తతో దేవగణాః సర్వే యుధ్వా పార్థేన వై ముహుః। రణే జేతుమశక్యం తం జ్ఞాత్వా తే భరతర్షభ
అందరూ దేవతలు, అర్జునునితో పునఃపునః యుద్ధం చేశారు; అతన్ని యుద్ధంలో ఓడించలేమని తెలుసుకుని, వారు వెనక్కు తగ్గారు, ఓ భరత శ్రేష్ఠ.
శాన్తాస్తే విబుధాః సర్వే పార్థబాణాభిపీడితాః। సద్విపం వాసవం త్యక్త్వా దుద్రువుః సర్వతో దిశమ్
అర్జునుని బాణాల వల్ల బాధపడిన దేవతలు శాంతించిపోయారు; ఇంద్రుని మరియు అతని ఏనుగును వదిలి, అన్ని వైపులా పారిపోయారు.
ప్రాచీం రుద్రాః సగన్ధర్వా దక్షిణాం మరుతో యయుః। దిశం ప్రతీచీం భీతాస్తే వసవశ్చ తథాఽశ్వినౌ
రుద్రులు, గంధర్వులు తూర్పు వైపుకు, మరుతులు దక్షిణ వైపుకు వెళ్లారు; వసువులు, అశ్వినులు భయంతో పడమర వైపుకు పారిపోయారు.
ఆదిత్యాశ్చైవ విశ్వే చ దుద్రువుర్వా ఉదఙ్ముఖాః। సాధ్యాశ్చోర్ధ్వముఖా భీతాశ్చిన్తయన్తోఽస్య సాయకాన్
ఆదిత్యులు, విశ్వదేవతలు ఉత్తర వైపుకు పారిపోయారు; సాధ్యులు భయంతో పైకి ఎగిరారు, అతని బాణాలను ఆలోచిస్తూ.
ఏవం సురగణాః సర్వే ప్రాద్రవన్త్సర్వతో దిశమ్। ముహుర్ముహుః ప్రేక్షమాణాః పార్థమేవ సకార్ముకమ్
అలా అన్ని దేవతా గణాలు అన్ని వైపులా పారిపోయారు, పునఃపునః అర్జునుని విల్లు పట్టుకుని చూస్తూ.
విద్రుతాన్దేవసఙ్ఘాంస్తాన్రణే దృష్ట్వా పురన్దరః। తతః క్రుద్ధో మహాతేజాః పార్థం బాణైరవాకిరత్
యుద్ధంలో దేవతా గణాలు పారిపోతున్నట్టు చూసిన ఇంద్రుడు, కోపంతో, గొప్ప తేజస్సుతో, అర్జునుని మీద బాణాలను వర్షించాడు.
పార్థోఽపి శక్రం వివ్యాథ మానుషో విబుధాధిపమ్
పార్థుడు మానవుడైనప్పటికీ దేవతల అధిపతి శక్రుడిని గట్టిగా గాయపరిచాడు.
తతః సోఽశ్మమయం వర్షం వ్యసృజద్విబుధాధిపః। తచ్ఛరైరర్జునో వర్షం ప్రతిజాఘ్నేఽత్యమర్షణః
అప్పుడా దేవతల అధిపతి శక్రుడు రాళ్ల వర్షాన్ని కురిపించాడు. అర్జునుడు మాత్రం ఆ రాళ్ల వర్షాన్ని తన బాణాలతో అడ్డగించి నిలిపేశాడు.
అథ సంవర్ధయామాస తద్వర్షం దేవరాడపి। భూయ ఏవ మహావీర్యం జిజ్ఞాసుః సవ్యసాచినః
శక్రుడు సవ్యసాచియైన అర్జునుని శక్తిని మరింత పరీక్షించాలనే ఉద్దేశంతో ఆ వర్షాన్ని మరింత పెంచాడు.
సోఽశ్మవర్షం మహావేగమిషుభిః పాణ్డవోఽపి చ। విలయం గమయామాస హర్షయన్పాకశాసనమ్
అప్పుడా పాండవుడు కూడా వేగంగా దూసుకొచ్చే బాణాలతో ఆ భయంకరమైన రాళ్ల వర్షాన్ని పూర్తిగా చెదరగొట్టి, పాకాసురుని సంహారకుడైన శక్రుడిని ఆనందింపజేశాడు.
