ਗृਹਾਣੇਮਂ ਮਹਾਰਾਜ ਮਯਾ ਸਂਵਰ੍ਧਿਤਂ ਸੁਤਮ੍। ਆਦਾਯ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਨਯਸ੍ਵੈਨਂ ਗृਹਂ ਵਿਭੋ
ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਇਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪਾਲਿਆ ਹੈ, ਲੈ ਲੋ; ਮਰਿਆਦਾ ਵਾਲੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲੈ ਜਾਓ।
ਵੇਦਾਨਧਿਜਗੇ ਸਾਙ੍ਗਾਨ੍ਵਸਿष੍ਠਾਦੇष ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਃ ਪਰਮੇष੍ਵਾਸੋ ਦੇਵਰਾਜਸਮੋ ਯੁਧਿ
ਇਹ ਵਿਰਲਾ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੋਂ ਵੇਦਾਂ ਸਮੇਤ ਸਿੱਖ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਵਧੀਆ ਧਨੁਧਾਰੀ ਹੈ, ਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਸੁਰਾਣਾਂ ਸਂਮਤੋ ਨਿਤ੍ਯਮਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਭਾਰਤ। ਉਸ਼ਾ ਵੇਦ ਯਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰਮਯਂ ਤਦ੍ਵੇਦ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ, ਭਾਰਤ; ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ਼ਾਨਾ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਤਥੈਵਾਙ੍ਗਿਰਸਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸੁਰਸੁਰਨਮਸ੍ਕृਤਃ। ਯਦ੍ਵੇਦ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਚ੍ਚਾਪਿ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਮਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੰਗੀਰਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਇਸ ਵਿਚ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੇ ਮਹਾਬਾਹੌ ਸਾਙ੍ਗੋਪਾਙ੍ਗਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਿ। ऋषਿਃ ਪਰੈਰਨਾਧृष੍ਯੋ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਮਹਾਨ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਤੇ ਵਿਸਥਾਰ ਵਿਦਿਆ ਹੈ; ਜਾਮਦਗਨਿ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅਜੈਯ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਯਦਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵੇਦ ਰਾਭਸ਼੍ਚ ਤਦੇਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍। ਮਹੇष੍ਵਾਸਮਿਮਂ ਰਾਜਨ੍ਰਾਜਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕੋਵਿਦਮ੍
ਰਾਭਾ ਜੋ ਹਥਿਆਰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਵਿਚ ਸਥਿਤ ਹੈ; ਇਹ ਵੱਡਾ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਰਾਜਾ, ਰਾਜਧਰਮ ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ।' ਤਯੈਵਂ ਸਮਨੁਜ੍ਞਾਤਃ ਪੁਤ੍ਰਮਾਦਾਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਗੰਗਾ ਉਥੇ ਹੀ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈ; ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਲੈ ਲਿਆ।
ਭ੍ਰਾਜਮਾਨਂ ਯਥਾऽਦਿਤ੍ਯਮਾਯਯੌ ਸ੍ਵਪੁਰਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਪੌਰਵਸ੍ਤੁ ਪੁਰੀਂ ਗਤ੍ਵਾ ਪੁਰਨ੍ਦਰਪੁਰੋਪਮਾਮ੍
ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ; ਪੁਰਵਾਂ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਂਗ ਸੀ, ...
ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧਾਰ੍ਥਂ ਮੇਨੇ ਸੋਤ੍ਮਾਨਮਾਤ੍ਮਨਾ। ਪੌਰਵੇषੁ ਤਤਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਰਾਜ੍ਯਾਰ੍ਥਮਭਯਪ੍ਰਦਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਵਾਲਾ ਸਮਝਿਆ। ਫਿਰ, ਪੌਰਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ।
ਗੁਣਵਨ੍ਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਯੌਵਰਾਜ੍ਯੇऽਭ੍ਯषੇਚਯਤ੍। ਪੌਰਵਾਞ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੋਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਿਤਰਂ ਚ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸੀ, ਨੇ ਪੌਰਵਾਂ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਇਆ।
ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਚ ਰਞ੍ਜਯਾਮਾਸ ਵृਤ੍ਤੇਨ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਸ ਤਥਾ ਸਹ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਰਮਮਾਣੋ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਵਿਵਹਾਰ ਨਾਲ ਰਾਜ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ।
ਵਰ੍ਤਯਾਮਾਸ ਵਰ੍षਾਣਿ ਚਤ੍ਵਾਰ੍ਯਮਿਤਵਿਕ੍ਰਮਃ। ਸ ਕਦਾਚਿਦ੍ਵਨਂ ਯਾਤੋ ਯਮੁਨਾਮਭਿਤੋ ਨਦੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਸਾਲ ਸੰਯਮ ਨਾਲ ਗੁਜ਼ਾਰੇ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਯਮੁਨਾ ਦਰਿਆ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਮਹੀਪਤਿਰਨਿਰ੍ਦੇਸ਼੍ਯਮਾਜਿਘ੍ਰਦ੍ਗਨ੍ਧਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਵਮਨ੍ਵਿਚ੍ਛਨ੍ਵਿਚਚਾਰ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਇੱਕ ਬਿਆਨ ਨਾ ਹੋ ਸਕਣ ਵਾਲੀ, ਵਧੀਆ ਖੁਸ਼ਬੂ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦੀ ਝੜੀ ਲੱਭਣ ਲਈ, ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਿਆ।
ਸ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਦਾ ਕਨ੍ਯਾਂ ਦਾਸ਼ਾਨਾਂ ਦੇਵਰੂਪਿਣੀਮ੍। ਤਾਮਪृਚ੍ਛਤ੍ਸ ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਕਨ੍ਯਾਮਸਿਤਲੋਚਨਾਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਸ ਨੇ ਦਾਸਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਦੇਖੀ। ਉਸ ਨੇ, ਉਸ ਕਾਲੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪੁੱਛਿਆ।
ਕਸ੍ਯ ਤ੍ਵਮਸਿ ਕਾ ਚਾਸਿ ਕਿਂ ਚ ਭੀਰੁ ਚਿਕੀਰ੍षਸਿ। ਸਾऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਦਾਸ਼ਕਨ੍ਯਾऽਸ੍ਮਿ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਂ ਵਾਹਯੇ ਤਰਿਮ੍
ਤੂੰ ਕਿਸ ਦੀ ਹੈਂ? ਕੌਣ ਹੈਂ? ਤੇ ਡਰਪੋਕ, ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ? ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਦਾਸ ਦੀ ਧੀ ਹਾਂ; ਧਰਮ ਤੇ ਰੋਜ਼ੀ ਲਈ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਂਦੀ ਹਾਂ।'
ਪਿਤੁਰ੍ਨਿਯੋਗਾਦ੍ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਦਾਸ਼ਰਾਜ੍ਞੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਰੂਪਮਾਧੁਰ੍ਯਗਨ੍ਧੈਸ੍ਤਾਂ ਸਂਯੁਕ੍ਤਾਂ ਦੇਵਰੂਪਿਣੀਮ੍
ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਦਾਸਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹਾਂ। ਉਹ ਕੁੜੀ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਮਿੱਠਾਸ ਤੇ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਰੱਖਦੀ ਸੀ।
ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਰਾਜਾ ਦਾਸ਼ੇਯੀਂ ਕਾਮਯਾਮਾਸ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਃ। ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਪਿਤਰਂ ਤਸ੍ਯਾ ਵਰਯਾਮਾਸ ਤਾਂ ਤਦਾ
ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਦਾਸਾਂ ਦੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹਿਆ। ਫਿਰ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਮੰਗਿਆ।
ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਤ੍ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਪਿਤਰਂ ਸੋਤ੍ਮਕਾਰਣਾਤ੍। ਸ ਚ ਤਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚੇਦਂ ਦਾਸ਼ਰਾਜੋ ਮਹੀਪਤਿਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਉਸ ਕੁੜੀ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ। ਦਾਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਜਾਤਮਾਤ੍ਰੈਵ ਮੇ ਦੇਯਾ ਵਰਾਯ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ। ਹृਦਿ ਕਾਮਸ੍ਤੁ ਮੇ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਨਿਬੋਧ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰ
ਮੇਰੀ ਧੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਜਨਮ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਵਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਹੈ। ਪਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸੁਣ।
