ਸ ਡੌਣ੍ਡੁਭਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਰੂਪਂ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षਭਸ੍ਤਦਾ। ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਭਾਸ੍ਵਰਂ ਭੂਯਃ ਪ੍ਰਤਿਪੇਦੇ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਫਿਰ, ਡੌਂਡੁਭਾ ਦਾ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣਾ ਚਮਕਦਾਰ ਅਸਲ ਰੂਪ ਮੁੜ ਪਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ।
ਇਦਂ ਚੋਵਾਚ ਵਚਨਂ ਰੁਰੁਮਪ੍ਰਤਿਮੌਜਸਮ੍। ਅਹਿਂਸਾ ਪਰਮੋ ਧਰ੍ਮਃ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਾਣਭृਤਾਂ ਵਰ
ਉਸ ਨੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਰੁਰੂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ: "ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਰਮ ਹੈ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ, ਹੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ।"
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਾਣਭृਤਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨ ਹਿਂਸ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸੌਮ੍ਯ ਏਵੇਹ ਭਵਤੀਤਿ ਪਰਾ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ
ਇਸ ਲਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਹਾਨੀ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਿੱਖਿਆ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਰਮਦਿਲ ਹੋਵੇ।
ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਵਿਨ੍ਨਾਮ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਭਯਪ੍ਰਦਃ। ਅਹਿਂਸਾ ਸਤ੍ਯਵਚਨਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਚੇਤਿ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਵੇਦ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਖਾਸ ਖੂਬੀਆਂ ਹਨ: ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਣਾ, ਸੱਚ ਬੋਲਣਾ ਤੇ ਮਾਫ਼ ਕਰਨਾ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਪਰੋ ਧਰ੍ਮੋ ਵੇਦਾਨਾਂ ਧਾਰਣਾਪਿ ਚ। ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਹਿ ਯੋ ਧਰ੍ਮਃ ਸ ਨੇਹੇष੍ਯੇਤ ਵੈ ਤਵ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਫਰਜ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨਾ ਹੈ; ਪਰ ਕਸ਼ਤਰੀ ਦਾ ਫਰਜ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਦਣ੍ਡਧਾਰਣਮੁਗ੍ਰਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਪਰਿਪਾਲਨਮ੍। ਤਦਿਦਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ਕਰ੍ਮ ਵੈ ਸ਼ृਣੁ ਮੇ ਰੁਰੋ
ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹਕਮ ਚਲਾਉਣਾ ਅਤੇ ਕਠੋਰਤਾ ਦਿਖਾਉਣਾ—ਇਹ ਕਸ਼ਤਰੀ ਦੇ ਕੰਮ ਹਨ। ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਰੁਰੂ।
ਜਨਮੇਜਯਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਸਰ੍ਪਾਣਾਂ ਹਿਂਸਨਂ ਪੁਰਾ। ਪਰਿਤ੍ਰਾਣਂ ਚ ਭੀਤਾਨਾਂ ਸਰ੍ਪਾਣਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਦਪਿ
ਜਨਮੇਜਯ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਬਚਾਵ ਵੀ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਤਪੋਵੀਰ੍ਯਬਲੋਪੇਤਾਦ੍ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਾਤ੍। ਆਸ੍ਤੀਕਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਮੁਖ੍ਯਾਦ੍ਵੈ ਸਰ੍ਪਸਤ੍ਰੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਆਸਤਿਕ, ਜੋ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤਪ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਸੱਪ-ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ ਸੀ।
ਕਥਂ ਹਿਂਸਿਤਵਾਨ੍ਸਰ੍ਪਾਨ੍ਸ ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯਃ। ਸਰ੍ਪਾ ਵਾ ਹਿਂਸਿਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਜਨਮੇਜਯ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ? ਅਤੇ ਉਥੇ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਇਆ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ?
