ಅಗ್ನಿಪುರಾಣಮ್

ಆಸೀದತೀತಕಲ್ಪಾನ್ತೇ ಬ್ರಾಹ್ಮೋ ನೈಮಿತ್ತಿಕೋ ಲಯಃ । ಸಮುದ್ರೋಪಪ್ಲುತಾಸ್ತತ್ರ ಲೋಕಾ ಭೂರಾದಿಕಾ ಮುನೇ

ಹಿಂದಿನ ಕಾಲ್ಪಿಕ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಉಂಟಾದ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಲಯವಾಯಿತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮುನಿಯೇ, ಭೂಲೋಕ ಮೊದಲಾದ ಲೋಕಗಳು ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಮುಳುಗಿದವು.

ಮನುರ್ವೈವಸ್ವತಸ್ತೇಪೇ ತಪೋ ವೈ ಭುಕ್ತಿಮುಕ್ತಯೇ। ಏಕದಾ ಕೃತಮಾಲಾಯಾಂ ಕುರ್ವತೋ ಜಲತರ್ಪಣಮ್

ವೈವಸ್ವತನು ಎಂಬ ಮನುವು ಭೋಗ ಹಾಗೂ ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು. ಒಂದು ದಿನ, ಕೃತಮಾಲಾ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಜಲತರ್ಪಣ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ,

ತಸ್ಯಾಞ್ಚಲ್ಯುದಕೇ ಮತ್ಸ್ಯಃ ಸ್ವಲ್ಪ ಏಕೋಽಭ್ಯಪದ್ಯತ। ಕ್ಷೇಪ್ತುಕಾಮಂ ಜಲೇ ಪ್ರಾಹ ನ ಮಾಂ ಕ್ಷಿಪ ನರೋತ್ತಮ

ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮೀನು ಒಬ್ಬಟನೇ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಅದನ್ನು ನೀರಿಗೆ ಹಾಕಲು ಮನುವು ಮುಂದಾದಾಗ, ಆ ಮೀನು ಹೇಳಿತು: 'ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನನ್ನನ್ನು ಬಿಸುಡಬೇಡ.'

ಗ್ರಾಹಾದಿಭ್ಯೋ ಭಯಂ ಮೇಽದ್ಯತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಕಲಶೇಽಕ್ಷಿಪತ್। ಸ ತು ವೃದ್ಧಃ ಪುನರ್ಮತ್ಸ್ಯಃ ಪ್ರಾಹ ತಂ ದೇಹಿ ಮೇ ಬೃಹತ್

'ನಾನು ಇಂದು ಗ್ರಾಹಾದಿಗಳಿಂದ ಭಯಪಡುವೆನು' ಎಂದು ಕೇಳಿ, ಅವನು ಅದನ್ನು ಒಂದು ಕಲಶದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟನು. ಆದರೆ ಆ ಮೀನು ಬೆಳೆದಂತೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿತು: 'ನನಗೆ ದೊಡ್ಡ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಕೊಡು.'

ಸ್ಥಾನಮೇತದ್ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ರಾಜಾಽಥೋದಞ್ಚನೇಽಕ್ಷಿಪತ್। ತತ್ರ ವೃದ್ಧೋಽಬ್ರವೀದ್ ಭೂಪಂ ಪೃಥು ದೇಹಿ ಪದಂ ಮನೋ

ಈ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ರಾಜನು ಅದನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ದೊಡ್ಡ ಜಲಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟನು. ಅಲ್ಲಿಯೂ ಅದು ಬೆಳೆದಾಗ, ಆ ಮೀನು ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿತು: 'ರಾಜನೇ, ನನಗೆ ಇನ್ನೂ ವಿಶಾಲವಾದ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಕೊಡು.'

