க்ரு'தாபிஷேகாஃ ஶுசயஃ க்ரு'தஜப்யா ஹுதாக்நயஃ। பவந்த ஆஸதே ஸ்வஸ்தா ப்ரவீமி கிமஹம் த்விஜாஃ
நீங்கள் அனைவரும் அபிஷேகம் செய்து, தூய்மையுடன், ஜபம் முடித்து, வேள்விக்கதிரை ஏற்றி, அமைதியாக அமர்ந்திருக்கிறீர்கள்; இருமுறை பிறந்தவர்களே, நான் என்ன சொல்ல வேண்டும்?
புராணஸம்ஹிதாஃ புண்யாஃ கதா தர்மார்தஸம்ஶ்ரிதாஃ। இதிவ்ரு'த்தம் நரேந்த்ராணாம்ரு'ஷீணாம் ச மஹாத்மநாம்
பழமையான, புண்ணியமான கதைகள், தர்மத்திலும் அர்த்தத்திலும் அடிப்படையுள்ளவை, அரசர்களும் பெரிய முனிவர்களும் செய்த செயல்களை விவரிக்கின்றன.
த்வைபாயநேந யத்ப்ரோக்தம் புராணம் பரமர்ஷிணா। ஸுரைர்ப்ரஹ்மர்ஷிபிஶ்சைவ ஶ்ருத்வா யதபிபூஜிதம்
தவசிகளிலும் சிறந்த த்வைப்பாயனர் சொன்ன புராணம், தேவர்களும் பிரம்மரிஷிகளும் கேட்டபின் மதித்து போற்றியதை,
தஸ்யாக்யாநவரிஷ்டஸ்ய விசித்ரபதபர்வணஃ। ஸூக்ஷ்மார்தந்யாயயுக்தஸ்ய வேதார்தைர்பூஷிதஸ்ய ச
அந்த சிறந்த கதையின் பலவகை அத்தியாயங்கள், நுண்ணிய அர்த்தங்களும் நியாயங்களும், வேதங்களின் சாரமும் கொண்டு அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளன.
பாரதஸ்யேதிஹாஸஸ்ய புண்யாம் க்ரந்தார்தஸம்யுதாம்। ஸம்ஸ்காரோபகதாம் ப்ராஹ்மீம் நாநாஶாஸ்த்ரோபப்ரு'ம்ஹிதாம்
பரம்பொருளான மகாபாரதம், புண்ணியமான வரலாறு, அதன் பொருளால் நிரம்பியது, நன்கு வடிவமைக்கப்பட்டது, பிராமண மொழியில் கூறப்பட்டது, பல்வேறு சாஸ்திரங்களால் வளப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
ஜநமேஜயஸ்ய யாம் ராஜ்ஞோ வைஶம்பாயந உக்தவாந்। யதாவத்ஸ ரு'ஷிஃ ப்ரு'ஷ்டஃ ஸத்ரே த்வைபாயநாஜ்ஞயா
அதை முனிவர் வைசம்பாயனர், ஜனமேஜய மன்னரிடம், த்வைப்பாயனரின் கட்டளையின்படி, அவர் கேட்டபடி முழுமையாக சொன்னார்.
வேதைஶ்சதுர்பிஃ ஸயுக்தாம் வ்யாஸஸ்யாத்புதகர்மணஃ। ஸம்ஹிதாம் ஶ்ரோதுமிச்சாமஃ புண்யாம் பாபபயாபஹாம்
நான்கு வேதங்களோடும் இணைந்த, வியாசரின் அதிசய செயலால் உருவான அந்த தொகுப்பை, பாவத்தை நீக்கும் புண்ணியமானதை, நாம் கேட்க விரும்புகிறோம்.
ஆத்யம் புருஷமீஶாநம் புருஹூதம் புருஷ்டுதம்। ரு'தமேகாக்ஷரம் ப்ரஹ்ம வ்யக்தாவ்யக்தம் ஸநாதநம்
ஆதியான், இறைவன், பலர் வேண்டும், எல்லாராலும் போற்றப்படும், ஒரே எழுத்தாகிய சத்தியம், வெளிப்பட்டதும் மறைந்ததும், என்றும் நிலைத்திருப்பதும், அந்த பரம்பொருள்—
அஸச்ச ஸச்சைவ ச யத்விஶ்வம் ஸதஸதஃ பரம் பராவராணாம் ஸ்ரஷ்டாரம் புராணம் பரமவ்யயம்
இல்லாததும் இருப்பதும், இந்த உலகமும், அவற்றைத் தாண்டியதுமானது; உயர்ந்ததும் தாழ்ந்ததும் படைத்தவன், பழமையானவன், உயர்ந்தவன், அழியாதவன்—
மங்கல்யம் மங்கலம் விஷ்ணும் வரேண்யமநகம் ஶுசிம்। நமஸ்க்ரு'த்ய ஹ்ரு'ஷீகேஶம் சராசரகுரும் ஹரிம்
மங்களமான விஷ்ணுவை, சிறந்தவரை, பாவமில்லாத தூயவரை, ஹ்ருஷீகேசனை, நிலைமையுள்ள அனைத்துக்கும் ஆசானாகிய ஹரியை வணங்கி,
மஹர்ஷேஃ பூஜிதஸ்யேஹ ஸர்வலோகைர்மஹாத்மநஃ। ப்ரவக்ஷ்யாமி மதம் புண்யம் வ்யாஸஸ்யாத்புதகர்மணஃ
பெரிய ஆன்மாவாகிய அந்த முனிவர், எல்லா உலகங்களாலும் மதிக்கப்படுகிறார்; அவருடைய புண்ணியமான, வியாசரின் அதிசயமான செயலை நான் இங்கு அறிவிப்பேன்.
