ଏକ ପବିତ୍ର ଅନୁଷ୍ଠାନ ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ଉପକରଣଗୁଡିକ ତିଆରି କରାଯାଉଛି। ଦ୍ଵାରରକ୍ଷକ, ଧର୍ମ, ଶାନ୍ତି, ଵାସ୍ତୁ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଗଣେଶ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ କଳଶ ଏବଂ ପାତ୍ର ରଖାଯାଉଛି। ଏହି ପାତ୍ରଗୁଡିକ ଧାନ ଦାଣ୍ଡିରୁ ତିଆରି, ଚମକୁଥିବା ବସ୍ତ୍ର ଓ ମାଳାରେ ସୁସଜ୍ଜିତ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଭରି ଓ ଶୁଭ୍ର ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଶିକ୍ଷିତ ହୋଇଛି। କିଛି ପାତ୍ର ଫଳ ଭରି ରଖାଯାଉଛି, କିଛି ପାତ୍ର ଶୁଭ୍ ପତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଭରି ଯାଇଛି; ସେହି ପାତ୍ରଗୁଡିକୁ ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଢାକି ରଖିବା ଏବଂ ଧଳା ସୋରି ଆଣିବା ଉଚିତ। ଭକ୍ତିରେ ବିକ୍ଷେପ ପାଇଁ ଭଜା ଚାଉଳ ଆଣିବା ଓ ଜ୍ଞାନର ତଳୱାର ରଖିବା ଆବଶ୍ୟକ; ଅଘ୍ରୟ ପାଇଁ ଢାକଣା ଥିବା ଏକ ପାତ୍ର ଓ ତାମ୍ବାର କୁଛି ଆଣିବା ଚାହିଁବା। ପାଦ ପ୍ରକ୍ଷାଳନ ପାଇଁ ଘୀ ଓ ମଧୁ ମିଶିତ ପାତ୍ର ରଖିବା, ତିନି ଶତ ଦର୍ଭା ଶଳା ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ତଳପଟ ରଖିବା, ଏହି ସମସ୍ତ ଉପକରଣ ଆବଶ୍ୟକ। ଚାରି କୋଣା ଓ ବର୍ଗାକାର ତଳପଟ ପଳାଶ ପତ୍ରରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା; ତିଲ ଦ୍ୱାରା ଏକ ପାତ୍ର, ଅଘ୍ରୟ ପାଇଁ ଏକ ପାତ୍ର, ଅର୍ଧ ପାତ୍ର ଓ ଶୁଧ୍ଧିକାରୀ ରଖିବା ଚାହିଁବା। ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ଏକ ଧୂପ ଦାଣ୍ଡି ପାତ୍ର, କୁଛି, ଝୁଲା, ଆସନ, ପଙ୍ଖା, ଶୁଖିଲା ଜଳାନ୍ତ ଜଳାନ୍ତ ଇନ୍ସେନ୍ସ, ରଙ୍ଗ, ମାଳା, ଗୁଗୁଳ, ଦୀପ, ଧୂପ, ଅଘ୍ରୟ ଚାଉଳ, ତିନି ସ୍ତ୍ରିଙ୍ଗ ଦୱାରା ତିଆରି ତନ୍ତୁ, ଗୋଯ ଘୀ, ଯବ ଓ ତିଲ ରଖିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଶୁଧ୍ଧି ପାଇଁ କୁଶା ଶଳା, ତିନି ପ୍ରକାର ମିଠା ପଦାର୍ଥ, ଦଶ ଶଳା ଜଳାନ୍ତ ଫୁଏଲ୍, ଏକ ହାତ ଲମ୍ବା କୁଛି, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଗ୍ରହଗୁଡିକୁ ଶାନ୍ତ କରିବା ନିମିତ୍ତ ହାତ ଆବଶ୍ୟକ। ଫୁଏଲ୍ ଶଳା ଅର୍କ, ପଳାଶ, ଖଦିର, ଆମ୍ର, ପିପ୍ପଳ, ଉଦୁମ୍ବର, ଶାମୀ, ଦୁର୍ବା, କୁଶା ଦ୍ୱାରା ଏକ ଶତ ଏବଂ ଏଠିରେ ଅଉ ଏକ ଅଠ ଶଳା ମିଶାଯାଉଛି। ଏହି ଶଳା ନାହିଁ ଥିଲେ, ଯବ ଓ ତିଲ ଦ୍ୱାରା କିମ୍ବା ଘର ଉପକରଣ ଦ୍ୱାରା ଉପଯୁକ୍ତ ହେବ। ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଇ ବସ୍ତ୍ର, କଳଶ, କୁଛି ଓ ଢାକଣା ରଖିବା ଚାହିଁବା। ଗୁରୁ ପୂଜା ପାଇଁ ଅଙ୍ଗୁଠି, ମୁକୁଟ, ବସ୍ତ୍ର, ମାଳା, କଣ ଓ ବାହୁଦଣ୍ଡ ତିଆରି କରିବା ଏବଂ ଧନ ଉପରେ କୌଳିନ୍ୟ ନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଉପକରଣ ନ ଥିଲେ, ପାଠକ, ପୁଜାରୀ, ଜ୍ୟୋତିଷୀ ଓ କୁଶଳ କାରିଗରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କରାଯାଇଥିବା ପୂଜା ସମାନ ମନ୍ୟ ହେବ। ବଜ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ନୀଳ ନୀଳମଣି, ନୀଳ ରତ୍ନ, ମୁକୁତା, ଫୁଲ, ପଦ୍ମ, ଶଙ୍ଖ ଓ ଏଠିରେ ଅଠମ ରତ୍ନ ବୈଦୂର୍ୟ ଦିଆଯାଉଛି। ଖସ୍, ମଧାବୀ ଲତା, କ୍ରାନ୍ତା, ରକ୍ତ ଚନ୍ଦନ, ଅଗରୁ, ଶୁଭ୍ର ଚନ୍ଦନ, ସାରିକା, କଙ୍କୁସ୍ତା, ଶଙ୍ଖିନୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଔଷଧି ଉପସ୍ଥାପନ କରାଯାଉଛି। ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ତାମ୍ବା, ରକ୍ତ ଧାତୁ, ଚାନ୍ଦି, କଂସା, ସିସା, ହରିତାଳ ଓ ରାସ୍ତା ଏହି ଧାତୁ ଦିଆଯାଉଛି। ରକ୍ତ ଗେରୁ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ମକ୍ଷିକା, ପାରଦ, ଅଗ୍ନିର ରଙ୍ଗ ଗେରୁ, ଗନ୍ଧକ, ମିକା ଏବଂ ଅଠ ପ୍ରକାର ଖଣିଜ ଦିଆଯାଉଛି। ଏହି ସହ ଅଠ ପ୍ରକାର ଚାଉଳ—ଗହୁଁ, ତିଲ, କଳା ଚଣା, ଶୁଭ୍ର ଚଣା, ଯବ, ନିବାରା, ଶ୍ୟାମକ ଓ ଅଠ ପ୍ରକାର ଚାଉଳ ଉପସ୍ଥାପନ କରାଯାଉଛି। ଏବେ ଈଶ୍ୱର କହିଲେ: ଶିକ୍ଷକ, ନିଜର ଶରୀର ଶୁଧ୍ଧ କରି ଦୁଇ ଦିନିକିଆ କ୍ରିୟା କରି, ପବିତ୍ର ଅକ୍ଷରର ଅର୍ଥରେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ, ସହଚର, ପ୍ରତିମା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସହିତ ଅଗ୍ନିଶାଳାକୁ ଯାଇବା ଉଚିତ। ସେଠାରେ ପୂର୍ବର ପରି ଦ୍ଵାରଗୁଡିକୁ ଶାନ୍ତି ଆଦି ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଓ ଦ୍ଵାରରକ୍ଷକଙ୍କୁ ପରିକ୍ରମା କରିବା ଉଚିତ। ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ନନ୍ଦି ଓ ମହାକାଳ; ଦକ୍ଷିଣରେ ଭୃଙ୍ଗି ଓ ବିନାୟକ; ପଶ୍ଚିମରେ ବୃଷଭ ଓ ସ୍କନ୍ଦ; ଉତ୍ତରରେ ଦେବୀ ଓ ଚଣ୍ଡା ଅଛନ୍ତି। ସେହି ଦ୍ଵାରର ତଳଭାଗରେ ଶାନ୍ତ ଓ ଶୀତଳ ଘଟ, ପର୍ଜନ୍ୟ, ଅଶୋକ, ଭୂତ, ସଞ୍ଜୀବନ, ଅମୃତ ଅଛନ୍ତି। ଏହି ଦେବତା ଦ୍ୱିତୀୟ ନାମରେ, ଚତୁର୍ଥ ଅନ୍ତରେ, ଓମ୍ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଲୋକପାଳ, ଭୂପାଳ, ଦୁଇ ନଦୀ, ତିନି ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଯୁଗ, ବେଦ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଗଣେଶ ଦେବତା ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା ଚାହିଁବା। ଏହି