਼ ਤੋਂ ਯਯਾਤੀ।
ਯਯਾਤੇਰ੍ਦ੍ਵੇ ਭਾਰ੍ਯੇ ਬਭੂਵਤੁਃ। ਉਸ਼ਨਸੋ ਦੁਹਿਤਾ ਦੇਵਯਾਨੀ ਵृषਪਰ੍ਵਣਸ਼੍ਚ ਦੁਹਿਤਾ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾ ਨਾਮ
ਯਯਾਤੀ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ: ਉਸ਼ਨਸ ਦੀ ਧੀ ਦੇਵਯਾਨੀ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੀ ਧੀ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ।
ਤਤ੍ਰਾਨੁਵਂਸ਼ੋ ਭਵਤਿ। ਯਦੁਂ ਚ ਤੁਰ੍ਵਸੁਂ ਚੈਵ ਦੇਵਯਾਨੀ ਵ੍ਯਜਾਯਤ। ਦ੍ਰੁਹ੍ਯਂ ਚਾਨੁਂ ਚ ਪੂਰੁਂ ਚ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾ ਵਾਰ੍षਪਰ੍ਵਣੀ
ਵੰਸ਼ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਿਆ: ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੇ ਯਦੁ ਅਤੇ ਤੁਰਵਸੁ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੀ ਧੀ, ਨੇ ਦ੍ਰੁਹਯੁ, ਅਨੁ ਅਤੇ ਪੁਰੂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤ੍ਰ ਯਦੋਰ੍ਯਾਦਵਾਃ। ਪੂਰੋਃ ਪੌਰਵਾਃ। ਪੂਰੋਰ੍ਭਾਰ੍ਯਾ ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਬਭੂਵ। ਤਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇ ਜਨਮੇਜਯਃ
ਯਦੁ ਤੋਂ ਯਾਦਵ, ਪੁਰੂ ਤੋਂ ਪੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਚਲਿਆ। ਪੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੌਸਲਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਜਨਮੇਜਯ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਸ ਤ੍ਰੀਨ੍ਹਯਮੇਧਾਨਾਜਹਾਰ। ਵਿਸ਼੍ਵਜਿਤਾ ਚੇष੍ਟ੍ਵਾ ਵਨਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼
ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਕਰੇ; ਵਿਸ਼ਵਜਿਤ ਯਗ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।
ਜਨਮੇਜਯਸ੍ਤੁ ਸੁਨਨ੍ਦਾਂ ਨਾਮੋਪਯੇਮੇ ਮਾਗਧੀਂ। ਤਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ੍ਵਾਨ੍
ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਮਾਗਧੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਸੁਨੰਦਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨਵਾਨ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।