यो जनः वासुदेवसुतस्य कृष्णस्य देवालयं निर्माति, स पुण्यकृत् भवति, तस्य च सर्वं कुलं शुद्ध्यति। विष्णोः, रुद्रस्य, सूर्यस्य, देव्याः च अन्येषां वा गृहम् यः निर्माति, स लोके प्रसिद्धिं लभते; मूढाः तु ये धनराशिं केवलं रक्षन्ति, तेषां तद्वित्तं किम् उपयोग्यं? कष्टेन संचितं धनं यस्य अस्ति, स यदि कृष्णस्य देवालयं न निर्माति, तस्य तद्वित्तं न पितृभिः, न ब्राह्मणैः, न देवैः उपभुज्यते। तस्य च बान्धवाः अपि तद्वित्तं न भुञ्जते; तस्य सम्पादनं व्यर्थं भवति। यथा नृणां मृत्युः निःशंकः, तथा एव वित्तनाशः अपि निश्चितः। मूढः जनः आयुषि च चञ्चले च वित्ते आसक्तः भवति, यदा तद्वित्तं न दत्तं, न उपभुक्तं, न च देहिनां हिताय योजितं, तदा तस्य किं कीर्त्यै, किं धर्माय? तादृशस्य स्वामित्वे कः पुण्यलाभः? अतः, दैवयोगेन वा पुरुषप्रयत्नेन वा सम्पादितं धनं लब्ध्वा, यथायोग्यं पात्रेभ्यः ब्राह्मणेभ्यः दातव्यं, विष्णोः देवालयं च निर्मापयितव्यं। दानानां मध्ये देवालयनिर्माणं श्रेष्ठतमं, अन्यदानात् अपि अधिकं फलप्रदं इति। तस्मात्, बुद्धिमन्तः विष्णोः च अन्येषां च देवतानां देवालयादिकं निर्मातुम् अर्हन्ति, हर्याः निवासं भक्ततमैः सह स्थापयन्ति। यदा स देवालयः प्रतिष्ठाप्यते, तदा त्रिलोकी समग्रं चराचरं भूतं—अतीतम्, वर्तमानं, भविष्यद्, स्थूलं, सूक्ष्मं, सर्वं च—तत्रैव समाविष्टं भवति। ब्रह्मादिभ्यः तृणपर्यन्तं सर्वं विष्णोः एवोत्पन्नं, स एव देवदेवः, सर्वव्यापी, महात्मा। विष्णोः गृहम् स्थाप्य यः जनः, स पुनर्जन्म न प्राप्नोति; विष्णोः देवालयनिर्माणस्य यत् फलम्, तत् अन्यदेवताभ्यः अपि समं। शिवस्य, ब्रह्मणः, सूर्यस्य, विश्वकर्मणः, चण्ड्याः, लक्ष्म्याः च अन्येषां देवतानां देवालयनिर्माणस्य फलम्, प्रतिमानिर्माणस्य फलात् अधिकं भवति। प्रतिमास्थापनस्य च यज्ञस्य च फले अन्तः नास्ति; मृन्मयीप्रतिमायाः फलात् काष्ठमयीप्रतिमायाः फलं श्रेष्ठम्, तस्य अपि उपरि ईष्टिका, तस्य अपि उपरि शिलामयी, तस्य अपि उपरि सुवर्णमयी प्रतिमा—एवं फलवृद्धिः। एवं सप्तजन्मकृतं पापं क्षणेन विनश्यति। देवालयनिर्माता स्वर्गं याति, नरकं न प्राप्नोति; स शतं कुलानि उद्धरति, तान् विष्णुलोकं नयति। यमः अपि स्वपार्षदं प्रति एवं उक्तवान्—"ये जनाः देवतानां देवालयं कृतवन्तः, ते नरकं न नीयन्ते, प्रतिमापूजनादिकं कृत्वा ते पावनाः भवन्ति।" यमः आज्ञां दत्तवान्—"यः देवालयादीनां अधिपः अस्ति, तं मम वशे आनयत; स यथायोग्यं विचरतु, मम आदेशः पालनीयः।" "यः परमेश्वरे शरणं गतः, तस्य वशे जीवः कदापि व्रतम् उल्लङ्घयितुं न शक्नोति; तादृशान् त्वं परिहरामि। ये जनाः भगवति भक्ताः, तं प्रति मनः स्थापयन्ति, तं परमं लक्ष्यं कुर्वन्ति, ते विष्णोः नित्यं पूजनं कुर्वन्ति, ते तव वशे न सन्ति।" "ये गोविन्दस्य स्तुतिं कुर्वन्ति, जनार्दनं नित्यनैमित्तिकैः कर्मभिः पूजयन्ति, तान् त्वं दूराद् एव परिहरामि। ये पुष्पधूपव्रतानुलेपनमाल्यैः पूजनं कुर्वन्ति, तान् अपि न ग्राह्यम्। ये कृष्णगृहे प्रविशन्ति, ये च तैलादिलेपनं कुर्वन्ति, शौचपरायणाः च, तान् अपि परिहरामि।" "ये कृष्णगृहे वसन्ति, तेषां पुत्राः कुलानि च, विष्णोः देवालयं स्थापयितुः वंशे शतं दुष्टानाम् अपि त्वं न पश्यसि। यः काष्ठेना वा शिलया वा मृत्तिकया वा विष्णोः देवालयं निर्माति, स सर्वपापैः विमुक्तः। नित्ययज्ञस्य यत् महाफलम्, तत् विष्णोः देवालयनिर्माणेन लभ्यते।" "सप्तलोकव्यापी विष्णुः तस्य गृहे वसति, देवालयनिर्माणेन सः अच्युतलोकं प्राप्नोति। सः अनन्तलोकान् त्रायते, अक्षयस्थानं प्राप्नोति। यावत् ईष्टिकायाः व्यवस्थानं तिष्ठति, तावत् सहस्रवर्षाणि सः तत्रैव स्थितः भवति। विष्णुप्रतिमानिर्माता विष्णुलोकं याति, प्रतिष्ठापकः हरौ लीयते।" अग्निः उवाच—"ये मया उपदिष्टाः, ते हरिप्रतिष्ठां कृतवन्तं न आनयन्; हयग्रीवः ब्रह्मणं देवान् च प्रतिष्ठायाः विषये उक्तवान्।" हयग्रीवः उवाच—"अहं विष्णोः च अन्येषां प्रतिष्ठाविधानं वक्ष्यामि, हे ब्रह्मन्, शृणु। पञ्चरात्रं सप्तरात्रं च मया निर्दिष्टम्।" "पृथक् पृथक् पञ्चविंशतिः ऋषिभिः लोके उपदिष्टाः; हयशीर्षतन्त्रं प्रथमं, यत् त्रैलोक्यं मोहयति। वैभवः, पौष्करः, प्रह्लादः, अङ्गार्गः, गालवः, नारदः, सम्प्रश्नः, शाण्डिल्यः, वैश्वकः च, शौनकः, वसिष्ठः, ज्ञानसिन्धुः, स्वायम्भुवः, कापिलः, आतार्क्षः, नारायणीयं च, आत्रेयः, नारसिंहः, आनन्दः, अरुणः, बौधायनः, आर्षः, विश्वः—एतेषां सारभूतानि तन्त्राणि।" "मध्यदेशाद्युत्पन्नः द्विजातिः एव प्रतिष्ठां कुर्यात्, न कच्छ-कावेरी-कोंकणादिदेशोत्पन्नः। कामरूप-कलिङ्ग-काञ्ची-कारमीर-कोशलदेशजाः, पञ्चरात्राणि—आकाश-वायु-तेजस-अम्बु-भूमयः—यत्र न सन्ति, ये च अचेतनाः, तमसा आवृत्ताः, पञ्चरात्रवर्जिताः, तान् परिहरेत्।" "आचार्यः एवम् अवगच्छेत्—'अहं ब्रह्मा, अहं विष्णुः, अहं शुद्धः' इति। सर्वलक्षणरहितः अपि, येन तन्त्रं सम्पूर्णं ज्ञातं, सः आचार्यः। देवताः अपि नगराभिमुख्याः स्थापनीयाः, न तिर्यग्वा, न प्रतिकूलवद्।" एवं भगवतः विष्णोः देवालयनिर्माणस्य, प्रतिष्ठायाः, तन्त्रविधानस्य च माहात्म्यं पुरा प्रवृत्तं, पुण्यस्य च प्रभावः श्रुतः।