അഗ്നിപുരാണമ്

മന്ത്രശക്തിയുടെ സ്ഥാപനം സംബന്ധിച്ചുള്ള വിശേഷങ്ങൾ അഗ്നിപുരാണത്തിൽ വിശദമായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു. മറ്റൊരു ലക്ഷം മന്ത്രജപം പൂർത്തിയാകുമ്പോൾ, മന്ത്രം കൃഷിഭൂമിയിൽ സ്ഥാപിതമാകുന്നു. അതിനു മുമ്പ് വിത്തുകളുടെ ഹോമം, അതിന്റെ സമത്വം, വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. മന്ത്രജപം തുടങ്ങിയ സേവനങ്ങൾ, പ്രാരംഭ ചടങ്ങിൽ ദശാംശം ആകുന്നു; മാസവ്രതം ആചരിക്കേണ്ടത് നിർദേശിക്കുന്നു. ഇവിടെ, ഇടതു കാലിൽ ഭൂമിയിൽ ചവിട്ടി, ദാനം സ്വീകരിക്കരുത് എന്ന് നിർദേശിക്കുന്നു. ഇതിന്റെ ഇരട്ടിയിലോ മൂന്നിരട്ടിയിലോ, മദ്ധ്യവും ഉന്നതവും ആയ ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും. ഇനി, അഗ്നി മന്ത്രധ്യാനം വിശദീകരിക്കുന്നു—മന്ത്രത്തിൽ നിന്നു ജനിക്കുന്ന ഫലത്തെ ഉണ്ടാക്കുന്ന ധ്യാനം. മന്ത്രത്തിന്റെ ഭൗതിക രൂപം, ശബ്ദം കൊണ്ടുള്ള പ്രതിമ, പുറത്തുള്ള രൂപമായി കണക്കാക്കുന്നു. സൂക്ഷ്മരൂപം, പ്രകാശമുള്ളതും ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്നതും ചിന്തയിൽ നിന്നുള്ളതുമാണ്; ചിന്തമില്ലാത്തത് പരമമായത്. മറ്റുള്ളവർക്ക്, ഹൃദയത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമായ ചിന്താരൂപം എപ്പോഴും ഓർത്തിരിക്കുന്നു; ഭൗതികം 'വിരാട്' എന്നും, സൂക്ഷ്മം 'ലിംഗ' എന്നും. ചിന്തമില്ലാത്ത രൂപം ദിവ്യമായതും, ഹൃദയത്തിലെ താമരയിൽ വസിക്കുന്ന അക്ഷരപ്രഭയുള്ള ചൈതന്യവുമാണ്. വിത്തിൽ നിന്ന് ഉരുത്തിരിയുന്ന വിത്തിന്റെ രൂപം, കടമ്പപൂവിന്റെ രൂപത്തിൽ, പാത്രത്തിൽ വിളക്ക് വെച്ചിരിക്കുന്നതുപോലും, ജ്വാല നിയന്ത്രിതമായതും ധ്യാനിക്കണം. അങ്ങനെ, മന്ത്രങ്ങളുടെ നാഥൻ ഹൃദയത്തിൽ ഏകതയും, ഐക്യവും നിലനിൽക്കുന്നു; പലതരം കുഴികൾ ഉള്ള പാത്രത്തിൽ പ്രകാശം പുറത്തു ചാരുന്നതുപോലും, വിത്തിന്റെ കിരണങ്ങൾ ചാനലുകളിൽ പടരുന്നു. ഈ കിരണങ്ങൾ, ചാനലുകൾ വഴി പുറത്തേക്ക് പടരുന്നു; ദിവ്യരൂപം സ്വീകരിച്ചശേഷം, അവ പ്രകാശമാനമായി നിലനിൽക്കുന്നു. ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന്, ചാനലുകൾ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്കു ലഭ്യമായ രീതിയിൽ നീങ്ങുന്നു; ഇവയിൽ രണ്ട് ചാനലുകൾ, അഗ്നി-സോമ സ്വഭാവമുള്ളതും, മൂക്കിന്റെ അറ്റത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. രഹസ്യമായ യോഗാഭ്യസത്തോടെ, ശരീരത്തിലെ വായു ജയിച്ചശേഷം, ജപധ്യാനത്തിൽ നിഷ്ടനായ യോഗി, മന്ത്രത്തിന്റെ ലക്ഷണത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു. ഭൂതങ്ങളെയും അവയുടെ സൂക്ഷ്മരൂപങ്ങളെയും ശുദ്ധീകരിച്ച്, ആഗ്രഹത്തോടെ യോഗം ചെയ്യുമ്പോൾ, അണിമാദി സിദ്ധികൾ ലഭിക്കും; വൈരാഗ്യത്തോടെ, അവയെ അതിജയിക്കുന്നു. ദിവ്യഭൂതങ്ങളിലൂടെ, ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ പിടിയിൽ നിന്ന് മോചനം നേടുന്നു. ഇനി, അഗ്നി മാര്ജന എന്ന സ്വയം, മറ്റുള്ളവരെ സംരക്ഷിക്കുന്ന വിധിയെ വിശദീകരിക്കുന്നു. ഇതിലൂടെ, മനുഷ്യൻ ദുഃഖത്തിൽ നിന്ന് മോചനം കൊണ്ടു, സന്തോഷം പ്രാപിക്കുന്നു. അഗ്നി പവിത്രാരോഹണ ക്രിയയും, ഹരിയെ ഒരു വർഷം ആരാധിച്ചാൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലവും വിശദീകരിക്കുന്നു. ആഷാഢ മാസത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ നിന്ന് കാർത്തികയുടെ അവസാനത്തോളം, ആദ്യദിനം പവിത്രം അർപ്പിക്കേണ്ടത്. ശ്രീ, ഗൗരി, ഗണേശ, സരസ്വതി, ഗുഹ, സൂര്യയുടെ മാതാക്കൾ, ദുര്ഗ, നാഗങ്ങൾ, ഋഷി, ഹരി, മന്മഥ—ഇതുപോലെ ശിവ, ബ്രഹ്മാ എന്നിവർക്കും, രണ്ടാംദിനം മുതൽ അനുസരിച്ച്; ഭക്തൻ ഏത് ദേവതയെ ആരാധിച്ചാലും, അതേ ദിവസം അവന്റെ പവിത്രദിനം. പവിത്രാരോഹണത്തിൽ, മന്ത്രങ്ങൾ മാറ്റിയിട്ടല്ലാതെ, ക്രമം സമാനമാണ്; സ്വർണ്ണം, വെള്ളി, താമ്രം, ത്രെട്, കാടൻ, മുതലായവ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ബ്രാഹ്മണ സ്ത്രീയുടെ കാടൻ, അല്ലെങ്കിൽ ശുദ്ധീകരിച്ചതും; അതിനെ മൂന്നു തവണ വളച്ച്, പവിത്രം നിർമ്മിക്കണം. നൂറ് എട്ട് ത്രെട്, അല്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ പകുതി ഉത്തമം; യജ്ഞം ശരിയായി നടത്താൻ, അഗ്നി നിർദേശിച്ചതുപോലെ. "ഇതുപോലെ ഞാൻ ചെയ്യുന്നു, ദൈവമേ, എവിടെയും പവിത്രം; തടസമില്ലായ്, വിജയവും അക്ഷരതയും