ਯਦਧੀਤਂ ਚ ਪਿਤ੍ਰਾ ਮੇ ਸਮ੍ਯਕ੍ਕੈਵ ਤਤੋ ਮਯਾ। ਤਾਵਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਯੋ ਦੇਵੈਃ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੈਃ ਸਰ੍षਿਮਰੁਦ੍ਗਣੈਃ
ਜੋ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੜ੍ਹਿਆ, ਉਹ ਮੈਂ ਵੀ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੜ੍ਹਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਉਹ ਸੁਣ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦਰ, ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਨੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪੂਜਿਤਃ ਪ੍ਰਵਰੋ ਵਂਸ਼ੋ ਭਾਰ੍ਗਵੋ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨ। ਇਮਂ ਵਂਸ਼ਮਹਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਭਾਰ੍ਗਵਂ ਤੇ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਭਾਰਗਵ ਵੰਸ਼, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਤ ਹੈ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ ਭਾਰਗਵ ਵੰਸ਼ ਤੇਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।
ਨਿਗਦਾਮਿ ਯਥਾਯੁਕ੍ਤਂ ਪੁਰਾਣਾਸ਼੍ਰਯਸਂਯੁਤਮ੍। ਭृਗੁਰ੍ਮਹਰ੍षਿਰ੍ਭਗਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਵੈ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਾ
ਮੈਂ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਦੱਸਾਂਗਾ: ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਭ੍ਰਿਗੁ, ਜੋ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਰਚਿਆ।
ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਕ੍ਰਤੌ ਜਾਤਃ ਪਾਵਕਾਦਿਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਭृਗੋਃ ਸੁਦਯਿਤਃ ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ੍ਯਵਨੋ ਨਾਮ ਭਾਰ੍ਗਵਃ
ਸਾਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਵਰੁਣ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਅੱਗ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਸੀ; ਭ੍ਰਿਗੁ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ ਭਾਰਗਵ ਚ੍ਯਵਨ ਨਾਮ ਦਾ ਸੀ।
ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਯ ਚ ਦਾਯਾਦਃ ਪ੍ਰਮਤਿਰ੍ਨਾਮ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ। ਪ੍ਰਮਤੇਰਪ੍ਯਭੂਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਘृਤਾਚ੍ਯਾਂ ਰੁਰੁਰਿਤ੍ਯੁਤ
ਚ੍ਯਵਨ ਦਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਪ੍ਰਮਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ; ਪ੍ਰਮਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਤੋਂ, ਰੁਰੂ ਨਾਮ ਦਾ ਹੋਇਆ।
ਰੁਰੋਰਪਿ ਸੁਤੋ ਜਜ੍ਞੇ ਸ਼ੁਨਕੋ ਵੇਦਪਾਰਗਃ। ਪ੍ਰਮਦ੍ਵਰਾਯਾਂ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਤਵ ਪੂਰ੍ਵਪਿਤਾਮਹਃ
ਰੁਰੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ੁਨਕ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਤੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਸੀ, ਤੇਰੇ ਪੂਰਵਜ, ਪ੍ਰਮਦਵਰਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਤਪਸ੍ਵੀ ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵੀ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਤ੍ਤਮਃ। ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਚ ਨਿਯਤੋ ਨਿਯਤਾਸ਼ਨਃ
ਉਹ ਤਪਸਵੀ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਤਾ, ਧਰਮਵਾਨ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਸਯੰਮੀ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਸੂਤਪੁਤ੍ਰ ਯਥਾ ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਗਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਚ੍ਯਵਨਤ੍ਵਂ ਪਰਿਖ੍ਯਾਤਂ ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਪृਚ੍ਛਤਃ
ਹੇ ਸੂਤ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਨ ਭਾਰਗਵ ਦਾ ਚ੍ਯਵਨ ਬਣਨਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਮੈਂ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ।
ਭृਗੋਃ ਸੁਦਯਿਤਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਪੁਲੋਮੇਤ੍ਯਭਿਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ। ਤਸ੍ਯਾਂ ਸਮਭਵਦ੍ਗਰ੍ਭੋ ਭृਗੁਵੀਰ੍ਯਸਮੁਦ੍ਭਵਃ
ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਪੁਲੋਮਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਬੀਜ ਤੋਂ ਗਰਭ ਬਣਿਆ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਗਰ੍ਭੇऽਥ ਸਂਭੂਤੇ ਪੁਲੋਮਾਯਾਂ ਭृਗੂਦ੍ਵਹ। ਸਮਯੇ ਸਮਸ਼ੀਲਿਨ੍ਯਾਂ ਧਰ੍ਮਪਤ੍ਨ੍ਯਾਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਃ
ਜਦੋਂ ਪੁਲੋਮਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਗਰਭ ਬਣਿਆ, ਤਾਂ ਮਹਾਨ ਭ੍ਰਿਗੁ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਆਪਣੀ ਧਰਮਪਤਨੀ ਨਾਲ, ਜੋ ਸਾਧਾਰਣ ਤੇ ਚੰਗੀ ਸੀ, ਇਕੱਠੇ ਸਨ।
ਅਭਿषੇਕਾਯ ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਭृਗੌ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰੇ। ਆਸ਼੍ਰਮਂ ਤਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ੋऽਥ ਪੁਲੋਮਾऽਭ੍ਯਾਜਗਾਮ ਹ
ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਤੁਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਭ੍ਰਿਗੁ ਆਪਣੇ ਅਭਿੇਕ ਲਈ ਨਿਕਲ ਗਏ, ਤਾਂ ਰਾਕਸ਼ਸ ਪੁਲੋਮਾ ਉਸਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਆਇਆ।
ਤਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭृਗੋਰ੍ਭਾਰ੍ਯਾਮਨਿਨ੍ਦਿਤਾਮ੍। ਹृਚ੍ਛਯੇਨ ਸਮਾਵਿष੍ਟੋ ਵਿਚੇਤਾਃ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੀ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵਾਸਨਾ ਆ ਗਈ ਤੇ ਉਹ ਆਪਣਾ ਹੋਸ਼ ਗਵਾ ਬੈਠਾ।
ਅਭ੍ਯਾਗਤਂ ਤੁ ਤਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ਃ ਪੁਲੋਮਾ ਚਾਰੁਦਰ੍ਸ਼ਨਾ। ਨ੍ਯਮਨ੍ਤ੍ਰਯਤ ਵਨ੍ਯੇਨ ਫਲਮੂਲਾਦਿਨਾ ਤਦਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਪੁਲੋਮਾ ਨੂੰ ਆਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਸੋਹਣੀ ਸੁਰਤ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਜੰਗਲੀ ਫਲ ਤੇ ਜੜੀਆਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਆਉਭਗਤ ਕੀਤੀ।
ਤਾਂ ਤੁ ਰਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਹृਚ੍ਛਯੇਨਾਭਿਪੀਡਿਤਮ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹृष੍ਟਮਭੂਦ੍ਰਾਜਞ੍ਜਿਹੀਰ੍षੁਸ੍ਤਾਮਨਿਨ੍ਦਿਤਾਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਾਸਨਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਔਰਤ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲੈ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਜਾਤਮਿਤ੍ਯਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਜਿਹੀਰ੍षੁਰ੍ਮੁਦਿਤਃ ਸ਼ੁਭਾਮ੍। ਸਾ ਹਿ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵृਤਾ ਤੇਨ ਪੁਲੋਮ੍ਨਾ ਤੁ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤਾ
ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਚੁਣੀ ਗਈ ਸੀ,' ਕਿਉਂਕਿ ਸੁਚਿੱਤ ਹਾਸੇ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁਲੋਮਾ ਨੇ ਹੀ ਮੰਗਿਆ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ਕਿਲ੍ਬਿषਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਹृਦਿ ਵਰ੍ਤਤਿ ਭਾਰ੍ਗਵ
ਹੇ ਭਾਰਗਵ, ਇਹ ਪਾਪ ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਸਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਦਮਨ੍ਤਰਮਿਤ੍ਯੇਵਂ ਹਰ੍ਤੁਂ ਚਕ੍ਰੇ ਮਨਸ੍ਤਦਾ। ਅਥਾਗ੍ਨਿਸ਼ਰਣੇऽਪਸ਼੍ਯਜ੍ਜ੍ਵਲਨ੍ਤਂ ਜਾਤਵੇਦਸਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਹੁਣ ਮੌਕਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ,' ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲੈ ਜਾਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗ ਨੂੰ, ਜੋ ਜਾਤਵੇਦਸ ਸੀ, ਆਪਣਾ ਆਸਰਾ ਬਣਾਇਆ।
ਤਮਪृਚ੍ਛਤ੍ਤਤੋ ਰਕ੍ਸ਼ਃ ਪਾਵਕਂ ਜ੍ਵਲਿਤਂ ਤਦਾ। ਸ਼ਂਸ ਮੇ ਕਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯੇਯਮਗ੍ਨੇ ਪृਚ੍ਛੇ ऋਤੇਨ ਵੈ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਚਮਕਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਮੈਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸ, ਹੇ ਅੱਗ, ਇਹ ਕਿਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ? ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਕਸਮ ਦੇ ਕੇ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ।'
ਮੁਖਂ ਤ੍ਵਮਸਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਦ ਪਾਵਕ ਪृਚ੍ਛਤੇ। ਮਯਾ ਹੀਯਂ ਵृਤਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਭਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ
'ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮੂੰਹ ਹੈਂ, ਹੇ ਪਾਵਕ, ਮੇਰੇ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇ। ਇਹ ਸੋਹਣੀ ਰੰਗਤ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਆਹ ਲਈ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਚੁਣੀ ਗਈ ਸੀ।'
ਪਸ਼੍ਚਾਦਿਮਾਂ ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ਭृਗਵੇऽਨृਤਕਾਰਕਃ। ਸੇਯਂ ਯਦਿ ਵਰਾਰੋਹਾ ਭृਗੋਰ੍ਭਾਰ੍ਯਾ ਰਹੋਗਤਾ
'ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ। ਜੇ ਇਹ ਸੋਹਣੀ ਔਰਤ ਹੁਣ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਇਕੱਲੀ ਹੈ—'
ਤਥਾ ਸਤ੍ਯਂ ਸਮਾਖ੍ਯਾਹਿ ਜਿਹੀਰ੍षਾਮ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਾਦਿਮਾਮ੍। ਸ ਮਨ੍ਯੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਹृਦਯਂ ਪ੍ਰਦਹਨ੍ਨਿਵ ਤਿष੍ਠਤਿ
'ਤਾਂ ਫਿਰ ਸੱਚ ਦੱਸ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਲੈ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸਾ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜ ਰਿਹਾ ਹੈ।'
ਮਤ੍ਪੂਰ੍ਵਭਾਰ੍ਯਾਂ ਯਦਿਮਾਂ ਭृਗੁਰਾਪ ਸੁਮਧ੍ਯਮਾਮ੍। `ਅਸਂਮਤਮਿਦਂ ਮੇऽਦ੍ਯ ਹਰਿष੍ਯਾਮ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਾਦਿਮਾਮ੍
'ਜੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੇ ਮੇਰੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੀ ਪਤਨੀ, ਇਸ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਨੂੰ, ਮੇਰੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਲੈ ਲਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਚੁੱਕ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ।'
