ಈ ಶ್ಲೋಕಗಳ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಕಥನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹೀಗಿದೆ: ಮಾನವನ ಶರೀರವನ್ನು ಕುರಿತು ಪುರಾತನ ಋಷಿಗಳು ವಿಶಿಷ್ಟ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮಾನವನಿಗೆ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಲ್ಲದಂತೆ ಕಾಣುವ ಎರಡು ಕಣ್ಣುಗಳಿವೆ, ಎರಡು ಬಿಳಿ ಹಲ್ಲುಗಳು, ಆಳವಾದ ಮೂರು ಕಿವಿಗಳು ಮತ್ತು ನಾಭಿ ಇದೆ. ಅವನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗುಣ ಮತ್ತು ಮೂರು ಸ್ಮರಣೀಯ ಅಂಶಗಳಿವೆ. ಅವನು ದ್ವೇಷವಿಲ್ಲದವನಾಗಿರಬೇಕು, ದಯಾಳು, ಸಹನಶೀಲ, ಶುಭಾಚರಣೆಳ್ಳವನು, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನವನು, ಮಹತ್ತರ ಆಸೆಗೊಳಗಾದವನು, ವಿನಮ್ರ, ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯಾದವನು. ಮೂರು ಬಗೆಯ, ಮೂರು ತೂಗು ಇರುವ ಶಿಶ್ನ ಮತ್ತು ಭುಜಗಳು ಅವನಿಗೆ ಇರುತ್ತವೆ. ಅವನು ಲೋಕಗಳನ್ನು, ಜನ್ಮಗಳನ್ನು, ವರ್ಣಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶ, ಕೀರ್ತಿ ಮತ್ತು ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ಅರಿಯುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಮೂರು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಿಸುವವನು, ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ಬಲಗಳಿರುವವನು, ಮತ್ತು ಮೂರು ಬಗ್ಗಿದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವವನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ದೇವತೆಗಳಿಗೆ, ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಹಾಗೂ ಗುರುಗಳಿಗೆ ನಮಿಸುವವನು, ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮಗಳ ಯೋಗ್ಯ ಕಾಲವನ್ನು ತಿಳಿದವನು 'ತ್ರಿಕಾಲಜ್ಞ'ನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವನು. ಮೂರು ರೇಖೆಗಳನ್ನು ಹೃದಯ, ನಾಸಿಕ ಮತ್ತು ಮುಖದಲ್ಲಿ ಧರಿಸುವವನು, ಅವನ ಎರಡು ಕೈಗಳು ಮತ್ತು ಎರಡು ಕಾಲುಗಳು ಧ್ವಜ, ಛತ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತವೆ. ಅವನ ಬೆರಳುಗಳು, ಹೃದಯ, ಬೆನ್ನು ಮತ್ತು ಕಮರು ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಅವನ ಎತ್ತರವು ತೊಗಲು ನವ್ವತ್ತಾರು ಬೆರಳಿನಷ್ಟು, ಮತ್ತು ಅವನು ನಾಲ್ಕು ಮುಟ್ಟಿನಷ್ಟು ಅಗಲವಿರುತ್ತಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಚಂದ್ರಪ್ರಭೆಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ದಂತಗಳು ಹಾಗೂ ನಾಲ್ಕು ಕಪ್ಪು ದಂತಗಳಿವೆ; ಕಣ್ಣುಗಳ ಮಣಿ, ಭ್ರೂಗಳು, ಗಡ್ಡ ಮತ್ತು ಕೂದಲುಗಳು ಕೂಡ ಕಪ್ಪಾಗಿವೆ. ಮೂಗು ಮತ್ತು ಮುಖದಲ್ಲಿ ಬೆವರು ಬರುತ್ತದೆ, ಕುಂಕುಮದ ವಾಸನೆ ಗುಡಿಸುಗಳಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಅವನ ಅಂಗ ಮತ್ತು ಗಂಟು ಚಿಕ್ಕದಾಗಿವೆ, ಕಾಲುಗಳು ಕೂಡ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿವೆ ಎಂದು ವೇದ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಅವನ ಬೆರಳಿನ ಸಂಧಿಗಳು ಸೊಗಸಾಗಿವೆ, ನಖಗಳು, ಕೂದಲು, ಹಲ್ಲು, ಚರ್ಮ ದ್ವಿಜಸಮಾನ; ಗಡಸುವಾದ ದವಡೆಗಳು, ಉದ್ದವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಉದ್ದವಾದ ನಾಸಿಕ ಮತ್ತು ಉದ್ದವಾದ ಬಾಯಿನ ಮಧ್ಯಭಾಗವಿರುತ್ತವೆ. ಅವನ ಹೃದಯ, ಕುಂಕುಮ, ಬಾಯಿ ಮತ್ತು ಮೂಗು ಬಹುಮುಖ್ಯವಾಗಿವೆ; ಮುಖವು ವೃತ್ತಾಕಾರದದು; ಚರ್ಮ, ಕೂದಲು, ಹಲ್ಲು—all smooth and pleasing; hair, gaze, nails, and speech are likewise refined. ಅವನ ಮುಳುಗು ಮತ್ತು ತುಂಡುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು ಬಿದಿರಿನಂತಹ ರಚನೆಗಳಿವೆ; ಕಣ್ಣು, ಮೂಗು, ಕಿವಿ, ಶಿಶ್ನ ಮತ್ತು ಗುದದ ಮುಂಭಾಗಗಳು ಶುದ್ಧವಾಗಿವೆ. ನಾಲ್ಕು ತುಟಿಗಳು, ನಾಲ್ಕು ಉಗುರುಗಳು, ನಾಲ್ಕು ಕಣ್ಣುಗಳು, ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳು, ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳು, ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳ ಉಗುರುಗಳು, ಶಿಶ್ನದ ತುದಿ ಮತ್ತು ಬಾಯಿ—ಇವುಗಳನ್ನು ದೇಹಧಾರಿಗಳು ದಶಪದ್ಮಸಮಾನವೆಂದು ಪ್ರಶಂಸಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕೈಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಲುಗಳು ಸುಂದರವಾಗಿವೆ; ಗಂಟು, ಕಿವಿ, ಹೃದಯ, ತಲೆ, ನಾಸಿಕ, ಹೊಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಬೆನ್ನು—ಇವು ದಶಮಾನ್ಯ ಅಂಗಗಳು. ಭುಜಗಳನ್ನು ಚಾಚಿದಾಗ ಮಧ್ಯ ಬೆರಳಿನ ತುದಿಗಳ ನಡುವಿನ ದೂರವು ಅವನ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಇದು ವಟವೃಕ್ಷದ ವೃತ್ತಾಕಾರದಂತೆ. ಪಾದಗಳು, ಗುಡಲುಗಳು, ಜಘನ, ಪಾರ್ಶ್ವಗಳು, ಕುಕ್ಷಿ, ಶಿಶ್ನ, ಸ್ತನಗಳು, ಕಿವಿಗಳು, ತುಟಿಗಳು, ಉರುಗಳು, ಕಾಲುಗಳು, ಕೈಗಳು, ಭುಜಗಳು ಮತ್ತು ಕಣ್ಣುಗಳು—ಇವು ಒಟ್ಟು ಹದಿನಾಲ್ಕು ಜೋಡಿಗಳಾಗಿ ಮಾನವನಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. ಹದಿನಾಲ್ಕು ವಿಜ್ಞಾನಗಳನ್ನು ಎರಡು ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ತಿಳಿದವನು 'ಹದಿನಾರು ಅಕ್ಷರ'ನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವನು. ಒಂದು ಗಡಸು, ಚದುರಿದ ದೇಹ, ಮಾಂಸವಿಲ್ಲದ, ದುರ್ವಾಸನೆ ಮತ್ತು ವಿರೋಧಿ ಸ್ವಭಾವದ ದೇಹವೂ ಸುದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿದಾಗ ಪ್ರಶಂಸೆಗೆ ಪಾತ್ರವಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನ ಮಾತು ಮಧುರ, ನಡೆ ಗರ್ವಿತ ಗಜದಂತೆ; ಒಂದೇ ರೋಮಕೂಪದಿಂದ ಕೂದಲು ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ; ಭಯದ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಈಗ ಸಮುದ್ರನು ಶುಭಳಕ್ಷಣೆಯ ಮಹಿಳೆಯ ಕುರಿತು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ಸುಂದರ ಅಂಗಗಳುಳ್ಳಳು, ಗರ್ವಿತ ಗಜದಂತೆ ನಡೆಯುವಳು, ಭಾರವಾದ ಜಘನವುಳ್ಳಳು, ಗರ್ವಿತ ಪಾರಿವಾಳದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳಳು. ಅವಳಿಗೆ ಸುಂದರ ಕೂದಲು, ಸೊಗಸಾದ ಅಂಗಗಳು, ನಾಜೂಕಾದ ರೋಮಗಳು, ಮನೋಹರ ಸ್ವಭಾವ, ನೆಲವನ್ನು ಸಮವಾಗಿ ಮುಟ್ಟುವ ಪಾದಗಳು, ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ ಇರುವ ಸ್ತನಗಳಿವೆ. ಅವಳ ನಾಭಿ ಬಲಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿರುತ್ತದೆ, ಯೋನಿಯು ಅತ್ತಿಹಣ್ಣು ಎಲೆಯಂತೆ, ಗುಡಲುಗಳು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿವೆ, ನಾಭಿಯು