നൽകണം" എന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കണം. വൃത്തത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, ഗായത്രിയോടൊപ്പം, "ഓം നാരായണനെ ധ്യാനിക്കുന്നു, വാസുദേവനെ ചിന്തിക്കുന്നു" എന്ന മന്ത്രം ചേർത്ത് കെട്ടണം. വിഷ്ണു പ്രചോദിപ്പിക്കട്ടെ; കാൽമുട്ടിൽ നിന്ന് നാവലും, മൂക്കിലും, പവിത്രം പ്രതിമകളിൽ വെക്കണം. പൂക്കളി കാൽവരെ എത്തണം, അല്ലെങ്കിൽ ആയിരം എട്ടിൽ കൂടുതൽ കാടൻ പൂക്കളി; അല്ലെങ്കിൽ, നിബന്ധനപ്രകാരം, ഇരട്ടിയുള്ള, പതിനാറ് വിരൽ നീളമുള്ള പൂക്കളി. പവിത്രത്തിന്റെ മദ്ധ്യഭാഗം, തന്തു, ഇല, മന്ത്രം, വൃത്തത്തിന്റെ അറ്റം; പവിത്രം ഏകചക്രം താമരപൂവുപോലും, വിരൽവലിപ്പം വൃത്തത്തിൽ. ബലിപീഠത്തിൽ, ഇരുപത്തിയേഴു വിരൽവലിപ്പം; ഗുരുക്കൾക്കും, പിതാക്കൾക്കും, മാതാക്കൾക്കും, ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറയുന്ന വിധത്തിൽ. അകത്ത്, പന്ത്രണ്ടു കുരുക്കുകൾ, സുഗന്ധമുള്ള പവിത്രം; ആരംഭത്തിൽ രണ്ട് വിരൽ, ഇരട്ട പൂക്കളി നൂറ് എട്ട്. അല്ലെങ്കിൽ, സൂര്യനു ഇരുപത്തിയൊന്ന്, മുപ്പത്തിയാറ് പൂക്കളി; കിരീടം, മദ്ധ്യവിരൽ, അങ്കുശം, പൂക്കളി ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ പതിയെ തുടങ്ങണം. ചെറിയ വിരൽ, അടുത്തത്, അല്ലെങ്കിൽ പന്ത്രണ്ടു കുരുക്കുകൾ പവിത്രത്തിൽ; സൂര്യൻ, കലശം, അഗ്നി—വൈഷ്ണവരുടെ അഭിപ്രായം. ആസനത്തിന്റെ അളവ്, കാടന്റെ അറ്റത്തിൽ, കുരുക്കിൽ; കഴിയുന്നതത്ര ത്രെട്, കുരുക്കുകൾ, വൈഷ്ണവ സേവകനു. അല്ലെങ്കിൽ, പതിനേഴു ത്രെട്, മൂന്നു ത്രെട് വിഭജിച്ച്; രോചന, അഗുരു, കംഫർ, മഞ്ഞൾ, കുങ്കുമം മുതലായവ. പുരുഷൻ ചന്ദനവും മറ്റ് സുഗന്ധവസ്തുക്കളും ഉപയോഗിച്ച് അലങ്കരിക്കണം, സ്നാനവും സന്ധ്യാനമസ്കാരവും ചെയ്യണം; പതിനൊന്നാം ദിവസം, ഹരിയെ യജ്ഞശാലയിൽ ആരാധിക്കണം. എല്ലാ സേവകർക്കും ബലിയും, ദ്വാരത്തിൽ, കൃഷിഭൂമിയുടെ രക്ഷകനു വസ്ത്രവും, വാതിൽക്കു ധനവും അർപ്പിക്കണം. ധാതൃ, ദക്ഷ, വിദ്യാതൃ, ഗംഗാ, യമുന, ശംഖ്, താമര, നിധികൾ—ഇവർക്കും പൂജ ചെയ്യണം; കേന്ദ്രത്തിൽ, ദോഷനിർമാർജനം. "ഓം ഹ്രൂം ഹഃ ഫട് ഹ്രം"—ഗന്ധത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മഭൂതം പിൻവലിക്കുന്നു; "ഓം ഹ്രൂം ഹഃ ഫട് ഹ്രൂം"—രുചിയുടെ സൂക്ഷ്മഭൂതം