ਯਦੀਮਾਂ ਧਰ੍ਮਪਤ੍ਨੀਂ ਤ੍ਵਂ ਮਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਸੇऽਨਘ। ਸਤ੍ਯਵਾਗਸਿ ਸਤ੍ਯੇਨ ਸਮਯਂ ਕੁਰੁ ਮੇ ਤਤਃ
ਜੇ ਤੂੰ, ਪਵਿੱਤਰ, ਇਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਧਰਮਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਮੰਗਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਮੈਂ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਸੱਚੀ ਕਸਮ ਦੇ ਕੇ ਮੇਰਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰ।
ਸਮਯੇਨ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਂ ਤੇ ਕਨ੍ਯਾਮਹਮਿਮਾਂ ਨृਪ। ਨ ਹਿ ਮੇ ਤ੍ਵਤ੍ਸਮਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਰੋ ਜਾਤੁ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਵਾਅਦੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇਹ ਕੁੜੀ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਰਾਜਾ। ਕਿਉਂਕਿ, ਉਸ ਲਈ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਵਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਵ ਵਰਂ ਦਾਸ਼ ਵ੍ਯਵਸ੍ਯੇਯਮਹਂ ਤਵ। ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਚੇਤ੍ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਨ ਤ੍ਵਦੇਯਂ ਕਥਂਚਨ
ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਾਸ, ਮੈਂ ਫੈਸਲਾ ਕਰਾਂਗਾ। ਜੇ ਦੇਣੀ ਹੋਈ ਤਾਂ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ।
ਅਸ੍ਯਾਂ ਜਾਯੇਤ ਯਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ ਰਾਜਾ ਪृਥਿਵੀਪਤੇ। ਤ੍ਵਦੂਰ੍ਧ੍ਵਮਭਿषੇਕ੍ਤਵ੍ਯੋ ਨਾਨ੍ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਨ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਇਸ ਕੁੜੀ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਾਜਾ ਬਣੇਗਾ। ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਰਾਜਨ।
ਨਾਕਾਮਯਤ ਤਂ ਦਾਤੁਂ ਵਰਂ ਦਾਸ਼ਾਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਃ। ਸ਼ਰੀਰਜੇਨ ਤੀਵ੍ਰੇਣ ਦਹ੍ਯਮਾਨੋऽਪਿ ਭਾਰਤ
ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਨੇ ਦਾਸ ਨੂੰ ਉਹ ਵਾਅਦਾ ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਭਾਰਤ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਸਰੀਰਕ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਤਪ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਨੇਵ ਤਦਾ ਦਾਸ਼ਕਨ੍ਯਾਂ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਾਦ੍ਧਾਸ੍ਤਿਨਪੁਰਂ ਕਾਮੋਪਹਤਚੇਤਨਃ
ਦਾਸਾਂ ਦੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮਗਨ ਸੀ, ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਕਦਾਚਿਚ੍ਛੋਚਨ੍ਤਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਂ ਧ੍ਯਾਨਮਾਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਪੁਤ੍ਰੋ ਦੇਵਵ੍ਰਤੋऽਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਪਿਤਰਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਜਦ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਆਇਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸਰ੍ਵਤੋ ਭਵਤਃ ਕ੍ਸ਼ੇਮਂ ਵਿਧੇਯਾਃ ਸਰ੍ਵਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ। ਤਤ੍ਕਿਮਰ੍ਥਮਿਹਾਭੀਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਪਰਿਸ਼ੋਚਸਿ ਦੁਃਖਿਤਃ
ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਤੇਰੇ ਆਗਿਆ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਤੂੰ ਇਥੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਿਉਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਰੋ ਰਹਾ ਹੈਂ?
ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਨਿਵ ਚ ਮਾਂ ਰਾਜਨ੍ਨਾਭਿਭਾषਸਿ ਕਿਂਚਨ। ਨ ਚਾਸ਼੍ਵੇਨ ਵਿਨਿਰ੍ਯਾਸਿ ਵਿਵਰ੍ਣੋ ਹਰਿਣਃ ਕृਸ਼ਃ
ਮਹਾਰਾਜ, ਤੂੰ ਸੋਚ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਲੱਗਦਾ ਹੈਂ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਆਖਦਾ। ਤੂੰ ਘੋੜੇ ਨਾਲ ਵੀ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਤੇਰਾ ਰੰਗ ਵੀ ਫਿਕਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਹਿਰਣ ਵਾਂਗ ਪਤਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈਂ।
ਵ੍ਯਾਧਿਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤੇ ਜ੍ਞਾਤੁਂ ਪ੍ਰਤਿਕੁਰ੍ਯਾਂ ਹਿ ਤਤ੍ਰ ਵੈ
ਮੈਂ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੈਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਰੋਗ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਉਸ ਲਈ ਕੁਝ ਕਰ ਸਕਾਂ।
ਵਿਵਰ੍ਤੁਂ ਨਾਸ਼ਕਤ੍ਤਸ੍ਮੈ ਪਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਃ।' ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ
ਪਿਤਾ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਿਆ। ਪਰ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।