ಅಂಗುಷ್ಠ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಮ ಬೆರಳಿನ ಮಧ್ಯದ ದೂರದಲ್ಲಿ ಇದೆ. ಹೊಟ್ಟೆ ಹೋರಾಡಿರುವುದು, ತೂಗು ಸ್ತನಗಳು ಅಥವಾ ಗಡಸು ಚರ್ಮವುಳ್ಳ ಮಹಿಳೆಯು ಆಕರ್ಷಕವಲ್ಲ; ಪ್ರಾಣಿಗಳ, ಮರಗಳ, ನದಿಗಳ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವಳು, ಅಥವಾ ಸದಾ ಜಗಳದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಳಾದವಳು ಕೂಡ ಸುಂದರಳಲ್ಲ. ಅವಳು ಲೋಭಿಯಾಗಿರಬಾರದು, ಕಠೋರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಬಾರದು; ಅವಳು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಇತರರಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ ಶುಭಳಕ್ಷಣೆಯವಳು; ಅವಳ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಬೊಜ್ಜು ಬಾಯಿಯು ಅಥವಾ ಮಾಘೂಕ ಪುಷ್ಪದಂತೆ ತುಟಿಯು, ದೊಡ್ಡ ತಲೆ, ಅಥವಾ ಅತಿಯಾದ ಕೂದಲು ಇರಬಾರದು. ಅವಳ ಭ್ರೂಗಳು ಜೋಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರಬಾರದು ಅಥವಾ ವಕ್ರವಾಗಿರಬಾರದು; ಅವಳು ಗಂಡನನ್ನು ಪ್ರಾಣದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವಳು, ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಿಯಳಾಗಿರುತ್ತಾಳೆ; ಲಕ್ಷಣಗಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅವಳಲ್ಲಿ ಶುಭ ಇದೆ—ಯಾವಲ್ಲಿ ಸೌಂದರ್ಯವಿದೆಯೋ ಅಲ್ಲಿ ಗುಣಗಳಿವೆ. ಈಗ ಅಗ್ನಿದೇವರು ರಾಜಕೀಯ ಉಪಕರಣಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ: ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಚಾಮರಿಯು ಬಂಗಾರದ ಕೈಯುಳ್ಳದು; ರಾಜಚತ್ರವು ಹಂಸ, ನವಿಲು ಅಥವಾ ಗಿಳಿಯ ರೆಕ್ಕೆಯಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅದು ಬಕದ ರೆಕ್ಕೆಯಿಂದ ಅಥವಾ ಮಿಶ್ರಿತ ರೆಕ್ಕೆಯಿಂದ ಮಾಡಬಾರದು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಚತ್ರವು ನಾಲ್ಕು ಕೋನಗಳಿರುವುದು, ರಾಜನದು ವೃತ್ತಾಕಾರದ ಮತ್ತು ಬಿಳಿಯದು. ದಂಡವು ಮೂರು, ನಾಲ್ಕು, ಐದು, ಆರು, ಏಳು ಅಥವಾ ಎಂಟು ಸಂಧಿಗಳಿರಬಹುದು; ಶುಭಾಸನವು ಹಾಲುಹೊಡೆಯುವ ಮರದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಐವತ್ತು ಬೆರಳಿನ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿರಬೇಕು. ಅದರ ಅಗಲವು ಮೂರು ಹಸ್ತಪ್ರಮಾಣವಾಗಿರಬೇಕು, ಬಂಗಾರ ಮತ್ತು ಇತರ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರಬೇಕು; ಧನುಸ್ಸಿಗೆ ಮೂರು ವಸ್ತುಗಳು—ಕಬ್ಬಿಣ, ಕೊಂಬು ಮತ್ತು ಮರವನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು. ಧನುಸ್ಸಿನ ತಂತಿಗೆ ಬಿದಿರು, ನರ ಮತ್ತು ಚರ್ಮವನ್ನು ಬಳಸಬಹುದು; ಉತ್ತಮ ಮರದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಧನುಸ್ಸು ನಾಲ್ಕು ಹಸ್ತಪ್ರಮಾಣದಷ್ಟು ಉದ್ದವಾಗಿರಬೇಕು. ಇದು ಮಾನ್ಯ ಪ್ರಮಾಣ, ಕಡಿಮೆ ಇದ್ದರೆ ಮಧ್ಯಮ ಮತ್ತು ಹೀನ ಧನುಸ್ಸು; ಹಿಡಿಯುವ ಭಾಗವನ್ನು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ತ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು. ಕೊಂಬಿನ ತುದಿ ಸಣ್ಣದು ಮತ್ತು ಚರ್ಮದಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿರಬೇಕು; ಕೊಂಬು ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಿಣದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಧನುಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತುದಿ ಮಹಿಳೆಯ ಭ್ರೂವಿನ ಆಕಾರದಲ್ಲಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಜೋಡಣೆಯಾಗಿರಬೇಕು. ಕಬ್ಬಿಣದ ಧನುಸ್ಸು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಅಥವಾ ಮಿಶ್ರಣವಾಗಿಯೂ ಮಾಡಬಹುದು; ಧನುಸ್ಸು ಸೂಕ್ತವಾಗಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಬಂಗಾರದ ಕಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರಬೇಕು. ವಕ್ರ, ಬಿರುಕು, ಅಥವಾ ರಂಧ್ರವಿರುವ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸಲಾಗದು; ಬಂಗಾರ, ಬೆಳ್ಳಿ, ತಾಮ್ರ, ಕಪ್ಪು ಕಬ್ಬಿಣವನ್ನು ಧನುಸ್ಸಿಗೆ ಬಳಸಬಹುದು. ಉತ್ತಮ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎತ್ತು, ಶಾರಭ, ಅಥವಾ ಕುದುರೆ ಕೊಂಬಿನಿಂದ ಮಾಡಬಹುದು; ಅಥವಾ ಚಂದನ, ಬಿದಿರು, ಸಾಲ, ಅಥವಾ ಬಿಳಿ ಅಂಗಕು ಮರದಿಂದ ಮಾಡಬಹುದು. ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಧನುಸ್ಸು ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಬೆಳೆದ ಬಿದಿರಿನಿಂದ, ಶರದೃತುವಿನಲ್ಲಿ ಕತ್ತರಿಸಿದ ಬಿದಿರುಗಳಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು; ಧನುಸ್ಸನ್ನು ತ್ರಿಲೋಕಗಳನ್ನು ಮೋಹಿಸುವ ಖಡ್ಗಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಬಾಣವು ಕಬ್ಬಿಣ, ಬಿದಿರು ಅಥವಾ ಇತರ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ನೇರವಾಗಿ, ಬಂಗಾರದ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ, ನರದಿಂದ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು, ಚೆನ್ನಾಗಿ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರಬೇಕು. ಬಂಗಾರದ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಬಾಣಗಳು ಅತ್ಯುತ್ತಮ; ಅವು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಯಾರಾಗಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಎಣ್ಣೆ ಹಚ್ಚಿರಬೇಕು; ಪ್ರಯಾಣ ಅಥವಾ ಅಭಿಷೇಕದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಬಾಣದ ತುದಿಗೆ ಹೋಮವನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು. ರಾಜನು ಧ್ವಜ, ಆಯುಧ ಮತ್ತು ವಾರ್ಷಿಕ ಹೋಮಗಳಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಬ್ರಹ್ಮನು ಸ್ವತಃ ಮೆರು ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಗಂಗೆಯ ತಟದಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದನು. ಅವನು ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ವಿಘ್ನವಾಗಿದ್ದ ಕಬ್ಬಿಣದ ದೈತ್ಯನನ್ನು ಕಂಡನು; ಇದನ್ನು ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಭಯಂಕರ ಪುರುಷನು ಉದಯವಾಯಿತು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಪವಿತ್ರ ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಮಾನವ ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯ ಲಕ್ಷಣಗಳು, ರಾಜಕೀಯ ಉಪಕರಣಗಳ ನಿರ್ಮಾಣ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಮಹತ್ವವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.