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਿਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਪਨ੍ਨਗਾਸ੍ਤੇਨ ਧੀਮਤਾ। ਆਸ੍ਤੀਕੇਨ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਸ਼ੇषਤਃ
ਬੁਧੀਮਾਨ ਆਸਤਿਕ ਨੇ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਛੱਡਿਆ? ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਰੋष੍ਯਸਿ ਤ੍ਵਂ ਰੁਰੋ ਸਰ੍ਵਮਾਸ੍ਤੀਕਚਰਿਤਂ ਮਹਤ੍। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਕਥਯਤਾਂ ਤ੍ਵਰਾਵਾਨ੍ਗਮਨੇ ਹ੍ਯਹਮ੍
ਰੁਰੂ, ਤੂੰ ਆਸਤਿਕ ਦੀ ਵੱਡੀ ਕਥਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਜੁਬਾਨੀ ਸੁਣੇਗਾ; ਮੈਂ ਤਾਂ ਜਲਦੀ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤੇ ਯੋਗਾਤ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨृषਿਵਰੇ ਪ੍ਰਭੌ। ਸਂਭ੍ਰਮਾਵਿष੍ਟਹृਦਯੋ ਰੁਰੁਰ੍ਮੇਨੇ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਯੋਗ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਰੁਰੂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਹੈਰਾਨੀ ਆ ਗਈ, ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਅਜੋਬਾ ਸਮਝਿਆ।
ਬਲਂ ਪਰਮਮਾਸ੍ਥਾਯ ਪਰ੍ਯਧਾਵਤ੍ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਤਮृषਿਂ ਨष੍ਟਮਨ੍ਵਿਚ੍ਛਨ੍ਸਂਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਨ੍ਯਪਤਦ੍ਭੁਵਿ
ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੌੜਿਆ ਪਰ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਲੱਭ ਨਾ ਸਕਿਆ। ਥੱਕ ਕੇ, ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ।
ਸ ਮੋਹੇ ਪਰਮਂ ਗਤ੍ਵਾ ਨष੍ਟਸਂਜ੍ਞ ਇਵਾਭਵਤ੍। ਤਦृषੇਰ੍ਵਚਨਂ ਤਥ੍ਯਂ ਚਿਨ੍ਤਯਾਨਃ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਉਹ ਗਹਿਰੀ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਸ਼ ਖੋ ਬੈਠਾ ਹੋਵੇ। ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸੋਚਦਾ ਰਿਹਾ।
ਲਬ੍ਧਸਂਜ੍ਞੋ ਰੁਰੁਸ਼੍ਚਾਯਾਤ੍ਤਦਾਚਖ੍ਯੌ ਪਿਤੁਸ੍ਤਦਾ। `ਪਿਤ੍ਰੇ ਤੁ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਯ ਡੁਣ੍ਡੁਭਸ੍ਯ ਵਚੋऽਰ੍ਥਵਤ੍
ਹੋਸ਼ ਆਉਣ ਤੇ, ਰੁਰੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਦੱਸਿਆ, ḍੁṇḍੁਭੀ ਦੀ ਅਰਥਪੂਰਨ ਗੱਲ ਵੀ ਸੁਣਾਈ।
ਅਪृਚ੍ਛਤ੍ਪਿਤਰਂ ਭੂਯਃ ਸੋਸ੍ਤੀਕਸ੍ਯ ਵਚਸ੍ਤਦਾ। ਆਖ੍ਯਾਪਯਤ੍ਤਦਾऽऽਖ੍ਯਾਨਂ ਡੁਣ੍ਡੁਭੇਨਾਥ ਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਆਸਤਿਕ ਦੀ ਗੱਲ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਪਿਤਾ ਨੇ ḍੁṇḍੁਭੀ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਥਾ ਸੁਣਾਇਆ।
ਤਤ੍ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਮਾਨਂ ਭਗਵਞ੍ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ।' ਪਿਤਾ ਚਾਸ੍ਯ ਤਦਾਖ੍ਯਾਨਂ ਪृष੍ਟਃ ਸਰ੍ਵਂ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਨੇ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਕਥਾ ਸੁਣਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਤਾਈ; ਪਿਤਾ ਨੇ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ ਤੇ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਃ ਸ ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯਃ। ਸਰ੍ਪਸਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਪਾਣਾਂ ਗਤੋऽਨ੍ਤਂ ਤਦ੍ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ
ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਜਨਮੇਜਯ, ਸੱਪ-ਯਜਨ ਰਾਹੀਂ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ? ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ।
ਨਿਖਿਲੇਨ ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸੌਤੇ ਸਰ੍ਵਮਸ਼ੇषਤਃ। ਆਸ੍ਤੀਕਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਜਪਤਾਂ ਵਰਃ
ਸੂਤ ਜੀ, ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਪੂਰੀ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਦੱਸੋ; ਅਤੇ ਆਸਤਿਕ, ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਨੇ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਛੱਡਿਆ?
