గాన్ధర్వరాక్షసౌ క్షత్రే ధర్మ్యౌ తౌ మా విశఙ్కిథాః। పృథగ్వా యది వా మిశ్రౌ కర్తవ్యౌ నాత్ర సంశయః
గంధర్వ, రాక్షస వివాహాలు క్షత్రియులకు ధర్మబద్ధమైనవే — దీనిలో సందేహం అవసరం లేదు. వేర్వేరుగా అయినా, కలిపి అయినా చేయవచ్చు.
సా త్వం మమ సకామస్య సకామా వరవర్ణినీ। గాన్ధర్వేణ వివాహేన భార్యా భవితుమర్హసి
నీవు నన్ను కోరినట్టు నేను నిన్ను కోరుతున్నాను, అందమైనవాడా! గంధర్వ వివాహంతో నీవు నా భార్య కావడానికి అర్హురాలు.
యది ధర్మపథస్త్వేవ యది చాత్మా ప్రభుర్మమ। ప్రదానే పౌరవశ్రేష్ఠ శృణు మే సమయం ప్రభో
ధర్మమార్గం నిజంగా నాదైతే, నా మనస్సు నాకు స్వతంత్రమైతే, పురువులలో శ్రేష్ఠుడా! నిన్ను నేను అడిగే ఒక నిబంధన విను.
సత్యం మే ప్రతిజానీహి యథా వక్ష్యామ్యహం రహః। మయి జాయేత యః పుత్రః స భవేత్త్వదనన్తరః
నేను రహస్యంగా చెప్పబోయే మాటను నమ్మకంగా ప్రమాణం చేయు. నన్ను బట్టి పుట్టే కుమారుడు నీ తరువాతి వారసుడవాలి.
యువరాజో మహారాజ సత్యమేతద్బ్రవీమి తే। యద్యేతదేవం దుష్యన్త అస్తు మే సఙ్గమస్త్వయా
ఆ కుమారుడు యువరాజు అవ్వాలి, మహారాజా! ఇదే నిజంగా నీకు చెబుతున్నాను. ఇది ఒప్పుకుంటే, దుశ్యంతా! మన కలయిక జరగాలి.
తస్యాస్తు సర్వం సంశ్రుత్య యథోక్తం స విశాంపతిః। దుష్యన్తః పునరేవాహ యద్యదిచ్ఛసి తద్వద
ఆమె చెప్పిన ప్రతిదీ అంగీకరించిన ఆ ప్రజలాధిపతి దుశ్యంతుడు మళ్లీ ఇలా అన్నాడు: 'నీకు ఇంకేమైనా కావాలంటే చెప్పు.'
ఖ్యాతో లోకప్రవాదోయం వివాహ ఇతి శాస్త్రతః। వైవాహికీం క్రియాం సన్తః ప్రశంసన్తి ప్రజాహితామ్
ఈ వివాహం శాస్త్రానుసారం లోకంలో ప్రసిద్ధి చెందినది. ప్రజలకు మేలు కలిగించే ఈ వివాహ కర్మను జ్ఞానులు ప్రశంసిస్తారు.
లోకప్రవాదశాన్త్యర్థం వివాహం విధినా కురు। సన్త్యత్ర యజ్ఞపాత్రాణి దర్భాః సుమనసోఽక్షతాః
ప్రజల్లో అపవాదం నివారించేందుకు, నీవు విధిగా వివాహాన్ని జరుపు. ఇక్కడ యజ్ఞపాత్రలు, దర్భలు, పువ్వులు, అక్షతలు ఉన్నాయి.
యథా యుక్తో వివాహః స్యాత్తథా యుక్తా ప్రజా భవేత్। తస్మాదాజ్యం హవిర్లాజాః సికతా బ్రాహ్మణాస్తవ
వివాహం సరిగ్గా జరిగితే, సంతానం కూడా మంచి గుణాలవాళ్లు అవుతారు. అందుకే, clarified నెయ్యి, హవిస్సులు, లాజలు, మట్టి, బ్రాహ్మణుడా, నీవు సమర్పించు.
వైవాహికాని చాన్యాని సమస్తానీహ పార్థివ। దురుక్తమపి రాజేన్ద్ర క్షన్తవ్యం ధర్మకారణాత్
ఇంకా వివాహానికి సంబంధించిన అన్ని కర్మలు ఇక్కడ ఉన్నాయి, రాజా! ధర్మం కోసం, ఎవరైనా కఠినంగా మాట్లాడినా, క్షమించాలి.
