ਏਵਮਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚਾਵਿਚਾਰਯਨ੍। ਅਪਿ ਚ ਤ੍ਵਾਂ ਹਿ ਨੇष੍ਯਾਮਿ ਨਗਰਂ ਸ੍ਵਂ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ
‘ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਐਸਾ ਹੋਵੇ,’ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਸੋਚੇ-ਵਿਚਾਰੇ ਕਿਹਾ। ਪਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀਏ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਨਗਰੀ ਨਹੀਂ ਲੈ ਕੇ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਯਥਾ ਤ੍ਵਮਰ੍ਹਾ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਮਨ੍ਯਸੇ ਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ। ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਰਾਜਰ੍षਿਸ੍ਤਾਮਨਿਨ੍ਦਿਤਗਾਮਿਨੀਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀਏ, ਮੈਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਐਸਾ ਹੀ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਐਸਾ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਜਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਾਲ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਸੀ, ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਪੁਰੋਹਿਤਂ ਸਮਾਹੂਯ ਵਚਨਂ ਯੁਕ੍ਤਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਰਾਜਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾ ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਵੈ ਨ ਵृਥਾ ਕਰ੍ਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ
ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ: 'ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਜੋ ਕਹਿ ਰਹੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹ ਅਣਸੁਣੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।'
ਕ੍ਰਿਯਾਹੀਨੋ ਹਿ ਨ ਭਵੇਨ੍ਮਮ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ। ਤਥਾ ਕੁਰੁष੍ਵ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਵਿਵਾਹਂ ਮਾ ਚਿਰਂਕੁਰੁ
ਮੇਰਾ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ ਵਿਧੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਸ ਲਈ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਵਾਹ ਕਰ, ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਨृਪਤਿਨਾ ਦ੍ਵਿਜਃ ਪਰਮਯਨ੍ਤ੍ਰਿਤਃ। ਸ਼ੋਭਨਂ ਰਾਜਰਾਜੇਤਿ ਵਿਧਿਨਾ ਕृਤਵਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਆਖਣ 'ਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਬਹੁਤ ਮਜਬੂਰੀ ਨਾਲ, ਰਾਜ-ਰਸਮ ਸੁਚੱਜੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਸ਼ਾਸਨਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਮੁਖ੍ਯਸ੍ਯ ਕृਤਕੌਤੁਕਮਙ੍ਗਲਃ।' ਜਗ੍ਰਾਹ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪਾਣਾਵੁਵਾਸ ਚ ਤਯਾ ਸਹ
ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਰਸਮਾਂ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਫੜਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਚੈਨਾਂ ਸ ਪ੍ਰਾਯਾਦਬ੍ਰਵੀਚ੍ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ। ਪ੍ਰੇषਯਿष੍ਯੇ ਤਵਾਰ੍ਥਾਯ ਵਾਹਿਨੀਂ ਚਤੁਰਙ੍ਗਿਣੀਮ੍
ਉਸ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਚਲ ਪਿਆ ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਖਦਾ ਰਿਹਾ, 'ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਭੇਜਾਂਗਾ।'
ਤ੍ਰੈਵਿਦ੍ਯਵृਦ੍ਧੈਃ ਸਹਿਤਾਂ ਨਾਨਾਰਾਜਜਨੈਃ ਸਹ। ਸ਼ਿਬਿਕਾਸਹਸ੍ਰੈਃ ਸਹਿਤਾ ਵਯਮਾਯਾਨ੍ਤਿ ਬਾਨ੍ਧਵਾਃ
ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਵੱਡੇ ਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜ-ਘਰਾਣਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪਲੰਗੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਆਵਾਂਗੇ।
ਮੂਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਕਿਰਾਤਾਸ਼੍ਚ ਕੁਬ੍ਜਾ ਵਾਮਨਕੈਃ ਸਹ। ਸਹਿਤਾਃ ਕਞ੍ਚੁਕਿਵਰੈਰ੍ਵਾਹਿਨੀ ਸੂਤਮਾਗਧੈਃ
ਗੂੰਗੇ, ਕਿਰਾਤ, ਕੁਬੜੇ ਤੇ ਨੱਟੇ, ਚੰਗੀ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਫੌਜ ਚੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇਗੀ, ਰਥ-ਚਾਲਕ ਤੇ ਭਟਾਂ ਦੇ ਨਾਲ।
ਸ਼ਙ੍ਖਦੁਨ੍ਦੁਭਿਨਿਰ੍ਘੋषੈਰ੍ਵਨਂ ਚ ਸਮੁਪੈष੍ਯਤਿ। ਤਥਾ ਤ੍ਵਾਮਾਨਯਿष੍ਯਾਮਿ ਨਗਰਂ ਸ੍ਵਂ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ
ਸੰਖ ਤੇ ਨਗਾਰੇ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਜਥਾ ਜੰਗਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇਗਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਅਨ੍ਯਥਾ ਤ੍ਵਾਂ ਨ ਨੇष੍ਯਾਮਿ ਸ੍ਵਨਿਵੇਸ਼ਮਸਤ੍ਕृਤਾਮ੍। ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਸਤ੍ਕਾਰੈਃ ਸੁਭ੍ਰੁ ਸਤ੍ਯਂ ਕਰੋਮਿ ਤੇ
