एवं उक्ता सा परमं सुरभिगात्रत्वं वरं वृणोति स्म। तस्यै भगवाञ् प्रभुः तं वाञ्छितं वरं प्रददौ। वरप्राप्त्या सन्तुष्टा सा स्त्रीधर्मगुणैः भूषिता, अद्भुतकर्मणि मुनौ स्नेहं चकार। तस्या गन्धं नराः पृथिव्यां योजनमात्राद् अप्य् अवगच्छन्। योजनगम्यत्वात् तस्याः सुरभिगन्धस्य, सा अनन्तरं अन्येन नाम्ना ख्यातिं प्राप्तवती—एवं सत्या सती सतीवती, अतुल्यं वरं प्राप्य हृष्टा बभूव। सा पराशरेण सह संयोगं कृत्वा तत्क्षणाद् एव गर्भिणी जाता। यमुनायाः द्वीपे महातेजाः पराशरस्य पुत्रः अजायत। स मातरं अनुमत्य तपः संकल्प्य, "यदा स्मृतः स्याम्, तदा कार्यार्थं आविर्भविष्यामि," इति उवाच। एवं द्वैपायनः सतीवत्याः पराशरात् जातः; द्वीपे स्थापितत्वात् स द्वैपायन इति विख्यातः। स बुद्धिमान् धर्मं युगानुसारं स्थापयामास—मर्त्यानां आयुः बलं च युगधर्मं च विचार्य। स ब्राह्मणान् ब्रह्म च अनुग्रहीतुं वेदान् अस्माकं कृते विवज्य व्यास इति स्मृतः। स वेदान् च महाभारतम् पञ्चमं शिष्येभ्यः—सुमन्तु, जैमिनि, पैल, शुकाय स्वपुत्राय—अध्यापयत्। परमेश्वरः वरदः वैषम्पायनं अपि अध्यापयत्; तैः भारतसंहिताः पृथक् पृथक् प्रवृत्ताः। एवं शान्तनुगङ्गयोः पुत्रः भीष्मः, वसूनां तेजसा जातः, महाबलपराक्रमसम्पन्नः, लोके प्रख्यातः अभवत्। तत्रैव वैदार्थविद्याम् उपनिषद्-विशारदः महर्षिः, अन्यमन्यतः चौरशङ्कया प्राचीनः मुनिः शूलारोपितः अभवत्। स आनीमण्डव्यः इति ख्यातः, स महर्षिः धर्मं आहूय, "बाल्ये एकां शकुन्तिकां तृणेन विव्याधम्; एष एव पापः स्मर्यते, अन्यं न पश्यामि। तर्हि मम तपःकृतं पुण्यं कथं न व्यतीतम्? ब्रह्महत्या सर्वघातात् गुरुतरा," इति उवाच। धर्मः प्रत्युवाच—"अतः त्वं शूद्रयोनि: प्राप्स्यसि।" स एव विदुरः धर्मात्मा तस्मात् पापात् जातः। सञ्जयः, ऋषिसमः, गावल्गणात् सारथिः अभवत्। कुन्त्याः सूर्यस्य तेजसा कर्णः जातः—स्वाभाविककवचकुण्डलयुक्तः, मुखे विराजमानः। लोकहिताय विष्णुः, सर्वैः पूजितः, वसुदेवदेवक्योः सुतः, महायशाः, अवतीर्णः। स देवः अनादिनिधनः, विश्वस्य कर्ता, ईश्वरः, अव्यक्तः, अक्षरः, त्रिगुणात्मकः आद्यः ब्रह्म। स एव अचलः आत्मा, प्रकृतेः मूलं, विश्वकर्मा, सत्त्वस्थितः, शाश्वतः, नित्यः। स अनन्तः, अचलः, हंसः, नारायणः, अधिश्वरः, अजः, अव्यक्तः, परः, अक्षरः इति कथ्यते। स निर्गुणः, विश्वरूपः, अनादिः, अजनः, अक्षयः, सर्वव्यापी कर्ता, प्रजापतिरेव। धर्मसंस्थापनार्थं स आन्धकवृष्णिषु जातः, द्वौ महाबलौ शस्त्रविद्यायुक्तौ। सत्यकात् सत्यकिः, हृदिकात् कृतवर्मा, नारायणपरायणौ, शस्त्रकुशलौ जातौ। भारद्वाजस्य वीर्याद् द्रोणः, तपसा युक्तः, द्रोण्यां जातः। गौतमात् द्वौ जातौ—कृपः महाबलः शरकूटात्, अश्वत्थाम्न्याः माता च। द्रोणात् अश्वत्थामा महाबलः जातः; तथेव धृष्टद्युम्नः, वह्नितुल्यतेजाः। वेदिकायां हविर्दत्तात् अग्नौ धनुष्मान् वीर्यवान् धृष्टद्युम्नः द्रोणवधाय जातः। वेदिकात् एव कृष्णा, शुभा, तेजस्विनी, सुशोभना रूपेण, जाताऽभवत्। प्रह्लादशिष्यः नाग्नजित् बलवान् अभवत्; तस्य अपत्यं, धर्मनाशनं, देवानां क्रोधात् जातम्। गान्धारराजस्य पुत्रः शकुनिः, सौबलः, च, दुर्योधनमाता धनकुशलान् पुत्रान् अपि अजनि। कृष्णद्वैपायनात् विचित्रवीर्यक्षेत्रे धृतराष्ट्रः, प्रजापतिः, पाण्डुश्च महाबलः, जातौ। विदुरः, धर्मार्थनिपुणः, बुद्धिमान्, निष्पापः, द्वैपायनात् शूद्रयोनि: जातः। पाण्डोः पञ्च पुत्राः, देवसमाः, द्वयोः स्त्रियोः, श्रेष्ठगुणयुक्ता युधिष्ठिरः। धर्मात् युधिष्ठिरः, वायोः भीमः, इन्द्रात् अर्जुनः, तेजस्वी, शस्त्रधारिणां श्रेष्ठः, जातः। अश्विभ्यां नकुलः सहदेवश्च, सौन्दर्ययुक्तौ, वृद्धसेवायै प्रवृत्तौ, जातौ। धृतराष्ट्रात् शतानि पुत्राणाम्, दुर्योधनप्रमुखानि, युयुत्सुं कर्णं च। ततः दुःशासनः, दुःसहः, दुर्मर्षणः, विकर्णः, चित्रसेनः, विविंशतिश्च, हे भारत, जाताः।