ఏవమస్త్వితి తాం రాజా ప్రత్యువాచావిచారయన్। అపి చ త్వాం హి నేష్యామి నగరం స్వం శుచిస్మితే
'అలా జరుగనీ' అని రాజు ఆమెకు సందేహించకుండా చెప్పాడు. కానీ, పవిత్రమైన నవ్వుతో ఉన్నవాడా! నిన్ను నా నగరానికి తీసుకెళ్ళను.
యథా త్వమర్హా సుశ్రోణి మన్యసే తద్బ్రవీమి తే। ఏవముక్త్వా స రాజర్షిస్తామనిన్దితగామినీమ్
నీవు ఎంత అర్హురాలివో, అందుకు తగినట్టు నేనూ నీతో మాట్లాడుతున్నాను, సుందర నితంబాలవాడా! ఇలా చెప్పి, రాజర్షి ఆమెను, అపవాదం లేని నడవడికలవారిని, ఉద్దేశించాడు.
పురోహితం సమాహూయ వచనం యుక్తమబ్రవీత్। రాజపుత్ర్యా యదుక్తం వై న వృథా కర్తుముత్సహే
పురోహితుడిని పిలిపించి, రాజు తగిన మాటలు అన్నాడు: 'రాజకుమార్తె చెప్పింది నేను విస్మరించలేను.'
క్రియాహీనో హి న భవేన్మమ పుత్రో మహాద్యుతిః। తథా కురుష్వ శాస్త్రోక్తం వివాహం మా చిరంకురు
నా కుమారుడు కర్మలేని వాడవద్దు. కాబట్టి, శాస్త్రంలో చెప్పిన విధంగా వివాహాన్ని త్వరగా జరుపు.
ఏవముక్తో నృపతినా ద్విజః పరమయన్త్రితః। శోభనం రాజరాజేతి విధినా కృతవాన్ద్విజః
రాజు ఇలా అడిగినప్పుడు, ఆ ద్విజుడు ఎంతో ఒత్తిడిలో ఉన్నా, రాజరిక మంగళకార్యాన్ని విధిగా, అందంగా నిర్వహించాడు.
శాసనాద్విప్రముఖ్యస్య కృతకౌతుకమఙ్గలః।' జగ్రాహ విధివత్పాణావువాస చ తయా సహ
బ్రాహ్మణులలో ప్రముఖుడు ఆజ్ఞతో, శుభకార్యాలు, ఉత్సవాలు పూర్తయ్యాక, ఆ యువతిని సంప్రదాయంగా పాణిప్రదానం చేసి, ఆమెతో కలిసి నివసించాడు.
విశ్వాస్య చైనాం స ప్రాయాదబ్రవీచ్చ పునః పునః। ప్రేషయిష్యే తవార్థాయ వాహినీం చతురఙ్గిణీమ్
ఆమెను నమ్మి, వెళ్లిపోతూ, "నీ కోసం నేను నాలుగు విభాగాల సైన్యాన్ని పంపిస్తాను" అని మళ్లీ మళ్లీ చెప్పాడు.
త్రైవిద్యవృద్ధైః సహితాం నానారాజజనైః సహ। శిబికాసహస్రైః సహితా వయమాయాన్తి బాన్ధవాః
త్రివేదాలు తెలిసిన వృద్ధులు, ఇతర రాజులవారు, వేల శిబికలు, బంధువులతో కలిసి మేము వస్తాము.
మూకాశ్చైవ కిరాతాశ్చ కుబ్జా వామనకైః సహ। సహితాః కఞ్చుకివరైర్వాహినీ సూతమాగధైః
మూగవారు, కిరాతులు, వంకరవారు, చిన్నకాయవారు, మంచి వస్త్రాలు ధరించినవారు, రథసారథులు, గాయకులతో కూడిన సైన్యం కూడా వస్తుంది.
శఙ్ఖదున్దుభినిర్ఘోషైర్వనం చ సముపైష్యతి। తథా త్వామానయిష్యామి నగరం స్వం శుచిస్మితే
శంఖాలు, డుండుభుల ధ్వనులతో ఆ ఊరేగింపు అరణ్యంలోకి చేరుతుంది. అలా, శుచిస్మితే, నిన్ను నా నగరానికి తీసుకెళ్తాను.