ਮੋਕ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਭੁਜਗਾਨ੍ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਾਦ੍ਵਸੁਰੇਤਸਃ। ਕਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ ਰਾਜਾਸੀਤ੍ਸਰ੍ਪਸਤ੍ਰਂ ਯ ਆਹਰਤ੍
ਬੁਧੀਮਾਨ ਆਸਤਿਕ ਨੇ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੇ ਹੋਏ ਯਜਨ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਛੱਡਾਇਆ? ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਸੱਪ-ਯਜਨ ਕੀਤਾ, ਕਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ?
ਸ ਚ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਪ੍ਰਵਰਃ ਕਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋऽਭਿਧਤ੍ਸ੍ਵ ਮੇ
ਉਹ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਕਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ? ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸ।
ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਸ਼ੇषੇਣ ਕਥਾਮੇਤਾਂ ਮਨੋਰਮਾਮ੍
ਮੈਂ ਇਹ ਸੁਹਾਵਣੀ ਕਥਾ ਪੂਰੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਆਸ੍ਤੀਕਸ੍ਯ ਪੁਰਾਣਰ੍षੇਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਃ
ਆਸਤਿਕ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ।
ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਨੈਮਿषਾਰਣ੍ਯਵਾਸਿषੁ। ਪੂਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਚੋਦਿਤਃ ਸੂਤਃ ਪਿਤਾ ਮੇ ਲੋਮਹਰ੍षਣਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਦਵੈਪਾਯਨ ਨੇ ਨੈਮੀਸ਼ਾਰਣਯ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋ ਕਹਿਆ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਲੋਮਹਰਸ਼ਣ ਸੁਤ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਖਾਇਆ ਸੀ।
ਸ਼ਿष੍ਯੋ ਵ੍ਯਾਸਸ੍ਯ ਮੇਧਾਵੀ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇष੍ਵਿਦਮੁਕ੍ਤਵਾਨ੍। ਤਸ੍ਮਾਦਹਮੁਪਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥਾਤਥਮ੍
ਵਿਆਸ ਦੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਸ਼ਿਸ਼ ਨੇ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਇਹ ਕਹਿਆ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਤੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਇਹ ਗੱਲ ਸਚ-ਸਚ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਇਦਮਾਸ੍ਤੀਕਮਾਖ੍ਯਾਨਂ ਤੁਭ੍ਯਂ ਸ਼ੌਨਕ ਪृਚ੍ਛਤੇ। ਕਥਯਿष੍ਯਾਮ੍ਯਸ਼ੇषੇਣ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਸ਼ੌਨਕਾ, ਤੁਸੀਂ ਆਸਤਿਕ ਦੀ ਕਥਾ ਪੁੱਛੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਇਹ ਪੂਰੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਆਸ੍ਤੀਕਸ੍ਯ ਪਿਤਾ ਹ੍ਯਾਸੀਤ੍ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸਮਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਯਤਾਹਾਰਸ੍ਤਪਸ੍ਯੁਗ੍ਰੇ ਰਤਃ ਸਦਾ
ਆਸਤਿਕ ਦਾ ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਵਰਗਾ ਮਹਾਨ ਸੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਸਾਦਾ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸਖਤ ਤਪ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਰਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤ ਊਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਾ ਮਹਾਤਪਾਃ। ਯਾਯਾਵਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਵਰੋ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਃ
ਉਹ ਜਰਤਕਾਰੂ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਕੋਲ ਵੱਡਾ ਤਪ ਸੀ, ਯਾਤਰੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਧਰਮ ਦਾ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਪੱਕੀ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਸ ਕਦਾਚਿਨ੍ਮਹਾਭਾਗਸ੍ਤਪੋਬਲਸਮਨ੍ਵਿਤਃ। ਚਚਾਰ ਪृਥਿਵੀਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਯਤ੍ਰਸਾਯਂਗृਹੋ ਮੁਨਿਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਮਹਾਨ, ਜੋ ਤਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਲਈ ਥਾਂ ਮਿਲਦੀ।
ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਚ ਸਮਾਪ੍ਲਾਵਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਨਟਤਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਚਰਨ੍ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਮਹਾਤੇਜਾ ਦੁਸ਼੍ਚਰਾਮਕृਤਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਘੁੰਮਦਾ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤਪ ਕਰਦਾ, ਜੋ ਆਤਮ-ਨਿਯੰਤਰਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਔਖਾ ਸੀ।