ಸರೋವರೇ ಪುನಃ ಕ್ಷಿಪ್ತೋ ವವೃಧೇ ತತ್ಪ್ರಮಾಣವಾನ್ । ಊಚೇ ದೇಹಿ ಬೃಹತ್ ಸ್ಥಾನಪ್ರಾಕ್ಷಿಪಚ್ಚಾಮ್ಬುಧೌ ತತಃ

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಾಗ, ಅದು ಆ ಸರೋವರದಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಯಿತು. ಆಗ ಅದು ಹೇಳಿತು: 'ನನಗೆ ಇನ್ನೂ ದೊಡ್ಡ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಕೊಡು' ಎಂದು. ಆಗ ಮನುವು ಅದನ್ನು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಬಿಡಿದನು.

ಲಕ್ಷಯೋಜನವಿಸ್ತೀರ್ಣಃ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರೇಣ ಸೋಽಭವತ್। ಮತ್ಸ್ಯಂ ತಮದ್‌ಭುತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಿಸ್ಮಿತಃ ಪ್ರಾವ್ರವೀನ್‌ ಮನುಃ

ಅದು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ವಿಶಾಲವಾದುದಾಯಿತು. ಆ ಅದ್ಭುತ ಮೀನನ್ನು ನೋಡಿ, ಮನುವು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಹೀಗೆಂದನು:

ಕೋ ಭವಾನ್ನನು ವೈ ವಿಷ್ಣುಃ ನಾರಾಯಣ ನಮೋಽಸ್ತುತೇ। ಮಾಯಯಾ ಮೋಹಯಸಿ ಮಾಂ ಕಿಮರ್ಥಂ ತ್ವಂ ಜನಾರ್ದನ

'ನೀನು ಯಾರು? ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನೀನು ವಿಷ್ಣುವೇ, ನಾರಾಯಣನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಜನಾರ್ದನನೇ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಮಾಯೆಯಿಂದ ಏಕೆ ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ?'

ಮನುನೋಕ್ತೋಽಬ್ರವೀನ್ಮತ್ಸ್ಯೋ ಮನುಂ ವೈ ಪಾಲನೇ ರತಮ್। ಅವತೀರ್ಣೋ ಭವಾಯಾಸ್ಯ ಜಗತೋ ದುಷ್ಟನಷ್ಟಯೇ

ಮನುವಿನ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ಮೀನು ಮನುವಿಗೆ ಹೀಗೆಂದಿತು: 'ನಾನು ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ದುಷ್ಟರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಅವತಾರವಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.'

ಸಪ್ತಮೇ ದಿವಸೇ ತ್ವವ್ಧಿಃ ಪ್ಲಾವಯಿಪ್ಯತಿ ವೈ ಜಗತ್ । ಉಪಸ್ಥಿತಾಯಾಂ ನಾವಿ ತ್ವಂ ಬೀಜಾದೀನಿ ವಿಧಾಯ ಚ

'ಏಳನೇ ದಿನ ಸಮುದ್ರವು ಜಗತ್ತನ್ನು ಮುಳುಗಿಸುತ್ತದೆ. ಆಗ ನೌಕೆ ಬರುವಾಗ, ನೀನು ಬೀಜಾದಿಗಳನ್ನು ಕೂಡಿಸಿಟ್ಟುಕೋ.'

ಸಪ್ತರ್ಷಿಭಿಃ ಪರಿವೃತೋ ನಿಶಾಂ ಬ್ರಾಹ್ಮೀಂ ಚರಿಷ್ಯಸಿ। ಉಪಸ್ಥಿತಸ್ಯ ಮೇ ಶ್ರೃಙ್ಗೇ ನಿಬಧ್ನೀಹಿ ಮಹಾಹಿನಾ

'ಏಳು ಋಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನೀನು ಬ್ರಹ್ಮನ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ದಾಟುವೆ. ನಾನು ಬಂದಾಗ, ನೌಕೆಯನ್ನು ನನ್ನ ಕೊಂಬಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಹಾವಿನಿಂದ ಕಟ್ಟಿಬಿಡು.'

ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾನ್ತರ್ದೃಧೇ ಮತ್ಸ್ಯೋ ಮನುಃ ಕಾಲಪ್ರತೀಕ್ಷಕಃ । ಸ್ಥಿತಃ ಸಮುದ್ರ ಉದ್ವೇಲೇ ನಾವಮಾರುರುಹೇ ತದಾ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಮೀನು ಅದೆಲ್ಲಿ ಕಾಣೆಯಾಗಿತು. ಮನುವು ಸಮಯದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದನು. ಸಮುದ್ರವು ಉಕ್ಕಿ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ನೌಕೆಗೆ ಏರಿದನು.

ಏಕಶ್ರೃಙ್ಗಧರೋ ಮತ್ಸ್ಯೋ ಹೈಮೋ ನಿಯುತಯೋಜನಃ। ನಾಲಮ್ಬಬನ್ಧ ತಚ್ಛೃಙ್ಗೇ ಮತ್ಸ್ಯಾಖ್ಯಂ ಚ ಪುರಾಣಕಮ್

ಒಂದು ಕೊಂಬುಳ್ಳ, ಚಿನ್ನದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಮೀನು, ತನ್ನ ಕೊಂಬಿಗೆ ಹಗ್ಗ ಕಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಮತ್ಸ್ಯಪುರಾಣವೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಶುಶ್ರಾವ ಮತ್ಸ್ಯಾತ್ಪಾಪಘ್ನಂ ಸಂಸ್ತುವನ್ ಸ್ತುತಿಭಿಶ್ಚ ತಮ್ । ಬ್ರಹ್ಮವೇದಪ್ರಹರ್ತ್ತಾರಂ ಹಯಗ್ರೀವಞ್ಚ ದಾನವಮ್

ಪಾಪವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುವ ಆ ಮೀನಿನಿಂದ, ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವ ಹಾಡುಗಳೊಂದಿಗೆ, ವೇದಗಳನ್ನು ಕದಿದ ಹಯಗ್ರೀವ ಎಂಬ ದಾನವರ ಕುರಿತು ಮನುವು ಕೇಳಿದನು.

ಅವಧೀದ್ ವೇದಮನ್ತ್ನಾದ್ಯಾನ್ ಪಾಲಯಾಮಾಸ ಕೇಶವಃ। ಪ್ರಾಪ್ತೇ ಕಲ್ಪೇಽಥ ಬಾರಾಹೇ ಕೂರ್ಮ್ಮರೂಪೋಽಭವದ್ಧರಿಃ

ಕೇಶವನು ವೇದಗಳನ್ನು ಕದಿದ ದಾನವನನ್ನು ಕೊಂದು, ಅವುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದನು. ಹೊಸ ಕಾಲ್ಪಿಕ ಯುಗ ಬಂದಾಗ, ಹರಿಯು ವರಾಹರೂಪ ಮತ್ತು ನಂತರ ಕರ್ಮರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು.

ಅಗ್ನಿರುವಾಚ ಅವತಾರಂ ವರಾಹಸ್ಯ ವಕ್ಷ್ಯೇಽಹಂ ಪಾಪನಾಶನಮ್ । ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷೋಽಸುರೇಶೋಽಭೂದ್ ದೇವಾನ್ ಜಿತ್ವಾ ದಿವಿ ಸ್ಥಿತಃ

ಅಗ್ನಿ ಹೇಳಿದನು: ಪಾಪವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ವರಾಹನ ಅವತಾರವನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷನು ಅಸುರರ ನಾಯಕನಾಗಿ, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದನು.

ದೇವೈರ್ಗತ್ವಾ ಸ್ತುತೋ ವಿಷ್ಣುರ್ಯಜ್ಞರೂಪೋ ವರಾಹಕಃ । ಅಭೂತ್ ತಂ ದಾನವಂ ಹತ್ವಾ ದೈತ್ಯೈಃ ಸಾಕಞ್ಚ ಕಣ್ಟಕಮ್

ಆ ದೇವತೆಗಳು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಯಜ್ಞರೂಪಿಯಾದ ವರಾಹನಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ಅವನು ಆ ದಾನವನನ್ನು ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರ ಕಂಟಕವನ್ನು ಕೊಂದನು.

