അഗ്നിപുരാണമ്

ചക്രാകാരമുള്ള പദ്മത്തിൽ, മാസങ്ങളുടെ അധിപന്മാരെ ക്രമമായി ആരാധിക്കണം; ആദ്യം എട്ട് പ്രകൃതികൾ, പിന്നെ ആറ്, അഞ്ചു, നാലു എന്നിങ്ങനെയുള്ള മറ്റ് ദേവതാക്കളെയും. തുടർന്ന്, ആ ചിത്രരചനയിൽ രേഖകൾ വരയ്ക്കണം. അതിന്റെ ഹൃദയഭാഗം മഞ്ഞ നിറത്തിൽ, എല്ലാ ദളങ്ങളും സമനിലയിൽ വെള്ള നിറത്തിൽ ആകണം. പത്മദളങ്ങൾ രണ്ടു കൈകളിലായി ഒരു വിരൽ വലിപ്പത്തിൽ, ഒറ്റ കയ്യിൽ അതിന്റെ പാതി വലിപ്പത്തിൽ, എല്ലാം വെള്ള നിറത്തിൽ വേണം. ദളങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള സംയുക്തങ്ങൾക്കും വെള്ള നിറം ചേർക്കണം; ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ കറുപ്പ് അല്ലെങ്കിൽ നീലയും ചേർക്കാം. കേശരങ്ങൾ ചുവപ്പും മഞ്ഞയും ആയിരിക്കണം; കോണുകൾ ചുവപ്പിൽ നിറയ്ക്കണം; യോഗപീഠം ഇഷ്ടാനുസൃതമായി എല്ലാ നിറങ്ങളിലും അലങ്കരിക്കാം. ആ ഘടനയെ വള്ളികളും, കുടകളും, ഇലകളും മറ്റും കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കണം; പീഠത്തിന്റെ പ്രവേശനത്തിൽ, ഭംഗിക്കായി വെള്ള, പ്രസാദത്തിനായി ചുവപ്പ്, കൂടാതെ മഞ്ഞ നിറവും ഉപയോഗിക്കണം. അലങ്കാരങ്ങൾ നീല നിറം ചേർത്ത് വർദ്ധിപ്പിക്കണം; കോണുകൾ വെള്ള നിറത്തിൽ ആക്കണം; ഭദ്രകത്തിനുള്ള നിറച്ചിൽ ഇങ്ങനെയാണ്, മറ്റുള്ളവയ്ക്കും സമാനമായി. അരകവിത്തുകൾ ഇരുണ്ടതും ചുവപ്പ് രേഖകളോടുകൂടിയതുമാണ്; ചുവപ്പിൽ നിന്ന് കറുപ്പും കാണാം; വെളുത്ത, കറുപ്പ്, ചുവപ്പ് രേഖകൾ പുറത്തും, പുറത്ത് മഞ്ഞ രേഖകളും. അരി മുതലായ ധാന്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള പൊടി വെളുപ്പാണ്; കുസുംബ മുതലായവയിൽ നിന്ന് ചുവപ്പ്; മഞ്ഞൾയിൽ നിന്ന് മഞ്ഞ; ചുട്ട ധാന്യങ്ങളിൽ നിന്ന് കറുപ്പ്. ശമീ ഇല മുതലായവയിൽ നിന്ന് വിത്തുകൾ ഇരുണ്ട നിറത്തിൽ; വിത്തുകളിൽ അടയാളങ്ങളും ഇരുണ്ടതായിരിക്കും. മന്ത്രങ്ങൾക്കും വിദ്യകൾക്കുമുള്ള അളവ് നാലുലക്ഷമാണ്. ബുദ്ധിവിദ്യകൾക്ക് പത്തായിരം, സ്തുതികൾക്ക് ആയിരം; മുമ്പ്, ഒരു ലക്ഷം ജപത്തോടെ മന്ത്രവും ആത്മാവും ശുദ്ധമാകും. ഇനിയും ഒരു ലക്ഷം ജപം നടത്തി, മന്ത്രം ക്ഷേത്രത്തിൽ സ്ഥിരമാക്കപ്പെടുന്നു; മുമ്പ് വിത്തുകളുടെ ഹോമം സമം ചെയ്തതാണെന്ന് വിശദീകരിച്ചു. മന്ത്രസേവനത്തിന് പദവികൾക്ക് പത്തൊന്ന് ഭാഗം; പ്രാരംഭ ക്രിയയിൽ മാസവ്രതം അനുസരിക്കണം. ഇടക്കാൽ പാദം നിലത്ത് വച്ച്, ദാനങ്ങൾ സ്വീകരിക്കരുത്; ഇരട്ടയോ മൂന്നിരട്ടയോ ചെയ്യുമ്പോൾ, മദ്ധ്യസ്ഥവും ഉത്തമവും ആയ സിദ്ധികൾ ലഭിക്കും. മന്ത്രധ്യാനത്തെ ഞാൻ വിശദീകരിക്കും; അതിൽ നിന്നാണ് ഫലങ്ങൾ ജനിക്കുന്നത്. ദൃശ്യമായ, ശബ്ദരൂപമായ പ്രതിമയാണ് ബാഹ്യരൂപം. സൂക്ഷ്മരൂപം പ്രകാശമുള്ളതും ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്നതും ചിന്താരൂപമുള്ളതുമാണ്; ചിന്തയില്ലാത്തത് പരമമായത്. മറ്റുള്ളവർക്ക് ഹൃദയത്തിൽ ചിന്താരൂപമായ പ്രതിമയെ എന്നും ഓർക്കണം; സ്ഥൂലരൂപം 'വിരാട്', സൂക്ഷ്മം 'ലിംഗ' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ചിന്തയില്ലാത്ത രൂപം ദൈവികം; അവബോധം, അക്ഷരമായ പ്രകാശം, ഹൃദയപദ്മത്തിൽ വസിക്കുന്നു. വിത്തിൽ നിന്ന് ഉദിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന വിത്തിനെ, കടമ്പപൂവിന്റെ രൂപത്തിൽ ധ്യാനിക്കണം; ഒരു പാത്രത്തിനുള്ളിൽ വിളക്ക് വെച്ചതുപോലെ, അതിന്റെ ജ്വാല നിയന്ത്രിതമായിരിക്കും. അങ്ങനെ, മന്ത്രനാഥൻ ഹൃദയത്തിൽ ഏകത്വത്തോടെ നിലകൊള്ളുന്നു; പലതുള്ളികളുള്ള പാത്രത്തിൽ നിന്നു പ്രകാശരശ്മികൾ പുറത്ത് വിടരുന്നതുപോലെ, വിത്തിന്റെ രശ്മികൾ നാഡികളിലൂടെ പുറത്ത് വ്യാപിക്കുന്നു. പിന്നീട്, ദിവ്യശരീരം ധരിച്ച്, അവ പ്രകാശിച്ച് നിലകൊള്ളുന്നു. ഹൃദയത്തിൽ നിന്നു നാഡികൾ പുറത്ത് പോകുന്നു; അവ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്ക് പ്രാപ്യമാണ്; അതിൽ രണ്ടു, അഗ്നിയും സോമയും എന്ന സ്വഭാവമുള്ളവ, മൂക്കിന്റെ അഗ്രത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. രഹസ്യമായ യോഗാഭ്യാസത്തിലൂടെ, ശരീരത്തിലെ വായു ജയിച്ചാൽ, ജപവും ധ്യാനവും ചെയ്യുന്ന ഉപാസകൻ മന്ത്രത്തിന്റെ ലക്ഷണത്തെ കൈവരിക്കും. ഭൂതങ്ങളും അവയുടെ സൂക്ഷ്മരൂപങ്ങളും ശുദ്ധീകരിച്ച്, ആഗ്രഹത്തോടുകൂടി യോഗം ചെയ്യുമ്പോൾ, അണിമാദി സിദ്ധികൾ ലഭിക്കും; വിരക്തനെങ്കിൽ അവയെ അതിജയിക്കും. ദൈവത്വം ലഭിച്ച ഭൂതങ്ങളിൽ നിന്നു, ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ ആധിപത്യത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും. ഇപ്പോൾ അഗ്നി പറയുന്നു: ആത്മാവിനും മറ്റുള്ളവർക്കും സംരക്ഷണമായി മാർജനം എന്നറിയപ്പെടുന്ന ക്രമം ഞാൻ വിശദീകരിക്കും. ഇതിലൂടെ വ്യക്തിക്ക് ദുഃഖത്തിൽ നിന്ന് മോചനം, സുഖം ലഭിക്കും. പവിത്രാരോഹണ ക്രമവും, ഹരിയെ ഒരു വർഷം ആരാധിക്കുന്നതിന്റെ ഫലവും അഗ്നി വിശദീകരിക്കുന്നു. ആഷാഢ മാസാരംഭത്തിൽ നിന്ന് കാർത്തികം അവസാനം വരെയുള്ള ആദ്യ ദിനം പവിത്രം അർപ്പിക്കുന്ന ദിനമാണ്. ശ്രീ, ഗൗരി, ഗണേശ, സർസ്വതി, ഗുഹ, സൂര്യമാതാക്കൾ, ദുര്‍ഗ്ഗ, നാഗങ്ങൾ, ഋഷി, ഹരി, മന്മഥ— ഇവർക്കും, അതുപോലെ ശിവ, ബ്രഹ്മാ എന്നിവർക്കും രണ്ടാം ദിനം മുതൽ ക്രമമായി; ഭക്തൻ ഏത് ദേവതയിൽ ഭക്തനാണോ, അവർക്കാണ് പവിത്രദിനം. പവിത്രാരോഹണ ചടങ്ങിൽ, മന്ത്രാദികൾ ഒഴികെ, മറ്റെല്ലാം സമാനമാണ്; സ്വർണ്ണം, വെള്ളി, ചെമ്പ്, നൂൽ, പഞ്ചുക, തുടങ്ങിയവ ഉപയോഗിക്കാം. ബ്രാഹ്മണസ്ത്രീയുടെ കൈവശമുള്ള നൂൽ, അല്ലെങ്കിൽ ശുദ്ധീകരിച്ച മറ്റേതെങ്കിലും, മൂന്നു മടിക്കണം; അതിൽ പവിത്രം നിർമ്മിക്കണം. നൂറിനെട്ടിനു മുകളിൽ, അതിന്റെ പാതി എങ്കിൽ ഉത്തമം; കൃത്യമായ ക്രമത്തിൽ, ഭഗവാനേ, നിങ്ങൾ നിർദ്ദേശിച്ചതുപോലെ. ദൈവമേ, പവിത്രം എവിടെയുണ്ടായാലും ഞാൻ ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നു; ഇവിടെ തടസ്സം വരരുതേ, ജയവും അക്ഷയത്വവും ദയവായി നൽകണം. പ്രാർത്ഥനയോടെ, വൃത്തത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, ഗായത്രിയോടുകൂടി കെട്ടണം: "ഓം, നാരായണനെ ധ്യാനിക്കുന്നു, വാസുദേവനെ ധ്യാനിക്കുന്നു." വിഷ്ണു ദേവതകളുടെ അധിപനായി ഞങ്ങളെ പ്രചോദിപ്പിക്കട്ടെ; മുട്ടുകളിൽ നിന്ന് നാഭിക്ക്, മൂക്കിൽ വരെ പവിത്രം പ്രതിമകളിൽ അണിയിക്കും. പുഷ്പമാല കാലിൽ വരെ എത്തണം, അല്ലെങ്കിൽ ആയിരത്തി എട്ടിനേക്കാൾ കൂടുതൽ കാന്താരമാല; അല്ലെങ്കിൽ, നിയമപ്രകാരം നിർമ്മിച്ച മാല, ഇരട്ട നീളം, പതിനാറ് വിരൽ നീളം. മധ്യഭാഗം, കേശരം, ഇല, മന്ത്രം, വൃത്തത്തിന്റെ അറ്റം— പവിത്രം ഏകചക്രപദ്മം പോലെ, വൃത്തത്തിൽ ഒരു വിരൽ അളവിൽ. ബലിപീഠത്തിൽ ഇരുപത്തിയേഴു വിരൽ അളവാണ്; ഗുരുക്കൾക്കും പിതൃമാതൃകർക്കുമുള്ള നൂൽ പുസ്തകത്തിൽ പറയുന്നു. അകത്ത് പന്ത്രണ്ടു കെട്ടുകൾ, സുഗന്ധപവിത്രത്തിനും അതുപോലെ; ആരംഭത്തിൽ രണ്ട് വിരൽ, ഇരട്ടമാല നൂറിനെട്ട് അളവിൽ. അല്ലെങ്കിൽ, സൂര്യനു വേണ്ടി ഇരുപത്തിരണ്ടോ മുപ്പത്താറോ ഉള്ള മാല; കണിശിക, മധ്യാമ, അങ്കുഷ് വിരൽ എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച്, മാല ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ, ഏറ്റവും മന്ദമായി തുടങ്ങണം. ചെറിയ വിരൽ, അതിനടുത്തത്, അല്ലെങ്കിൽ പന്ത്രണ്ടു കെട്ടുകൾ പവിത്രത്തിൽ വേണം; സൂര്യൻ, കലശം, അഗ്നി എന്നിവയ്ക്കായി, വൈഷ്ണവരുടെ അഭിപ്രായം ഇതാണ്.