ततः सञ्जायते द्रोणवधपर्व, यत्र दारुणत्वात् रोमाञ्चो जायते; ततः शीघ्रमेव नारायणास्त्रविमोचनं प्रवर्तते। अनन्तरं कर्णपर्व, शल्यपर्व, सरोवरप्रवेशपर्व च सम्पद्यते; ततः गदायुद्धं प्रवर्तते। ततोऽन्यत् सारस्वतपर्व, तीर्थवंशवर्णनं, तदनन्तरं भीषणं सौप्तिकपर्व च आगच्छति। तदनन्तरं ऐषीकपर्व, अतीव घोरं सुदारुणपर्व, तर्पणपर्व, स्त्रीणां विलापश्च प्रवर्तते। ततः श्राद्धपर्व, कुरूणां प्रेतक्रिया, ब्राह्मणरूपिणं दैत्यं चार्वाकं निग्रहश्च ज्ञेयः। ततोऽभिषेचनिकपर्व, धर्मराजस्य मनीषिणः राजसूयमहाक्रतुः, ततः गृहविभागवर्णनं च। ततोऽनन्तरं शान्तिपर्व, यत्र राजधर्माः शिक्ष्यन्ते; तदनन्तरं आपद्धर्मपर्व, ततः मोक्षधर्मपर्व च। शुकस्यागमनं प्रश्नैः सह, ब्रह्मप्रश्नोपदेशः, दुर्वाससः दर्शनं, मायया सह संवादश्च। तदनन्तरं अनुशासनिकपर्व, परमोपदेशपर्व, ततः स्वर्गारोहणिकपर्व, भीष्मस्य बुद्धिमतः चरितकथनं च। आश्रमवासपर्व नाम्ना वने वासो, पुत्रदर्शनं, ततः नारदागमनपर्वोऽपि कीर्त्यते। मौसलपर्वोऽपि कथ्यते, ततः भीषणतमं महाप्रस्थानिकपर्व, अनन्तरं स्वर्गारोहणिकपर्व च। ततः हरिवंशपर्व, पुराणसंहिताख्यं, विष्णुपर्व, बालचरितविस्मयकृत्यं, विष्णुना कंसवधश्च। भविष्यपर्वोऽपि उपपर्वेषु कीर्त्यते, महदद्भुतपर्व; एवं महात्मना व्यासेन शतं पर्वाणि सम्यक् उद्घोषितानि। यथावत् सूतपुत्रेण रोमहर्षणेन पाठितानि, तथा नैमिषारण्ये अष्टादश पर्वाणि प्रवदितानि। अत्र भारतसारः पर्वसंग्रहः प्रोक्तः—पौष्य, पौलोम, आस्तीक, आदिपर्व, अंशावतरणं च। तत्र जननं, लाक्षागृहदाहः, हिडिम्बबकवधः, चित्ररथचरितं, पाञ्चालीस्वयंवरं च। वीरधर्मेण जित्वा वैवाहिकपर्व, विदुरागमनं, राज्यलाभश्च। अर्जुनस्य वनवासः, ततः सुभद्राहरणं, हरणं पुनरपि, खान्डवदाहश्च। पौलोमपर्वे भृगुवंशविस्तरः, आस्तीकपर्वे सर्वसर्पाणां गरुडस्य च उत्पत्तिः। क्षीरसागरमन्थनं, उच्चैःश्रवसः जन्म, पारिक्षितः सर्पयज्ञकर्म च। एषा कथा सम्पूर्णा, महात्मनां भारतानां विषयः; सम्भवपर्वे राजानां विविधसम्भवः कथ्यते। तत्रान्येषां वीराणां, द्वैपायनमहर्षेः, देवावतरणस्य च वर्णनं विद्यते। दैत्यदानवयक्षाणां, नागसर्पगन्धर्वद्विजानां च जन्मानि, अन्येषां च विविधजन्तूनां जन्मानि, महर्षेः कण्वस्य तपोवन एव। दुष्यन्तशकुन्तलयोः पुत्रो भरतः, यस्य नाम भारतवंश इति लोकेषु प्रसिद्धं जातम्। पुनः भगीरथ्यां महात्मानां वसूनां जन्म, शान्तनुगृह एव, तदनन्तरं स्वर्गारोहणं च। तेजांसि अंशेन संयोज्य, तत्रैव भीष्मस्य जन्म, राज्यत्यागः, ब्रह्मचर्यव्रते स्थितिः। प्रतिज्ञापालनं, चित्राङ्गदरक्षणं, चित्राङ्गदवधे तस्य अनुजस्य रक्षणं च। तथैव विचित्रवीर्यस्य अभिषेकः, धर्मस्य मनुष्येषु जन्म, अणिमाण्डव्यशापसम्भवः। कृष्णद्वैपायनात् वरदानात् जन्म, धृतराष्ट्रपाण्डुपाण्डवानां च उत्पत्तिः। वाराणवतगमनं, दुर्योधनस्य युक्तिः, धृतराष्ट्रपुत्रेण पाण्डवानां प्रति मायासंदेशः। विदुरस्य मार्गे धर्मराजाय हिताय म्लेच्छभाषया उक्तं गूढोपदेशः। विदुरवाक्यप्रेरितं सुरंगकर्म, लाक्षागृहे निषादस्त्रीपुत्राणां पञ्चानां शयनं च। तत्रैव पुरोचनस्य दाहः, घोरे वने पाण्डवानां हिडिम्बया सह संगमः। तत्र भीमेन हिडिम्बवधः, घटोत्कचस्य जन्मकथनं च। तत्र महर्षेः व्यासस्य अमिततेजसः साक्षात्कारः, तेनाज्ञप्त्या एकचक्रायां ब्राह्मणगृहे वासः। तत्र गूढवेशेन वासः, बकवधः, नगरवासिनां विस्मयश्च। कृष्णायाः (द्रौपद्याः) जन्म, धृष्टद्युम्नस्य च जन्म, ब्राह्मणात् श्रुत्वा, व्यासवाक्यप्रेरिताः। स्वयंवरदर्शनार्थं द्रौपदीं गन्तुम् इच्छन्तः, कौतूहलपूर्णा पाञ्चालदेशं प्रति जग्मुः। तत्र गङ्गातटेऽङ्गरपर्णं जित्वा, अर्जुनः तेन सख्यम् अकरोत्, तस्मात् किञ्चित् श्रुतवान्।