അഗ്നിപുരാണമ്

ശുദ്ധീകരണത്തിനായി, വാർഷിക പൂജയുടെ ഫലങ്ങൾ നൽകുന്നവനായി, മഹാദേവനായ ശിവയെ വിനീതമായി വന്ദിച്ച്, "ശിവാ, ഈ പവിത്രം ദയവായി സ്വീകരിക്കണമേ," എന്ന് അർപ്പിക്കുന്നു. മുത്തുകളും പവഴയുമുള്ള മലകളും, മണ്ഡാരപൂവുകളും മറ്റ് വിശേഷമായ പുഷ്പങ്ങളും കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച ഈ വാർഷിക പൂജ, വേദജ്ഞനായ ഭഗവാന്റെതായിരിക്കട്ടെ എന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. എന്റെ ഉപദേശപ്രകാരം ഈ വാർഷിക പൂജ പൂർത്തിയാക്കിയശേഷം, "പവിത്രേ, നീ ഇനി മോചിതനായി സ്വർഗ്ഗലോകത്തിലേക്ക് പോകുക," എന്ന് അനുഗ്രഹിക്കുന്നു. സൂര്യദേവനെയും, ശുദ്ധീകരണത്തിനായും വാർഷിക പൂജയുടെ ഫലദായകനായവനായി പവിത്രം സമർപ്പിച്ച് വന്ദിക്കുന്നു. വീണ്ടും ശിവനെ വന്ദിച്ച്, പവിത്രം അർപ്പിക്കുന്നു. വാഗ്ദേവതയായ ബ്രഹ്മാവിനെയും, ശക്തിദേവതയായ ഇന്ദ്രനെയും, പവിത്രം അർപ്പിച്ച് വന്ദിക്കുന്നു; ഇവർക്ക് എല്ലാവർക്കും ഈ പവിത്രം ശുദ്ധീകരണത്തിനായി, വാർഷിക പൂജയുടെ ഫലത്തിനായി സമർപ്പിക്കുന്നു. നാരായണനിൽ നിന്നുള്ള ഈ മഹത്തായ സൂത്രം, അനിരുദ്ധനിൽ നിന്നുള്ള അതുല്യമായത്, ധനം, ധാന്യം, ദീർഘായുസ്, ആരോഗ്യം എന്നിവ നൽകുന്നവയെ ഞാൻ സമർപ്പിക്കുന്നു. കാമദേവനിൽ നിന്നുള്ള സൂത്രവും, ശങ്കർഷണനിൽ നിന്നുള്ള അതുല്യമായതും, ജ്ഞാനം, സന്താനം, ഭാഗ്യം എന്നിവ നൽകുന്നവയും സമർപ്പിക്കുന്നു. വാസുദേവനിൽ നിന്നുള്ള സൂത്രം, ധർമ്മം, കാമം, അർത്ഥം, മോക്ഷം എന്നിവ നൽകുന്നവയും, സാംസാരികസമുദ്രതാരകമായതും ഞാൻ സമർപ്പിക്കുന്നു. വിശ്വരൂപത്തിൽ നിന്നുള്ള സൂത്രം, സർവ്വദായകൻ, പാപനാശകൻ, പൂർവ്വാപരഗോത്രങ്ങളെ ഉദ്ധരിക്കുന്നവൻ—ഇതും ഞാൻ സമർപ്പിക്കുന്നു. അഗ്നിദേവൻ പറയുന്നു: "വാസുദേവനും മറ്റു ദേവന്മാർക്കും ക്ഷേത്രം നിർമ്മിക്കുന്നത് എത്ര മഹത്തായ ഫലങ്ങൾ നൽകുന്നുവെന്ന് ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം. ദൈവാലയം നിർമ്മിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കു, ഇതു ആയിരം ജന്മങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ പോലും നീക്കുന്നു. കൃഷ്ണനു വേണ്ടി മനസ്സിൽപോലും ആലയം നിർമ്മിക്കുന്നവർക്ക് നൂറു ജന്മങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ നശിക്കുന്നു; കൃഷ്ണനു വേണ്ടി ഭവനം നിർമ്മിക്കുമ്പോൾ ജനങ്ങൾ സന്തോഷിക്കുന്നു. അത്തരംവർ പാപമുക്തരായി അച്യുതന്റെ ലോകം പ്രാപിക്കുന്നു; ഒരാൾ തന്റെ പൂർവ്വാപരഗോത്രങ്ങളിൽ പത്തായിരങ്ങൾക്കു മേൽ മുന്നോട്ടു നയിക്കുന്നു. ഹരിക്കു വേണ്ടി ഭവനം പണിതശേഷം, അവൻ അവരെ വിഷ്ണുലോകത്തിലേക്ക് ക്ഷിപ്രം നയിക്കുന്നു; പിതൃകൾ അലങ്കൃതരായി വിഷ്ണുവിന്റെ ലോകത്തിൽ വാസം ചെയ്യുന്നു. നരകവേദനകളിൽ നിന്ന് മോചിതനായി, കൃഷ്ണക്ഷേത്രം പണിയുന്നവൻ—ഈ ദൈവാലയം—ബ്രഹ്മഹത്യാദിപാപങ്ങളുടെ കൂട്ടം നശിപ്പിക്കുന്നു. യാഗഫലം എത്രയോ ഉണ്ടെങ്കിൽ, അതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ ക്ഷേത്രനിർമ്മാണത്തിൽ ലഭിക്കുന്നു; ദേവതകൾക്കായി ക്ഷേത്രം പണിയുമ്പോൾ, എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിലും സ്നാനം ചെയ്തതിന്റെ ഫലവും ലഭിക്കുന്നു. യുദ്ധത്തിൽ ദൈവങ്ങൾക്കായി വീരമൃത്യു വരിക്കുന്നവർക്ക് ലഭിക്കുന്ന ഫലം, അത്തരം ക്ഷേത്രം കപടമായാലും മണലുകൊണ്ടെങ്കിലും പണിയുമ്പോഴും ലഭിക്കുന്നു. ഒരു ക്ഷേത്രം പണിയുന്നവൻ സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിക്കുന്നു; മൂന്ന് ക്ഷേത്രങ്ങൾ പണിയുമ്പോൾ ബ്രഹ്മലോകം, അഞ്ചു പണിയുമ്പോൾ ശിവലോകം, എട്ട് പണിയുമ്പോൾ ഹരിയോടൊപ്പം വാസം ചെയ്യുന്നു. പതിനാറു ക്ഷേത്രങ്ങൾ പണിയുന്നവൻ ഭോഗവും മോക്ഷവും പ്രാപിക്കുന്നു; ഹരിക്കു വേണ്ടി ചെറിയതോ, മധ്യമമായതോ, ഉത്തമമായതോ ആയ ഭവനം പണിയുമ്പോൾ, അവൻ ക്രമമായി സ്വർഗ്ഗം, വിഷ്ണുലോകം, മോക്ഷം എന്നിവ പ്രാപിക്കുന്നു. ഏറ്റവും ഉത്തമമായ വിഷ്ണുക്ഷേത്രം പണിയുന്ന ധനികൻ ഈ മഹത്തായ ഫലങ്ങൾ നേടുന്നു. അവനിൽ ഏറ്റവും ചെറിയതുപോലും ക്ഷേത്രം പണിയുമ്പോൾ, അവനും ഈ മഹത്തായ ഫലങ്ങൾ നേടുന്നു. ധനം ലഭിച്ചാൽ, അതിൽ അല്പംകൊണ്ടെങ്കിലും ദേവതകൾക്കായി ക്ഷേത്രം പണിയണം. ഹരിക്കു വേണ്ടി ക്ഷേത്രം പണിയുമ്പോൾ അതിനേക്കാൾ വലിയ പുണ്യം ലഭിക്കുന്നു; ലക്ഷം കൊണ്ടോ, ആയിരം കൊണ്ടോ, നൂറ് കൊണ്ടോ, അർദ്ധം കൊണ്ടോ—even with half—even then, Hari will grant merit. ഗരുഡധ്വജനായ ഹരിയ്ക്ക് ഭവനം പണിയുന്നവൻ അവിടേക്കു പോകുന്നു; കുട്ടികൾ പോലും മണലുകൊണ്ടു ഹരിക്കു ഭവനം പണിയുമ്പോൾ, അവർക്കും ഇതേ ഫലം ലഭിക്കുന്നു. വാസുദേവനു വേണ്ടി നിർമ്മിക്കുന്നവർ അവന്റെ ലോകം പ്രാപിക്കുന്നു; പരിശുദ്ധമായ സ്ഥലത്തോ, ക്ഷേത്രത്തിലോ, ക్షേത്രഭൂമിയിലോ, ഭാഗ്യപ്രദമായ എട്ടാം സ്ഥാനത്തോ—even in an auspicious eighth place—even there, those who build for Vasudeva attain his world. വിഷ്ണുവിന്റെ ക്ഷേത്രം പണിയുന്നവൻ, ഇവിടെ പറഞ്ഞതുപോലെ, മുക്കാലി ഫലം നേടുന്നു; ബന്ദൂകപൂവുകളും മധുരമായ മണ്ണും കൊണ്ട് വൈഷ്ണവക്ഷേത്രം അലങ്കരിക്കുന്നവർ ഭഗവാൻ വിഷ്ണുവിന്റെ നഗരത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു. ക്ഷേത്രം ഇടിഞ്ഞുപോയാലോ, അർദ്ധം ഇടിഞ്ഞാലോ, അതു പുനർനിർമ്മിക്കുന്നവൻ ഇരട്ടപുണ്യം നേടുന്നു; ഇടിഞ്ഞതിനെ പുനരുദ്ധരിക്കുന്നവനും, ഇടിയുന്നവയെ സംരക്ഷിക്കുന്നവനും സമം. വിഷ്ണുവിന്റെ ക്ഷേത്രം സ്ഥാപിക്കുന്നവൻ, അവിടെ കല്ലുകളുടെ ക്രമീകരണം നിലനിൽക്കുന്നത്രയും കാലം, വിഷ്ണുലോകം പ്രാപിക്കുന്നു. ക്ഷേത്രം പണിയുന്നവനും അവന്റെ കുടുംബവും വിഷ്ണുലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു; ഇഹലോകത്തും പരലോകത്തും പുണ്യവാനായും ആദരണീയനായി അവൻ നിലകൊള്ളുന്നു. വാസുദേവപുത്രനായ കൃഷ്ണനു വേണ്ടി ക്ഷേത്രം പണിയുന്നവൻ, ഗുണനിലയനായി ജനിക്കുന്നു; അവന്റെ മുഴുവൻ ഗോത്രവംശവും ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. വിഷ്ണുവിനും, രുദ്രനും, സൂര്യനും, ദേവിയ്ക്കും മറ്റ് ദേവതകൾക്കും ഭവനം പണിയുന്നവൻ പ്രശസ്തനാകുന്നു; ധനം മാത്രം സംരക്ഷിക്കുന്നവർക്കു അതിൽ എന്ത് പ്രയോജനം? കഠിനാധ്വാനത്തോടെ സമ്പാദിച്ച ധനം ഉപയോഗിച്ച് കൃഷ്ണനു വേണ്ടി ക്ഷേത്രം പണിയാത്തവൻ—അവന്റെ ധനം പിതാക്കൾക്കും, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും, ദേവതകൾക്കും ഉപയോഗിക്കാനാവില്ല. അവന്റെ ബന്ധുക്കൾക്കും ആ ധനം അനുഭവിക്കാനാവില്ല; സമ്പാദ്യം വെർത്ഥമാണ്. മനുഷ്യർക്കു മരണം എങ്ങനെ നിർബന്ധിതമാണോ, സമ്പാദ്യത്തിന്റെ നഷ്ടവും അതുപോലെ നിർബന്ധിതമാണ്. ധനം ദാനമിടാതെയും, മറ്റുള്ളവർ അനുഭവിക്കാതെയും, ജീവനും അസ്ഥിരമായ സമ്പാദ്യവും പിടിച്ചുപിടിക്കുന്നവൻ മൂഢനാണ്. പ്രശസ്തിക്കോ, ധർമ്മത്തിനോ ആ സമ്പാദ്യത്തിൽ യാതൊരു ഗുണവുമില്ല; അതിനാൽ, ഭാഗ്യത്താലോ പരിശ്രമത്താലോ സമ്പാദ്യം ലഭിച്ചാൽ, അർഹരായ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കു ദാനം ചെയ്യുകയും ക്ഷേത്രങ്ങൾ പണിയിക്കുകയും വേണം. ദാനങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രനിർമ്മാണം ഏറ്റവും ഉത്തമം; മറ്റു ദാനങ്ങളിൽ അതിനേക്കാൾ വലിയതാണ് ക്ഷേത്രനിർമ്മാണം. അതിനാൽ, ജ്ഞാനികൾ വിഷ്ണുവിനും മറ്റു ദേവന്മാർക്കുമായി ക്ഷേത്രങ്ങൾ പണിയണം; ഭക്തന്മാരിൽ ഉത്തമന്മാരെ കൂട്ടി ഹരിയുടെ ആലയം സ്ഥാപിക്കണം. ആലയം സ്ഥാപിക്കുമ്പോൾ മൂന്നു ലോകവും, അതിലെ സഞ്ചരിക്കുന്നതും അചഞ്ചലമായതും, ഭൂതഭവ്യവർതമാനങ്ങളും, സ്ഥൂലസൂക്ഷ്മാദികളും—എല്ലാം അതിൽ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് ഒരു പുല്ല് വരെ എല്ലാം, ദേവതകളിൽ ദേവനായ, സർവ്വവ്യാപിയായ, മഹാത്മാവായ വിഷ്ണുവിൽ നിന്നാണ് ഉദ്ഭവിക്കുന്നത്.