ପୁରାତନ କାଳରେ ରାଜାଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ନୀତି ଓ ନ୍ୟାୟ ଅନୁସାରେ ଚଳିଥିଲା। ରାଜାଙ୍କ ଦାୟିତ୍ୱ ଥିଲା ଯେ, ଯେଉଁମାନେ ଦୁଷ୍କର୍ମ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଯଥାଯଥ ଶାସ୍ତି ପାଉନ୍ତୁ। ଯଦି କେହି ଗୁରୁପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଅପମାନ କରେ, ତେବେ ସେ ଭୟରେ ରହିବା ଉଚିତ; ମଦ ପାନ କରିଲେ, ମଦର ଚିହ୍ନ ଧରିବା ଦରକାର; ଚୋରି କରିଲେ, ପଶୁର ଚିହ୍ନ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ; ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବଧ କରିଲେ, ମନୁଷ୍ୟର ମୁଣ୍ଡ ପିନ୍ଧିବା ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ। ରାଜା ଦୁଷ୍ଟ ଶୂଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଦୋଷ କଲେ ତାଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡିତ କରିବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ ଦୁଷ୍ଟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟରୁ ନିଷ୍କାସିତ କରିବା ଉଚିତ। ମହାପାପୀମାନଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ବରୁଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଗ୍ରାମରେ ଯେଉଁମାନେ ଚୋରମାନେ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଚୋରମାନେ ପାଇଁ ସଂଗ୍ରହକାରୀ କିମ୍ବା ଧନର ଦାୟିତ୍ୱ ନେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଦଣ୍ଡ ଯୋଗ୍ୟ। ରାଜ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଅଧିକାରୀମାନେ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସୀମାନ୍ତର ନେତାମାନେ କିମ୍ବା ରାତିରେ ଚୋରି କରିଥିବା ବିଶ୍ୱାସଘାତକମାନେ, ସେମାନେ ଉପରେ କଠୋର ଶାସ୍ତି ଦେବା ଉଚିତ। ଯେଉଁମାନେ ଦେଉଳ କିମ୍ବା ପୀଠ ଭାଙ୍ଗିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ହାତ କଟି ଶୁଳ ଉପରେ ଚଢ଼ାଇବା ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ। ରାଜପଥରେ ଅନାବଶ୍ୟକ ମଳ ଫେଙ୍ଗିଲେ ଦଣ୍ଡ ଓ ଏହା ପରିଷ୍କାର ହେବା ଦରକାର। ଯେଉଁମାନେ ମୂର୍ତ୍ତି କିମ୍ବା ପୀଠିକା ଭାଙ୍ଗିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ପାଞ୍ଚଶତ ମୁଦ୍ରା ଦଣ୍ଡ ଦେବେ; ତୁଳା, ମାପ କିମ୍ବା ମୂଲ୍ୟରେ ଧୋଖା ଦେଇଥିଲେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦଣ୍ଡ ଦେବେ। ବ୍ୟବସାୟୀଙ୍କୁ ନ୍ୟାୟସଙ୍ଗତ ମୂଲ୍ୟ ଦେଇନଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଅଟକାଇବା ଦରକାର। ଯେଉଁମାନେ ଦ୍ରବ୍ୟ ମିଶ୍ରଣ କରନ୍ତି କିମ୍ବା ମିଥ୍ୟା ନାମରେ ବିକ୍ରୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଉପରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦଣ୍ଡ ଲାଗିବ। ନକଲିକାରୀ ମଧ୍ୟମ ଦଣ୍ଡ, ମୁଦ୍ରା ନକଲିକାରୀ ଉପରିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦଣ୍ଡ ପାଇବେ; ଝଗଡ଼ା ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିବା ଲୋକ ଦୁଇଗୁଣି ଦଣ୍ଡ ପାଇବେ। ନିଷିଦ୍ଧ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ଶୂଦ୍ର ହେଉ, କୃଷ୍ଣଳ ଦଣ୍ଡ ଦେବେ; ମିଥ୍ୟା ଆଦେଶ ଦେଇଥିଲେ କିମ୍ବା ନକଲି ସାମଗ୍ରୀ ନଷ୍ଟ କଲେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦଣ୍ଡ ଦେବେ। ଏହି ପ୍ରକାର ଅନ୍ୟାୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା ଲୋକ ପ୍ରମୁଖ ଦଣ୍ଡ ଦେବେ; ବିଷ, ଅଗ୍ନି ଦେଇଥିବା, ପତି, ଗୁରୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ଶିଶୁ ମୃତ୍ୟୁ କାରଣ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦଣ୍ଡ ଲାଗିବ। କାନ, ନାକ କିମ୍ବା ଆଙ୍ଗୁଠି କାଟିଦେଇଥିଲେ, କୃଷିକ୍ଷେତ୍ର, ଘର, ଗ୍ରାମ କିମ୍ବା ଅରଣ୍ୟ ନଷ୍ଟ କଲେ, ଗାୟ ସହିତ ଦୂରେ ପ୍ରତ୍ୟାହାର କରିବା ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ। ରାଜାଙ୍କ ରାନୀଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିଥିଲେ, ଶ୍ମଶାନ ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ କରିବା ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ; ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶ କମ୍ ବା ବେଶି ଲେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ। ପୁନଃ ପୁନଃ ଚୋରକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ, ଉପରିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦଣ୍ଡ ଲାଗିବ; ରାଜାଙ୍କ ରଥ କିମ୍ବା ଆସନ ଉପରେ ବସିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦଣ୍ଡ ହେବ। ଯେଉଁମାନେ ନ୍ୟାୟସଂଗତ ଭାବେ ହାରିଲେ, ତଥାପି 'ମୁଁ ହାରିନାହିଁ' ବୋଲି ପୁନି ଝଗଡ଼ା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୁଇଗୁଣି ଦଣ୍ଡ ଦେବେ। ଯେଉଁମାନେ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ବଯୁଧ୍ଧ ପାଇଁ ଡାକନ୍ତି କିମ୍ବା ନ ଡାକିଲେ ମଧ୍ୟ ଚିତ୍କାର କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଅଧିକାରୀଙ୍କ ହାତରୁ ଛୁଟିଯାଇ ପଳାଇଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ଅଟକାଯିବେ। ଏହିପରି ନୀତିରେ, ପୁଷ୍କର କହିଲେ—ଯେତେବେଳେ ରାଜା ବଡ଼ ଚିତ୍କାର ସୁନି ସନ୍ଦେହ କରନ୍ତି ଯେ ଶତ୍ରୁ ତାଙ୍କର ପଛ ଦଳକୁ ଜୟ କରିଛି, ତେବେ ସେଉଁଠି ଅଭିଯାନ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି ସେ ଭାବନ୍ତି, "ମୋ ସେନା ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମୋ ସେବକ ଦେୟ ନେଇଛନ୍ତି, ସେନା ଅଧିକ, ମୁଁ ଆଧାରକୁ ରକ୍ଷା କରିପାରିବି," ତେବେ ସେ ସେନା ସହିତ ଶିବିରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଉଚିତ। ଶତ୍ରୁ ଦୁଃଖରେ ରହିଲେ, ବିପଦରେ ପଡ଼ିଲେ, ଭୂକମ୍ପ ହେଲେ, ଧ୍ୱଜ ଭାଙ୍ଗିଲେ କିମ୍ବା ଅଶୁଭ ସଙ୍କେତ ଦେଖିଲେ, ତେବେ ଅଗ୍ରସର ହେବା ଉଚିତ। ଶରୀରର ଡାହାଣ ପାଖରେ ଶୁଭ ସ୍ପନ୍ଦନ କିମ୍ବା ଶୁଭ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ଅଭିଯାନ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି ଶୁଭ ସଙ୍କେତ କିମ୍ବା ପକ୍ଷୀ ଦେଖାଯାଏ, ଶତ୍ରୁ ନଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଉଚିତ; ବର୍ଷାକାଳରେ ପଦାତି ଓ ହାତୀ ସେନା ନେଇ ଅଭିଯାନ କରିବା ଉଚିତ। ବହୁ ପଦାତି ସେନା ସଦା ଶତ୍ରୁକୁ ଜୟ କରେ; ଶରୀରର ଡାହାଣ ପାଖରେ ସ୍ପନ୍ଦନ ଶୁଭ, କିନ୍ତୁ ବାମ, ପଛ କିମ୍ବା ହୃଦୟରେ ଅଶୁଭ। ଚିହ୍ନ, ଫୁଲା କିମ୍ବା ସ୍ପନ୍ଦନ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଚିହ୍ନିବା ଦରକାର। ପୁଷ୍କର ପୁନି କହିଲେ—ସେ ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ ସ୍ୱପ୍ନ ବିଷୟରେ କହିବେ, ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ୱପ୍ନ ଅପସାରଣ କେମିତି କରିବେ। ନାଭି ଛାଡ଼ି, ଶରୀରର ଯେଉଁଠି ଘାସ କିମ୍ବା ଗଛ ଉଠିଯାଏ, ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଚକ୍କି ଚଲିବା, ତମ୍ବା ପାତ୍ର ମୁଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡ କରିବା, ମୁଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡ କରିବା, ନଗ୍ନ ହେବା, ମେଳା ଜାମା ପିନ୍ଧିବା, ତେଲ ଲଗାଇବା, କିମ୍ବା କାଦି ଲଗାଇବା—ଏସବୁ ଅଶୁଭ ସ୍ୱପ୍ନ। ଉଚ୍ଚ ଠାରୁ ପଡ଼ିଯିବା, ବିବାହ, ଗୀତ ଗାଇବା, ତନ୍ତୁବାଦ୍ୟ ଚଳାଇ ଆନନ୍ଦ କରିବା, ଶାଖା ଚଢ଼ିବା, ପଦ୍ମ କିମ୍ବା ତମ୍ବା ଲାଗିବା, ସର୍ପ ମାରିବା, ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଫୁଲ ଗଛ, ଚଣ୍ଡାଳ ସଂସ୍ପର୍ଶ—ଏହି ସ୍ୱପ୍ନ ଅଶୁଭ। ମାଆଙ୍କ ଗର୍ଭକୁ ପ୍ରବେଶ, ଶ୍ମଶାନ ଅଗ୍ନି ଉପରେ ଚଢ଼ିବା, ଇନ୍ଦ୍ରଧ୍ୱଜ କିମ୍ବା ଚନ୍ଦ୍ର/ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉପରେ ପଡ଼ିବା, ଦେବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଭୂତ ଓ ମାନବ ମଧ୍ୟରେ ଅପସଗୁନ୍ ଦେଖିବା, ଦେବତା, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ରାଜା କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କ କ୍ରୋଧ ଦେଖିବା, ତନ୍ତୁ ବିନା ଅନ୍ୟ ବାଦ୍ୟ ଚଳାଇବା, ନାଦ ନଥିବା ବାଦ୍ୟ ଚଳାଇବା, ନଦୀରେ ଉତରିବା, ଗୋମୟ ଜଳ, କାଦି ଜଳ କିମ୍ବା କାଳି ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରିବା, ନିଜ ଅଙ୍ଗ ହାରାଇବା, ଦେହ ଶୁଧ୍ଧି, ବମି କରିବା, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଯିବା, ରୋଗ ଜୟ କରିବା, ଫଳ ନଷ୍ଟ ହେବା, ଧାତୁ ଭଙ୍ଗିବା, ଘରୁ ପଡ଼ିଯିବା, ଘର ଝାଡ଼ିବା, ବନ୍ଦର, ପିଶାଚ, ମାଂସଭକ୍ଷୀ ପଶୁ, ବାନର କିମ୍ବା ଚଣ୍ଡାଳଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉଠାଯିବା, ତେଲ ପିଇବା, ସ୍ନାନ, ରକ୍ତ ଲାଗିଥିବା ମାଳା ପିନ୍ଧିବା, ଅନ୍ନ ଲଗାଇବା—ଏସବୁ ଅଶୁଭ ସ୍ୱପ୍ନ। ଏହି ସ୍ୱପ୍ନ ଅନ୍ୟମାନେ କୁହିଲେ ମଙ୍ଗଳ ହୁଏ।