यः शत्रुसेनायाः गणान् भेदितुमिच्छति, स निकटस्थितैः सैन्यैः तं कार्यं कुर्यात्; शत्रुपक्षः अपि स्वस्य निकटस्थितान् गणान् भेदात् रक्षितुम् प्रयत्नं कुर्यात्। तस्य शत्रुगणभेदाय यथेष्टं भेदक्षमं व्यूहं रचयेत्; द्विजश्रेष्ठ, गजपादरक्षणार्थं चत्वारः रक्षकाः नियुक्ताः स्युः। रथस्य युक्त्यर्थं चत्वारः अश्वाः योजनीयाः, तस्य च चमरलिप्ताः वीराः; धनुर्धराः चमरलिप्तैः सह समीयन्ते, युद्धे चमरलिप्तान् अग्रे स्थापयेत्। धनुर्धराणां पृष्ठे पुनः धनुर्धराः, ततः अश्वाः रथाः च, रथानां पृष्ठे गजान् भूमिपः स्थापयेत्। पादातीनां, गजानां, अश्वानां च यथायोग्यं व्यवस्थां सावधानतया कुर्यात्; अग्रे वीरान् स्थापयेत्, ये केवलं स्कन्धं दर्शयन्ति। शत्रुः पलायनं यथाविधि कुर्यात्, तदर्थं भीरुभिः सैन्यैः व्यूहं रचयेत्; भीरवः अग्रे न स्थापनीयाः। अग्रे स्थिताः वीराः युद्धे भीरून् प्रेरयन्ति; दीर्घाङ्गाः, विस्तीर्णस्कन्धाः, स्थिरदृष्टयः च अग्रे स्थापयेत्। ये सम्यक् युक्ताः, शीघ्रक्रोधाः, विवादप्रियाः, सदा हृष्टाः, प्रमुदिताः, वीराः च, ते युद्धकामाः इति विज्ञेयाः। गजानां युद्धविधिः, जलादिसम्पादनं च यथोक्तं निरूपितम्। शस्त्राणां सञ्चालनं, पादातीनां कर्तव्यं च निर्दिष्टम्; शत्रुभेदाय स्वसैन्यरक्षणाय च। चमरलिप्तानां निकटस्थगणभेदः, युद्धे धनुर्धराणां निवर्तनं च उक्तम्। दूरात् पलायनं वाहनानां कर्तव्यम्, शत्रुसैन्यस्य भीषणं रथानां कार्यम्। निकटस्थगणभेदः, भग्नानां पुनः संयोजनम्, भित्तिप्राकारद्वारतोरणवृक्षविनाशः च गजानां कर्तव्यम्। पादातीनां युद्धभूमिः विषमभूमिः विज्ञेयाः; रथाश्वानां समभूमिः, गजानां कर्दमभूमिः युद्धस्थानम्। एवं व्यूहं रचयेत्, सूर्यः पृष्ठतः स्थापनीयः; शुक्रसूर्यदिशानुसारं दिशारक्षिणः सौम्यवायुभिः स्थापयेत्। योधाः नामगोत्रैः प्रेरिताः स्युः, विजयाय भोगप्रतिज्ञया, पतितानां स्वर्गप्रतिज्ञया च। शत्रुजयेन भोगः लभ्यते, पतितानां परमं पदम्; युद्धे पतनस्य यत् प्रायश्चित्तं, तत् अन्यत् न विद्यते। वीराणां रक्तं पतति, तेन पापात् विमुक्ताः; युद्धे व्रणमरणदुःखसहनं तेषां परमं तपः। सहस्राणि अप्सरः युद्धे पतितं वीरम् अभिगच्छन्ति; राजा भग्नयोधानां पुण्यं लभते। ब्राह्मणवधफलम् प्रत्येकपदे लभ्यते तैः ये स्वसखीन् परित्यजन्ति; तेषां विनाशं देवाः इच्छन्ति। अश्वमेधफलम् वीरैः न निवर्तितैः लभ्यते; धर्मनिष्ठः राजा विजयी, समः समेन युद्धं कुर्यात्। गजादीन्, पलायितान्, दर्शकान्, प्रविष्टान्, निरस्त्रान्, पतितान् च न हन्तव्यान्। शत्रुः शान्तः, निद्रया अभिभूतः, अर्धपारगः नदीवनादिषु, वा दुष्काले, तदा कपटयुद्धं शत्रुनाशाय कुर्यात्। शस्त्रधारिणः उच्चैः घोषयन्ति—"वयं भग्नाः, वयं भग्नाः अन्यैः"—मित्रः वा महाशक्तिः आगच्छति चेत्, नेतृः तत्र हन्यते। नायको हतः, राजा अपि भग्नः; पलायितानां सुरक्षितं निवर्तनं व्यवस्थितम्। धर्मज्ञ, धूपं दद्यात्, शक्तिमन्तः मन्त्राः च; ध्वजाः च भीषणवाद्ययन्त्रसामग्री च। युद्धविजये देवब्राह्मणेभ्यः बलिदानं दद्यात्; युद्धलभितरत्नराजकोषं मन्त्रिणा वितरयेत्। विजितस्य स्त्रियः न हिंसितव्याः, विजेता अपि न हिंसितव्याः; शत्रुं युद्धे गृहीत्वा पुत्रवत् रक्षेत्। तेन पुनः युद्धं न कुर्यात्; देशधर्मं पालनं कुर्यात्। ततः स्वनगरं प्राप्य, गृहं अवश्यं प्रविशेत्। पुष्करः उवाच—राज्यश्रीस्थैर्याय, यथा इन्द्रः श्रीसूक्तं रचयामास, तथा राजा विजयाय स्तोत्रं पठेत्। इन्द्रः उवाच—श्रीं नमामि, लोकजननीं, सिन्धुतनयां, विकसितपद्मनयनीं, विष्णोः वक्षसि स्थितां। त्वं सिद्धिः, त्वं हविः, त्वं स्वाहा, त्वं अमृतं, विश्वपावनी; त्वं सन्ध्या, रात्रिः, प्रभा, श्रीः, बुद्धिः, श्रद्धा, सरस्वती च। सुन्दरी, त्वं यज्ञविद्या, परा विद्या, गुह्यविद्या, आत्मविद्या, मोक्षफलप्रदायिनी। त्वमेव अन्वेषणा, त्रिवेदः, व्यापारः, शासनम्; सौम्यरूपेण त्वं सर्वं जगत् पूरयासि। त्वं सर्वयज्ञरूपधारिणी, या योगिभिः ध्यायते, गदाधरदेववपुः। त्वं त्यक्त्वा, त्रैलोक्यं विनष्टं अभवत्; त्वया पुनः तत्र समृद्धिः जाता। पत्न्यः, पुत्राः, गृहः, मित्राणि, धान्यं, धनं च—एते महाश्रीदृष्ट्या सततं लभ्यन्ते। शरीरस्वास्थ्यं, श्रीः, शत्रुनाशः, सुखं च—त्वया दृष्टैः पुरुषैः प्राप्तुं न कठिनम्। त्वं सर्वभूतजननी, हरिः देवदेवः तेषां पिता; विश्वं चलस्थिरं विष्णुना सह त्वया व्याप्यते। श्रीः, मानं, धनं, कोशं, गृहं, वस्तु, शरीरं, दारं च न त्यज—विश्वपावनी। एवं राजधर्मयुद्धविधिः, श्रीस्तुति, विजयप्राप्तिः, वीराणां पुण्यं च एकस्मिन् प्रवाहेण आदरणीयं, भावपूर्णं च वर्णितम्।