ಧರ್ಮದೇವಾದಿರಕ್ಷಾಕೃತಂ ತತಃ ಸೋಽನ್ತರ್ದ್ದಧೇ ಹರಿಃ। ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷಸ್ಯ ವೈ ಭ್ರಾತಾ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುಸ್ತಥಾ

ಧರ್ಮದೇವರು ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ ನಂತರ, ಹರಿಯು ಅದೆಲ್ಲಿ ಅಡಗಿ ಹೋದನು. ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷನ ಸಹೋದರನು ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವಾಗಿದ್ದನು.

ಜಿತದೇವಯಜ್ಞಭಾಗಃ ಸರ್ವದೇವಾಧಿಕಾರಕೃತ್। ನಾರಸಿಂಹವಪುಃ ಕೃತ್ವಾ ತಂ ಜಘಾನ ಸುರೈಃ ಸಹ

ಅವನು ದೇವತೆಗಳ ಯಜ್ಞಭಾಗವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳ ಮೇಲೆಯೂ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು. ನರಸಿಂಹ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳ ಜೊತೆ ಸೇರಿ ಅವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು.

ಸ್ವಪದಸ್ಥಾನ್ ಸುರಾಂಶ್ಚಕ್ರೇ ನಾರಸಿಂಹಃ ಸುರೈಃ ಸ್ತುತಃ। ದೇವಾಸುರೇ ಪುರಾ ಯುದ್ಧೇ ಬಲಿಪ್ರಭೃತಿಭಿಃ ಸುರಾಃ

ದೇವತೆಗಳು ನರಸಿಂಹನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ಅವನು ಅವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅವರ ಸ್ವಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿದನು. ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ಬಲಿಯು ಮುಂತಾದವರು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದರು.

ಜಿತಾಃ ಸ್ವರ್ಗಾತ್ಪರಿಭ್ರಪ್ಟಾ ಹರಿಂ ವೈ ಶರಣಂ ಗತಾಃ। ಸುರಾಣಾಮಮಯಂ ದತ್ತ್ವಾ ಅದಿತ್ಯಾ ಕಶ್ಯಪೇನ ಚ

ದೇವತೆಗಳು ಸೋತು, ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಲಾಯಿತು. ಅವರು ಹರಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದರು. ದೇವತೆಗಳಿಗಾಗಿ, ಅದಿತಿ ಮತ್ತು ಕಶ್ಯಪರು ಅವನಿಗೆ ಮಾಯೆಯಿಲ್ಲದ ದೇಹವನ್ನು ನೀಡಿದರು.

ಸ್ತುತೋಽಸೌ ವಾಮನೋ ಭೂತ್ವಾ ಹ್ಯದಿತ್ಯಾಂ ಸ ಕ್ರತುಂ ಯಯೌ। ಬಲೇಃ ಶ್ರೀಯಜಮಾನಸ್ಯ, ರಾಜದ್ವಾರೇಽಗೃಣಾತ್ ಶ್ರುತಿಮ್

ಅವರು ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದಾಗ, ಅವನು ವಾಮನನಾಗಿ ಅದಿತಿಯ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಬಲಿ ಎಂಬ ರಾಜನ ಯಜ್ಞದ್ವಾರದಲ್ಲಿ, ಅವನು ವೇದಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಿದನು.

ವೇದಾನ್ ಪಠನ್ತಂ ತಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಾಮನಂ ವರದೋಽಬ್ರವೀತ್। ನಿವಾರಿತೋಽಪಿ ಶುಕ್ರೇಣ ಬಲಿರ್ಬ್ರೂಹಿ ಯದಿಚ್ಛಸಿ

ವಾಮನನು ವೇದಗಳನ್ನು ಓದುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕೇಳಿ, ವರವನ್ನು ನೀಡುವ ಬಲಿಯು ಹೇಳಿದನು: ಶುಕ್ರನು ನಿಷೇಧಿಸಿದರೂ, ಬಲಿಯು 'ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದುದನ್ನು ಹೇಳು' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ತ್ತತ್ತೇಽಹಂ ಸಮ್ಪ್ರದಾಸ್ಯಾಮಿ,ವಾಮನೋ ಬಲಿಮಬ್ರವೀತ್। ಪದತ್ರಯಂ ಹಿ ಗುರ್ವರ್ಥಂ ದೇಹಿ ದಾಸ್ಯೇ ತಮಬ್ರವೀತ್