ਜੇ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਨਹੀਂ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ; ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਆਦਰ ਨਾਲ, ਸੁੰਦਰ ਭ੍ਰੂ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚੀ ਕਸਮ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਰਾਜਰ੍षਿਸ੍ਤਾਮਨਿਨ੍ਦਿਤਗਾਮਿਨੀਮ੍। ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਚ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਸ੍ਮਿਤਪੂਰ੍ਵਮੁਦੈਕ੍ਸ਼ਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ, ਜੋ ਨਿਸ਼ਚਲ ਚੱਲਦੀ ਸੀ, ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਵੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਪੁਨਸ੍ਤਾਂ ਪਰਿषਸ੍ਵਜੇ। ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲਾ ਸਾ ਸੁਮੁਖੀ ਪਪਾਤ ਨृਪਪਾਦਯੋਃ
ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਘੁੰਮ ਕੇ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ; ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ।
ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਪੁਨਰੁਤ੍ਥਾਪ੍ਯ ਮਾ ਸ਼ੁਚੇਤਿ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ। ਸ਼ਪੇਯਂ ਸੁਕृਤੇਨੈਵ ਪ੍ਰਾਪਯਿष੍ਯੇ ਨृਪਾਤ੍ਮਜੇ
ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਫਿਰ ਉਠਾ ਕੇ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਖਿਆ, 'ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ'; ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਕਸਮ ਖਾ ਕੇ, ਰਾਜ-ਪੁਤਰੀ, ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਆਵਾਂਗਾ।
ਇਤਿ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਸ ਨृਪੋ ਜਨਮੇਜਯ। ਮਨਸਾ ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਪ੍ਰਾਯਾਤ੍ਕਾਸ਼੍ਯਪਂ ਪ੍ਰਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਅਦਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚਦਾ ਹੋਇਆ, ਕਾਸ਼ਯਪ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਭਗਵਾਂਸ੍ਤਪਸਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਿਂ ਨੁ ਕਰਿष੍ਯਤਿ। ਤਂ ਨ ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯਾਗਤੋऽਹਂ ਪ੍ਰਸੀਦੇਤਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਮ੍। ਏਵਂ ਸਂਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਨੇਵ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਸ੍ਵਕਂ ਪੁਰਮ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਜੋ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਕੀ ਕਰੇਗਾ; 'ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਆਇਆ ਹਾਂ—ਕੀ ਵੱਡਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਾਜੀ ਹੋਵੇਗਾ?' ਐਸਾ ਸੋਚਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇ ਯਾਤੇ ਤੁ ਕਣ੍ਵੋऽਪ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਮਾਗਮਤ੍। ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲਾ ਚ ਪਿਤਰਂ ਹ੍ਰਿਯਾ ਨੋਪਜਗਾਮ ਤਮ੍
ਇਕ ਪਲ ਬਾਅਦ, ਕਣਵ ਵੀ ਆਸ਼ਰਮ ਆ ਗਿਆ; ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਲੱਜਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਗਈ।
ਸ਼ਙ੍ਕਿਤੇਵ ਚ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षਿਮੁਪਚਕ੍ਰਾਮ ਸਾ ਸ਼ਨੈਃ। ਤਤੋऽਸ੍ਯ ਭਾਰਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਆਸਨਂ ਚਾਪ੍ਯਕਲ੍ਪਯਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਡਰਦੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਆਈ; ਫਿਰ ਉਸ ਦਾ ਭਾਰ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸ ਲਈ ਆਸਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾਲਯਚ੍ਚ ਸਾ ਪਾਦੌ ਕਾਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਨ ਚੈਨਂ ਲਜ੍ਜਯਾऽਸ਼ਕ੍ਨੋਦਕ੍ਸ਼ਿਭ੍ਯਾਮਭਿਵੀਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕਾਸ਼ਯਪ ਦੇ ਪੈਰ ਧੋਏ, ਪਰ ਲੱਜਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕੀ।
ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲਾ ਚ ਸਵ੍ਰੀਡਾ ਤਮृषਿਂ ਨਾਭ੍ਯਭਾषਤ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਖਲਿਤਾ ਭੀਤਾ ਸਾ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਲੱਜਾ ਨਾਲ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਆਖਿਆ; ਡਰਦੀ ਹੋਈ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਰੀਤ ਤੋਂ ਹਟ ਗਈ ਸੀ।
