मधोमधच्या भागात, चार मातृस्वरूप देवी मान्य केल्या जातात. पूर्णा, तू सर्व विश्वाची महान स्वरूप आहेस, सर्व प्रकारच्या संबंधांनी युक्त आहेस. अंगिरसपुत्रा, सर्व काही पूर्णपणे भरून टाक, नंदा, तू नंदिनी आहेस; मी तुला येथे मानवांमध्ये स्थापन करतो. वसिष्ठकन्या, तू राजमहलात आनंदाने निवास कर, जेव्हा पर्यंत चंद्र, सूर्य आणि तारे टिकतात, तेव्हा पर्यंत; आणि देहधारी प्राण्यांना दीर्घायुष्य, इच्छा, संपत्ती आणि आनंद प्रदान कर. कश्यपवंशजा, तू नेहमी या महलात सतत संरक्षण कर, आणि सर्व जगांना कल्याण दे. हे देवी, तू नेहमी जीवनदायिनी, इच्छापूर्ती करणारी, आणि संपत्ती देणारी राहा; विजयी स्वरूपा, येथेच कायम राहून, संपत्ती आणि जीवन देणारी हो. भगर्वी, मी तुला येथे स्थापन करतो, तू नेहमीच येथे राहा, आणि सर्व विजय व कल्याणासाठी अधिपती हो. शुद्ध स्वरूपा, तू अती आणि उरलेल्या दोषांचा नाश करणारी, सिद्धी आणि मुक्ती देणारी, शुभदायिनी आहेस; तू सर्व ठिकाणी, सर्व विश्वरूपाने, सतत निवास कर. नंतर, आकाशाला वेदी मानून, तेथे तीन तत्त्वांची स्थापना करावी; मग, विधीप्रमाणे प्रायश्चित्त यज्ञ करून, यज्ञ सोडावा. ईश्वर म्हणतो: मी राजमहलात लिंगाची स्थापना कशी करावी हे सांगतो, जे भोग आणि मोक्ष देते; हे विधी नेहमी देवाच्या दिवशी करावेत, मोक्ष आणि भोगासाठी. चैत्र आणि माघाच्या आरंभाव्यतिरिक्त, पाच महिन्यांत, जेव्हा गुरु किंवा शुक्र उदयास येतात, आणि तीन करणांपैकी पहिल्या करणावर, स्थापना करावी. विशेषतः शुक्ल पक्षात, किंवा कृष्ण पक्षातील पंचमीला, चौथ, नवमी, षष्ठी आणि चतुर्दशी वगळून. शुभ तिथी म्हणजे षष्ठी, निर्दयी वारांशिवाय; शतभिषाज, धनिष्ठा, आर्द्रा, अनुराधा आणि तीन उत्तर नक्षत्रे. रोहिणी आणि श्रवणही शुभ आहेत, दृढ आरंभासाठी; कुंभ, सिंह, तुला, वृषभ, धनु किंवा त्यांच्या त्रिकोणात लग्न असावे. गुरु नव राशींमध्ये आणि सातव्या स्थानी अनुकूल आहे; बुध सहावी, आठवी, दहावी आणि सातव्या स्थानी शुभ आहे, आणि शनि दोषरहित असल्यास लाभदायक आहे. चंद्र, लग्नापासून सातव्या राशीत किंवा देवांसमवेत असल्यास, नेहमी बल देतो; राहू दहावी, तिसरी किंवा सहावी स्थानी, देवांसमवेत असल्यास, अनुकूल आहे. शनि, मंगळ, सूर्य आणि धूमकेतू सहावी, तिसरी किंवा एकादश स्थानी शुभ आहेत; सर्व ग्रह, शुभ, क्रूर किंवा पाप, एकादश स्थानी लाभदायक आहेत. त्यांचा दृष्टी पूर्णपणे लग्नावर, ग्रहांच्या बाबतीत अर्धी, आणि चौथ्या व आठव्या स्थानी एक चौथाई, चौथ्या व आठव्या पदांशिवाय. जर चार भाग एक चौथाई नाडीने कमी असतील, तर मीन आणि मेषमध्ये भोग मिळतो; वृषभ आणि कुंभमध्ये चार भाग कमी आहेत. मकर, मिथुन, पाच राशी, धनु, तुला, कर्क आणि सिंह; तुला आणि कन्यामध्ये सहा भाग कमी आहेत, आणि घाटिकेत पाच व अर्धा. सिंह, वृषभ आणि कुंभ स्थिर आहेत आणि यश देतात; धनु, तुला आणि मेष चल आहेत, आणि प्रत्येकाचा तिसरा द्विस्वभावाचा आहे. शुभ लग्न, शुभ ग्रहांच्या संगतीने आणि शुभ प्रभावांनी समर्थित, गुरु, शुक्र किंवा बुध यांच्या संगतीने, बल आणि दीर्घायुष्य देतो. राज्य, पराक्रम, शक्ती, पुत्र, कीर्ती, धर्म आणि असे अनेक गुण; पहिला, सातवा, चौथा आणि दहावा हे कोण आहेत. तेथे गुरु, शुक्र आणि बुध सर्व सिद्धी देणारे आहेत; पापग्रह तिसऱ्या, एकादश किंवा चौथ्या स्थानावर लाभदायक होतात. उत्कर्षाशी संबंधित नसलेल्या कार्यांसाठी, तिथी वगैरे वापराव्यात, पाच प्रकारच्या भूमी मोजणी सोडावी किंवा ती धन मानावी. हातापासून बारा पावलांवर मंडप बांधावा; तो चौकोनी, चार दरवाजांचा असावा, आणि स्नानासाठी त्याचे अर्धे आकार असावा. तो एक किंवा चार मुखांचा, किंवा भयानक, पूर्व किंवा उत्तराभिमुख असू शकतो; गजासारखा दहा हात, किंवा मंडप त्या प्रमाणात बांधावा. उत्तर दिशेला दोन हात वाढवून, बाकी आठ मंडप असावेत; मध्यभागी वेदी चौकोनी, कोपऱ्यात खांब जोडलेला. वेदीच्या पायांमध्ये जागा ठेवून, नऊ किंवा पाच अग्निकुंड, किंवा एक, लाकडी तक्त्यावर शिवासाठी, किंवा पूर्वेकडे, किंवा गुरूच्या सांगण्यानुसार. शंभरपन्नासासाठी अग्निकुंड मूठाएवढा, शंभरासाठी बोटाएवढा; हजार यज्ञासाठी हाताएवढा, आणि दहा हजारासाठी दोन हात. लक्ष यज्ञासाठी अग्निकुंड चौकोनी; कोटी यज्ञासाठी आठ हात; पूर्वेकडे चंद्रासारखा अर्धचंद्र, दक्षिणेकडे त्रिकोणी. पश्चिमेकडे सहा बाजूंचा, उत्तर दिशेला कमळासारखा, शिवासाठी आठ बाजूंचा; शिवाच्या अग्निकुंडाला तिरपा खोदावा, आणि उंच बांध घ्यावा. त्याच्या बाहेर, तीन बांध, प्रत्येक वेदिक अग्नीसाठी बोटाएवढा; प्रत्येक बांध सहा बोटांची रुंदी, किंवा एक, आणि अग्निकुंडासारखा आकार. त्यावर योनि ठेवावी, मध्यभागी पिंपळ पानासारखा आकार; त्याची उंची एक बोट, आणि रुंदी आठ बोट. लांबी अग्निकुंडाच्या अर्ध्या प्रमाणात, आणि तळ अग्निकुंडाच्या गळ्याइतका; पूर्व, दक्षिण आणि दक्षिण-पश्चिम अग्निकुंडासाठी योनि उत्तराभिमुख. इतरांसाठी, योनि पूर्वाभिमुख, किंवा त्या दोनसाठी, उत्तर-पूर्व; अग्निकुंडाच्या चोवीस भागांपैकी एक भाग म्हणजे एक बोट. प्लक्ष, उदुंबर, अश्वत्थ आणि वट हे दरवाजे अनुक्रमे; शांती, आत्मा, बल, आरोग्य आणि इतर नाव अनुक्रमे. पाच, सहा किंवा सात हात लांबीचे, एका हाताच्या अंतरावर ठेवावे; रुंदी अर्धी, आणि आंब्याच्या पानांनी वगैरे सजवावे. इंद्राच्या धनुष्याप्रमाणे, लाल, काळे, धुरकट, चंद्रासारखे चमकदार, पांढरे, सुवर्ण आणि स्फटिकासारखे हे ध्वज आहेत. पूर्वेकडून ध्वज लाल; दक्षिणेकडून ते निळे, निरृतिसाठी; लांबी पाच हात, आणि रुंदी अर्धी; ध्वज लांब आणि रुंद. ध्वजांचे दांडे हाताने मोजावे, पाच हात लांबीचे; ते मुंग्याच्या टेकाडातून, हत्तीच्या दाताच्या टोकातून, किंवा बैलाच्या शिंगातून घेतले जाऊ शकतात. या प्रकारे, विधीने राजमहलात लिंगाची स्थापना, यज्ञ, आणि सर्व पूजाविधी यथासंभव शुभ काळ, स्थान, आणि रचना यांचा विचार करून केली जाते.