ଏହି ପବିତ୍ର ଶ୍ରୁତିରେ ବର୍ଣ୍ନିତ ହେଉଛି ଏକ ଦିବ୍ୟ ମଣ୍ଡଳ ତିଆରି କରିବାର ବିଧି। ଯଦି ଦୁଇଟି ହାତ ଅଛି, ତେବେ ଏହାର ମାପ ଏକ ହାତ ହେବା ଉଚିତ। ଦ୍ବାରରେ ଯାଇଁ ଏହାକୁ ବୃଦ୍ଧି କରିବା ଉଚିତ। ବେଦୀ ଚତୁର୍ଭୁଜ ଆକୃତିରେ ହେବା ଦରକାର, ତା’ପରେ ଚକ୍ର ଓ ପଦ୍ମ ରୂପର ଡିଜାଇନ ରହିବା ଉଚିତ। ପଦ୍ମର ଅର୍ଧ ଅଞ୍ଚଳ ନଉଟି ଭାଗରେ ତିଆରି ହେବା ଉଚିତ, ନାଭି ତିନିଟି ଭାଗରେ ଗଣାଯିବ। ଏଠି ଆଠଟି ଦ୍ବାର ତିଆରି କରିବା ଦରକାର, ତା’ପରେ ରିମ୍ଟି ଚାରି ଆଙ୍ଗୁଠି ଚଉଡ଼ାରେ ହେବା ଉଚିତ। କ୍ଷେତ୍ରକୁ ତିନି ଭାଗରେ ବିଭାଜନ କରି, ଦୁଇ ଭିତରେ ଚିହ୍ନ ଦେବା ଦରକାର। ଅଭ୍ୟନ୍ତର ଶବ୍ଦର ସଫଳତା ପାଇଁ ରେଖାଗୁଡିକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି ଆଙ୍କିବା ଉଚିତ। ନୀଳ ପଦ୍ମର ପତ୍ର ରୂପରେ କିମ୍ବା ବିଜୁର ଫଳ ଭଳି ଆକୃତି ଆଙ୍କିବା ଯୋଗ୍ୟ; କିମ୍ବା ଇଚ୍ଛାମୁତାବକ ବଢ଼ିଆ ପଦ୍ମପତ୍ର ଆଙ୍କିବା ଉଚିତ। ବାହାର ରିମ୍ଟିକୁ ତଳ ଯୋଡ଼ାର ମଧ୍ୟରେ ଘୂରାଇବା ପରେ, ପତ୍ରର ମୂଳକୁ ମଧ୍ୟ ଯୋଡ଼ାର ମଧ୍ୟରେ ଘୂରାଇବା ଦରକାର। ପତ୍ରର ମଧ୍ୟରେ ଦଉଡ଼ି, କେନ୍ଦ୍ରୀୟ କଠିକୁ ସମଭାଗରେ ଘୂରାଇବା ଦ୍ୱାରା, ଅନ୍ୟ ପତ୍ରଗୁଡିକୁ ସମାନ ଏବଂ ବିଜୁର ଆକୃତିରେ ସଫଳତାର ସହିତ ତିଆରି କରିବା ଯୋଗ୍ୟ। କ୍ଷେତ୍ରକୁ ସାତ ଭାଗରେ ବିଭାଜନ କରି, ଚୌଦ ଭାଗରେ ସମଭାଗରେ ବିଭାଜନ କରିବା ଉଚିତ। ଦୁଇ ଭାଗରେ ବିଭାଜନ କଲେ ଏକ ଶତ ଏବଂ ଏଠିକୁ ଅଠାନବେ ଆଉ ଚଉନ୍ଦିଶ ଭାଗ ହେବା ଉଚିତ। ସେହି ଚାରି ଭାଗରେ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ କେନ୍ଦ୍ରରେ ଆଙ୍କିବା ଦରକାର; ସେଗୁଡିକୁ ଚାରିପାଖରେ ବିତରଣ କରିବା ଏବଂ ଦିଗରେ ଚିହ୍ନ ଦେବା ଉଚିତ। ଏଉଁ, ରସ୍ତା ପାଇଁ ପଦ୍ମଗୁଡିକୁ ଚାରିପାଖରେ ମୂଖଳ କରିବା ଉଚିତ; ମଧ୍ୟ ଭାଗରେ ଦିଗ ପ୍ରତି ଦୁଇଟି ଚିହ୍ନ ମିଛି ଦେଇ ଗଳା ପାଇଁ ସଫା କରିବା ଦରକାର। ବାହାରେ ଚାରି ଚିହ୍ନ ମିଛି ଦେବା, ତା’ପରେ ତିନି ଏବଂ ତିନି ଚିହ୍ନ ମିଛି ଦେବା; ଗଳାର ପାଶରେ ବାହାରେ ଏକ ଭୂଷଣ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଅଛି। ବାହାର କୋଣରେ ସାତଟି ସୀମାରେ ତିନି ଭାଗ ସଫା କରିବା ଦରକାର; ମଣ୍ଡଳ ନବଗୁଣ ହେବା ଦରକାର, ଏବଂ ନବ ବିନ୍ୟାସରେ ହରିଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଏପରି ତିଆରି ହେବା ପରେ ମଣ୍ଡଳରେ ଏକ ହଜାର ଏବଂ ଚବିଶଟି ଭାଗ ଥାଏ, କେନ୍ଦ୍ରରେ ଶୋଳ ଭାଗ ଅଛି। ଶୁଭ ଘେରା ଆଙ୍କି ଏବଂ ପାଶରେ ଧାଡ଼ି ସଫା କରି, ଶୋଳ ଭାଗରେ ଚାରିପାଖରେ ଆଠଟି ଶୁଭ ଘେରା ଚିହ୍ନ ଦେବା ଉଚିତ। ପରେ, ଧାଡ଼ି ସଫା କରି, ଏଭଳି ଶୋଳ ଶୁଭ ଘେରା ଆଙ୍କି, ଧାଡ଼ିକୁ ଚାରିପାଖରେ ସଫା କରି ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଦରକାର। ଦିଗର ଦ୍ବାରରେ ଦ୍ୱାଦଶ ଭାଗ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ, ତିନି ତିନି କରମରେ; ଛଅ ଭାଗ ମିଛି ଦେଇ, କେନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ପାଶରେ ଚାରି ଭାଗ ରହିବ। ଚାରି ଭିତରେ, ଦୁଇ ବାହାରେ, ସୂନ୍ଦରତା ପାଇଁ ସଫା କରିବା ଉଚିତ; ଦ୍ୱିତୀୟ ଦ୍ବାର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପାଇଁ ତିନି ଭିତରେ ଏବଂ ପାଞ୍ଚ ବାହାରେ। ଏପରି ସୂନ୍ଦରତା ପାଇଁ ସଫା କରି, ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି, ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ; ବାହାର କୋଣରେ ସାତଟି ସୀମାରେ ତିନି ଭାଗ ସଫା କରିବା ଦରକାର। ପଞ୍ଚତିଶ ଭାଗର ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ, କେନ୍ଦ୍ରରେ ପରମ ବ୍ରହ୍ମା ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି; ପୂର୍ବ ପଦ୍ମରେ ବାସୁଦେବ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ କ୍ରମରେ ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି। ପୂର୍ବ ପଦ୍ମରେ ବରାହଙ୍କୁ ପୂଜିବା ପରେ, କ୍ରମରେ ଛବିଶଟି ବିନ୍ୟାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଯେପରି ବର୍ଣ୍ନିତ, ସମସ୍ତ ବିନ୍ୟାସ ଏକ ପଦ୍ମରେ କ୍ରମରେ ପୂଜିତ ହେବା ଉଚିତ; ଏଭଳି ବିଦ୍ୱାନ୍ମାନେ ଯଜ୍ଞକୁ ଗଣନ୍ତି। ସାତଟି ଆକୃତି ଅବିନାଶୀ ଭାବରେ ଗଣାଯିବା ଉଚିତ; ଚାଳିଶ ହାତର କ୍ଷେତ୍ରକୁ କ୍ରମରେ ବିଭାଜନ କରିବା ଦରକାର। ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ସାତ ଭାଗରେ ବିଭାଜନ କରିବା ଏବଂ ଏକଟିକୁ ଦୁଇ ଭାଗରେ ପୁନଃ ବିଭାଜନ କରିବା ଉଚିତ; ଚଉଷଠି, ସାତ ଶତ ଏବଂ ଏକ ହଜାର ଭାଗ ହେବା ଦରକାର। ଶୁଭ ଘେରା ଏବଂ କେନ୍ଦ୍ରରେ ଶୋଳ ଭାଗ; ପାଶରେ ଏକ ଧାଡ଼ି ଏବଂ ଆଠ ଶୁଭ ଘେରା, ଏବଂ ଏକ ଛୋଟ ଧାଡ଼ି ରହିବ। ଶୋଳ ଧାଡ଼ି ଏବଂ ଏକ ଧାଡ଼ି, ଚବିଶ ପଦ୍ମ; ବତିଶ ଧାଡ଼ି ପଦ୍ମ, ଏବଂ ଧାଡ଼ି ଏବଂ ଛୋଟ ଧାଡ଼ିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବା ଉଚିତ। ପରେ ଚାଳିଶ ଧାଡ଼ି, ତିନି ଶେଷ ଧାଡ଼ି; ଦ୍ବାର ଏବଂ ତାଙ୍କର ସୂନ୍ଦରତା ଦିଗରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ, କେନ୍ଦ୍ରରେ ମିଛି ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ଦୁଇ, ଚାରି, ଛଅ ଦ୍ବାର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପାଇଁ, ଚାରି ଦିଗରେ ମିଛି ଦେବା ଦରକାର; ପାଞ୍ଚ, ତିନି, ଏକ ବାହାରେ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଦ୍ବାର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପାଇଁ। ଦ୍ବାରରେ, ପାଶରେ ଭିତରେ ଚାରି, ମଧ୍ୟରେ ଚାରି; ଦୁଇ ଦୁଇ ମିଛି ଦେଇ, ଏଭଳି ଛଅ ଭୂଷଣ ହେବା ଉଚିତ। ଏକ ଦିଗରେ ଚାରି ନମ୍ବର ଅନୁସାରେ ହେବା ଉଚିତ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗରେ ତିନି ଦ୍ବାର ରହିବା ଦରକାର; ପ୍ରତ୍ୟେକ କୋଣରେ ପାଞ୍ଚ ପାଞ୍ଚ କ୍ରମରେ ଧାଡ଼ି ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଏଭଳି ଘେରା ତିଆରି ହେବା ପରେ ମଣ୍ଡଳରେ ମାନବ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଶୁଭ ବୃତ୍ତ ନିର୍ମିତ ହୁଏ। ନାରଦ କହିଛନ୍ତି—କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ପଦ୍ମରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଅଙ୍ଗସହ ପୂଜିବା ଉଚିତ; ପୂର୍ବ ପତ୍ରରେ ପଦ୍ମନାଭଙ୍କୁ, ଅଗ୍ନିକୋଣ ପତ୍ରରେ ପ୍ରକୃତିକୁ, ଦକ୍ଷିଣ ପତ୍ରରେ ପୁରୁଷକୁ ପୂଜିବା ଦରକାର। ପୁରୁଷଙ୍କର ଡାହାଣ ପାଶରେ ଅଗ୍ନି, ଦକ୍ଷିଣପଶ୍ଚିମରେ ବରୁଣ ଏବଂ ବାୟୁ, ପଶ୍ଚିମ ପତ୍ରରେ ଆଦିତ୍ୟ, ଉତ୍ତରପଶ୍ଚିମରେ ଋକ୍ ଓ ଯଜୁର ବେଦ, ଉତ୍ତର ପତ୍ରରେ ଈଶାନ ଭାଗକୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦ୍ମ ଚକ୍ରରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ସୋଳଟି ଦେବତା, ସାମ, ଅଥର୍ବ, ଆକାଶ, ବାୟୁ, ତେଜସ, ଏବଂ ତା’ପରେ ଜଳକୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ପୃଥିବୀ, ମନ, କାନ, ଚର୍ମ, ଚକ୍ଷୁ, ଏହିପରି ଜିଭା, ନାକ, ଏବଂ ଛୋଳଟି—ଭୂ, ଭୁଵଃ, ସ୍ଵଃକୁ ପୂଜିବା ଦରକାର। ମହର୍, ଜନସ୍, ତପସ୍, ସତ୍ୟ, ଏବଂ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ, ଆତିରାତ୍ର, ଉକ୍ଥ, ଷୋଡଶୀ, ବଜାପେୟ ଯଜ୍ଞକୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ନିୟମାନୁସାରେ ଆତିରାତ୍ର ପୂଜିବା ପରେ ଅପ୍ତୋର୍ୟାମାକୁ ପୂଜିବା; ମନ, ବୁଦ୍ଧି, ଅହଂକାର, ଶବ୍ଦ, ସ୍ପର୍ଶ, ଆକୃତିକୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ରସ ଓ ଗନ୍ଧ, ଚବିଶଟି ପଦ୍ମପତ୍ରରେ କ୍ରମରେ; ପ୍ରାଣ, ମନ୍ତ୍ରାଧିପତି, ପାଞ୍ଚ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ, ପ୍ରକୃତି, ଶବ୍ଦତତ୍ତ୍ୱକୁ ପୂଜିବା ଦରକାର।