ଈଶାନ ଆଦି ଦିଗପାଳମାନେ ଦିଗରେ ରହିଛନ୍ତି, ନାଗ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଦୁଇଟି ଗୃହରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ। ମରୀଚି ଓ ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେ ଛଅ ପତ୍ର ଆକୃତିର ଆସନରେ ବସିଛନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନବାସନ ରୂପେ ଜଣାଯାଏ। ଏହିପରି, ନଗର, ଗ୍ରାମ କିମ୍ବା ଛୋଟ ଗାଁର ଘରରେ ମଧ୍ୟ ଶତାଧିକ ଆସନ ଥାଇପାରେ। କୋଣରେ ଦୁଇ ଧାଡ଼ିର ଖୁଟି ରହିଥାଏ, ଯାହାକୁ ଜିତିବା କିମ୍ବା ହଟାଇବା କଠିନ। ମନ୍ଦିରରେ ଯେପରି ଆସନ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯାଏ, ଏହି ଶତାସନ ଘରରେ ମଧ୍ୟ ସେଭଳି ବ୍ୟବସ୍ଥା ହୁଏ। ଏଠାରେ ଗ୍ରହ, ସ୍କନ୍ଦ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଓ ଛଅ ପତ୍ର ଆସନ ବିଶେଷ ଭାବେ ଜଣାଯିବା ଉଚିତ। ଚରକ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପଞ୍ଚ ମହାଭୂତ ଆସନରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ, ପୂର୍ବବତ ଧାଡ଼ି ଓ ଖୁଟି ରହିଛି। କୌଣସି ଅଞ୍ଚଳର ସ୍ଥାପନା କରିବା ସମୟରେ ଘରରେ ୩୩୪ ଟି ଆସନ ଥିବା ଉଚିତ। ବ୍ରହ୍ମା, ମରୀଚି ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ୬୪ ଅକ୍ଷରରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ, ଅଷ୍ଟ ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ଅଗ୍ନି ୫୪ ଅକ୍ଷରରେ ପ୍ରକାଶିତ। ଈଶାନ ଆଦି ଶକ୍ତିମାନେ ୯ ଅକ୍ଷରରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ, ଏହିପରି ଚରକ ଓ ରଜ୍ଜୁ ଓ ତାଙ୍କ ପୂର୍ବଜମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଅକ୍ଷରରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ। ଵାସ୍ତୁମଣ୍ଡଳର ଜନ୍ମରେ ୧,୦୦୦ ଅକ୍ଷର ବିଛିନ୍ନ ଭାବେ ବୁଝିବା ଉଚିତ, ଏଠାରେ ନ୍ୟାସ ନବବାର କରିବା ଦରକାର। ଭିନ୍ନ ଆକୃତିର ବେତାଳ ବେଦିରେ ଵାସ୍ତୁକୁ ୨୫ ଅକ୍ଷରରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ; ଅନ୍ୟ ଏକ ଵାସ୍ତୁ ୯ ଅକ୍ଷରରେ, ଆଉ ଏକ ଶୋଡ଼ଶ ଅଙ୍ଗ ରହିଛି। ଷଟ୍କୋଣ, ତ୍ରିକୋଣ କିମ୍ବା ବୃତ୍ତ ଆକୃତିରେ ମଧ୍ୟରେ ଚତୁରସ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ। ଵାସ୍ତୁ ଖୋଦିବାବେଳେ ପଛ ଭାଗ ସମତଳ ଓ ବ୍ରହ୍ମଶିଲା ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରାଯିବା ଦରକାର। ଶବ ମୂଳ ତଳ ଏବଂ ପ୍ରତିମା ସ୍ଥାପନା ସମୟରେ ପୟସ ନେଇ ନୈ୵େଦ୍ୟ ଦେବା କିମ୍ବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ। ପୂର୍ବ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଭାବରେ ଵାସ୍ତୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ ଏହାର ମାପ ୫ ହସ୍ତ ହୁଏ; ଘର କିମ୍ବା ରାଜପ୍ରାସାଦ ମାନଦଣ୍ଡ ଅନୁଯାୟୀ ମାପିଲେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୁଏ। ପ୍ରଭୁ କହିଲେ—ଈଶ ଓ ଅନ୍ୟ ଚଳନଶୀଳ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂର୍ବ ଉପାୟ ଅନୁଯାୟୀ ବାହାରେ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେବତା ପାଇଁ କ୍ରମିକ ଭାବେ ତିନିଟି ନୈ୵େଦ୍ୟ ଦେବା ଦରକାର। ଶୁଭ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ପିଶାଚ ଆଦିଙ୍କୁ ବଳି ଦେଇ, ପରେ ଶିଳାଗୁଡ଼ିକୁ ସଠିକ୍ କ୍ରମରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ମଧ୍ୟସ୍ଥ ସୂତ୍ରରେ ଶକ୍ତି ଓ ଉତ୍ତମ ଅନନ୍ତକୁ ଘଟରେ ବସାଇବା ଦରକାର। ‘ନ’ ଅକ୍ଷରରେ ମୂଳ ନିର୍ମାଣ କରି ଶିଳାକୁ ଏହି ଘଟରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ସୁଭଦ୍ରା ଓ ଅନ୍ୟ ଏଠି ମୋଟ ଆଠ ଘଟ ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଦିଗଗୁଡ଼ିକୁ ରଖିବା ଦରକାର। ଦିଗପାଳମାନେ ଯେଉଁ ଗଡ଼ିକୁ ଶକ୍ତି ସ୍ଥାପିତ ହେଉଛି, ସେଠାରେ ରଖିବା ପରେ ନନ୍ଦ ଆଦି ଶିଳାଗୁଡ଼ିକୁ କ୍ରମିକ ଭାବେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ। ଦେବତାଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ଭିତିର ମଧ୍ୟଯୋଗରେ ଥାଏ, ଏହି ମଧ୍ୟରେ ଧର୍ମ ଆଦି ଆଠ ଦେବତାକୁ କୋଣରୁ କୋଣକୁ ବିଭକ୍ତ କରିବା ଦରକାର। ସୁଭଦ୍ରା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ନନ୍ଦ ଆଦି ଚାରିଜଣକୁ ଅଗ୍ନି କୋଣରେ, ଅଜିତ ଆଦିକୁ ପୂର୍ବ ଓ ଅନ୍ୟ ଜୟଦିଗରେ ସ୍ଥାପିତ କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରହ୍ମାକୁ ଉପରେ ଓ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଭାବରେ ମନନ କରି ଦିବ୍ୟ ପ୍ରାସାଦର ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ଦରକାର। ବଳି ଦେଇ ଶସ୍ତ୍ରମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରି ବିଘ୍ନ ଓ ଦୋଷ ଦୂର କରିବା ଉଚିତ। ପଞ୍ଚ ଶିଳା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସଂକେତ ଦେବା ଚାଲିଛି। ମଧ୍ୟଭାଗରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶିଳାର ଅର୍ଧାଂଶ ସୁଭଦ୍ରା ଘଟରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ପଦ୍ମ ଓ ଅନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ନନ୍ଦ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଅଗ୍ନି କୋଣ ଆଦିରୁ କ୍ରମିକ ଭାବେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ହେବେ। ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଚାରି ଜଣ ମାତୃସ୍ୱରୂପ ଭାବେ ମନାଯିବେ। ପୂର୍ଣ୍ଣ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ସଂଯୋଗର ମହାବିଶ୍ୱ ଅଟୁଟ ଅଂଶ। ଏଠି ସମସ୍ତ କିଛି ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କର, ଅଙ୍ଗିରସ ପୁତ୍ର। ନନ୍ଦ, ତୁମେ ନନ୍ଦିନୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଏଠାରେ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାପନ କରୁଛି। ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ତାରା ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଛନ୍ତି, ଏଠି ପ୍ରାସାଦରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଭାବେ ବସିଥାଅ। ଵଶିଷ୍ଠ କନ୍ୟା, ଦେହୀ ଜନମାନ୍ୟଙ୍କୁ ଦୀର୍ଘାୟୁ, ଅଭିଷ୍ଟ, ଧନ, ଆନନ୍ଦ ଦିଅ। ଏହି ପ୍ରାସାଦରେ ସଦା ତୁମେ ଏକାଗ୍ରତାରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ମାନେ ମଙ୍ଗଳ ପାଉଥିବା ପାଇଁ ରକ୍ଷା କର। କଶ୍ୟପ ବଂଶଜ ଶୁଭେ, ତୁମେ ସଦା ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦିଅ। ଦେବୀ, ତୁମେ ସଦା ଜୀବନ ଦାତ୍ରୀ, ଅଭିଷ୍ଟ ପୂରଣ କର, ଧନ ଦାତ୍ରୀ ଭାବେ ଏଠି ଥାଅ। ଵିଜୟଶୀଳ ଦେବୀ, ଏଠି ସଦା ରୁହ, ମୋର ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ ହୁଅ, ଭାର୍ଗବୀ, ନିତ୍ୟ ଵିଜୟ ଓ କ୍ଷେମ ଦିଅ। ଶୁଭାଙ୍ଗୀ, ଅତିରିକ୍ତ ଓ ଅବଶିଷ୍ଟ ଦୋଷ ନାଶ କର, ସିଦ୍ଧି ଓ ମୋକ୍ଷ ଦିଅ, ସମସ୍ତ ଠାରେ ସଦା ବ୍ୟାପି ରୁହ। ଆକାଶକୁ ବେଦି କରି, ସେଠାରେ ତିନି ତତ୍ତ୍ୱ ରଖିବା ଉଚିତ। ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ବଳି ଦେଇ, ଯଜ୍ଞକୁ ବିମୋଚନ କରିବା ଦରକାର। ପୁନି ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ମୁଁ ଏବେ ପ୍ରାସାଦ ମଧ୍ୟରେ ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ବିଧି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି, ଯାହା ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ। ଏହି କ୍ରିୟା ସଦା ଦେବତାଙ୍କ ଦିନରେ କରିବା ଉଚିତ। ଚୈତ୍ର ଓ ମାଘ ଆରମ୍ଭ ଛାଡ଼ି, ପଞ୍ଚ ମାସରେ, ବୃହସ୍ପତି କିମ୍ବା ଶୁକ୍ର ଉଦୟ ଓ ପ୍ରଥମ ତିନି କରଣରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ବିଶେଷ କରି ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷରେ କିମ୍ବା କୃଷ୍ଣ ପକ୍ଷର ପଞ୍ଚମୀ ଦିନରେ, ଚତୁର୍ଥୀ, ନବମୀ, ଷଷ୍ଠୀ ଓ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଛାଡ଼ି। ଷଷ୍ଠୀ ତିଥି ଶୁଭ, କ୍ରୂର ଦିନ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ। ଶତଭିଷାଜ୍, ଧନିଷ୍ଠା, ଆର୍ଦ୍ରା, ଅନୁରାଧା ଓ ତିନି ଉତ୍ତରା ନକ୍ଷତ୍ର ଶୁଭ। ରୋହିଣୀ ଓ ଶ୍ରବଣ ମଧ୍ୟ ଶୁଭ ଆରମ୍ଭ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ। ଲଗ୍ନ ହେଉଛି କୁମ୍ଭ, ସିଂହ, ତୁଳା, ବୃଷ, ଧନୁ କିମ୍ବା ତାଙ୍କ ତ୍ରିକୋଣ। ଜୀବ (ବୃହସ୍ପତି) ନବ ରାଶିରେ ଓ ସପ୍ତମ ସ୍ଥାନରେ ସଦା ଶୁଭ। ବୁଧ ଷଷ୍ଠ, ଅଷ୍ଟମ, ଦଶମ, ସପ୍ତମ ସ୍ଥାନରେ ଶୁଭ; ଶନି ଅକ୍ଷତ ଥିଲେ ଶୁଭ। ଚନ୍ଦ୍ର ଲଗ୍ନରୁ ସପ୍ତମ କିମ୍ବା ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ଥିଲେ ସଦା ଶକ୍ତି ଦେଇଥାଏ। ରାହୁ ଦଶମ, ତୃତୀୟ, ଷଷ୍ଠ ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ଥିଲେ ଶୁଭ। ଶନି, ମଙ୍ଗଳ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଧୂମକେତୁ ଷଷ୍ଠ, ତୃତୀୟ, ଏକାଦଶ ସ୍ଥାନରେ ଉପକାରୀ।