ਏਵਂ ਰਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਜ੍ਵਲਿਤਂ ਜਾਤਵੇਦਸਮ੍। ਸ਼ਙ੍ਕਮਾਨਂ ਭृਗੋਰ੍ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਪੁਨਃਪੁਨਰਪृਚ੍ਛਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਚਮਕਦੇ ਜਾਤਵੇਦਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਪੁੱਛਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਦੇਹ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ।
ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਮਨ੍ਤਸ਼੍ਚਰਸਿ ਨਿਤ੍ਯਦਾ। ਸਾਕ੍ਸ਼ਿਵਤ੍ਪੁਣ੍ਯਪਾਪੇषੁ ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਵੇ ਵਚਃ
'ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ; ਪਾਪ ਤੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਸਾਕਸ਼ੀ ਵਾਂਗ, ਸੱਚ ਬੋਲ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ।'
ਮਤ੍ਪੂਰ੍ਵਭਾਰ੍ਯਾऽਪਹृਤਾ ਭृਗੁਣਾऽਨृਤਕਾਰਿਣਾ। ਸੇਯਂ ਯਦਿ ਤਥਾ ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਸਤ੍ਯਮਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
'ਮੇਰੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੇ, ਜੋ ਝੂਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਲੈ ਲਿਆ। ਜੇ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸ।'
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਭृਗੋਰ੍ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਹਰਿष੍ਯਾਮ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਾਦਿਮਾਮ੍। ਜਾਤਵੇਦਃ ਪਸ਼੍ਯਤਸ੍ਤੇ ਵਦ ਸਤ੍ਯਾਂ ਗਿਰਂ ਮਮ
'ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦੇਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਕਹਿ।'
ਤਸ੍ਯੈਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਪ੍ਤਾਰ੍ਚਿਰ੍ਦੁਃਖਿਤੋऽਭਵਤ੍। `ਸਤ੍ਯਂ ਵਦਾਮਿ ਯਦਿ ਮੇ ਸ਼ਾਪਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਤ੍ਤਮਾਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੱਤ ਲਪਟਾਂ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈ: 'ਜੇ ਮੈਂ ਸੱਚ ਬੋਲਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਵਲੋਂ ਸ਼ਾਪ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ।'
ਅਸਤ੍ਯਂ ਚੇਦਹਂ ਬ੍ਰੂਯਾਂ ਪਤਿष੍ਯੇ ਨਰਕਾਨ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍।' ਭੀਤੋऽਨृਤਾਚ੍ਚ ਸ਼ਾਪਾਚ੍ਚ ਭृਗੋਰਿਤ੍ਯਬ੍ਰਵੀਚ੍ਛਨੈਃ
'ਜੇ ਮੈਂ ਝੂਠ ਬੋਲਿਆ, ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾਵਾਂਗਾ।' ਝੂਠ ਤੋਂ ਤੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਹੌਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੀ ਹੈ।'
ਤ੍ਵਯਾ ਵृਤਾ ਪੁਲੋਮੇਯਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦਾਨਵਨਨ੍ਦਨ। ਕਿਂ ਤ੍ਵਿਯਂ ਵਿਧਿਨਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਨ੍ਨ ਵृਤਾ ਤ੍ਵਯਾ
ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁਲੋਮਾ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਸੀ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ। ਪਰ ਦੱਸ, ਕੀ ਤੂੰ ਉਸਨੂੰ ਸਹੀ ਰਸਮਾਂ ਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਚੁਣਿਆ ਸੀ?
ਪਿਤ੍ਰਾ ਤੁ ਭृਗਵੇ ਦਤ੍ਤਾ ਪੁਲੋਮੇਯਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ। ਦਦਾਤਿ ਨ ਪਿਤਾ ਤੁਭ੍ਯਂ ਵਰਲੋਭਾਨ੍ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਪਰ ਪੁਲੋਮਾ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਧੀ ਉਸਦੇ ਪਿਓ ਨੇ ਭ੍ਰਿਗੂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਪਿਓ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੈਨੂੰ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ।