राज्यस्य अधिकारात् वा दैवेन वा यदि वस्तूनि क्षीयन्ति, तदा विक्रेतुः हानिः भवति, यद्यपि तानि वस्तूनि विशेषेण आह्वयितानि स्युः न च समर्पितानि। यदि किञ्चित् विक्रीयते अन्यस्मै, तस्य दोषः प्राप्यते वा दोषवत् भवति, तदा विक्रेतुः दण्डः द्विगुणमूल्यः दातव्यः। यदि कश्चित् व्यापारीभ्यः वस्तूनि क्रेतुं यत्नं करोति, न च तेषां वृद्धिं वा हानिं जानाति, तस्य दोषः न भवति; यदि सः जानाति, तदा षष्ठांशदण्डः भवति। व्यापारीणां लाभहानिः तेषां निवेशितधनानुसारं वा यथासम्मतं विभाजनीयम्। यदि किञ्चित् विश्वासितं वस्तु अनादेशेन प्रमादात् नष्टम्, तदा तस्य उत्तरदायिनः सम्पूर्णमूल्यं दातव्यं; यदि दैवात् नष्टम्, तदा दशांशदण्डः दातव्यः। लाभस्य घोषितस्य विंशतितमांशः राजा गृह्णाति; यानि वस्तूनि निषिद्धानि वा राजयोग्यानि, तानि विक्रयितानि राजा गृह्णाति। यः मिथ्या मापनं ददाति, करस्थानं वञ्चयति, वा कपटेन विक्रयक्रयणं करोति, तस्य दण्डः अष्टगुणमूल्यः। यदि कश्चित् विदेशे मृतः, तस्य सम्पत्तिः तत्रस्थितैः बन्धुभिः वा सम्बन्धिभिः ग्राह्या; यदि न कश्चित् तत्र अस्ति, राजा तां गृह्णाति। ते सर्वे लोभं विना कुटिलतां त्यजेत्; यदि न शक्नुवन्ति, अन्यः तां कुर्यात्। इयं विधिः ब्राह्मणानां, कृषकानां, कर्मकराणां च घोषिता। चौरः क्रीतारैः कूपेन वा पदचिह्नैः वा, पुनःपुनः अपराधेन वा, अशुचिवस्त्रधारणेन वा गृहीतः। अन्ये अपि संशयेन गृहीतव्याः, यथा जाति वा नाम छादयन्तः, द्यूतकाराः, मद्यपाः, शुष्कभाषिणः, भग्नस्वराः च। ये परगृहे प्रविशन्ति, प्रश्नकर्तारः, गृहभ्रमणकर्तारः, व्यर्थगमनकर्तारः, अतिव्ययकर्तारः, नष्टवस्तुविक्रयकर्तारः च। यदि कश्चित् चोरीसन्दिग्धः गृहीतः, सः शपथेन आत्मानं विमोचयेत्; यदि दोषः सिद्धः, तदा चौरदण्डः दातव्यः तथा च चौर्यं प्रत्यर्पणीयम्। चौरः चौर्यं प्रत्यर्प्य विविधैः दण्डैः निहन्यते; यदि ब्राह्मणः दोषचिह्नितः, सः स्वदेशात् निष्कासितव्यः। यदि ग्रामे हननं वा चोरी भवति, ग्रामाध्यक्षस्य दोषः, यदि सः तत्र अस्ति; यदि सः नास्ति, तदा ग्रामस्य वा यत्र घटना घटिता तत्र दण्डः। पञ्चग्रामात् वा दशग्रामात् सीमातीतः जनः, यात्रिकग्रहणकर्तारः, अश्वचौरः, मृगचौरः च। ये बलात् हननं कुर्वन्ति, ताः शूलारोपणीयाः; ये पातनं वा सन्धिभेदनं वा हस्तक्षतं पिण्डेन कुर्वन्ति। द्वितीयदोषे हस्तं वा पादं छेदयेत्; भोजन, निवास, अग्नि, जल, यज्ञोपकरणस्य व्ययः अपि दातव्यः। चौरः वा हन्ता यदि कृत्यं विदितं, तदा परमदण्डः दातव्यः; शस्त्रसम्बन्धे गर्भविपातः वा गर्भपातः, परमदण्डः। उच्चः वा नीचः पुरुषः यदि नृवंशं वा स्त्रीं हन्ति, तदा शिलां बद्ध्वा विषमस्त्रीं जलमध्ये क्षिपेत्। या स्त्री विषं वा अग्निं ददाति, स्वगुरुं वा पुत्रं हन्ति, कर्णनासिकोष्ठच्छेदनं वा करोति, तां गोभिः मारयेत्। ये क्षेत्रं, गृहं, वनं, ग्रामं, धान्यस्थानं, कोष्ठं वा दहन्ति, ये राजपत्नीं समीपं गच्छन्ति, तान् तृणगुच्छेन दग्धव्यः। परस्त्रीसम्बन्धे पुरुषः केशैः गृह्य गृहीतव्यः; यदि सा समानजातिः, परमदण्डः; यदि वर्णानुसारं संगः, मध्यदण्डः। वर्णविरुद्धसंगः, पुरुषः मारणीयः, स्त्रियाः कर्णौ छेदनीयौ; तस्या मेखला, स्तनावरणं, नाभिः, केशाः च मर्दनीयाः। असमये वा अस्थाने संभाषणं वा सहवासः, स्त्री शतदण्डं, पुरुषः द्विगुणदण्डं दातव्यः। निषेधेन अपि यदि तौ तिष्ठतः, तदा संगदण्डः; पशुपृष्ठगमनं शतदण्डः; नीचस्त्रीसंगः मध्यदण्डः, गाः च। बन्धनारोपितदासी वा सेविका वा स्वच्छन्दस्त्रीसंगः, पुरुषः पञ्चाशत्पणदण्डः। दासीं बलात् संगः दशपणदण्डः; चिह्नितया, पतितया वा त्यागिन्या संगः, तं नगरे परिभ्रमयेत्। यः राजाज्ञां न्यूनां वा अधिकां लिखति, कूटसुवर्णविक्रयी वा, गिरणवस्तुविक्रयी वा। ब्राह्मणं निषिद्धान्नेन दूषयन्, परमदण्डः; कूटसुवर्णविक्रयी वा गिरणवस्तुविक्रयी। तं विकलयेत्, परमदण्डं दातव्यः; यदि स्वामी समर्थः स्यात्, न च दंशनं वा शृंगिणं संयच्छति। प्रथमदुष्कृत्ये दण्डः, पुनःपुनः दण्डद्विगुणः; निर्दोषं चोरीदोषेन आरोपयन्, पञ्चशतदण्डः। यः राजदुर्दिनं घोषयति, तथा यः तं शपथं ददाति; मृतवस्तुविक्रयी, गुरुद्वारं पारयन्। मन्त्रभङ्गे जिह्वाछेदनं कृत्वा निष्कासितव्यः; राजा आसनारोपणं अनधिकारः, मध्यदण्डः। यः उभयोरपि नेत्रयोः हननं करोति, यः राजद्वेषाज्ञां पालयति, जीवन् शूद्रः ब्राह्मणत्वं इच्छति, अष्टशतदण्डः। यः चिन्तयति 'अहं न पराजितः', धर्मेण न पराजितः; पुनः आगत्य पराजितः, दण्डद्विगुणः। यदि कश्चित् राजदण्डं अन्यायेन प्राप्नोति, तदा ब्राह्मणेभ्यः निवेद्य त्रीगुणं दद्यात्। धर्मः, अर्थः, कीर्तिः, लोकसम्भरणं, जनसम्मानः, चिरस्थायि स्वर्गस्थानम्। अग्निः उवाच—ऋग्, यजुः, साम, अथर्वविधयः, पुष्करेण उपदिष्टाः, पाठेन यज्ञेन च रामेण, भोगमोक्षदाः स्युः। पुष्करः उवाच—वेदविधीनां कर्माणि वक्ष्यामि; प्रथमं ऋग्विधिः शृणु, यः भोगमोक्षदः।