പിൻവലിക്കുന്നു; "ഓം ഹ്രൂം ഹഃ ഫട് ഹ്രും"—രൂപത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മഭൂതം പിൻവലിക്കുന്നു; "ഓം ഹ്രൂം ഹഃ ഫട് ഹ്രൂം"—സ്പർശത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മഭൂതം പിൻവലിക്കുന്നു; "ഓം ഹ്രൂം ഹഃ ഫട് ഹ്രൂം"—ശബ്ദത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മഭൂതം പിൻവലിക്കുന്നു. ഈ അഞ്ച് പിൻവലിക്കൽ, ഭൂമണ്ഡലത്തെ, ചതുരം, മഞ്ഞ, ദൃഢം, വജ്രചിഹ്നം, ഗന്ധഭൂതത്തിന്റെ രൂപം ധ്യാനിക്കണം. ഇന്ദ്രനെ, കാൽമുട്ടുകൾക്കിടയിൽ, അധിഷ്ഠിതദേവതയായി ധ്യാനിച്ചശേഷം, ശുദ്ധരുചി ഭൂതം അർപ്പിച്ച് പിൻവലിക്കണം. "ഓം ഹ്രീം ഹഃ ഫട് ഹ്രൂം"—രുചിയുടെ സൂക്ഷ്മഭൂതം പിൻവലിക്കുന്നു; "ഓം ഹ്രൂം ഹഃ ഫട്"—രൂപത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മഭൂതം പിൻവലിക്കുന്നു; "ഓം ഹ്രീം ഹഃ ഫട് ഹ്രൂം"—സ്പർശത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മഭൂതം പിൻവലിക്കുന്നു; "ഓം ഹ്രീം ഹഃ ഫട് ഹ്രൂം"—ശബ്ദത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മഭൂതം പിൻവലിക്കുന്നു. കാൽമുട്ടും നാവലും ഇടയിൽ, വെള്ള, താമര ചിഹ്നം, വെള്ള നിറം, അർദ്ധചന്ദ്രാകൃതിയിൽ, വരുണനെ ദേവതയായി ധ്യാനിക്കണം. നാലു പിൻവലിക്കൽ ഉപയോഗിച്ച്, ശുദ്ധരുചി ഭൂതം പിൻവലിക്കണം; രൂപഭൂതങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച്, രൂപഭൂതം പിൻവലിക്കണം. "ഓം ഹ്രൂം ഹഃ ഫട് ഹ്രൂം"—ഭൂമിയുടെ സൂക്ഷ്മഭൂതം പിൻവലിക്കുന്നു; "ഹ്രൂം ഹഃ ഫട് ഹ്രൂം"—സ്പർശത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മഭൂതം പിൻവലിക്കുന്നു; "ഓം ഹ്രൂം ഹഃ ഫട് ഹ്രൂം"—ശബ്ദത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മഭൂതം പിൻവലിക്കുന്നു. ഈ മൂന്ന് പിൻവലിക്കൽ, അഗ്നിമണ്ഡലത്തെ, ത്രികോണാകൃതിയിൽ, നാവലും കംഠവും ഇടയിൽ, ചുവപ്പ്, സ്വസ്തികചിഹ്നം, അഗ്നിഭൂതത്തിന്റെ രൂപം ധ്യാനിക്കണം. ഇങ്ങനെ, അഗ്നിപുരാണം മന്ത്രധ്യാനവും, പവിത്രാരോഹണവും, ഭൂതപവിത്രീകരണവും, ദേവതാരാധനയും, യജ്ഞക്രമവും, ദിവ്യഫലങ്ങളും വിശദമായി, ക്രമത്തിൽ, ആധ്യാത്മികമായ ഉഷ്മളതയോടെ, സ്നേഹപൂർവം വിവരിക്കുന്നു.