అన్యథా త్వాం న నేష్యామి స్వనివేశమసత్కృతామ్। సర్వమఙ్గలసత్కారైః సుభ్రు సత్యం కరోమి తే
ఇలా కాకపోతే, నిన్ను గౌరవంగా నా ఇంటికి తీసుకెళ్లను. అందమైన కనుబొమ్మలవాడా, అన్ని మంగళకార్యాలతో నిన్ను ఆహ్వానిస్తానని నిజంగా మాటిస్తున్నాను.
ఏవముక్త్వా స రాజర్షిస్తామనిన్దితగామినీమ్। పరిష్వజ్య చ బాహుభ్యాం స్మితపూర్వముదైక్షత
ఇలా చెప్పి, ఆ రాజర్షి అపవాదం లేని ఆమెను తన చేతులతో ఆలింగనం చేసి, చిరునవ్వుతో చూశాడు.
ప్రదక్షిణీకృతాం దేవీం పునస్తాం పరిషస్వజే। శకున్తలా సా సుముఖీ పపాత నృపపాదయోః
ఆ దేవిని ప్రదక్షిణగా చేసి, మళ్లీ ఆమెను ఆలింగనం చేశాడు. సుందర ముఖవంతురాలైన శకుంతల రాజు పాదాల వద్ద పడిపోయింది.
తాం దేవీం పునరుత్థాప్య మా శుచేతి పునః పునః। శపేయం సుకృతేనైవ ప్రాపయిష్యే నృపాత్మజే
ఆమెను మళ్లీ లేపి, "బాధపడకూ" అని మళ్లీ మళ్లీ చెప్పాడు. రాజకుమార్తే, నా పుణ్యంతో నిన్ను తీసుకెళ్తానని ప్రమాణం చేస్తున్నాను.
ఇతి తస్యాః ప్రతిశ్రుత్య స నృపో జనమేజయ। మనసా చిన్తయన్ప్రాయాత్కాశ్యపం ప్రతి పార్థివ
ఆమెకు ఇలా హామీ ఇచ్చి, జనమేజయుడు మనసులో ఆలోచిస్తూ, కశ్యపుని దగ్గరకు బయలుదేరాడు.
భగవాంస్తపసా యుక్తః శ్రుత్వా కిం ను కరిష్యతి। తం న ప్రసాద్యాగతోఽహం ప్రసీదేతి ద్విజోత్తమమ్। ఏవం సంచిన్తయన్నేవ ప్రవివేశ స్వకం పురమ్
తపస్సులో లీనమైన భగవంతుడు విని ఏమి చేస్తాడో అని ఆలోచించాడు. "ఆయనను సంతుష్టిపరచకుండా వచ్చాను, ఆ మహాబ్రాహ్మణుడు సంతోషిస్తాడా?" అని ఆలోచిస్తూ తన నగరంలోకి ప్రవేశించాడు.
తతో ముహూర్తే యాతే తు కణ్వోఽప్యాశ్రమమాగమత్। శకున్తలా చ పితరం హ్రియా నోపజగామ తమ్
కొంతసేపటికి కన్వుడు కూడా ఆశ్రమానికి వచ్చాడు. శకుంతల తన తండ్రిని లజ్జతో దగ్గరకు రాలేదు.
శఙ్కితేవ చ విప్రర్షిముపచక్రామ సా శనైః। తతోఽస్య భారం జగ్రాహ ఆసనం చాప్యకల్పయత్
కాస్త భయంతో, ఆమె మెల్లగా ఆ మునిని దగ్గరికి వెళ్లి, అతని భారాన్ని తీసుకుని, ఆసనం సిద్ధం చేసింది.
ప్రాక్షాలయచ్చ సా పాదౌ కాశ్యపస్య మహాత్మనః। న చైనం లజ్జయాఽశక్నోదక్షిభ్యామభివీక్షితుమ్
ఆమె మహాత్ముడైన కశ్యపుని పాదాలను కడిగి, లజ్జతో అతని ముఖాన్ని కన్నులతో చూడలేకపోయింది.
శకున్తలా చ సవ్రీడా తమృషిం నాభ్యభాషత। తస్మాత్స్వధర్మాత్స్ఖలితా భీతా సా భరతర్షభ
శకుంతల లజ్జతో ఆ మునిని మాటాడలేదు. భయంతో, భరతులలో శ్రేష్ఠుడా, తాను తన కర్తవ్యాన్ని తప్పిందని అనుకుంది.