ఉపాదాయ తు పాణిభ్యామఙ్గదం నామ పర్వతమ్। సద్రుమం వ్యసృజచ్ఛక్రో జిఘాంసుః శ్వేతవాహనమ్
తర్వాత శక్రుడు తెల్లగుర్రాలపై కూర్చున్న అర్జునుని సంహరించాలనే కోరికతో, తన చేతులతో అంగద అనే పర్వతాన్ని చెట్లతో సహా ఎత్తి విసిరాడు.
తతోఽర్జునో వేగవద్భిర్జ్వలమానైరజిహ్యగైః। బాణైర్విధ్వంసయామాస గిరిరాజం సహస్రధా
దానికి ప్రతిగా అర్జునుడు మంటలతో మండుతున్న, వేగంగా దూసుకొచ్చే సర్పాకారమైన బాణాలతో ఆ పర్వతరాజును వెయ్యి ముక్కలుగా విరిచేశాడు.
శక్రం చ పాతయామాస శరైః పార్థో మహాన్యుధి। తతః శక్రో మహారాజ రణే వీరం ధనఞ్జయమ్
ఆ మహాసంగ్రామంలో అర్జునుడు తన బాణాలతో శక్రుడిని కూలదోశాడు. దాంతో, రాజా! శక్రుడు యుద్ధరంగంలో ధనంజయుడిని వీరుడిగా గుర్తించాడు.
జ్ఞాత్వా జేతుమశక్యం తం తేజోబలసమన్వితమ్। పరాం ప్రీతి యయౌ తత్ర పుత్రశౌర్యేణ వాసవః
అతడిలో ఉన్న తేజస్సు, బలాన్ని చూసి గెలవడం అసాధ్యమని గ్రహించిన వాసవుడు, అక్కడ తన కుమారుడి పరాక్రమాన్ని చూసి అపారమైన ఆనందాన్ని పొందాడు.
తదా తత్ర న తస్యాస్తి దివి కశ్చిన్మహాయశాః। సమర్థో నిర్జయే రాజన్నపి సాక్షాత్ప్రజాపతిః
ఆ సమయంలో, రాజా! ఆకాశంలో ఎవ్వరూ, ప్రాజాపతియే అయినా, ఆ మహాప్రతిష్ఠ కలిగిన అర్జునుని ఓడించగలిగినవారు లేరు.
తతః పార్థః శరైర్హత్వా యక్షరాక్షసపన్నగాన్। దీప్తే చాగ్నౌ మహాతేజాః పాతయామాస సన్తతమ్
తర్వాత పరాక్రమశాలి అర్జునుడు తన బాణాలతో యక్షులు, రాక్షసులు, పాములను సంహరించి, వారిని ఎప్పటికప్పుడు మండుతున్న అగ్నిలో పడవేశాడు.
ప్రతిషేధయితుం పార్థం న శేకుస్తత్ర కేచన। దృష్ట్వా నివారితం శక్రం దివి దేవగణైః సహ
అక్కడ ఎవ్వరూ అర్జునుని ఆపలేకపోయారు, ఎందుకంటే శక్రుడు కూడా దేవతలతో కలిసి అడ్డుకోబోయి విఫలమయ్యాడు.
యథా సుపర్ణః సోమార్థం విబుధానజయత్పురా। తథా జిత్వా సురాన్పార్థస్తర్పయామాస పావకమ్
ఎలా గరుత్మంతుడు ఒకప్పుడు సోమాన్ని కోసం దేవతలను జయించాడో, అలాగే అర్జునుడు దేవతలను జయించి అగ్నిని తృప్తిపరిచాడు.
తతోఽర్జునః స్వవీర్యేణ తర్పయిత్వా విభావసుమ్। రథం ధ్వజం చ సహయం దివ్యానస్త్రాంశ్చ పాణ్డవః
తర్వాత పాండవుడు అర్జునుడు తన పరాక్రమంతో విభావసువును సంతృప్తిపరిచి, రథం, పతాక, గుర్రాలు, దివ్యాయుధాలు పొందాడు.
గాణ్డీవం చ ధనుః శ్రేష్ఠం తూణీ చాక్షయసాయకౌ। ఏతాన్యపి చ బీభత్సుర్లేభే కీర్తి చ భారత
బీభత్సుడు గాండీవమనే అగ్రధనుస్సు, ఎప్పటికీ తరుగని బాణాల తుప్పులు, అలాగే మహత్తరమైన కీర్తిని కూడా పొందాడు, ఓ భారతావంశజా!
భూయోఽపి శృణు రాజేన్ద్ర పార్థో గత్వోత్తరాం దిశమ్। విజిత్య నవవర్షాంశ్చ సపురాంశ్చ సపర్వతాన్
ఇంకా విను రాజేంద్రా! అర్జునుడు ఉత్తర దిశకు వెళ్లి, అక్కడి తొమ్మిది వర్షాలను, వాటి నగరాలు, పర్వతాలతో సహా జయించాడు.
జమ్బుద్వీపం వశే కృత్వా సర్వం తద్భరతర్షభ। బలాజ్జిత్వా నృపాన్సర్వాన్కరే చవినివేశ్య చ
భారతవంశశ్రేష్ఠా! అర్జునుడు జంబూద్వీపాన్ని మొత్తం తన ఆధీనంలోకి తీసుకుని, అన్ని రాజులను బలవంతంగా జయించి, పన్ను వసూలు చేశాడు.
రత్నాన్యాదాయ సర్వాణి గత్వా చైవ పునః పురీమ్। తతో జ్యేష్ఠం మహాత్మానం ధర్మరాజం యుధిష్ఠిరమ్। రాజసూయం క్రతుశ్రేష్ఠం కారయామాస భారత
అన్ని రత్నాలను సేకరించి తిరిగి నగరానికి వచ్చి, తన పెద్దన్నయైన ధర్మరాజు యుధిష్ఠిరుని రాజసూయ యాగాన్ని నిర్వహింపజేశాడు, ఓ భారతా!
స తాన్యన్యాని కర్మాణి కృతవానర్జునః పురా। అర్జునేన సమో వీర్యే త్రిషు లోకేషు న క్వచిత్
అర్జునుడు అప్పట్లో ఇవే కాక మరెన్నో మహత్తరమైన కార్యాలు చేశాడు. మూడు లోకాలలో అర్జునుని సమానమైన పరాక్రమవంతుడు ఎవరూ లేరు.
దేవదానవయక్షాశ్చ పిశాచోరగరాక్షసాః। భీష్మద్రోణాదయః సర్వే కురవశ్చ మహారథాః
దేవతలు, దానవులు, యక్షులు, పిశాచులు, పాములు, రాక్షసులు, భీష్ముడు, ద్రోణుడు వంటి మహా యోధులు, కురువంశానికి చెందిన గొప్ప రథసారథులు — వీళ్లందరూ కూడి కూడా —
లోకే సర్వనృపాశ్చైవ వీరాశ్చాన్యే ధనుర్ధరాః। ఏతే పార్థం రణే యుక్తాః ప్రతియోద్ధుం న శక్నుయుః
ఈ లోకంలోని అన్ని రాజులు, ఇతర ధైర్యవంతులైన విలువిదులు, వీరందరూ కలిసినా, యుద్ధంలో పార్థుడిని ఎదుర్కొనలేరు.
అహం హి నిత్యం కౌరవ్య ఫల్గునం హృది సంస్థితమ్। అపశ్యం చిన్తయిత్వా తం సముద్విగ్నోఽస్మి తద్భయాత్
ఓ కౌరవుడా! నేను ఎప్పుడూ ఫల్గుణుడిని నా హృదయంలో ఉంచుకుంటూ ఉంటాను. అతడిని గురించి ఆలోచిస్తే నాకు భయం, ఆందోళన కలుగుతున్నాయి.
గృహే గృహే చ పశ్యామి తాత పార్థమహం సదా। శరగాణ్డీవసంయుక్తం పాశహస్తమివాన్తకమ్
ఓ కుమారుడా! ప్రతి ఇంట్లోను నేను ఎప్పుడూ పార్థుడిని, బాణాలు, గాండీవంతో సిద్ధంగా ఉన్నవాడిగా, చేతిలో పాశంతో యమధర్మరాజు లాగా కనిపిస్తున్నాడు.
అపి పార్థసహస్రాణి భీతః పశ్యామి భారత। పార్థభూతమిదం సర్వం నగరం ప్రతిభాతి మే
ఓ భారతా! భయంతో నేను వేలాది పార్థులను చూస్తున్నట్టు అనిపిస్తోంది. ఈ నగరం మొత్తం పార్థుడిగా మారిపోయినట్టు నాకు తోస్తోంది.
పార్థమేవ హి పశ్యామి రహితే తాత భారత। దృష్ట్వా స్వప్నగతం పార్థముద్ధమామి విచేతనః
ఓ కుమారుడా! ఒంటరిగా ఉన్నప్పుడు కూడా నాకు పార్థుడే కనిపిస్తున్నాడు. స్వప్నంలో పార్థుడిని చూసి, నేను భయంతో అవాక్కవుతున్నాను.