ଦେବତାଗୁଡିକ ଅନୁଷ୍ଠାନର ଦ୍ଵାରରେ ଅବସ୍ଥିତ, ବିଘ୍ନ ଦୂର କରିବା ଏବଂ ଅନୁଷ୍ଠାନକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ। ଏହି ପରି ଥଣ୍ଡା, ବେଶ, ଦଣ୍ଡ, ତଳୱାର, ପାଶ, ଧ୍ୱଜ, ଗଦା, ତ୍ରିଶୂଳ, ଚକ୍ର, ପଦ୍ମ ଓ ପତାକା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ମନ୍ତ୍ର 'ଓ ହ୍ରୂଁ ଫଟ୍ ନମଃ', 'ଓଁ ହ୍ରୂଁ ଫଟ୍', 'ଏହି ଦ୍ୱାରର ଶକ୍ତିକୁ ହ୍ରୂଁ ଫଟ୍ ନମଃ' ଦ୍ୱାରା କୁମୁଦ, କୁମୁଦାକ୍ଷ, ପୁଣ୍ଡରୀକ, ବାମନ, ଶଙ୍କୁକର୍ଣ୍ଣ, ସର୍ବନେତ୍ର, ସୁମୁଖ, ସୁପ୍ରତିଷ୍ଠିତକୁ ଆହ୍ୱାନ କରିବା ଚାହିଁବା। ଏହି ବ୍ୟାନରର ଅଠ ଦେବତା ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ମନ୍ତ୍ର 'ଓଁ କଉଁ, କୁମୁଦକୁ ନମସ୍କାର' ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ହେତୁକ, ତ୍ରିପୁର ନାଶକ, ଶକ୍ତି, ଯମଝ୍ୱକ, କାଳ, କରାଳିନୀ, ଏକାଂଘ୍ନି, ଭୀମ, ଅଷ୍ଟକ ଏଠିରେ ପୂଜା ହେଉଛି। ଏହି ପରି ଦିଗପାଳ ଦେବତାଙ୍କୁ କ୍ରମରେ ଅଘ୍ରୟ, ଫୁଲ ଓ ଧୂପ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଏବଂ ସେମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ। ରଙ୍ଗିନ ତଳପଟ ଉପରେ, କ୍ରମରେ ବାଂଶ ତଳପଟ ରଖି, ପଞ୍ଚଭୂତ ପୂଜା କରିବା ଏବଂ ସଦ୍ୟୋଜାତ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତା ପୂଜା କରିବା ଚାହିଁବା। ଏହି ପଣ୍ଡାଲ Sadāśiva ର ଅଞ୍ଚଳ ଓ ଶଙ୍କର ର ନିବାସ, ଧ୍ୱଜ ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ, ତତ୍ତ୍ୱ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖିବା ଉଚିତ। ପୂର୍ବର ପରି ଦିବ୍ୟ, ଆତ୍ମସ୍ଵର, ଭୂ ତତ୍ତ୍ୱରୁ ବିଘ୍ନ ଦୂର କରି, ପଶ୍ଚିମ ଦ୍ଵାର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରବେଶ କରି ଅନ୍ୟ ଦ୍ଵାର ଦେଖିବା ଉଚିତ। ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ବେଳେ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହାଁ କରି ଏବଂ ପୂର୍ବର ପରି ଭୂତତ୍ତ୍ୱ ଶୁଧ୍ଧି କରିବା ଚାହିଁବା। ଅନ୍ତର୍ୟାଗ, ବିଶେଷ ଅଘ୍ରୟ, ମନ୍ତ୍ର ଓ ପଦାର୍ଥ ଶୁଧ୍ଧି କରିବା, ଗୋମୟ ପଞ୍ଚ ପ୍ରଦାନ କରି ନିଜକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ସାଧାରଣ ଆସନରେ, ଶିବ ତତ୍ତ୍ୱ ପାଇଁ ତିନି ତତ୍ତ୍ୱ କ୍ରମରେ ରଖିବା ଚାହିଁବା। ଫୋରହେଡ୍, କାନ୍ଧ ଓ ପାଦ ଅଂଶରୁ ଶିବ ଜ୍ଞାନର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତତ୍ତ୍ୱ—ରୁଦ୍ର, ନାରାୟଣ, ବ୍ରହ୍ମା ଦେବତା ତାଙ୍କ ଗତି ସହିତ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।