நமோ பகவதே தஸ்மை வ்யாஸாயாமிததேஜஸே। யஸ்ய ப்ரஸாதாத்வக்ஷ்யாமி நாராயணகதாமிமாம்
அளவிட முடியாத தேஜஸுடன் கூடிய அந்த பகவான் வியாசருக்கு வணக்கம்; அவருடைய அருளால் இந்த நாராயண கதையை நான் சொல்வேன்.
ஸர்வாஶ்ரமாபிஶமநம் ஸர்வதீர்தாவகாஹநம்। ந ததா பலத ஸூதே நாராயணகதா யதா
அனைத்து ஆசைகளை அடக்குவது அல்லது எல்லா தீர்த்தங்களிலும் நீராடுவது, நாராயண கதையைப் போல பலனைத் தராது.
நாஸ்தி நாராயணஸமம் ந பூதம் ந பவிஷ்யதி। ஏதேந ஸத்யவாக்யேந ஸர்வார்தாந்ஸாதயாம்யஹம்
நாராயணனுக்கு சமமானவர் இல்லை, இருந்ததில்லை, இருக்கவும் முடியாது; இந்த உண்மையான வார்த்தையால், நான் எல்லா காரியங்களையும் சாதிப்பேன்.
ஆசக்யுஃ கவயஃ கேசித்ஸம்ப்ரத்யாசக்ஷதே பரே। ஆக்யாஸ்யந்தி ததைவாந்ய இதிஹாஸமிமம் புவி
சிலக் கவிஞர்கள் இதை முன்பு சொன்னார்கள், இன்னும் சிலர் இப்போது சொல்கிறார்கள், மற்றவர்கள் இந்த வரலாற்றை பூமியில் இதேபோல் சொல்லப்போகிறார்கள்.
இதம் து த்ரிஷு லோகேஷு மஹஜ்ஜ்ஞாநம் ப்ரதிஷ்டிதம்। விஸ்தரைஶ்ச ஸமாஸைஶ்ச தார்யதே யத்த்விஜாதிபிஃ
இந்த பெரிய ஞானம் மூன்று உலகங்களிலும் நிலைத்திருக்கிறது; இருமுறை பிறந்தவர்கள் இதை விரிவாகவும் சுருக்கமாகவும் காத்து வருகின்றனர்.
அலங்க்ரு'தம் ஶுபைஃ ஶப்தைஃ ஸமயைர்திவ்யதநுஷைஃ। சந்தோவ்ரு'த்தைஶ்ச விவிதைரந்விதம் விதுஷாம்ப்ரியம்
அழகிய சொற்களாலும், தெய்வீக வில்லுகளைச் சரியான இடங்களில் குறிப்பிடுவதாலும், பல்வேறு சந்தங்களில் அமைந்ததாலும், இந்தக் காவியம் பண்டிதர்களால் மிகவும் விரும்பப்படுகிறது.
தபஸா ப்ரஹ்மசர்யேண வ்யஸ்ய வேதம் ஸநாதநம்। இதிஹாஸமிமம் சக்ரே புண்யம் ஸத்யவதீஸுதஃ
தவமும், பிரம்மச்சரியமும் மேற்கொண்டு, சனாதன வேதத்தை முழுமையாக அறிந்த சத்யவதியின் மகன், இந்தப் புனிதமான இதிகாசத்தை உருவாக்கினார்.
புண்யே ஹிமவதஃ பாதே மேத்யே கிரிகுஹாலயே। விஶோத்ய தேஹம் தர்மாத்மா தர்பஸம்ஸ்தரமாஶ்ரிதஃ
புனிதமான ஹிமாலயத்தின் அடிவாரத்தில், தூய மலைக் குகையில், தன் உடலைத் தூய்மைப்படுத்தி, தர்ப்பையில் அமர்ந்தார் அந்த தர்மமிகு முனிவர்.
ஶுசிஃ ஸநியமோ வ்யாஸஃ ஶாந்தாத்மாதபஸி ஸ்திதஃ பாரதஸ்யேதிஹாஸஸ்ய தர்மேணாந்வீக்ஷ்ய தாம் கதிம்
தூய்மையும், கட்டுப்பாடும் உடைய வியாசர், அமைதியான மனதுடன் தவத்தில் நிலைத்து, பாரத இதிகாசத்தின் ஓட்டத்தை தர்மத்தின் வழியாக ஆராய்ந்தார்.
ப்ரவிஶ்ய யோகம் ஜ்ஞாநேந ஸோऽபஶ்யத்ஸர்வமந்ததஃ
அறிவின் மூலம் யோகத்தில் இணைந்த அவர், எல்லாவற்றையும் முழுமையாகக் கண்டறிந்தார்.
நிஷ்ப்ரபேऽஸ்மிந்நிராலோகே ஸர்வதஸ்தமஸா வ்ரு'தே। ப்ரு'ஹதண்டமபூதேகம் ப்ரஜாநாம் பீஜமவ்யயம்
அந்த ஒளியற்ற, இருளால் சூழப்பட்ட பரப்பில், ஒரு பெரிய அண்டம் தோன்றியது; அது உயிர்களின் அழியாத விதையாக இருந்தது.
யுகஸ்யாதிநிமித்தம் தந்மஹத்திவ்யம் ப்ரசக்ஷத। வ்யஸ்மிம்ஸ்தச்ச்ரூயதே ஸத்யம்ஜ்யோதிர்ப்ரஹ்ம ஸநாதநம்
அந்த மகத்தான தெய்வீகத் தத்துவமே யுகத்தின் தொடக்கத்துக்குக் காரணம் என்று கூறுகிறார்கள்; அதில் சனாதனமான சத்தியமும், ஒளியும், பிரம்மமும் கேட்கப்படுகிறது.
அத்புதம் சாப்யசிந்த்யம் ச ஸர்வத்ர ஸமதாம் மதம்। அவ்யக்தம் காரணம் ஸூக்ஷ்மம் யத்தத்ஸதஸதாத்மகம்
அது அதிசயமானதும், எண்ணிக்கூட முடியாததும், எல்லா இடங்களிலும் சமநிலையாக இருப்பதாகக் கருதப்படுகிறது; அது வெளிப்படாததும், நுண்ணிய காரணமும், இருப்பதும் இல்லாததும் ஆகும்.
யஸ்மிந்பிதாமஹோ ஜஜ்ஞே ப்ரபுரேகஃ ப்ரஜாபதிஃ। ப்ரஹ்மா ஸுரகுருஃ ஸ்தாணுர்மநுஃ கஃ பரமேஷ்ட்யத
அதிலிருந்து பெரிய பிதாமகரும், ஒரே தலைவரும், ப்ரஜாபதியும், பிரம்மா, தேவர்களின் ஆசானும், ஸ்தாணுவும், மனுவும், கும், பரமேஷ்டியும் பிறந்தார்கள்.
ப்ராசேதஸஸ்ததா தக்ஷோ தக்ஷபுத்ராஶ்ச ஸப்தவை। ததஃ ப்ரஜாநாம் பதயஃ ப்ராபவந்நேகவிம்ஶதிஃ
அதேபோல், ப்ராசேதஸ், தக்ஷன், தக்ஷனின் ஏழு மகன்கள் ஆகியோரும் பிறந்தார்கள்; பின்னர், இருபத்து ஒன்று ப்ரஜாபதிகள் தோன்றினார்கள்.
புருஷஶ்சாப்ரமேயாத்மா யம் ஸர்வரு'ஷயோ விது। விஶ்வேதேவாஸ்ததாऽऽதித்யா வஸவோऽதாஶ்விநாவபி
அனைத்து முனிவர்களும் அறிந்த, அளவிட முடியாத இயல்புடைய புருஷனும், விஷ்வேதேவர்கள், ஆதித்யர்கள், வசுக்கள், அசுவினிகள் ஆகியோரும் உள்ளனர்.
யக்ஷாஃ ஸாத்யாஃ பிஶாசாஶ்ச குஹ்யகாஃ பிதரஸ்ததா। ததஃ ப்ரஸூதா வித்வாம்ஸஃ ஶிஷ்டா ப்ரஹ்மர்ஷிஸத்தமாஃ
யக்ஷர்கள், சாத்யர்கள், பிசாசுகள், குஹ்யர்கள், பித்ருக்கள் ஆகியோரும் பிறந்தார்கள்; பின்னர், அறிவும், உயர்ந்த பண்பும் உடைய பிரம்மரிஷிகள் தோன்றினார்கள்.
மஹர்ஷயஶ்ச பஹவஃ ஸர்வைஃ ஸமுதிதா குணைஃ। ஆதோ த்யௌஃ ப்ரு'திவீ வாயுரந்தரிக்ஷம் திஶஸ்தயா
பல மகா முனிவர்கள் எல்லா நல்ல பண்புகளுடனும் பிறந்தார்கள்; அவர்களிலிருந்து ஆகாயம், பூமி, காற்று, வியோமம், திசைகள் ஆகியவை உருவானது.
ஸம்வத்ஸரர்தவோ மாஸாஃ பக்ஷாஹோராத்ரயஃ க்ரமாத்। யச்சாந்யதபி தத்ஸர்வம் ஸம்பூதம் லோகஸாக்ஷிகம்
வருடம், ঋதுக்கள், மாதங்கள், பக்கங்கள், பகலும் இரவும் வரிசையாக, மற்ற எல்லாவற்றும் இந்த உலகத்திற்கு சாட்சி ஆக உருவானது.