ವಾಮನನು ಬಲಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನೀನು ಕೇಳಿದುದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಾನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಗುರುಗಾಗಿ ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕೊಡು.' ಬಲಿಯು 'ನಾನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ತೋಯೇ ತು ಪತಿತೇ ಹಸ್ತೇ ವಾಮನೋಽಭೂದವಾಮನಃ। ಭೂರ್ಲೋಕಂ ಸ ಭುವರ್ಲೋಕಂ ಸ್ವರ್ಲೇಕಞ್ಚ ಪದತ್ರಯಮ್

ನೀರನ್ನು ಕೈಗೆ ಸುರಿದಾಗ, ವಾಮನನು ಚಿಕ್ಕವನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆಗಳಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು, ಮಧ್ಯಲೋಕವನ್ನು ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.

ಚಕ್ರೇ ಬಲಿಞ್ಚ ಸುತಲಂ ತಚ್ಛಕ್ರಾಯ ದದೌ ಹರಿಃ। ಶಕ್ರೋ ದೇವೈರ್ಹರಿಂ ಸ್ತುತ್ವಾ ಭುವನೇಶಃ ಸುಖೀಂ ತ್ವಭೂತ್

ಅವನು ಬಲಿಯನ್ನು ಸುತಲಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿ, ಆ ಲೋಕವನ್ನು ಇಂದ್ರನಿಗೆ ನೀಡಿದನು. ದೇವತೆಗಳ ಜೊತೆ ಇಂದ್ರನು ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ಲೋಕಗಳ ಸುಖಿಯಾದ ಅಧಿಪತಿಯಾದನು.

ವಕ್ಷ್ಯೇ ಪರಶುರಾಮಸ್ಯ ಚಾವತಾರಂ ಶ್ರೃಣು ದ್ವಿಜ। ಉದ್ವತಾನ್ ಕ್ಷತ್ರಿಯಾನ್ ಮತ್ವಾ ಭೂಭಾರಹಾಣಾಯ ಸಃ

ಪರಶುರಾಮನ ಅವತಾರವನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ, ದ್ವಿಜನೇ, ಕೇಳು. ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ, ಭೂಭಾರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಅವನು ಬಂದನು.

ಅವತೀರ್ಣೋ ಹರಿಃ ಶಾನ್ತ್ಯೈ ದೇವವಿಪ್ರಾದಿಪಾಲಕಃ। ಜಮದಗ್ನೇ ರೇಣುಕಾಯಾಂ ಭಾರ್ಗವಃ ಶಸ್ತ್ರಪಾರಗಃ

ಹರಿಯು ಶಾಂತಿಯಿಗಾಗಿ, ದೇವತೆಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಅವತರಿಸಿದನು. ಅವನು ಜಮದಗ್ನಿ ಮತ್ತು ರೇಣುಕೆಯ ಪುತ್ರನಾಗಿ, ಭಾರ್ಗವನೆಂದು, ಶಸ್ತ್ರವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿದವನಾಗಿ ಜನ್ಮವನ್ನಾದನು.

ದತ್ತಾತ್ರೇಯಪ್ರಸಾದೇನ ಕಾರ್ತ್ತವೀರ್ಯೋ ನೃಪಸ್ತ್ವಭೂತ್। ಸಹಸ್ತ್ರಬಾಹುಃ ಸರ್ವೋರ್ವೀಪತಿಃ ಸ ಮೃಗಯಾಂ ಗತಃ

ದತ್ತಾತ್ರೇಯನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ಕಾರ್ತವೀರ್ಯನು ಸಾವಿರ ಕೈಗಳ ರಾಜನಾಗಿ, ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲಾದ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ, ಬೇಟೆಗೆ ಹೋದನು.