ਅਭਵਦ੍ਦੋषਦਰ੍ਸ਼ਿਤ੍ਵਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣ੍ਯਯਨ੍ਤ੍ਰਿਤਾ। ਸ ਤਦਾ ਵ੍ਰੀਡਿਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ऋषਿਸ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ
ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਗਲਤੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਵਚਨ ਨਾਲ ਰੋਕੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਲੱਜਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ; ਉਸ ਨੂੰ ਐਸਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸਵ੍ਰੀਡੈਵ ਚ ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਃ ਪੁਰੇਵ ਭਵਿਤਾ ਨ ਚ। ਵृਤ੍ਤਂ ਕਥਯ ਰਮ੍ਭੋਰੁ ਮਾ ਤ੍ਰਾਸਂ ਚ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯ
ਲੱਜਾ ਨਾਲ ਵੀ, ਤੇਰੀ ਉਮਰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਲੰਮੀ ਰਹੇਗੀ; ਦੱਸ ਕਿ ਕੀ ਹੋਇਆ, ਨਰਮ-ਕੰਧ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਡਰ ਨਾ ਕਰ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਪਾਦੌ ਸਾ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਪੁਨਰਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਨਿਧਾਯ ਕਾਮਂ ਤਸ੍ਯਰ੍षੇਃ ਕਨ੍ਦਾਨਿ ਚ ਫਲਾਨਿ ਚ
ਫਿਰ, ਉਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਧੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕਰ ਰਹੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਜੜਾਂ ਤੇ ਫਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਮੁੜ ਆਖਿਆ।
ਤਤਃ ਸਂਵਾਹ੍ਯ ਪਾਦੌ ਸਾ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਵੇਦਿਮਧ੍ਯਮਾ। ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲਾ ਪੌਰਵਾਣਾਂ ਦੁष੍ਯਨ੍ਤਂ ਜਗ੍ਮੁषੀ ਪਤਿਮ੍
ਫਿਰ, ਪੈਰ ਮਲ ਕੇ, ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ — ਜੋ ਪੌਰਵ ਰਾਜਾ ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣਣੀ ਸੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਾਰੀ — ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕਰ ਰਹੇ ਰਿਸ਼ੀ ਤੋਂ ਹਟ ਗਈ।
ਤਤਃ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਦਤਿਸ਼ੁਭਾ ਸਵ੍ਰੀਡਾ ਸ਼੍ਰਮਤੀ ਤਦਾ। ਸਗਦ੍ਗਦਮੁਵਾਚੇਦਂ ਕਾਸ਼੍ਯਪਂ ਸਾ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤਾ
ਫਿਰ, ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ, ਥੱਕੀ ਹੋਈ ਤੇ ਲਜਜਤ, ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਨੇ ਸ਼ੁਧ ਹਾਸੇ ਨਾਲ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ, ਕਸ਼ਯਪ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਰਾਜਾ ਤਾਤਾਜਗਾਮੇਹ ਦੁष੍ਯਨ੍ਤ ਇਲਿਲਾਤ੍ਮਜਃ। ਮਯਾ ਪਤਿਰ੍ਵृਤੋ ਯੋऽਸੌ ਦੈਵਯੋਗਾਦਿਹਾਗਤਃ
ਪਿਤਾ ਜੀ, ਰਾਜਾ ਦੁਸ਼ਯੰਤ, ਇਲਿਲਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਰੱਬੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਤਾਤ ਪ੍ਰਸੀਦ ਤ੍ਵਂ ਭਰ੍ਤਾ ਮੇ ਸੁਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਅਤਃ ਸਰ੍ਵਂ ਤੁ ਯਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਦਿਵ੍ਯਜ੍ਞਾਨੇਨ ਪਸ਼੍ਯਸਿ
ਇਸ ਲਈ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ; ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਬਹੁਤ ਉੱਚੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਰੱਬੀ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਸਭ ਕੁਝ ਹੋਇਆ ਵੇਖਦੇ ਹੋ।
ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਸ ਤੁ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਕਾਸ਼੍ਯਪਃ
ਫਿਰ ਕਸ਼ਯਪ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰੱਬੀ ਨੈਤਰ ਨਾਲ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣ ਲਿਆ।
ਤਤੋ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਤਾਂ ਮਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮੇ ਚਾਸ੍ਖਲਿਤਂ ਮਨਃ। ਉਵਾਚ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰੀਤਸ੍ਤਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਸੁਮਹਾਤਪਾਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੀ ਧਰਮਨਿਸ਼ਠਾ ਤੇ ਮਨ ਦੀ ਅਡੋਲਤਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਹੋਏ ਵਾਕਿਆਂ ਬਾਰੇ ਆਖਿਆ।
ਏਵਮੇਤਨ੍ਮਯਾ ਜ੍ਞਾਤਂ ਦृष੍ਟਂ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ। ਤ੍ਵਯਾऽਦ੍ਯ ਰਾਜਾਨ੍ਵਯਯਾ ਮਾਮਨਾਦृਤ੍ਯ ਯਤ੍ਕृਤਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਰੱਬੀ ਨੈਤਰ ਨਾਲ ਜਾਣ ਲਿਆ ਤੇ ਵੇਖ ਲਿਆ — ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਰਾਜਾ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਅਣਦੇਖੀ ਕਰਕੇ ਕੀਤਾ।